Helade. Ejercicios de griego II.pdf

Página 1

JAIME BERENGUER AMENÓS Catedrático de Griego del Instituto Verdaguer de Barcelona HEUA»E E J E R C I C I O S D E G R I E G O
II - SINTAXIS - ANTOLOGIA VIGESIMOQUIMTA EDICION BOSCH, CASA EDITORIAL, S. A. URGEL, 51 BIS BARCELONA - 1985

Página 2

© P ro p ied a d literaria Jaim e B e re n g u e r A m cn ós D ep ó sito lega l: B. 33.331-1988 IS B N : 84-7162-399-2 IM P R E S O E N E S P A Ñ A
P R IN T E D I N S P A IN T E S Y S , S.A. - C o m te B o rre ll. 97 - 08015 B arcelon a

Página 3

P R Ó L O G O Este segundo volumen del ciclo de E je r c i c i o s
d e
G r ie g o
H E L A D E pretende acomodar a las normas del nuevo Cuestionario Oficial el contenido de ΑΘΗΝΑ III. Por ello dedicamos la primera parte del volumen al estudio de toda la sintaxis mediante una serie, breve pero completa, de variados ejercicios para fam iliarizar al alumno con los principales preceptos sintácticos. En la segunda parte ofrecemos una Antología de textos para la tra­ ducción. Debido a les nuevas exigencias limitamos esta Antología a Esopo, Jenofonte y Luciano, a breves textos de Platón, Demás tenes y Plutarco, a una sencilla selecta poética, a los evangelistas, en especial a san Lucas, y a algún tro^o de los padres griegos. Hemos renunciado, pues, con harto pesar a autores como Heródoto, Tucl'dides, Homero y los tres trágicos, autores que el alumno de más sostenida afición podrá estudiar en ΑΘΗΝΑ III o en una Antología superior que posi­ blemente publicaremos. Por lo demás nos interesa hacer constar que hemos seleccionado los tronos teniendo en cuenta la preparación de los alumnos a quienes van destinados y por el interés, literario o es­ tético, histórico, político, religioso o moral, que puedan tener para una formación humanística. Como en el primer volumen, los mapas, dibujos y grabados que acom­ pañan el texto, quieren ser, a la ve^ que una ilustración, un modo de ambientar la obra de manera agradable y provechosa. Los léxicos que insertamos al final sirven solamente para los ejercicios de Sintaxis. Para la traducción de la Antología, dada su extensión, será necesario valerse de un diccionario. Barcelona, septiembre 1954 N O T A D B L A 14.* E D IC IÓ N Bata nueni edición, enteramente recompuesta, ofrece, además de Ua mejoría tipográfi­ ca», nuera j cuidada ilustrad óo, más y mejores fraaea de versión j tema, aai com o más completa antología, enriquecida con aigunaa humikka muestras de poesía homérica. Barcelon a, septiem bre 1970

Página 4

G R E C IA C O N T IN E N T A L C L A S IC A

Página 5

Ώ λπταραί κβΐ Ιο<7-τίαν«ι καί ¿oiSiuot, 'Ελλάδος Ερειιηια, K>.eival A9f|vcu PLs d a r o S I NT A X I S E L A RTICU LO <G«. Η 3S-41) EJERCICIO S D E APLICACIÓN 1. Analizar y traducir : Ό φίλο — φίλο — γυνή — ή γννή — τό καλόν — τό άλη$ές — οΐ σοφοί — οΐ άδικοι — τα!* άδικσΓς — οΐ λέγοντες — ή βουλομένη — 6 TraiStvcov — τό λέγειν — τω εχειν — τοΟ φιλεϊν — τά έκαστου — τό του άνδρώπον — οΐ έν3άδε — τά οίκοι — οΐ Ιν τη πόλ£ΐ — οΙ όμφί Σοοκράτην — τό γνώ3ι σεαυτόν — τό άλφα — τό δττω$ — τά δντα. 2. Analizar y traducir : El hombre — un hombre — los ricos — lo bueno, la bondad el que quiere — de los presentes — la mentira ( = el men­ tir) — por [el hecho de] querer — los asuntos de los ate­ nienses — los [hombres] de ( = en) la ciudad — los [que están] con nosotros — la máxima «nada demasiado» — los antiguos ( = de antes) — el cortejo ( = los de alrededor) de Ciro. 7

Página 6

1. El artículo se omite en el predicado nominal y en las máximas, sentencias y expresiones de carácter general.
2. El artículo da el valor de substantivo a una palabra cualquiera y basta a toda una expresión, oración o frase. M E M O R A N D A V ERSIÓ N I. Τό δίκαιόν Ιστιν άλη3ίς τε καί συμφέρον. — 2. Πίστευε τοΙ$ κα­ λοί* κάγαδοϊς. — 3. θαυμάζωμεν τούς Cπτέρ των φίλων κινδυνε­ ύοντας. — 4. Σωκράτης άνήρ των τότε ήν άριστος. — 5. Κλέαρχος ήκει σΰν όλίγοις τοίς ττερί αυτόν. — 6. Ό ΚΟρος έξελαύνει έττί τούς Μένωνος. — 7. Τό «μηδέν άγαν» ττασι συμφέρει. — 8. 'Οτι μέν δή δεί βοηδείν, βοη3ήσομεν* τό δ* όπως, τοΟτο λέγε. — 9. 'Εγώ Ημι τό άλφα καί τό ώ. — 10. Νίκησον όργήν τω λογίζεσδαι καλώς. TEM A
3. Escucha los consejos de los sabios. — 2. Admiramos lo bello, lo bueno y lo justo. — 3. Se complace en engañar a sus amigos. — 4. Clearco mandaba la retaguardia. — 5. Los [asuntos] de la ciudad van mal (ξχει κακώς). — 6. Los antiguos ( = de antes) eran sencillos y valientes. 8

Página 7

Mujeres en U fuente. De un vaso de £ guras negras, siglo vi a. C. LA C O N C O R D A N C IA
C oncordancia del verbo (G f. $5 259-260) V ERSIÓ N

1. Ζεύ* καί Άττόλλων ττερί ταξική? ήριζον. — 2. Ήκεν δ θερσαγδ- pers καί ό Έξήκεστο* cts Λέσβον καί φκονν έχεί. — 3. ΈνταΟθα δή Κύρου άττοτέμνετοπ ή κεφαλή καί ή χεΙρ ή δεξιά. — 4. Νώ κα- ταβάντε ήκούσαμεν. — 5. ΚαλλΙα* τε καί 'Αλκιβιάδη* ήκέτην, άγοντε τόν Πρόδικον, άναστήσαντες έκ τή* κλίνη*. — 6. Τά τέκνα τοϊ* γονεΰσι φίλτατον κτήμά έστι. — 7. Ηδονή σοι καί λύπη έν ττ) ττόλει βασιλεύσετον. — 8. Μάλιστα καταδύεται εί* έντό* τή* ψυχή* δ τε (ί>ν/9μδ* καί άρμον!α, φέροντα την εύσχημοσύνην, καί ποιεί εύσχήμονα, έάν τι* όρ9ώ* τραφή. — 9. Όταν μή γίγνεται τά πράγματα ώ* βουλόμεδα, δεϊ βούλεσδαι ώ* γίγνεται. M E M O R A N D A Tener siempre presente la regla: τά ζώα τρέχει 9

Página 8

TEM A

1. Tu padre y tu madre se han preocupado por iguai de tu educación1. — 2. Critias y Caricfes llamaron a Sócrates y le mostraron la ley. — 3. Las costumbres de los espartanos eran más sencillas que las de los atenienses. — 4. Las flechas de los bárbaros atravesaban los escudos y las corazas. — 5. Sol­ dados aliados, nuestros ánimos, nuestros cuerpos y nuestras armas están dispuestos [hace] ya mucho tiempo. 1 T r s i.: m bao preocupado de ti cóm o etá educado. C oncordancia del predicado, de la aposición, del atributo (Gt. 55 261-242) VERSIÓN
2. Έπεμψέ με ΆριαΤος καί ‘Αρτάοζος, πιστοί δντες Κύρω καί Ομίν εύνοι. — 2. Σώματος κάλλος καί Ισχύς, δειλφ καί κακω ξυ- νοικον/ντα, ού πρέποντα φαίνεται, άλλ’ άπρεπή. — 3. Των αυτών άμφότεροι δέονται, εϊπερ μέλλουσιν áyaSol είναι, καί ή γυνή καί & άνήρ, δικαιοσύνης καί σωφροσύνης. — 4. 'Ακρισία καί ταραχή §τι πλείων μετά τήν μάχην τήν έν Μαντινείςι έγένετο ή πρόσδεν. —
3. ΣεύΒης πέμπει Άβροζέλμην τόν έαυτου έρμηνέα πρός Ξενοφώντα. — 6. 'Αλέξανδρος 6 της Μακεδονίας βασιλεύς θεός ώνομάζετο. —
4. ΆφικνεΤται Έπύαξα ή Συεννέσιος γυνή του Κιλίκων βασιλέως παρά ΚΟρον. — 8. ΤριταΤοι1 έκ Σπάρτης έγένοντο έν τή Άττικτ). —
5. Σωκράτης Τλεως καί πρφος τό κώνειον έξέπιεν. — 10. ΟΙ τελευ­ ταίοι των ‘Ελλήνων κατέβαινον είς τάς κώμας άπό του άκρου σκοταϊοι1. 1 Complemcoco del sujeto y del ?etbo ι I» re*. G f. $ 255. TEM A
6. Atenas, confiando (aor. part.) en la sabiduría de Solón, le nombró arconte. — 2. Las revueltas y los desórdenes son funestos para las ciudades. — 3. Vosotros habéis hecho [de] esto una regla. — 4. En la batalla de Maratón los atenienses combatieron como leones. 10

Página 9

Supresión de la cópula (G r $ 248) VERSIÓN

1. Τό μέν πνεΟμα πρόδυμον, ή δέ σάρξ άσ3ενής. — 2. Τό δοκοϋν άλη3ές ούχ όσιον προδιδόναι. — 3. ΤοΟτο μέν Ιτω, ότη τω 3εώ φίλον, τω δέ νόμω ττειστέον καί άπολογητέον. — 4. Ούκ οΐόν τε άνευ δικαιοσύνης άγα3όν πολίτην γενέσ3αι. — 5. Δήλον ότι (δη­ λονότι) τοΟ όραν ένεκα όφ3αλμών δεόμεθα. — 6. Όμβρο* δάκρυα Διό*. — 7. Τό νικάν έαυτόν πασών των νικών πρώτη τε καί άρίστη. — 9. Σκιάς δναρ άνθρωπος. Particularidades de la concordancia Concordancia por el sentido, por atracción (C f SS 266-270) VERSIÓN
2. Τοιαυτα άκούσασα ή πόλις άμφοτέρων Αγησίλαον εΤλοντο βασιλέα. — 2. Τό πλή3ος έψηφίσαντο πολεμεϊν. — 3. Μέρος τ\ άν3ρώπων τό παράπαν ούχ ήγοΟνται 3εούς. — 4. Μητρός τε καί πατρός τιμιώτερόν έστιν ή πατρίς. — 5. Αθάνατον <5ρα ή ψνχή; — Ά3άνατον. — 6. Δεινόν οΐ πολλοί, κακούργους όταν έχωσι προστάτας. — 7. Πάντες ούτοι νόμοι εΙσίν. — 8. Σωκράτης περί τών άν3ρωπε(ων άεΐ διελέγετο σκοπών, τί ευσεβές, τί άσεβές· τί σωφροσύνη, τί μανία· τί πόλις, τί πολιτικός. — 9. Ό τι ποτέ σοφιστής έστιν, 3αυμάζοιμ* άν, εί οΙσ9α. — ΟΙμαι γ \ Ιφη, είδέναι. — Λέγε δή, τί ήγεΤ είναι σοφιστήν. -
3. *Ως χαρίεν ?στ’ άνδρωπος, όταν άνθρωπος ή.
4. Πιστόν γη, άπιστον Βάλαττα. M E M O R A N D A
   No olvidar jamás estas particularidades de concordancia: Τό πλή$ος έψηφίσαντο πολεμεΐν el pueblo decretó la guerra Ή ψυχή έστι άδάνατον el alma es [un ser] inmortal 11

Página 10

Saleo, lucha, preparación para el lanzamiento de la jabalina. Relieve de un pedestal de hacia 500 a. C. A D JE T IV O S Y P R O N O M B R E S E m p leo y lu g ar del adjetivo (G r. S 81) VERSIÓN

1. Παρά των δεών των άδανάτων yíyvrrcn τοίς άνδρώττοις τά τε καλά καί τά κακά. — 2. 01 Θηβαίοι μέν δεξιοί ή σαν, Λακεδαιμόνιοι δέ τό εύώνυμον. — 4. Πάντες οΐ των άνδρώτων οΐ δίκαιοι καί ευσεβείς εύδαίμονές είσιν. — 5. Πάντες οΐ των άρίστων Περσών τταίδες έττί ταΐς βασιλέως δύραις παιδεύονται. — 6. Έν μέση τη των Περσών στρατιφ ΚΟρος ήν. — 7. Έν τη έν Σαλαμίνι μάχη αΐ τών ‘Ελλήνων νηες ένίκησαν τάς Περσίας ναϋς. 1 τό ιύώνυμον (c. κίροτς), #/ ala i^quitrd (d*¡ tjérritc). M E M O R A N D A Posición del artículo con los adjetivos de significado local: Ή έσχάτη· νήσος) la última isla, la última de las islas *H νήσος ή έσχάτη j (en oposición a las demás islas) Έσχάτη ή νήσος 1 lo último, el extremo, la costa de la isla Ή νήσος έσχάτη j (en oposición a las otras partes de la isla) 12

Página 11

E m p leo de los com parativos y superlativos (G r. 5§ 310-314) M E M O R A N D A Πολλά!) (o πολύ) μ=ίζων, mucho mayor, lat. multo maior Ώς (o δτι) τάχιστος, lo más rápido posible, lat. quam celerrimue VERSIÓ N

1. Δαρείου καί Παρυσάτιδος γίγνονται παϊδες δυο, πρεσβύτερος μέν 'Αρταξέρξης, νεώτερος δέ ΚΟρος. — 2. Ή μήτερ, Περσών πολύ κάλλιστος ó έμός πατήρ. — 3. Τω βασιλεϊ στρατιώται ήσαν πλείονες ή άμείνονες. — 4. Βούλομαι τά έπιτήδεια ύμίν ώς πλεΐστα παρέ- χειν. — 5. 'Επιμελούνται οΐ Πέρσαι όπως οΐ πολϊται έσονται δτι άριστοι. — 6. Ού προσήκει τόν άρχοντα τών άρχομενων (o bien ή τούς άρχομένους) πονηρότερον είναι. —
2. Ούκ Ιστιν ούδέν ά$λιώτερον πατρός, πλήν 2τερος, άν ξ πλειόνων παίδων πατήρ.
3. Ούκ Ιστιν ούδέν κρεΐττον ή φίλος σαφής. E l uso de los pronom bres (Gr. $$.102-114. 124-126) V ERSIÓ N
4. Εγώ μέν σου μεΐζων είμί, σύ δ έμου Ισχυρότερος ε!. — 2. Ύμίν ούκ πιστεύομεν ήμεϊς. — 3. Ούκ μικρόν έστι σοφίας μέρος τό έαυτόν γιγνώσκειν. — 4. Ταύτα μέν δή σύ λέγεις, παρ’ ήμών δ’ άπάγγελε τάδε. — 5. Ούτος καί τήν πατρίδα αίσχύνει καί πασαν τήν Ελλάδα, ότι 'Ελλην ών τοιούτος έστι. — 6. Άσεβείας φεύγω ύπόΜελήτου τσυτουΙ. — 7. Τό αύτό, c άλλοις φίλον έστίν, άλλοις έχδρόν. — 8. ‘Η άρετή αύτή έαυτη κάλλιστός μισθός έστιν. — 9. Τών μέν στρα­ τηγών άλλοι άλλου; λόγους ελεγον, ó δέ Ξενοφών έσωζε τήν στρατιάν. — 10. Ταΰτα έποίησε Χαιρεφών 5δε. — 11. Μισεί τις τόν Φίλιππον καί δέδιε καί φθονεί. — 12. Κακοϊς όμιλών αύτός έκβήστ) κακός. 13

Página 12

A tracción del relativo (G f. $ 118) M E M O R A N D A Cuando el antecedente del relativo está en genitivo o en dativo, el relativo complemento directo suele ponerse tam­ bién en genitivo o dativo. VERSIÓN

1. ΤΩ άνδρες, άκούσατε ών δοκεΐ μοι. — 2. Χρήματα σν/ν τοίς $η- σαυροίς oís ó πατήρ κατέλιπεν Écrriv άπλετα. — 3. ΝΟν ΰττέρ ψυχών τών ύμετέρων ό άγων καί περί πάντων ών κέκτησδε άγαδών. —
2. Έστε ούν άνδρες άξιοι της έλευ3ερΙας ής κέκτησδε. — 5. Σωκράτης διελέγετο συν οίς μάλιστα έφίλει. — 6. *Εν Άιδου δίκην δώσομεν ών άν ένθάδε άδικήσωμεν. — 7. Σόλων, τοίς Α9ηναίοις νόμους ποίησας, άπεδήμησεν Ετη δέκα, ΐνα μή τι να τών νόμων άναγκάσ3η λΟσαι ών Ι9ετο. — 8. Ω ήδύ τό ζην, d με3 ών κρίνει τις εύ. Mujer Telada llenando un incensario. Loaa lateral del llamado ¡ roño Ludonaj Siglo τ a. C. 14

Página 13

U S O D E L O S C A S O S
E L A C U SA T IV O
I. A cusativo com plem ento directo (G *. SI 275-277) Verbos que rigen acusadvo VERSIÓN

1. Τό αυτό έστιν άφ ιν έκτρέφειν καί τόν πονηρόν εΰεργετεϊν. —
2. ΟΤμοι τάλα$, ταΟτa Étf! πάλαι έλάνδανεν. —Q) ΑΙσχύνομαι τάς ¿μαντού συφορά*. — 4. Μίση τού* κολακεύοντας ώσπερ έξαπα- τ£>ντσζ· άμφότερο» γάρ τού* πιστεΰοντοτς άδικοΟσιν. — 5. Ψόγον σΰ μάλλον ή κίνδυνον βΰλαβοΰ. — 6. 01 τύραννοι Ικανοατατοί είσι κακώσαι μν έχδροΰς, όνήσαι δέ φίλους. - 7. Ευ λίγε τόν ευ λέγοντα καί εύ ποίει τόν εύ ττοιοΟντα. — 8. Άν3ρ<όπους μέν Τσω* λήσεις άτοπόν τι ποιήσα?, ού λήσεις δέ 3éoi>s, ούδέ λογιζόμενο. M E M O R A N D A Muchos verbos cjue en castellano son intransitivos en griego son transitivos. Todo depende de la macera como la acción de tales verbos se concibe en cada lengua. 15

Página 14

TEM A

1. Guarda respeto al padre y a la madre. — 2. Los que tratar· mal a sus bienhechores son castigados por la divinidad. —
2. Sócrates no obró injustamente con ninguno de sus con­ ciudadanos. — 4. Hay que hacer bien a los amigos presentes y hablar bien de los ausentes. — 5. Nada pasa desapercibido a Dios. Doble acusativo V ERSIÓN 1; Δημήτηρ έδίδαξε τούς άν3ρώπους τήν φυτείαν τοΟ σίτου. — ©Μουσικήν μέν ΰττό Λάμπρου hrαιδεύθη, Ρητορικήν δέ Οπ’ Άν- τΐφώντος. — 3. 'Αρίστιππος ό θετταλός Ερχεται πρός τόν Κυρον, καί αΐτεϊ αύτόν δισχιλίους ξένους καί τριών μηνών μισθόν. — 4. Ό πάπττος Κυρον στολήν ένέδυσε. — 5. Άναμνήσω ύμας τού τών προγόνων τών ήμετέρων κίνδυνους. — 6. ΔαρεΤος ΚΟρον σατράπην Λυδίας έποίησε, καί στρατηγόν δέ αυτόν Απέδειξε πάντων δσοι Ις ΚαστωλοΟ πεδίον Αθροίζονται. — 7. ΟΙ Λακεδαιμόνιοι τους 'Αθηναίους τάς ναΟς πάσας πλήν δέκα άπεστέρησαν. — 8. Οΰ τοΰτ έρωτώ σε. — 9. Ό χρόνος καί ή έμπειρία τά μή καλώς έχοντα δι­ δάσκει τους Ανθρώπους. — 10. Τόν πάντα δ' όλβον ήμαρ έν μ* άφείλετο. TEM A
3. Dioniso fue el inventor del vino v enseñó a los hombres el cultivo de la vid. — 2. Los soldados reclamaban el sueldo a su general. — 3. Ocultó a su hija la muerte de su marido. — 4. Darío habla hecho a Oro sátrapa y lo habla nombrado ¡efe de las tropas que se reúnen en el llano de Castolo. — 5. Aceptó esto [como] regalo. M E M O R A N D A No entorpecer la traducción con: por una parte, por otra parte, traduciendo sistemáticamente μεν... δέ. 16

Página 15

Acusativo interno VERSIÓ N

1. Βούλομαι τούς πολλούς ύπομνήσαι, τίνα τάξιν έαυτόν Εταξβν ΑΙσχίνης έν τή πολιτεΐςι. — 2. Σωκράτης τόν βουλευτικόν όρκον ώμοσεν1. — 3. Ούκ αίσχύνει, ώ vsavía, τούτο τό έπιτήδευμα έπττηδεύσας*; —(4j) Έγώ ταύτην τήν στρατηγίαν οθποτε στρα- τηγήσω. — 5. ’τπέρ της πατρίδος έγώ πολλούς κινδύνους κεκιν- δύνευκα. — 6. Εύκλείδη* ό Μεγαρεΰς μακροτάτην όδόν έπορεύετο άκουσάμενος τούς τον Σωκράτους λόγους. — 7. 'Οξύ μέν άκούουσι, βλέπουσι & όξύ. — 8. Άνδρες, άναμιμνήσκεσθε, όσας δή μάχας νενικήκατε. — 9. Μέλητός με έγράψατο τήν γραφήν ταύτην. —
2. θησεύς τιν’ ήμάρτηκεν ιΙ* σ' Αμαρτίαν; 1 βουλα/τικόν όρκον όμνύνοπ, prttiar »/ jmremmí» i t m ador. · έπττήδβννα Ηπτηδτύω, tjtrctr · μ profirió*. TEM A
3. Estos soldados han soportado muchas fatigas1 y pasado muchos y grandes peligros*. — 2. Filipo, oh atenienses, nos amenaza y pronuncia contra nosotros soberbios discursos*. —
4. Habéis hecho, soldados, una bella acción4. — 4. Le parece mejor morir de muerte rápida que vivir una vida miserable. — 5. Los griegos sostuvieron ( = guerrearon) numerosas y terribles guerras. 1 πόνον πσνίω.

• rlvCuvov κινδυνηϊω · λόνον λ ίγ ω .
• π ρδξιν π ρά ττω . Π. A cusativo com plem ento adverbial Acusativo de relación, de extensión y adverbial (G f. $$ 27S-281) VERSIÓ N

1. "Ηφαιστος τώ πόδε χωλός ήν. — 2. Έλείποντο δέ τών σρατιω- t¿5v ol διεφθαρμένο» ύπό της χιόνος τούς όφ$αλμούς. — 3. Τό έργον πσιδοτρίβου krri καλούς: τε καί Ισχυρούς ποιεΤν τούς άν- Π-2 17

Página 16

M E M O R A N D A No olvidar jamás el acusativo de relación y el adverbial $ρώπου$ τά σώματα. — 4. Παρά ταύτην τήν πόλιν ήν ττνραμίξ λι31νη, τό μέν εύρο* ένόξ πλέθρου, τό δέ ύψος δύο πλέθρων. — 5. Τέτταρα μέν γάρ καί δέκα έτη ένέμειναν αΐ τριακοντον/τίδε* σπον- δαί α! έγένοντο μετ' Εύβοΐα* άλωσιν. — 6. Κλέαρχο* έδάκρυε ττολύν χρόνον έστώ*. — 7. Συντέθραφθε καί σνντέταχθε πολύ πλείω ήδη χρόνον ή οΙ πολέμιοι. — 8. ‘Απέχει δέ Πλάταια τών θηβών σταδίου* έβδομήκοντα. — 9. Ξενοφών άπεχώρει τήν ταχίστην πρό* τό άλλο στράτευμα. — 10. Τυφλός τά τ’ ώτα τόν τε νουν τά τ* δμματα εϊ. TEM A

1. Aníbal era ciego de un (6 2τερο$) ojo. — 2. Ciro, rey de los persas, era hermoso de figura, humano de carácter y muy hábil en las cosas de (πρό* acus.) la guerra. — 3. Por alli corre un río, Gdno de nombre, de dos pletros de ancho ( = an­ chura). — 4. Ciro permaneció en Tarsos veinte días. — 5. Avanza a través de Frigia fen] una jomada ocho parasangas hasta Colosas, ciudad populosa. (Ubex* de la diosa ΥΠ Ε ΙΑ . De una «cu ltu ra atribuida ■ Scopis De hacia 350 a C 18

Página 17

G E N IT IV O
L GEN ITIV O PROPIO A) G enitivo com plem en to de una palabra (G r. ü 282-285) Genitivo complemento de un substantivo VERSIÓ N

1. Ή άρχή αύτη του παντός κακού έγένετο. — 2. Κύρος Ιππων τι καί κυνών έπιμελητάς κσθίστη. — 3. Ηρακλής ό Διός, ίλών Τροίαν, ‘Ησιόνην Τελαμώνι Κωκεν. — 4. Ήν π τοίς 'Αθηναίοι του τείχους άσθενές. — 5. ΚαΙγάρ τούτο1 δοκεΐ ούτω μοι τό γράμμα άνακείσθαι, ώς δή πρόσρησις ούσα του θεού τών είσιόντων, άντί του Χαϊρε. —
2. Τελαμών Ιγημε Περίβοιαν τήν 'Αλκάδου. — 7. Έν Άιδου δίκην δώσομεν ών άν ένθάδε άδικήαωμεν. — 8. 01 στέφανοι ούκ Ιων ή £όδων ήσαν, άλλά χρυσίου. — 9. Πρόξενο* ήν, δτε άττέθντ^σκεν, έτών ώς τριάκονπα. — 10. Πενίαν φέρειν ού παντός, άλλ* άνδρός σοφού. — 11. Κλεπτών μέν ή νύξ, της δ' άληθείας τό φώς. — 12. ΕΙπόν τις,, τίνος, εί, τίνος πατρίδος, τί 6* ένίκης; Κασμύλος, Εύαγόρου, Πύθια πύξ, 'Ρόδιος.

• τοΟύο τό ypóyuoL Se refic»c « Ua inscripciooe* del templo de A polo eo Delfo». Genitivo complemento de un adjetivo, de un adverbio VERSIÓN

1. θορύβου πλήρης ήν ή πόλις. - 2. Έν τή Σπάρτη ουδέποτε ο! παΤδες Ερημοι άρχοντός είσιν. — 3. Ό άκοινώνητος ών έξουσία* τού συνδικάζειν ήγιΐται τό παράπαν της πόλεως ού μέτοχος M E M O R A N D A Una traducción debe ser exacta, pero clara y natural; no seáis, por lo tanto, esclavos del diccionario. 19

Página 18

είναι. — 4. Ό Γωρβύας πτωχούς τινας νομίζει ή μας, δη ού 6α- ρεικών μεστοί ήκομεν. — 5. Ού καταγέλωτός μοι δοκεϊ άξιος είναι, άλλ* έτταίνου μεγάλου, 6 τούτο δυνάμενος ττοιείν. — 6. Al περισ­ τερά! της Αρτέμι5ος ΙεραΙ ήσαν. — 7. Πάντες οΐ σύμμαχοι κοινωνοί ήσαν της λείας. — 8. Ό σοφός έν παντί πρά/μαη τού τέλους μνή- μων έστίν. — 9. Ό γραμμάτων άπειρος ού βλέπει βλέπων. — 10. Πηνίκα έστί της ή μέρας; — 11. Που ποτ εΐ φρένων; — 12. Κύρος παρεσκευάζετο έμβαλεΤν που της των πολεμίων χώρας. TEM A

1. La ciudad de Atenas estaba llena de templos. — 2. Muy hábil en filosofía, Sócrates era también experto en las cosas ('neutro plural del artículo) de la guerra. — 3. El sabio es amo de sus pasiones. — 4. Tenemos las manos limpias 1 de malas acciones. — 5. ¿Quiénes sois y de dónde ( = de qué parte * de la tierra) venís? 1 IXi09«pos, a . o * m i» g$m.

• wó$n». Genitivo complemento de un verbo VERSIÓ N

1. 'Αλλ' ήδύ σοι σω9évn μεμνησ-9αι κακών
2. Δούλος έκεκέλευτο κα9’ ή μέραν άναμνησαι τόν Δαρείου καί έγείρων λέγειν· «Ώ δέσποτα, μέμνησο τών ΆΒηναίων». — 3. Ού πάντες τών καλών όρέγονται, άλλά ηνες τών κακών. — 4. 01 'Ρόδοι έσφενδόνησαν καί Σκύ$αι τοξόται έτόξευσαν καί ούδείς ήμάρτανεν άνδρός. — 5. 'Αριστείδης ό δίκαιος έρωτη$εΙς παρά τίνος* τί έστι τό δίκαιον; Τό μή άλλοτρίων έπιδυμεϊν, δφη. — 6. Σωκράτης τού σώματος αύτός τι ούκ ή μέλει τούς τε άμελοΟντας ούκ έπήνει. — 7. Επειδή $νητου σώματος ín/χες, ά$ανάτου δέ ψυχής, πειρω της ψυχής άδάνατον μνήμην καταλιπεΐν. — 8. Όλίγοι τών στρατίω- M E M O R A N D A Recordad que en los verbos compuestos el aumento y la reduplicación van entre la preposición y la forma verbal simple. 20

Página 19

τών sis τήν έσττέραν σίτου έγεύσαντο. — 9. Οίνον πίνειν ήδιών έστιν ή ύδωρ. — 10. Ήδομαι άχούων σου φρονίμου* λόγου*. — 11. Τών λόγων τών ττρό* ύμά* Ιόντων άκούσεσθε. — 12. Πάντε* τών άγα- θώ£ έπιθυμουσιν. — 13. Ό μηδέν άδικών ούδενό* δεΤται νόμου. 14. "Ανθρωπο* ών, μέμνησο τή* κοινή* τύχη*.

• Β ) G enitivo com plem ento circun stancial: de precio, de parte, de causa, de delito (G t. 55 286-290) V ERSIÓN

1. OI ΧαλδαΤοι μισθού στρατεύονται, όπόταν τι$ αυτών δέηται. —
2. Τί*, ήν δ* έγώ, καί ττοδαττό*; καί πόσου διδάσκει; — Εύηνο*, ώ Σώκρατε*, Πάριο*, πέντε μνών. — 3. Ό τταΤ* λαβόμενός μου δπισθεν -του Ιματίου, «Κελεύει ΰμα*, έφη, Πολέμαρχο* περιμεϊναι». — 4. Καί πολλάκΐξ μέν δή σε καί ττρότερον έν παντί τώ βίω εύδαι- μόνισα του τρόπου, πολύ δέ μάλιστα έν τη νυνί παρεστώση συμ­ φορά, ώ* fccSíoos αύτήν kccí jrp^cws «péptts- — 5. ’Εμέ ό Μέλητο* οΰτω* όξέω* καί ¿><?δίω* κατεΐδεν, ώστε άσεβεία* έγράψατο. — 6. 01 'Αθηναίοι ήτιάσαντο Γύλωνα κλοπή*. — 7. Πολλών οΐ πατέρες ήμών μηδισμού Sávcrrov κατέγνωσαν. — 8. Λαβών δ* Άχιλλέω* παίς Πολυξένην χειράς έστησ* έττί άκρον χώματο*, πέλα* δ* έγώ. TEM A
3. Meleto acusó a Sócrates de impiedad. — 2. Temístocles envidiaba a Milclades por su gloria. — 3. Es imposible com­ prar la virtud a precio de oro o de plata. — 4. En Atenas, los esclavos costaban ( = eran de) los unos dos minas, los otros ciaco. — 5. Los ricos son muchas veces envidiados de los pobres por sus riquezas. M E M O R A N D A
   Para reconocer una forma difícil del verbo compuesto, analizar primero la forma verbal simple. 21

Página 20

Π. GENITIVO ABLATIVO (Gf. (( 291-293) Genitivo de separación y de comparación V ERSIÓ N

1. Απηλλαγμένοι τούτων τών ττόνων ή δ έως οΐ στρατιώται έκοι- μή9ησαν. — 2. Επιθυμώ ήδη παυσάμενο τούτων τών πόνων, έπεί 3άλατταν §χομεν, πλεϊν τό λοιπόν. — 3. Γλώττη* πανταχοΟ πειρω κρατεΐν. — 4. Όλίγοί 6ντε* οΐ όμότιμοι καλούμενοι, πολλών δντων τών άλλων Περσών, {ίχϊδίω* άρχουσιν. — 5. Τί όν έν τούτοι* trepo* έτέρου διαφέροι ήμών πλήν τόλμη; — 6. Σωκράτη s τών ήδονών πασών Ιγκρατέστατο* ήν. — 7. Μώροι νομίζουσιν, ίάν πλούτον κεκτώνται, πάντων άπηλλάχδαι. — 8. Ή τών μαρτύρων άρετή περιεγένετο τη* τών τυράννων δυνάμεω*. — 9. Πειρασδι σύν toTs 9εοΤ* άρχεσ3αι παντό* fpyou. - 10. Ό ΚΟρος τής Άσία* μέχρι Αίγυπτου, ό δέ ΔαρεΤο* τη* τε δαλάττη* έκράτει καί τών νήσων. TEM A
2. Habiendo destituido (παύειν) de su mando a Timoteo, los atenienses nombraron en su lugar a Ifícrates. — 2. El rio estaba lejos (άπέχειν) de los montes seis estadios. — 3. Los atenienses superaban (προέχειν) en mucho a los otros griegos en habi­ lidad e ingenio. — 4. Platea dista de Tebas setenta estadios.

Página 21

E L D A TIV O L E L DATIVO PROPIO (Ge. $5 294-235) D ativo com plem ento indirecto VERSIÓN

1. Μετεδίδοσαν άλλήλοις ών είχον Εκαστοι. — 2. Ού τώ πστρί καί τη μητρί μόνον γεγενήμεθα, άλλά καί τή πατρίδι.- 3. Γέρων γέροντι γλώτταν ήδίστην έχει, παϊς παιδί. — 4. Ευχόμεδα τοίς 3εοίς ύττέρ της σωτηρία* τών φίλων. — 5. ΕΤ τι* λέγοι, δτι βασιλεί Ιξεστι μή πε(3εσ9αι τοίς νόμοι*, τούτον λέγετε κόλακα είναι. — 6. ΆναγκαΙόν έστι βοη3είν τί) πατρίδ». — 7. ΤοΙ* φίλοι* τήν άσφα- λείαν παρέχουσιν. — 8. Ε1 π λείων μισ3ός διδοίτο ήμίν, ώ Κυρι, έττοίμίδα άν σοι. D ativo de interés o com m odi VERSIÓN
2. Ούκ έστι τοίς μή δρώσι σύμμαχο* τύχη
3. Ενταύθα Κύρψ βασίλεια ήν καί παράδεισο*. — 3. Έδοξα άκου- σαι όνομα αύτω είναι Άγάθωνα. — 4. “Αλλοι* μεν χρήματά έστι πολλά, ήμίν δέ σύμμαχοι άγαδοί. — 5. 'Ιππία μόνω τών άδελφων παίδε* έγένοντο. — 6. Μισώ σοφιστήν δση* ούκ αύτω σοφός. —
4. Τούτου ένεκα τά πυρά κεκαυμένα ήν τω Σεύ9η, όπως οΐ προ- σιόντε* μή λαν3άνοιεν. — 8. ΤΤά* άνήρ αύτφ πονεϊ.
5. Μή μοι 3ορυβήσητε. — 10. Ούτως ίχει σοι ταύτα. — 11. Άσκη- τέα πασιν άρετή. — 12. 'Εάν έκεί νικώμεν, πάν3* ήμίν πεποίηται. —
6. ΑΙ τών πεπολιτευμένων αύτοίς εύθυναι ρφδιαι γίγνονται. —
7. Πότνια, πότνια σεμνοτάτη, Λατονς “Αρτεμι καί Διός χαίρε, χαίρέ μοι, ώ κόρη, καλλίστη πολύ παρθένων. 23

Página 22

La persona agente se construye en dativo muchas veces con el perfecto o pluscuamperfecto y siempre con los adjetivos verbales ea -tíos. M E M O R A N D A TEM A

1. Epaminoodas quería la hegemonía no para si, sino para su patria. — 2. Tenía allí una villa llamada ( = a la cual el nombre era) Opis. — 3. Agesilao ordenó que todos los sol­ dados se coronasen en honor (στεφανο0σ3αί τινι) del dios. — 4. Se me ha muerto el padre. — í. La educación es para el hombre la mejor riqueza. IL DATIVO IN STR U M EN T A L (G r. SS 296-300) D ativo d e com un idad o asociativo V ERSIÓ N
2. OI στραηώτοα έχαλέτταινον καί ώργίζοντο Ισχυρω* τω Κλεάρχω. — 2. Ό σίδηρος άνισοί τού* άσ$ενε!ς τοί? Ισχυροί* τφ πολέμω. —
3. Σοφοί* όμιλών καυτός έκβήση σοφός.
4. Θεω μάχεσ3αι δεινόν έστι <ai τύχη.
5. Γίύρρο* ό βασιλεύς όδεύων ένέτυχε κυνί φρουρουντι σώμα ττεφο- νενμένου. — 6. 'Αλλά φιλοσόφψ Εοικα*, ώ νεανίσκε. — 7. Όδυσσευ* έφθόνει Παλαμίζει διά σοφίαν. — 8. Χρή τού* άρχοντα* κατά τού* νόμου* ττολιτενειν καί μή ταΐ$ ήδοναίς δουλεν.ιν. — 9. Χρή τήν γυναίκα κοτνάς φέρει ν τά* τύχα* τφ άνδρί. — 10. ΤοιαΟτα καί παραπλήσια τούτο ις είττεν ό στρχτηγό*. - 11. Συνή3η* ήδη μοί έστι διά τ6 έμέ ττολλάκι* δεύρο φοιτάν. - 12. Έν τη έν Σαλαμίνι μάχη αΙ τών ‘Ελλήνων νηε* έναντίαι ήσαν ται* τών Περσών ναυσίν.
6. 01 ίτΟΤροι ού τΓεττοΛδευνται τόν αυτόν τρόπον ήμίν. — 14. 24

Página 23

Dar a los giros gcnuiflamente griegos un giro genuillá­ mente castellano, y viceversa. M E M O R A N D A Αμα τφ ήλίω δυο μένω είς τά κώμα* ό στρατηγό* κοττεσκήνωσεν. — 15. Σωκράτη ού £φδιον άπιστεϊν· σοφό* γάρ καί 3εΤο* άνήρ. — 16. Ύττό τταντί XtScp σκορπίο*, ώ έταΤρ’, ύποδύτται- φράζου, μή σι βάλη· τω δ* άφανεΤ πα* ίττεται δόλο*. TEM A

1. Dime con quién vas1 y te diré quién eres. — 2. No te fies de las dulces palabras de los aduladores. — 3. Hay oue obe­ decer a Dios antes que* a los hombres. — 4. Las lágrimas son una cosa común a la alegría y al dolor. — 5. No siempre los hijos son semejantes a los padres. — 6. Tenemos la misma opinión que vosotros. — 7. Con* la aurora huyen las estrellas.

• όν»ιλ±ω-Λ (Jet.),
• μβιλλο» Γ|.
• Juntamente coa, ti mkino tiem po, Αμα y D ativo de instrum ento, causa, m edida, m odo V ERSIÓ N

1. Δε! τά* πόλεις κοσμεί v ούκ άνα3ήμασιν, άλλά ταΤξ τών οίκούν- των άρεταΤ*. — 2. Πυθαγόρα* ¿σ3ήτι έχρήτο λευκί) καί καθαρή. —
2. ΟΙ Λακεδαιμόνιοι καί οΐ σύμμαχοι έστράτευσαν ναυσίν έκατόν εΐ* Ζάκυνθον τήν νήσον. — 4. 'Αλέξανδρο* ήν φύσει φιλομαθή* καί φιλανοτγνώστη*. — 5. Ήδομαι τοΤ* γεγενημένοι*. — 6. Λέγουσί τινε* ώ* είσΐ δημοσία μέν Λακεδαιμόνιοι βελτίου*, Ιδίςτ δέ Α3ηναϊοι. — 7. Πολλοί τοσούτω ήδιον ζώσιν, όσω πλείω κέκτηνται. — 8. Ο! "Ελληνε ού κραυγή άλλά σιγή καί ήσυχη προσήεσαν. — 9. ΔεΤ, βφη ό Γοργία* ό σοφιστής, τήν μέν σπουδήν τών Ιναντίων διαφ- θειρειν γέλωτι, τόν δέ γέλωτα σπουδτ). — 10. Al μάχαι κρίνονται μάλλον ταϊ* ψυχαΤ* ή ταϊς τών σωμάτων ρώμαι*. — 11. Διογένη* 3εασάμενό* ποτε παιδίον ταϊς χερσί πϊον, ίξέρριψε τη* πήρα* τήν κοτύλην, είπών- «Παιδίο^ με νενίκηκεν εντελείς». 25

Página 24

M E M O R A N D A Un dativo independiente puede expresar los comple­ mentos circunstanciales de instrumento, causa, modo. TEM A

1. Mató al soldado con su propia ( = de sí) mano. — 2. El ge­ neral llegó con diez naves, mil hoplitas y trescientos peltastas. — 3. Poco1 [tiempo] después 1 llegó Ciro con su ejército. —
2. Muchos soldados murieron de frío y de hambre. — 5. El avaro cuanto más * tiene, tanto más · quiere tener. 1 βραχύ*. «Ια. ύ. · ú<rrpov. · Trad. por el neutro plural de ττλίων, ω ν, ον. COM PLEM ENTOS CIRCUNSTANCIALES DE LUGAR Y D E TIEMPO I. Com plem entos circunstanciales de lugar (G r. H 302-305) V ERSIÓ N
3. θεμιστοκλέα καί τους έν Μαρα$ώνι τελευτή σαντας καί τούς έν Πλαταιαϊς καί αυτούς τους τάφους τούς τών προγόνων ούκ οίεσ3ε στενάξειν, εΙ ό μετά τών βαρβάρων όμολογών τοίς "Ελλησιν άντι- πράττειν στεφανω$ήσεται; — 2. Διογένη* όνπδιζόμενός πάτε ότι έν άγορφ: εφαγεν, «έν άγορςτ γάρ, §φη, καί έπείνησα». — 3. Έχώ- ρουν τή* ιΐ* Θήβα* φέρονσαν όδόν. — 4. Κύρος Ρχων ού* εϊρηκα ώρμάτο άττό Σάρδεων. — 5. ΦασΙ Γανυμήδην ψυχή* ένεκα 1 ύττό Διό* είς Όλυμπον άνενεχθήναι. — 6. Παρά βασιλέως πολλοί πρό* Κύρον άπήλθον. — 7. Έκ τών Χαλύβων οΐ ‘Ελληνες άφίκοντο έπΐ τόν Άρπασον ποταμόν. — 8. Διά μέσου τού παραδείσου £εί ό Μαίανδρος ποταμός. — 9. Ανδρών σύ φαύλων όρκους είς ύδωρ γράφε. — 10. 'Αλκιβιάδης έκ του Σάμου κατέπλευσεν «1* Πάρον. 1 fvnca, po* ¡oí cualidad*! de rm aln a. M E M O R A N D A En una oración compuesta, buscar siempre primero el verbo de la oración principal. 26

Página 25

Π. Complementos circunstanciales de tiempo (G r. $$ 306-309) VERSIÓN

1. Trj ύστίραίςτ ό Κλέαρχο* άπήλθεν έττί τό στρατόπεδον. — 2. Έν τφ αντω χειμωνι ο! Αθηναίοι δημοσίς» ταφά* έποιήσαντο τών έν τωδε τω πολέμω πρώτον άποθανόντων. — 3. Κλέαρχο* καί ή μέρας καί ννκτός ή γεν έπΐ τού* πολεμίου*. — 4. Ταύτην τήν ή μέραν ούτως έμειναν. — 5. Ύττισχνεϊται δώσειν τρία ήμιδάρεικα του μηνό* τφ στρατιώτη. — 6. Ζωγράφο* άθλιο* Άπελλη δείξας εΙκόνα· «Ταύτην, έφη, έν μιφ ή μέρα γέγραφα». Ό δέ θεασάμενο* είπε* «θαυμάζω δπως ούχΐ πλείους τοιαύτα* έν ή μέρα εγραψας». — 7. Προταγόρα* έπιδεδήμτκε τρίτην ήδη ήμέραν. — 8. Ούκ έξωστρά- κισαν ΚΙμωνα ούτοι ούς έθεράπενεν, Τνα αύτου δέκα έτών μή άκού- σειαν τη* φωνής; — 9. ΝΟν έγώ πρώτον έπΐ δικαστήριον άναβέ- βηκα, έτη γεγονώ* έβδομήκοντα. — 10. ΤαΟτα τής ή μέρα* έγένετο.
2. Όργή φιλούντων όλίγον Ισχύει χρόνον. El Auriga de Delfos Broncc de bad* 47S-460 g. C. Museo de Deltos.

Página 26

Nacimiento de Afrodita, del llamado Trono Lodorisi. Siglo ▼ ft. C. SIN T A X IS D E L V ERBO
SINTAXIS DE LAS VOCES (G r. S í 315-320) Vor. activa y pasiva VERSIÓN

1. 'Ενταύθα ΚΟρο* τά βασίλεια κατέκαυσεν. — 2. ΈπεΙ ¿τελεύτησε ΔαρεΤο*, έβασ&ευε Άρταξέρξης. — 3. Πώ* 2χει*, ώ φίλε; Καλώς ?χω. — 4. Ούτω τά τών 'Αθηναίων πράγματα £χει. — 5. 'Επειδή ή ή μέρα έγένετο, εύθύ* frirl Σάρδει* ήγε Κύρος. — 6. Καϊ τρίτον é t o s τον πολέμου ¿τελεύτησε. — 7. Al 'Αθηναίοι έπολεμοΟντο Οπτό τών Κορινθίων. — 8 . Πολλοί πιστενθέντε$ to i> s πιστεύσαντα* άδικοΟσιν. — 9. 'Ασεβεια* φεύγω ύττό Μελήτου. — 10. Οί στρατι- ώται ούκ άμελοΟνται ύπό τού αγαθού στρατηγού. — 11. 'Απέθανον πάντε* ύπό τού 'Αχιλλέω*. — 12. Καλοί* άκούειν μάλλον f) πλουτεϊν θέλε. - 13. Κακώς γάρ άκούων όστι* ούκ όργίζεται πονηρία* πιστόν τεκμήριον φέρει. M E M O R A N D A No olvidar la regla φιλοΟμαι ύπό πατρύ*, — κωλύεται τω νόμω 28

Página 27

Voz m edia M E M O R A N D A Muchos verbos carecen de voz media. Otros carecen de formas activas y se emplean en la voz media con signi­ ficado activo (verbos deponentes). VERSIÓN

1. Θεμιστοκλή* τόν υΙόν έπαιδεύσατο. — 2. 'Ακούετε, ώ άνδρες δικασταί; Λέγε αύτοΐς αΰτό τοΟτο πάλιν. Πέπαυσο. — 3. Σωκράτης ¿θαύμαζε εΤ τις άρετήν έπαγγελλόμενος άργύριον πράττοιτο. —
2. Πειρδσθε σνν τοίς θεοίς άρχεσθαι παντός έργου. — 5. Ταύτην τήν τάφρον βασιλεύς ποιεΤ, έττεί πυνθάνεται Κυρον προσελαύ- νεσθαι. — 6. 01 πολίται έφοβούντο μή ή πόλις πολιορκοΤτο. —
3. Έθαύμαζον οΐ 'Ελληνες Ατι οΰδαμου Κύρος φαίνοιτο. — 8. Πείθου καί μή άλλως ποίει. —
4. θεω μάχεσθαι δεινόν έστι καί τύχη.
5. 'Αρετή δέ κ&ν 3άνη τις, ούκ άπόλλι/ται. ΠΕΡΙΚΛΗΣ De un tam o óc fine* del siglo v t. C. 29

Página 28

Olimpia. Iii pórtico de 1* palestra. Siglo n i l C ’ Q Tllcas f08cv5pov έιτ* ’Αλφίψ άλσον Basqtu ¡agrado de P iso, o orillas del A ifn , plantado do btrmcjot árkoioi. PÍNDAIO SINTAXIS DE LOS TIEMPOS (G f. SS 321-333) L os tiem pos de acción continua VERSIÓN

1. 'Αρετή δέ κ&ν 3άνη τις, ούκ άπόλλυται.
2. Πάντες οΐ τών Αρίστων Περσών παΤδες έ τ τ ί ταϊς βασιλέως SOpcas παιδεύονται. — 3. Πλοΐον ές Δήλον 'Αθηναίοι πέμπονσιν. — 4. Δα- ρείου καί Παρυσάτιδος yíyvovrai παίδες δύο, πρεσβύτερος μέν Άρταξέρξης, νεώτερος δε ΚΟρος. — 5. Ταύτην τήν τάφρον βασι­ λεύς ποιεί μέγας, έπεί πννθάνεται ΚΟρον προσελαύνοντα1. — 6. Έπεί ¿τελεύτησε Δαρεϊος, Τισσαφέρνης διαβάλλει τόν ΚΟρον. — 7. Ξενίας ό 'Αρκάς τά Λύκαια £9υσε καί άγώνα £9ηκε- έθεώρει δέ τόν áyώνα καί ΚΟρος. — 8. Έπειθον αύτούς, καί ούς έπεισα, τούτους §χων* έπορευόμην. — 9. Σωκράτης, ώσπερ έγίγνωσκεν, ούτως £λεγε, καί τοίς μέν πειθομένοις αύτφ συνέφερε, τοίς δέ μή, μετέμελε. —
3. ‘Υπολαβων τούς φεύγοντας, συλλέξας στράτευμα, έπολιόρ- κει Μίλητον. 1 Participio dependiente de iTwdávrroa. Gr. $ 389. * G r. $ 384# Otm. 30

Página 29

El imperfecto de indicativo indica una acción pasada en su desarrollo, mientras el aoristo de indicativo expresa una acción pasada, pura y simple, sin ninguna otra idea. M E M O R A N D A TEMA

1. Al intentar curar el mal, lo agravas ( = lo haces mayor). —
2. Filipo ofrecía1 Haloneso. — 3. El general quería hacer volver a las tropas, pero éstas no le obedecieron *. — 4. Oro empezó * así su discurso. — 5. Jenias de Arcadia · celebró las Lupercales con sacrificios y juegos 4; los premios consis­ tían en ( — eran) raspadores de oro; Ciro mismo fue 8 [uno] de los espectadores. — 6. Los griegos y los romanos, después de una victoria ( = habiendo vencido, part. aor.), solían erigir un trofeo.

• Trad. por el Imperfecto de CWkouu · Imperfecto. ' Trad.: snmdi». · Véaae el ejercicio 7 de l i T en ióo precedente. E l aoristo: tiempo de acción puntual TEM A

Ήλθον ouv καί §πει$ον avrroú* καί ού* έπεισα τούτον;* ίχων έπορενόμην1. — 2. Μετά ταντα Κλέαρχο* σννήγαγεν έκκλησίαν • τών αΰτοΟ στρατιωτών καί πρώτον μέν έδάκρυε πολΰν χρόνον έστω*· οΐ δέ όρώντε* έ3αύμαζον καί έσιώπων εΐτα δέ £λεξε τοιάδε1. — 3. Έπεί έσάλπιγξε, προ^αλόμενοι τά όπλα έπησαν1. — 4. ΚΟρο* είδε τά* σκηνά*, ού οΐ Κίλικε* έφνλαττον1. — 5. Δαρείο* ΚΟρον μεταπέμπεται άπό τη* άρχής, ή* aCnróv σατράπην έποί- ησεν*. — 6. Δεϊ τοΟ* ύπέρ Φιλίππου λέγοντα* μισήσαι. — 7. Βου- λεύου μέν βραδέω*, έπιτέλει δέ ταχέω* τά δόξαντα*. — 8. Άναστά* Ξενοφών Οπτέρ τών στρατιωτών είπεν. — 9. Ελέγετο Έπναξα Kúpcp δούναι χρήματα πολλά. — 10. Al πλεΐσται πόλεις προσ- 1 Confrontar en eta ftu c el valor del «o n ito coa el del imperfecto. 1 Gr. $ 332 - O b«. 1 τά δό ξβ ντα /· fw ϊ * ι dttiiid4\ ¿cómo teria literalmente)1 31

Página 30

El aoristo expresa esencialmente la acción verbal en si, sin idea de desarrollo (presente-imperfecto) ni de resul­ tado (perfecto). Solamente en indicativo, por efecto del aumento, expresa propiamente tiempo pasado. M E M O R A N D A τάττουσι τοίς πολίταις μή κλέπτην, μή άρπάζειν ήν δέ τις τούτων τι παρα^αίνη, ζημίαν έπέθεσαν. — 11. Πάλιν δέ του Ξέρξου γρά- ψαντος· «Πέμν|>ον τά 5πλα», Λεωνίδας άντέγραψε· «Μολών1 λάβε.» 12. Ούδείς έπαινον ήδοναΐς έκτήσατο. 13. ΟνδεΙς έπλούτησεν ταχέως δίκαιος ών. 14. ΜΓ ή μέρα τόν μέν καθεϊλεν ίΛ|ώ$εν τόν δ* ήρ* άνω.

μολών p *r¡. atr. it βλώσκω ir, μμτ TEMA

1. El ocio enseña1 a los hombres muchas cosas malas. —
2. Después de Cambises, Darlo fue el rey* de los persas. —
3. Teme a los dioses, honra a los padres, respeta a los amigos, obedece · a las leyes. — 4. Estos soldados eran suficientes 4 [para] guarnecer 6 la ciudad. — 5. Hiciste bien en avisarme. · 1 A or. gnómico. 1 ¿ίβασΙΑπΛ o φ α σ ίλ ιν σ ι (gen.)? ¿Q ué significado tendrá La (ru ó
   según usemos el imperfecto o el aoristo? ■ ¿H1 im perativo de presente o del aoristo?

• bcovóí, ή, 6». 1 fjX áerru , ¿inf. prca. o aoristo?
• T ra d.: kabiimdawt mirada. E l futuro VERSIÓN

1. Ό δίκαιος άνήρ ευ βιώσεται, κακώς δέ άδικος
2. Τούτων έγώ τήν πρόνοιαν έξω κατά τόν δύνατον. — 3. Σκε- πτέον μοι δοκεΐ είναι, όπως τά έπιτήδεια έξομεν. — 4. Μή έλπιζε τφ χρόνψ κακόν έργον κρύψειν. — 5. ΎπισχνοΟμαα σοι ταΟτα συν θεοίς ποιήσειν. — 6. Ό ττ\ς Σιδώνος δυνάστης τών έαντοΟ θεραπόντων τόν πιστότατον έπέμψε πρός Άρταξέρξην, έπαγ- 32

Página 31

γελλόμενος αντω τήν πόλιν παραδωσειν, — 7. Πολεμάρχψ πα- ρήγγειλαν οΐ Τριάκοντα πίνειν κώνειον, πρίν τήν αΙτίαν είπείν δι* ήντινα έμελλεν όπτοθανείσθαι. — 8. Μέλλω ύμα* διδάξειν, 63εν μοι αυτη ή δισβολή γέγονε. — 9. Σύντεμνέ1 μοι* τά* άποκ- ρίσει* καί βραχντέρας ποίει, εΐ μέλλω σοι εττεσθαι3. — 10. Περικλή*, όπότε μέλλοι στρατηγεΤν, πρό* αύτόν Ελεγε* «Πρόσεχε, Περίκλει*, έλενθέρων μέλλεις άρχειν, καί ‘Ελλήνων καί 'Αθηναίων'». — 11. Μέλλων τι ττράττειν, μή προείπι^ς μηδενί. 1 C arta, a h tn ia. · G f. $ 2°5 - 3.® · S i Jtbe ttfftirt* ■ /»’ qttu ru qxt t i sipi. TEMA

1. Te prometo hacer esto. — 2. Creso esperaba destruir el imperio de Ciro. — 3. Los soldados no podían dormir por1 los dolores y por la añoranza de la patria, de los padres, de las esposas, de los hijos, a los cuales ellos creían no ver nunca mis *. — 4. Jenofonte alcanza 8 en Sardes a Ciro, quien estaba ya a punto de emprender la marcha hacia el interior del Asia4. 1 Ctttó j gen.

• N o m mdt, oCrrroT* Iti. · Utar κ αταλαμ βάνω . 4 llmprtndtr la ntertba batí* 1/ /*/#'<> (é tl A tia ) ¿pudv τήν όνω όβόν. L os tiem pos de acción perfecta

1. 'Επί έττών ποιήσει Όμηρον έγωγε μάλιστα τεθαύμακα. — 2. ‘Εφοβήθην καί §τι καί νΟν τεθορύβημαι1. — 3. Άπολελοίπασιν ή μας Ξενία* καί Πασίων, άλλ’ ούκ ¿στοπεφεύγασιν. — 4. Τέθαπται Κίμων ό Στησσγόρου πρό τοΟ άστεω*. — 5. Φίλιππο* τού* Θη­ βαίου* μείζου* ή προσηκε πεποίηκεν2. — 6. Όσοι τνγχάνουσιν* 1 Coofrootar en c iu fraae el ralot del perf. coo el del aoristo.

• ¿ Y n dijera frrolncrtv? • G r. 5 388- 1.·». M E M O R A N D A No usar ni traducir nunca indistdneamente un perfecto y un aoristo. La diferencia de significado — acción per­ fecta - acción puntual — entre los dos, es uno de los medios de exactitud y precisión expresivos más carac­ terísticos de la lengua griega. Π-3 33

Página 32

6ρ$ως άτττόμενοι φιλοσοφίας, ούδέν άλλο έτητηδεύουσιν ή άττο- θνήσκειν τε καί τεθνάναι. — 7. 01 άρετης καί έττιστήμης θησαυρούς κεκτημένοι ουδέποτε τούτων στερήσονται1. — 8. Άριαΐος έτύγ- χανεν* έφ* άμάξης πορευόμένος, διότι έτέτρωτο. — 9. Άρταπάτης τόν άκινάκην είχε χρυσοϋν καί στρεπτόν δ’ έφόρει καί ψέλια καί τάλλα ώσπερ οΐ άριστοι Περσών· έτετίμητο γάρ ύπό Κύρου διά εύνοιάν τε καί πιστοτήτα. — 10. Εύθύς Άριαίος άφεστήξει, ώστε φίλος ήμίν ούδείς λελείψετα*. ’ Fut. med. con significado paiiro.

• G r. $ 388 - 1 .·. 1 Quedar*, lie , htbrd tide dtjade. TEMA

1. Es hora, no [de] deliberar, sino [de] haber deliberado. —
2. Esta ciudad (que existe todavía) fue fundada por los corintios. — 3. Puesto que Oro ha muerto, anunciad a Arieo que hemos vencido al rey. — 4. Cuando los persas llegaron, los lacede- monios habían tomado [ya] posesión 1 de las Termopilas. —
3. Ciro distribuyó a sus compañeros muchos de los regalos que 1 Astiages le había dado *. — 6. El recuerdo de esta vic­ toria quedará4 eternamente.

• Tomar pensión, tcpcrríio-Q (p <.). 1 Atracción de relativo. Gr. $ 118. 1 U « x el aoristo. Gr. $ 332 - Ob». I nota del e)erd d o 10 de la Tentón precedente. τή ν ‘ Ελλάδα Tmrod&OKtv ούτο$ ό ττοιητή$ fLATÓN •ΟΜΗΡΟΣ Imagen idealizada del poeta ciego, educador del alma griega. 34

Página 33

Detalle de un frontón del templo de Afaya, en Egin* Principios del aiglo v a. C Herede· arquero LO S MODOS ORACIONES INDEPENDIENTES O PRINCIPALES Oraciones enunciativas (G f. 5J 335-336) VERSIÓN

1. Τίς <5v σοι λέγοντί τι ττιστεΰσΗεν; — 2. Τό λέγειν «Ούκ άν φόμην· τίς άν ήλπισε τοΟτο γενέσΒαι;» μέγιστον μοι δοκεΐ σημεϊον ότττει- ρίας. — 3. Τίς άν αίσχίων ιϊη δόξα ή δοκεΐν χρήματα περί πλείο- νος ποιείσβαι ή φίλους; — 4. Έβουλόμην άν υμάς όμοίως έμοί γιγνώσκειν αύτόν. — 5. Et τό ίχειν ούτως ήδύ ήν ώς τό λαμβάνειν, πολύ άν διίφερον ιύδαιμονίφ οΐ πλούσιοι τών πενήτων. — 6. Τίς άν ήλπισ* ταΰτα γενήσεσθαι; — 7. Τίς ούκ άν ?ξεπλάγη; — 8. Ούκ άν έποίησεν ό οΐκέτης ταΰτα, &Ι μή 6 δεσπότης αύτόν έκέλευσεν. —
2. 'Αργός μέν ούδείς Βεοΰς §χων άνά στόμα βίον δύναιτο άν συλλέγειν άνευ πόνου.
3. ΔΙς είς τόν αύτόν ποταμόν ούκ άν έμβαίης. 35

Página 34

P o t e n c . s im p l e í £λυες áv desatarías Solvere» I λΰοις o λύσειας ctv desatarías Sol vas P o t e n c . c o m p : Ιλυσας άν habrías desatado Solvieses M E M O R A N D A TEM A

1. /[En] qué ícosa] podría ayudarte?— 2. ¿Quién lo habría dicho? — 3. La virtud pueae que sea1 una especie de ( =
   como) salud, de belleza, de vigor del alma, y el vicio una en­ fermedad, una fealdad, una debilidad. — 4. ¿Quién se fiaría [ahora] de un hombre como éste ( = de éste tal), que acaba de decir tantas mentiras ( = que ha mentido tanto^teut. plur.)} — 5. ¿Qué habrías podido tú contestar a sus palabras llenas de sabiduría? 1 P u ,ii f/ /M - nrla. G r. J 335-Ob·. · G r. J277-Ob«. Oraciones volitivas <G«. $S 337-339) V ERSIÓ N
2. Σώσόν με έκ του κινδύνου. — 2. Πι9ου καί μή άλλως ποίει. —
3. Μηδέν ά3υμήσητε ένεκα των γεγενημένων. — 4.Μή φροντίσης. —
4. Νυν ϊωμεν κσΐ άκούσωμεν του άνδρός, έπειτα άκούσαντες κοΛ άλλοι* άνακοινωσώμε3α. — 6. Ε19ε πάντες γονείς Οπό των τεχνών <5cycrrrcovTo. — 7. ‘Ως ώφελον πάροι3εν έκλιττεΐν βίον. — 8. Ε19ε σοι, ώ Περίκλεις, τότε συνεγενόμην. - 9. ΦαλΙνος πάλιν ή ρώτησε· σττονδάς ή πόλεμον άπα/γέλλω;
5. Εΐ3* ήσ$α δυνατός δραν όσον πρό9υμος εί.
6. Είπωμεν ή σιγώ μεν; ή τί δράσομεν;
7. Εϊ$* ηύρομέν σε, Άδμητε, μή λν/ττούμενον.
8. Πώς μάχωμαι, 3νητός ών, $εία τύχη;
9. Ώ παΤ, yévoio πατρός ευτυχέστερος, τά δ’ άλλ* δμοιος, καί γενοι* άν οΰ κακός.
10. Βέλτιστε, μή τό κέρδος έν πάσ: σκόπει. 36

Página 35

M E M O R A N D A Optativo potencial Λύοιμι fiv desataría, podría desatar Negación oú — Con 5v Optativo deeiderativo [Εί3ε] λύοιμι, \ojala\ desatara Negación μή — Sin <5v 16. ZfO, μή λά3οι σε τώνδ* ός αίτιος κακών. 17. Kai σν φίλος μάλα χαΤρε, 3εοΙ δέ σοι δλβια δοΐεν TEMA

1. Marchemos, soldados, y luchemos bravamente contra los enemigos. — 2. Soldados, no os desaniméis por lo que ha pasado1. — ¡Ojalá Ciro viviese! Mas, ya que ha muerto, anuncia a Arico que 2 hemos vencido 3 al rey. — 4. ¡Que seáis felices, amigos míos! — 5. ¡Ojalá, oh niño, hubieses obedecido a tu maestro! — 6. ¿Qué debo hacer? ¿adónde dirigirme? ¡Ojalá no hubiese abandonado mi patria! *Trad.: tas totoj pajadas, ι ά γί/ίνημίνα. *J2W » ^t *· * T:ad. por el presente de indicativo. Relie ve votivo de un atleta sos­ teniendo la corona de vencedor. Escultura ática de hacia 470 a. C. 37

Página 36

Nave primitiva (tiglo vn ■. C.), p ro n tu de « p o ló a ΠλοΟς σφαλ«ρ&* τό ζήν· χημαζ&ιανοι (ν α ν τφ
πολλάχι νσν/ηχών irraioitfv οίκτρόττρο. NavtgMÍM «xarété u la n Ja ; tus ttmpcraUi •01 tnffigtn gptpfJ m¿t de Joro 10/ qm h i naufragio!. O RACIONES D E P E N D IE N T E S O SUBO RDINADAS I. O raciones com pletivas Completivas de infinitivo (Ct. SS 345-345) VERSIÓN

1. Παρα βααιλέως -πολλοί ττρός Κϋρον <5πτήλ3ον, νομίζοντες Trapa Κύρω 6\rrfs άγαδοί άξιωτέρας τιμής τυγχάνειν ή τταρά βααιλεΤ. —
2. Τους όττλίτας έκέλευσεν ό Κλέαρχος αύτοΟ μεΐναι τάς άσττίδας ι ττρός τά γόνατο Μέντας. — 3. Ού χρή τιλοντεΤν ζητεϊν τόν εύδαί- μονα έσόμενον. — 4. Μεγίστην ήγοΟμαι συμμαχίαν είναι καί βε- βαιοτάτην τό τά δίκαια ττράττειν. — 5. Έττεί δέ ήσ$ένει Δαρεϊος καί ι/ττώτττευε τελεντήν τοΟ βίου, έβούλετο τώ τταΤδε άμφοτέρω τταρεϊναι. — 6. ΆδικεΙσ9α ΰφ’ υμών νομίζει ΚΟρος. — 7. Νομίζω ύμας έμοί είναι φίλους καί συμμάχους. — Έξεστιν ύμϊν εν- δαίμοαι γενέσ$αι. — (§) Ό 'Αλέξανδρος Ιφασκεν είναι Διός υΙός. —
3. Έμοί δή Σωκράτης έδόκει τιμής άξιος είναι τή ττόλπ μάλλον ή $ανάτου. — 11. *Οττότε ό Φίλπτπος έλέγνιο ήδη έττελαύνειν, ο! KopívSioi ττάντες έταράττοντο καΐ έν £ρ>ω ήσαν. — 12. Έττειδή o ú k είρηκας, δίκαιος εϊ νϋν είττείν. — 13 Πολυνοίαν. ού ττολυμαθίαν άσκείν χρή 38

Página 37

M E M O R A N D A
Credo me cese bonum, en griego, como en castella­ no, se dice: νομίζω dven άγαθός, creo ser bueno. TEMA

1. Se cree que entre los griegos el inventor del rilmo y la melodía fue Lino. — 2. El general de los enemigos pide que le sean entregadas estas ciudades. — 3. Nm opropter diviiias bonus esse videtttr. — 4. Licet vobis esse beatis. — Alexander diceba/ se esse Deum. — 6. Se sabe1 que la batalla * ha sido* muy dura y que en ella han muerto muchos [de los] conocidos. — 7. Es probable que sufran lo mismo.

• Trad.: tt Λ« mumtiaJe. 1 Coostroccióo persona).

yiyvouon. Completivas con ότι (ώς), con participio (C t. 55 346-347) VERSIÓN k "Εγνω δ 'Αρχίδαμος δτι ol Αθηναίοι ούδέν πω ένδώσουσιν. — 2. Λέγε» 6 κοτήγοοος, ώς ύβριστής ίίμι καί βίαιος. — 3. Ούκοΰν οΙσ3α δτι πλή3ει ούδέν μείους εΐσίν *Α3ηναΤοι Βοιωτών; — 4. Ηρά­ κλειτος λέγει ώς δΚ ές τόν αύτάν ποταμόν ούκ &ν έμβαίης. — 5. 'Απαγγέλλετε Άριαίω δτι ήμείς νικώμεν βασιλέα, καί ούδείς §τι ήμίν μάχεται, καί εί μή υμείς ήλ-θετε, έπορευόμ&9α άν έπΐ βασιλέα. — 6. Ξενοφών είπεν δτι άκούω τινά διαβάλλειν, ώ άνδρες, έμέ ώς έγώ έξαπατήσας ύμάς μέλλω άγειν είς τόν Φάσιν ποταμόν. — 7. Ε1ώ9ει λέγειν δ διδάσκαλος τω θεμιστοκλεΐ ώς ούδέν ίση, παΤ, σύ μικρόν, άλλά μέγα άγα9δν ή κακόν. —(β. ΟΙδα άπάσας τάς πόλεις ¿ομαλισμένος υπό τών συμφορών. — 9. Όρώμεν πάντα άλη3η δντα, δ: λέγεις. — 10. Ζίύξις, αρτιωμένων αύτδν τινων ότι M E M O R A N D A
'Οτι a veces equivale simplemente a nuestros dos puntos: εϊπεν δτι αυτός είμι δν ζητείς, dijo: soj el mismo a quien buscas. 39

Página 38

ζωγράφε! βραδέως, «'Ομολογώ, είπεν, έν ττολλώ χρόνω γράφειν, καί γάρ ε!ς πολύν». — 11. Μέμνησο, νέος ών, ώς γέρων fcnj ποτέ. TEM A

1. Demóstenes a un ladrón que decía1: «No sabía que esto era tuyo», dijo: «Pero sabías que no era tuyo». — 2. Al día siguiente vino un mensajero diciendo que los enemigos habían abandonado las alturas. — 3. Jenofonte decía que a él no le parecía [bienl dejar sola * la retaguardia. — 4. Los soldados, habiendo oído [dccirl que Gearco se negaba * a marchar contra el rey, [lo] alababan. — 5. Un persa gritaba: 4 el rey avanza con un gran ejército. — 6. Yo sé que tú eres 5 bueno y justo. 1 Part- prc*. 1 User Ιρημσς, η , ον. * U**r oO f ημι

• G f. £ 346 · O b ·. · G f. J 347. Interrogativa» indirectas (G f. $ 348-350) VERSIÓN

1. El μή τι κωλύει, έθέλω αύτοίς διαλβχθήναι. — ’Αλλ’ ούδέν κωλύει, έφη, άλλά διαλέγου καί μά$€ πρώτον τίνες είσίν. — 2. Ό Κλέαρχος εϊπεν δτι σύνθημα παρέρχεται δεύτερον ήδη* καί Κύρος έθαύμασε τίς παραγγέλλει. — 3. Καί τούτο σκεψώμεθα, πότεροι ήθιον ζώσιν, οΐ άρχοντες ή οί άρχόμενοι. — 4. Όρω σε άπορούντα ποίαν οδόν έπΐ τόν βίον τράπη. — 5. Σκοπείτε εΐ δικαίως χρήσομαι τω λόγω. — 6. θαυμάζω πότερον ώς κρατών βασιλεύς αΐτεί τά δπλα ή ώς δώρα. — 7. ΝΟν, ήν δ* έγώ, εμαθον ό λέγεις· εΐ δέ άλη- 9ές ή μή, πειράσομαι μαθεΤν. — 8-Μένων, πρίν δήλον είναι τί ποιή- σουσιν οΐ άλλοι στρατιώται, πότερον εψονται Κύρω ή ού, συνέ- λεξε τό αύτου στράτευμα. — 9. Δίδωμι ύμίν βουλεύσασθαι, Είτε βούλεσθε πολεμεΐν ήμίν, είτε φίλοι είναι. — 10. Έάν ήμεΐς νικώμεν, ούχ Ιξονσιν οί πολέμιοι δποι φύγωσιν. M E M O R A N D A
   El griego construye la· interrogación indirecta como la interrogación directa. 40

Página 39

TEM A

1. Los generales deliberan cómo podrán pasar el río. — 2. Yo no sé si debo marchar o quedarme. — 3. Siempre me he mara­ villado con qué razones los acusadores de Sócrates lograron persuadir ( = persuadieron) a los atenienses de aue aquél era digno de muerte. — 4. No sabemos adónde dirigimos. —
2. Mater Cyrum interrogabat utrum manere an abire vellet. — 6. Non babeo quid dicam. Completivas con δπως (G r. $ 351 VERSIÓN
3. Φρόντιζε όπως μηδέν Ανάξιον τής βασιλείας ποιήσεις. — 2. Ού- δένα δεί μηχανασθαι δπως άττοφεΟξεται παν ποιων θάνατον. —
4. Τόν ποιμένα έπιμελείσθα δεΤ όπως αΐ οΐες τά έπιτήδεια έξουσιν. —
5. Όπως τά παρόντα έπανορθωθήσεται δε! σκοπεϊν, καί μή προελ- θόντα έτι πορρωτέρω λήσιι Ομας. - 5. Λέγειν δεί καί πρ<5πητειν όπως έκεΤνος παύσεται. — 6. ΣκοπεΤαθε τοϋτο, ώ 'Αθηναίοι, όπως μή λόγους έροΰσι οί παρ’ ήμών πρέσβεις, άλλά καί έργον τι δεικ­ νύει ν έξουσιν. — 7. Τούς ¿ήτορας δεί παρασκευάζειν δπως ώς βέλτιστοι έσονται τών πολιτών αί ψυχαΐ. — 8. Φρόντιζε όπως μηδέν άνάξιον σεαυτοΟ ποιήσεις. Completivos con μή Ο μή ού (G r/ s 352) VERSIÓN
6. ΤΩ στρατιώται, δέδοικα μή, ώσπερ οί λωτοφάγοι, έπιλαθώμεθα της οϊκαδί όδοΟ. — 2. 01 θετταλοΐ έφοβήθησαν μή καί frri σφας ό στρατός χίορήση. — 3. Τί ούκ άπερρόφησας του οΤνου; — Ότι έδεδοίκεν μή έν τώ κρατήρι φάρμακα μεμιγμένα είη. — 4. Μή ού1 τοΰτ* ή χαλεπόν, ώ άνδρες, θάνατον έκφυγεϊν, άλλά πολύ χαλε- πώτερον πονηρίαν. — 5. Τήν υπερβολήν τών όρων έδέδισαν οί στρατηγοί μή προκαταληφθείη. — 6. Έφοβεΐτο μή ού δύναιτο έκ της χώρας έξελθεΤν. — 7. Έφοβείτο Θεμιστοκλής μή οΐ Λακεδαι­ μόνιοι αύτόν ούκέτι άφώσιν. — 8. θάρρει, ώ βέλτιστε, ού μή8 κρα­ τηθώ, ώστε ποιεΐν τι ών μή χρή ποιεϊν. — 9. Πάντας πειρώ νικάν 1 Súplete: φοβητίον krrlv. 1 G r. $ 352 - O b·. 41

Página 40

Comparad: φοβούμαι μή, temo que, coa el latíntimeo ne y φοβούμαι μή ού, temo que no, » > » tim co nc non M E M O R A N D A ευ ποιων έάν γάρ τούς φίλους xpcrrfft ευ ποιων, ού μή σοι 6ύ- νωνται άντέχειν ο! πολέμιοι. — 10. ΦοβεΤσθαι δ€ΐ μή τήν άρχήν άπολέσαντες ού τήν έλευ3ερ(αν διασώζωμεν. — 11. Ήν ό Φίλιπ­ πος ίν φόβω μή ίκφύγοι τά πράγματ’ αυτόν. TEM A

1. Temístoclcs temía que los lacedemonios no le dejasen combatir. — 2. Yo temo que no pueda, a causa de mi inex­ periencia, hablarles convenientemente sobre este asunto. —
2. Yo temía que tú nos abandonarlas; pero, por lo que (έξ cbv) diccs, seguramente que no [lo] harás. — 4. Hay que temer, ate­ nienses, que, no habiendo ayudado a los aliados, éstos no os ayuden en los momentos de peligro ( = en los peligros). Particularidades de las oraciones subordinadas Optativo oblicuo o de estilo indirecto (G r. 5 ’ <1) VERSIÓN
3. Κύρος ελεγεν ότι ή όδός Ισοιτο πρός βασιλέα μέγαν. — 2. 'Ελε- yov δτι Κύρος μεν τέ9νηκεν, 'Αριαϊος ττεφευγώς εΐη μετά των άλλων βαρβάρων. — 3. Ξενοφών ού τούτο πρώτον ή ρώτα, πότε- ρον λωον εϊη αύτω πορεύ«σ3αι ή μένειν, άλλα τουτ’ έπυν3άνετο, όπως άν κάλλιστα πορευ$ε»η. —4. Ό θηβαϊος ή πόρε ι, 5 τι χρή- σαιτο τω πράγματι. — 5. Ό πατήρ Επιμελούμενος όπως άνήρ áyaSós χενοίμην, fjváyxaaé με πάντα τά Όμήρου ?πη μα^εΐν. —
4. Έφοβείτο μή ού δύναιτο έκ της χώρας ίξελ9εϊν. — 7. 01 πο· λΤται έφοβουντο μή ή πόλις πολιορκοίτο. — 8. Σωκράτης ελεγ* τούς μήν άλλους άνδρώπους ζην ίνα έσ3ίοιεν, αΰτόν δε έσ3ίειν 42

Página 41

ΐνα ζφη. — 9. Γνους ό Φρύνιχος δτι έσοιτο περί της τοΟ *Αλια- βιάδου καδόδου λόγος καί ότι ο! 'Αθηναίοι ένδέξονται αυτήν, τρέπεται tai toióvSc ti. — 10. Τόν 3eóv έπήροντο, d παραδοΐεν Kopivdiois τήν πόλιν. TEMA

1. Ciro preguntó culi era la consigna. — 2. Los griegos sabían oue el rey ocupaba el centro del ejército persa. — 3. Los delegados preguntaron bajo qué condiciones (έφ* οΐς) los lacedemonios estaban dispuestos [a] hacer la paz. — 4. Se preocupó de que el ejército tuviera los víveres [necesarios). Prolepsis o anticipación del sujeto (G r. S 3S3) VERSIÓN
2. ΟΤσ-Sa Εύ3ύδημον όπόσους όδόναας Εχει; — 2. Κϋρος f|6ei βασι­ λέα δτι μέσον ίχοι τοΟ Περσικού στρατεύματος. — 3. Έτπστάμ$9α Μυσούς, ους ούκ άν ήμ&ν φαΐμεν βελτίους είναι, δτι έν ττ) βασι- λέως χώρςτ πολλάς τε καί εύδαίμονας πόλεις οΙκοΟσιν. — 4. Ήρ<ί>- t c o v τόν άνδρα τό στράτευμα, όπόσον εϊη. — 5. Δέδοικα δ' αυτήν, μή τι βουλεύση νέον. — 6. ΟΙ στ3ατι&ται τήν υπερβολήν των όρων έδεδοΐκεσαν μή προκαταλη<$&ε1η.

Página 42

Π. Oraciones circunstanciales Oraciones finales (G t. S 354) VERSIÓN Ούχ Iva $16δ3μεν τί έστιν ή άρετή σκεπτόμε^α, άλλ’ Ιν’ άγαθοί γενώμεθα. — Υποδήματα ύττοδοΟντσι, όπως μή διά τά λυ- ττοΟντα τούς πδδας κωλύωνται πορεύεσ$αι. — ΤαΟτ* είττών εύ$ύς άνέστη, Τνα περαίνοιτο. — 4. Διά τούτο οίμαι ή μας παϊδας δντας τάς των '<iroir|T¿5v γνώμα$ έκμαν3άνειν, Ιν* άνδρες δντες ανταΐξ χρωμε$α. -ζ5^Τόν κακόν άεΐ δει κολάζειν, Ιν* άμεΐνων ζ. — 6. 'Εάν τίς σοι κάμνη τών οίκετών, t q ú t o j έπι μέλει, καί παρα- καλεΤς Ιατρούζ, δπως μή άποθάνη. — Άττηλδον έκεΦεν, όττως μή ϊδοιμι αύτόν. — 8.Μίνως τό λησηκόνΚαθήρε» έκ της 3αλάττης τοΟ (Gr. § 354-Obs. I) τás προσόδους μάλλον Ιέναι αύτω. 9. Μή σπεύδε πλοντεΐν, μή1 ταχέως πένης γένη. 10. Μή φ^ονεϊ τοϊς εύτυχοΟσι, μή1 δοκ^ς εϊναι κακός.

Ε ο bit oegatiru κ puede emplear lim pie meóte μή, sis otxa conjunción. M E M O R A N D A
Μή se emplea muchas veces soío, por ΐνα μή, en el sen­ tido de: para que no, no sea que, por temor a que. TEMA

1. Ciro creía que necesitaba amigos para tener1 colaboradores. — 2. Los gobernantes establecen las leyes para que sus con­ ciudadanos no sean víctimas de las injusticias. — 3. Los cul­ pables hacen todo [lo que pueden] para huir del castigo. —
2. Los griegos dejaron un destacamento para que los bárbaros no atacasen 1 a los enfermos. — 5. Ahora debéis seguirme, soldados, y parar mientes3 a fin de que podáis hacer lo que os he mandado *. ‘ Optativo oblicoo.

• ττροσ-ίχίτν το ν vowv.
• τ α π ορηγγελμίνα 44

Página 43

Oraciones consecutivas (Gr. SS 355-356) VERSIÓN ’ Hv vfOxo* δεινόν, ώστε τό ύδωρ έπήγνυτο. — ¿ ) Νυκτερευό- ντων τών 'Ελλήνων έντα09’ έπτττίπτει χιών άπλετος, ώστε άπέ- κρυψε καί τά δπλα καί τούς άνθρωπους. — 3. 01 Λακεδαιμόνιοι είς τοΟτ’ άπληστίας ήλ9ον, ώστε ούκ έξήρκεσεν αύτοίς ίχειν τήν κατά γην άρχήν. — 4. "Εχω τριήρε.ς ώστε έλεΐν τό ¿κείνων πλοΐον.— 5. Κραυγήν πολλήν έττοίουν οΐ στρατιώται καλουντες άλλήλους, ώστε καί τούς πολέμους άκούειν. — 6. Τίς οΰτω δεινός έστι λέγειν, ώστε σε πεΤσαι; -ζζ) Δέδοικα μή ούκ 2χω έγώ τοσαύτην σοφίαν, ώστε σε ποιήσαι προς έμε οΐον δεί. — 8. Δημοσία τοσαΟτα κα- τε σκεύασαν ώστε μη δεν i υπερβολήν λελείφθατ Ιδίςτ ούτω σώ- φρονες ήσαν ώστε τήν Άριστείδον οίκίβο^ΐ τις οίδεν όποία Ιστίν, óp9¡ ούδέν σεμνοτέραν της του γείτονος. — \Q. Νέος ών, 6 Πλάτων ούτως ήν κόσμιος ώστε μηδέποτε όφ3ήναι γελών άγαν. TEM A

1. Los bárbaros eran tan ágiles que no se les pudo alcanzar. —
2. Nadie jamás llegó a la desvergüenza de 1 hacer tal cosa. — 3. Hemos combatido con tanta valentía que el enemigo ha huido. — 4. Todos preparaban armas de guerra, de modo que habríais creído que la ciudad era un arsenal militar. —
3. El camino era demasiado estrecho para 2 [poder] pasar los carros. — 6. No era ya posible 3 avanzar a causa de la oscuridad. 1 Trad.: a tanto ¿t Jtmngikn^a q n .

• G f. 5 355- Obe. I. * G r. 5 356 - O bi. ΙΠ. M E M O R A N D A
  El griego por su tendencia a la claridad y exactitud de expresión, distingue la consecuencia realizada —indica­ tivo— de la consecuencia general o posible —infinitivo— 45

Página 44

VERSIÓN

1. Πλεϊστοι κατηγοροΟσιν ’Λ&ηνόόν καί Σπάρτης, δπ, προσποι­ ούμενοι κινδυνεϋσαι πρός τούς βαρβάρους υπέρ των 'Ελλήνων, ουκ είασαν τάς πόλεις αυτονόμους είναι. -^¡^Ε π εί ΰμξίςοΰ βού- λεσ3ε συμπορευεσ3σι, άνάγχη μοι με3’ ιιων Ιέναι. —^3. Έγώ είμι ό ύμας σφζων, είπεν ό κΰων πρός τάς oís, έτεί υμείς ε! μή έγώ προφυλάττοιμι ύμδς, οΰδ άν νέμεσ3αι δΰναισδε, φοβούμενοι μή άπόληο9ε. — 4. Έν τη Ητιστολή Φίλιππος οΰδαμοΟ Δημο- σ3ένην γέγραφεν, δτι των Αδικημάτων άν έμέμνητο των aCrroO, éf τι περί Δημοσ$ένους έγεγράφει. — 5. Διογένης, όδυρομένου τινός έπεί έπΐ ξένης [se.γης] ?μελλε τελευτάν, είπεν «ΤΙ όδύρει, ώ μ άτοπε; πανταχό$εν γάρ ή όδός έστιν ή αυτή είς Άιδου». — Ά3ηναίοι ένόμισαν λελύσδαι τάς σπονδάς, διότι ές χεϊρας Τ|λ3ον. — 7. Έ3άυμαζον οΐ 'Ελληνες, δη οΰδαμοϋ ΚΟρος φαίνοιτο ούδ* άλλος άπ' αΰτου ούδείς πσρήει. —TJ^Ol 'Αθηναίοι Περικλέα έκάκιζον, ότι στρατηγός ών ουκ έπεξάγοι. Oraciones causales fGf· S5 357-358) M E M O R A N D A N o confundir én, que, completiva, con b-n, porque, causal. TEMA
2. Puesto que tú tienes un cuerpo mortal, procura dejar un recuerdo imperecedero de tu aJma. — 2. Si alguno de vos­ otros, soldados, se desanima porque noáotros no tenemos caballería (Ιππείς) y los enemigos tienen mucha ( = muchos), reflexionad que sus diez mil jinetes no son más ( = otra cosa) que diez mil hombres. — 3. Alguien preguntó a un ciudadano que votaba ( = votando, Jkirt.) para cue Arístides fuese ex­ pulsado de Atenas: «¿Te ha perjudicado [en] algo?» «No, dijo el otro; pero quiero desterrarlo porque estoy cansado de oirle ( = oyéndole) llamar Arísddes el justo». 4¿

Página 45

d έκέλενσεν. ίττραξα L Periodo hipotético real VERSIÓN

1. El 3eoí τι δρώσιν αίσχρόν, ούκ είσιν 3εοί. — 2. El δεινά εδρασας, δεινά καί πα9ε!ν σε δει — 3. Εί μή κα3έξεις γλώσσαν, ξοται ~οι κακά. — 4. ΕΙ ές άλλήλους άδικόν τι φρονήσηπ, έκ πάντων των άν3ρώπων τό άξι άπιστοι είναι άποβαλεϊτε. — 5. Εί 3εοί είσιν, §στι καί Ιργα 3εων. — 6. Εύ άκούσεσ3ε\ εί δικαίως ζήτε. — 7. ΕΙ τούς 3εούς ΐλεως εϊναί σοι βούλει, 3εραπευτέον τούς 3εούς. — 8. ΕΙ άφήσετε τοΟτον τόν καιρόν, ούδέν γενήσεται των δεόντων. 1 «0 άχονω, gfixar di éutna fam a, Ut. bcnc Midió. TEM A
2. Si existe un Dios, él es sabio. — 2. Si no te burlas ( = bur­ larás, fut.), responderemos. — 3. Gozarás de buena fama1 si eres un ciudadano bueno y justo. — 4. Si el alma es in­ mortal, necesita de muchos cuidados. — 5. También yo, si queréis hacer la guerra al rey, quiero seguiros. — 6. Si no has hecho nada, ¿por qué temes? 1 Véaec b noca del ejercicio 6 de la venión prccedeate- ¿áv κελεύστ), ττράξω Π. Periodo hipotético eventual VERSIÓN
3. Ήξω παρά σε αύριον, έάν 3εος έ3έλη. — 2. 'Εάν τ!ς σοι άτταγ- γείλη ότι ό δεινά σε κακώς λέγει, μή άπολογοΟ πρός τά λεχ3έντα. —

Έάν τούς μα3ητάς σνναγάγητε, έξετάσομεν τίς έστιν ό άρι- στος. — 4. Έάν ζητης καλώς, εύρήσεις. — 5. "Ην δή ταΟτα πεί- 3ωμαι ύμϊν, λέγε μοι, £φη 6 ΚΟρος, συ, ώ Αρμένιε, πόσην μέν στρα­ τιάν μοι συμπέμψεις, πόσα δέ χρήματα συμβαλεϊ είς τόν πόλεμον; — 6. Έάν τήν τής αρετής όδόν έκλίπης, τόν πάντα βίον σου τα­ ράξεις. - 7. Έάν δ* £χωμεν χρήμα3*, έξομεν φίλους. Oraciones condicionales (Gr. 5$ 3b9-362) 47

Página 46

M E M O R A N D A No confundir άν, partícula, con άν, conjunción ( — έάν). TEM A

1. Tú llevarás una vida excelente, si dominas la ira. — 2. Si tú eres feliz, nosotros nos alegraremos. — 3. Si matas a Héc­ tor, tú también ( = tú mismo) perecerás ( = morirás). — 4. Si buscas bien, encontrarás. — 5. Te veré mañana, si Dios quiere. — 6. Si la muerte se acerca ( = está cerca), nadie quiere morir. — 7. Si conoces algo mejor, dínoslo. ΙΠ. Periodo hipotético potencial ti κελεύοι, πράξοιμ» 6v VERSIÓN
2. Έπιλίποι <3cv ήμσς ó πας χρόνος, é1 πάσας έκείνου -πράξεις καταρίθμησα ίμεθα. — 2. El άναγκαίον εΤη άδικεΐν ή άδικείσθαι, έλοίμην άν μάλλον άδικεΐσθαι. — 3. Τής έτπμελείας όφελος ούδέν άν γίγνοιτο, εΐ μή τις έπίσταιτο ά δε! καί ώς δε! ποιείν. — 4. Εί ό θεός βούλοιτο, ταΰτα τά κακά παύσειε άν £<?δίως. — 5. Σωκράτης ¿ρωτηθείς Οπό τίνος, πώς άν γένοιτό τις πλούσιος* «ΕΙ τών έπιθνμιών, ?φη# είη πένης». — 6. ΕΙ κατασταίην είς έλεγχον κσΐ λόγον, δυνηθείην άν Ιπιδεϊξαι πάντας ανθρώπους πλείους έπισ- τήμας έχοντας διά τής άκοής ή διά τής όν^εως. — 7. ΕΙ άπαντες μιμησα(μεθα τήν Λακεδαιμονίων άργίαν καί πλεονεξίαν, ευθύς άν άπολοίμεθα. — 8. Σόλων έρω-τηθείς πώς άν μή γίγνοιτο άδίκημα έν τή πόλει, είπεν* «ΕΙ ομοίως άγανακτοϊεν οί μή άδικούμενοι τοϊς άδικουμένοιρ. TEMA
3. Si quisieras hacerte ( = ser, γίγνομαι} médico, ¿qué harías? — ^2. Si marchásemos contra los enemigos, los sorprendería­ mos desprevenidos ( = impreparados). — 3. Si tú pudieses demostrarme lo contrario, reconocería haberme equivocado. —
4. Si uno tuviese muchas riquezas y no hiciese uso ( = usara) 48

Página 47

de ellas ¿sería feliz? — 5. Si pudiésemos vencer a los enemigos, seríamos los más valientes de los griegos. ({ ékéXévjc í-of), Γττραττον (-ξα) δν IV. Periodo hipotético irreal VERSIÓN

1. Λύκος Ιδών ποιμένας έσ3ίοντας έν σκηνή πρόβατον, έγγΰς προσελ9ών· «‘Ηλίκος άν ήν ό δόρυβος, είπεν, ti έγώ τοΟτο έποίουν». — 2. Πολλου άν άξιον ήν τό πλουτεΐν, εΐ καί τό χαίρβιν αύτώ συνην νϋν 5έ άμφω ταΟτα κεχώρισται. — 3. El έγώ ήδη ήκηκόη παρά Προδίκου τήν έπίδειξιν, ούδέν άν έκώλυέ σε αΰτίκα μάλα είδέναι τήν αλητείαν νϋν δέ ούκ άκήκοα. — 4. Έγώ ήσχυ- νόμην άν, el μοι το,ούτος υΙός ήν. — 5. Λυκούργος ούδέν άν διά­ φορον των άλλων πόλεων τήν Σπάρτην έποίησεν, εΐ μή τό πεί- 9εσ3αι τοίς νόμοις μάλιστα ένειργάσατο σύτή. — 6. El ό Φίλιππος τότε τούτην £σχε τήν γνώμην, ώς χαλεπόν πολεμείν έστι ’Α3ηναίοις, ούδέν άν, ών1 νύν πεποίηκεν, ϊπτραξεν. — 7. Ε1 τριάκοντα μόναι μετέπεσον των ψήφων, άπεπεφεύγη άν. —
2. Είπερ* Τσην ¿κόμην γνώμτ^, Δημόσ3ενες, είχες, ούποτε άν ‘Ελλήνων ήρξεν Άρης Μακεδών *.
3. El τά δάκρυ* ήμίν των κακών ήν φάρμακον άεΐ 3* ό κλαύσας τού πονεΤν έπαύετο, ήλλαττόμε3’ άν δάκρυα δόντες χρυσίον. 1 Atracción del relativo. 1 I-Ate epigrama ic inacrihió en la baae de una catatua de Dem¿»- lenea. · E l A rrt (M ar/ti M otúknh, cato ea, FU ipt J t Matttknia. TEM A
4. Si todos hubiesen mostrado el mismo coraje que Sócrates, nuestra ciudad no habría sufrido tal desastre. — 2. Si nos­ otros cumpliésemos con nuestro deber1, los asuntos de la ciudad irían 2 mejor. — 3. Los espartanos soportan todas las ‘ T ra d.: birltum n It n dtbido (τά Μ οντα). 1 U /ar Ιχω . M E M O R A N D A . La partícula άν siempre acompaña el verbo de la oración principal de un período condicional potencial o irreal. Π-4 49

Página 48

fatigas: dios no podrían hacerlo, si no se entrenaran con continuos ejercicios. — 4. Los griegos no habrían vencido a los persas, si Leónidas, para cerrarles el paso, no hubiese luchaao y sucumbido en las Termopilas. — 5. Si yo tuviese algo, de buena gana te lo daría. Condicional universal tóv kcAcOi}, πράττω (Gt. S 361) el κελεύοι, Επραττον VERSIÓN C lJ'Eav μή fj ol φιλόσοφοι βασιλεύσωσιν έν ταϊς πόλεσιν, ή oi βασι­ λείς φιλοσοφήσωσι γνησίως τε καί Ικανώς, ούκ έστι κακών τταΰλα ταΤς ττόλεσι. — 2. Άπας λόγος, άν άπτ| τά πράγματα, μάταιόν τι φαίνεται. — 3. "Ην έγγύς ίλθτ) θάνατος, ούδείς βούλεται θνή- σκειν. — 4. Ούδεΐς διδάσκαλος, Ικανούς ιτοιήσας τούς μαθητάς, έάν πρός άλλους έλθόντες χείρους φανωσιν, αΙτίαν εχει τούτου. — 5. ΕΙ που έξελαννοι Άστυάγης, έφ’ Ιππου χρυσοχαλίνου ττεριήγε τόν ΚΟρον. — 6. ΕΙ ίχοις βέλτιόν τι δείξαι, ώμολόγουν άμαρτά- νειν. — 7. ΕΙ £λθοι τις είς άστυ, ίώρσ άν Σωκράτην έν τή άγορφ διαλεγόμενον. — 8. Ξενοφον εΐ ιτού τι όρόη βροοτόν, διεδίδου. — 9. Σωκράτης ούκ Ιπινεν, εΙ μή δι^/ώη. M E M O R A N D A
La repetición de un hecho se expresa: en subjuntivo con ¿v si se refiere al presente, y en optativo (sin άν) si se refiere al pasado. Oraciones concesivas (G *. ss 363-364) VERSIÓN

1. Τοίς Άθηναίοις ώς ήλθε τά περί Εύβοιαν γεγενημένα, πατληξις μεγίστη 5ή τών πρίν παρέστη. Ού γάρ ή έν Σικελίςτ συμφορά, καίπερ μεγάλη τότε δόξασα είναι, ούτως έφφησεν.'^^Πάντες ποτα­ μοί, εί και πρόσω -τών πηγών άποροί 8tcnv, προιουσι πρός τάς πηγάς 50

Página 49

διαβατοί γίγνονται. --xgj 01 -9eoI Ικανοί είσι τούς μικρούς, καν έν δεινοίς ώσι, σώζεις εύττετώς, όταν βούλωνται. — 4. Φήσουσι δή με σοφόν είναι, εί και μή είμι, οΙ βουλόμενοι Ομϊν όνειδίζειν. — 5. Kai εί μηδένα άν3ρωπων ήσχύνου, τούς 3εούς έχρήν σε δεδιέναι. — ^© Tfjs γης κρατούντες, καί εί 3αλάττης εΤργοιντο, δΰναιντ’ άν καλός διαζήν. — 7. ΚεΡ μή πέποι-Sa, τούργον* έστ’ έργαστέον. 8. θανουμένη® έξήδη, κεί1 μή σν προύκήρυξας.

• Kíl, cratii por xai «I. ■ -roOpyov, craiit por τ ό fpyov. ■ Gr. $ 389 - Ob». Oraciones de relativo (G r. 5 $ 356-367) Relativas especificativas VERSIÓN

1. Τίς taS’ ό χώρος, έν φ βεβήκαμεν; — 2. Ήλ$ε τό ναυτικόν; τό τών βαρβάρων, δ τίς ίδώυ οΰκ άν έφοβή9η; — 3. Έάν όλι- γωρήτε, ούδέν τοιοΟτον yíyvrrci, οΐον άν ύμεΤς βούλοισ$ε. —
2. Υμείς έστε παρ' ών άν κάλλιστά τις τούτο. — 5. Όρώ σε δκό- κοντα, ών μή τυχοις. — 6. Εί ούτοι κύριοι γένοιντο της πολιτείας, δ μή γένοιτο ούδ* Ιστοί, ούδεϊς άν τύχοι συγγνώμης. — 7. Τούτον τόν οίνον Κύρος δεϊταί σου πΐέΐν σύν οΤς μάλιστα φιλεϊς. — 8. *Αγάμεμνον, ήκω παϊδά σοι τήν σήν άγων, ήν Ιφιγένειαν ώνόμαζες έν δόμοις. Relativas explicativas o equivalentes a circunstanciales VERSIÓ N
3. Έλεγον ότι ήκοιεν ήγεμόνας δχοντες οΐ αυτούς άξονσιν fuSev ίξουσι τά έτητήδεια. — 2. "Εδοξε *τω δήμω τριάκοντα άνδρας Ιλέσ- Scn οΐ τούς νόμους συγγράψαυτι, καθ' ους πολπεύσουσιν. — M E M O R A N D A
   Si la precisión y la claridad lo exigen, procúrese icflejar siempre en la traducción el valor circunstancial de una oración de relativo. 51

Página 50

3. Fleos ον κάκιστος απάντων άν3ρώπων δικαίου άν νομίζοιο, δατις περί πλείονος φαίνει t o ú s κακούργους ποιούμίνος της πα- τοίδο$; — 4. Παίδές μοι οΰπω εΐσίν, οί με 3εραπεύσουσιν. — 5. Τί$ ούτως εύή3η$ έστΙν ύμών, όστις άγνοεί τόν έκεΐ3εν πόλεμον δενρ’ ήξοντα;
4. Ούκ εστιν ούτω μώρος os 3ανείν ¿ρςτ.
5. Ά μή προσήκει, μήτ* δκουε μή9* ορσ.
6. ’Αττ* άν σοι λογιζομένω φαίνηται βέλτιστα, ταΟτα τ ο ϊ£ fpyoij έττιτέλει — 9. 'Εγώ μέν όκνοίην άν εΙ> τά πλοία έμβαίνειν & ήμίν Κύρος δοίη. — 10. 01 πσϊδες ύΐ'ών, órroi ίν$άδε ήσαν, νπό τούτον άν ύβρίζοντο. TEM A
7. Enviemos a los enemigos delegados que les pidan (-^ pe­ dirán) las condiciones de la paz. — 2. Digno de alabanza me parece este hombre, porque ( = que) hace bien a sus ami­ gos. — 3. ¿Quién es tan ignorante que no sabe estas cosas? — 4. Lo que no conviene o v a ( = está) contra la ley, no lo hago. Relativas iterativas o de repetición δ n άν ΚΕλεύΐ], πράττω _
   _ τ δ τ ι κελεύοι, frrpcrr-rov V ERSIÓ N
   ------------ !— —----
8. 01 άνθρωποι τούτο is μάλιστα έ9έλουσι πε!3εσ3αι ούς άν ήγών- ται βέλτιστος είναι. — 2. Ίστε δή oíos ήν Χαιρεφών, ώς σφοδρός έφ’ ό τι όρμήσειεν. — 3. Έπορευόμε3α διά ταύτης της χώρας όποι έβουλόμε3α, ήν μέν έ3έλοιμεν πορβοΟντες ήν δ* ¿3έλοιμεν κατα- κάοντες. — 4. Ούστινας μάλιστα όρώη τά καλά διώκοντας, τού­ τους KOpos καί δώροις καί άρχαϊς καί πάσαις τιμαϊς έγέραιρεν. —
9. Μένων ό Θεσσαλός, δσου$ αΙσ3άνοιτο έπιόρκουξ καί άδίκους, ώς εύ ώπλισμένον/s έφοβείτο. — 6. Ό τι άν ποιή$. νόμιζ' όρον 3εούς τι vas. M E M O R A N D A En griego se distingue siempre en las subordinadas entre un hecho histórico, único, y un hecho repetido, de carácter general o hipotético. 52

Página 51

1. Medita primero lo que quieras1 decir. — 2. Ten por ( =
   considera) fieles amigosj no a los que alaban todo lo que dices 0 haces, sino a loi que te reprochan las faltas.2 — 3. Soportaba varonilmente cuanto le acontecía. — 4. Quienquiera traicione a la patria, es digno de los mayores castigos. — 5. Haz lo me­ jor posible todo cuanto hagas. 1 U «r μίλλω, u tw · puní d ifitm r'Ja imatrUn ¿t. 1 τά άμαρτανόμινα. Oraciones comparativas <Gt. S 3*8) VERSIÓN

τά χαλκεία πληγέντα μακρόν ήχεί, καί οί ρήτορες ούτω.1^ ^ Όσον αΐ κατά σώμα ήδοναΐ άπομαραΐνονται, τοσουτον αΟξοντάι αΐ περί τούς λόγους. — 3. Όσφ μάλλον πιστεύω ύμΤν, τοσούτω μάλλον άπορω. — 4. Όσφ ¿πεδίδου ή πόλις τοΤς Χίοις έπΐ τό μεΤζον, τοσούτω καί έκοσμοΰντο έχυρώτερον. — 5. Εκείνοι, οίς ούκ έχαρίζον3’ ο1 λέγοντες, ώσπερ ύμας ουτοι νυν, πέντε μέν καί τετταράκοντα £τη τό5ν 'Ελλήνων ήρξαν έκόντων. — 6. Ού τήν αύτήν ¿χω διάνοιαν καί κατ' έκείνην τήν ήλικίαν, δτ' Ιγραφον περί τήν αύτήν 0τττό3εσιν τούτην. — 7. Al δαπάναt ούχ όμοί«ος καί πρίν, άλλά πολλοί» μείζους κα3έστασαν, όσω καί μείζων ό πόλεμος ήν. — 8. Σκέν^αι δή, ώ άγα9έ, έάν άρα καί σο! συνδοκί) άπερ έμοί. Oraciones temporalee (C x. (5 36*-373) Hecho panado, pretente y futuro VERSIÓN

1. Έπεί πάντες ,σννηλθον, έκα$4ζοντο· δτε δέ ταΟτα ήν, ήσαν μεσαι νύκτες. —^2>) ΈπεΙ τάχιστα ¿δείπνησαν οί στροτπωται, πα- ρηγγέλ$η τά ττυρα κατασβεννύνσι ττάντα. — 3 Ό Κύρος ύπέσχετο M E M O R A N D A Κο se usan nunca indistinta siente 1ης negaciones ού y μή TEMA 53

Página 52

άνδρΐ έκ&ττω δώσειν πέντε άογυρίου μνας, έττάν είς Βαβυλώνα ήκωσιν. -^ΟΟΙ πολέμιοι εύθύξ άφήσουσι τήν λείαν, έπειδάν ή μάς Ιδωσι. — 5. Ήσσν Δαρείςο, πρ4ν βασιλευσαι, γεγονότες τρεΤς παΤ- δες. -ζ6^{Τολλο! άποθνήσκουσι πρότερον, πρίν δήλοι γίγνεσθαι οίοι ήσαν. Η^)Ούκ άττέπλευσαν, πρίν έξεπολιόρκησαν τήν πόλιν. — 8. Κύρος νττίυχετο τοίς φυγάσι μή πρόσθεν παύσεσθαι ττρίν αυτούς καταγάγοι οίκαδε. — 9. Ού πρότερον τταύσομαι, ττρίν άν £λω τε καί πυρώσω τάς 'Αθήνας. — 10. Πρίν άν άμφοίν μύθον άκούσης, μή δίκαζ€. 11. Τάφος δέ ποΙο$ δέξεταί μ*, δταν θάνω; TEM A

1. Mientras permanezcamos aquí, yo creo que es preciso buscar la manera 1 de tener la mayor seguridad posible. — 2. No esperemos a que (=» hista que) nuestros enemigos sean superiores en número ( = más numerosos), antes bien (άλλά), mientras podemos aún derrotarlos fácilmente, marchemos contra ellos. — 3. Después que la cárcel se abrió, entramos. — 4. Cuando hayas escuchado todo, entonces podrás juzgar. — 5. Antes de hablar, reflexiona lo que vas a a decir.

• Ea precio buscar la manera: σκτπ τίον Ιο τΙν δττω (/*#.). ' U mlc μέλλω, G r. $ 330. H echo repetido δταν κελιύτ}, πράττω δ τ β κβλεύοι, ίπ ρ ο τΓ το ν V ERSIÓ N

1. Όταν είδέναι $έλης σεαυτόν δστις el, έμβλεψον είς τά μνήματα ώς όδοιπορείς. 01 Ανθρωποι, έν ώ μέν άν πολεμωσι, τόν παρόντα πόλεμον μέγιστον κρίνουσι, παυσαμενοι δέ τά άρχαΐα μάλλον θαυμά- ζουσιν. — 3. Τό τεττίγων γένος ούδέν τροφής δείται γινόμενον, άλλ* άσιτόν τε καί άποτον ευθύς φδει, §ως άν τελευτή στ). — 4. Πρός M E M O R A N D A Recordar, una vez más, que un hecho repetido o de carácter general, se expresa: en subjuntivo con άν, si es de presente y en optativo (sin άν), si es de pasado. 54

Página 53

θεμιστοκλέα άπτέβλεττβ ή πόλις, όπότε σπουδαίου άνδρός δεη- 9είη. Περιεμένομεν έκάστοτβ, §ως άνοιχ$είη τό δεσμωτήρισν έπειδή άνοιχ9είη, ιίσήμεν παρά τόν Σωκράτη. — 6 . Κύρος tv τω παραδείσω ¿3ήρ€υεν, όπότ* γυμνάσαι βούλοιτο έαυτόν τι καί τούς Ιππους. — 7. ΚοΟφον χρήμα ποιητής έστι καί πτηνόν καί Ιερόν καί ού πρότερον οϊός τι ποιιΐν πρίν άν £ν3εός τε γένηται καί bc- φρων. — 8. Περικλής, όπότ* μέλλοι στρατηγεΐν, πρός αυτόν Ιλεγτ «Πρόσεχε, Περίκλεις, έλευ$έρων μέλλεις άρχειν, καί 'Ελλήνων xcri *Α3ηναίων». — 9. "Οταν τι μίλλης τόν πέλας κακηγορείν, αυτός τά σαυτου πρώτον έπισκίπτου κακά. TEM A

1. Muchos soldados, cuando estaban fuera de peligro, aban­ donaban a Clearco. — 2. Siempre que el gran rey sale, lleva [consigo] la mitad de la guardia. — 3. Estamos locos cuando nos encolerizamos. — 4. Juzga siempre después de haber oído todas las opiniones. 2} til altar.

£1 teatro. 4) E l Tesoro de lo · ateniense*. 5) El Tesoro de loi aifhios. 55

Página 54

Campesino lahrando con uo rudimentario arado. Terracota arcaica de Beoda, aiglo vn-vi a. C LAS FORMAS NO M INA LES D E L VERBO E L IN FIN ITIV O (G r . SS 374-380) Infinitivo con articulo VERSIÓN

1. Μένων ήγάλλετο τω έξατταταν δύνασθαι, τω πλάσασ3αι ψευδή, τω φίλους διαγέλαν. — 2. Αυτή άλλη πρόφσσις ήν Κύρω τοΰ άθροίζειν στράτευμα. — 3. Φίλιππος κεκράτηκε τω ιτρότερον πρός τους πολεμίους Ιέναι. — 4. Αγησίλαος, άντί του έπΐ Καρίαν {¿ναι, έττΙ Φρύγας έπορεύετο. -^3^ Σωκράτης πάντων άνθρωπων μάλιστα έθαυί-άζετο έττΙ τω εύθυμος τε καί ευκόλως ζην. — 6. ΟΙ Χαλδαίοι πολεμικώτατοι λέγονται είναι καί μισθού στρατεύονται όττότσν αύτων δέηται, διά τό πολεμικοί τε καί πένητες είναι. —
2. 01 άνθρωποι πάντα μεχανωνται ¿πi τφ εύτυχεΐν. — 8. 01 'Αθη­ ναίοι προεϊπον τοίς στρατηγοί; μή μάχεσθαι του μή λύπν (§ 354- Obs. I) τάς σπονδάς —
3. Τό πολλά τολμάν πόλλ' άμαρτάνειν ποιεί.
4. Νίκησον όργήν τω λογίζεσθαι καλώς. 56

Página 55

Infinitivo sujeto o complemento VERSIÓN u ’AeI καλόν έστι τάλη9ή λέγει v. — 2. Συμφέρει αύτοΤς φίλους είναι μάλλον ή πολεμίους. — 3. ΔεΤ τόν στρατιώτην φοβεΐσ9αι μάλλον τόν άρχοντα ή τούς πολεμίους. — 4. Έπι9υμώ ήδη, τταυ- σάμενος τούτων τών πόνων, έπεί 9άλατταν §χομεν, ττλεΐν τό λοι­ πόν καί άφικέσ9αι είς ‘Ελλάδα. -(3 J Δέομαι ύμών μή 9ορυβεΤν. — 6. Ούδέν ?χω άπλούστερον είπείν καί δικαίοτερον. — 7. Τήν χώραν έπέτρεψε διαρπάσαι αύτοϊς. — 8. Τήν ψυχήν σαυτοΟ παρέχε 3«- ραπεΰσαι τοίς tcpríim. — 9. ’Ος άν υμάς λά9η, τοΟτον άφίετε τοίς 3εοΤς κολάζειν. — Q01 'Αντίγονος τό Εύμένους σώμα τοίς σνγγε- νέσιν εδωκε 9άψαι. — 11. Έπίσταμαι πρώτα μέν 5εούς σέβειν. TEM A

1. Si has ( = habiendo) apreodido a ser mandado, sabrás mandar. — 2. Los dioses que nos son (-* siendo) propicios, aucrrán ayudarnos con sus consejos. — 3. No, por Zeus, dijo Glaucón a Sócrates, yo no puedo repetir de memoria todo lo dicho. — 4. Me eligieron a mí [para] presidir los juegos. Infinitivo determinativo VERSIÓN
2. ‘Ρφδια πάντα 9εω τελέσαι. -ζ^Κϋρος πάντων ήν άρχειν άξιώ- τατος. — (5? 01 σοφισταί Ικανοί ήσαν μακρούς λόγους καί καλούς είττεΐν. —4. Όξύτατοι έστε γνώναι τά £η3έντα. — 5. Ό χρόνος έστί βραχύς άξίως 6ιηγήσασ9αι τά πραχ9έντα. — 6. Άξιός έστιν έπαινέσαι. — 7. Ήδύ μαζα καί άρτος πεινώντι φαγείν, ήδύ ύδωρ πιεϊν διψώντι. — 8. Μία τις έλττίς ύμίν έστι σω$ήναι. — 9. Ή γή σκληρά έσται κινεΐν τφ ζεύγει. M E M O R A N D A Una traducción debe ser exacta, clara, natural; es decir, debe reflejar en lo posible todo el contenido de la frase griega, pero sin forzar la expresión castellana. 57

Página 56

TEMA

1. Clearco tenía el aspecto duro y la voz ruda1. — tóeles era digno de admiración * por encima * de todos. —
2. Era un hombre elocuente4. — 4. Hay soldados en número suficiente ( = suficientes) para guardar las ciudades. 1 Trad.: tra Jura ¿t rtr y rmJe dt Φ .
   · Trad.: de u r eJmirad». · T ttd .: m Jj (μάλιστα, /**.) (Φ » } /#*/#/.

• Trad.: hábil (para, m ) bailar. Infinitivo im perativo y absoluto VERSIÓN

1. θαρσών vvv, Διόμηδες, έπΙ Τρωεσσι μάχεα3αι.
2. Φράζεσ3αι Επειτα κατά φρένα καί κατά 3νμόν. — 3. Τούς όπλίτας άπιέναι πάλιν οΐκάδε. — 4. 01 άρμόττοντες 3ώρακες όλίγου δείν φορήματι, άλλά προσ3ήματι έοίκασιν. — (Τ ) ‘Εκών είναι ούδέν ψεύσομαι. — 6. Άνεν άρχόντων ούδέν &ν ο ίτί καλόν ούτε άγα- 3όν γένοιτο, obs μέν σννβλόντι είπείν, ούδαμοΟ* έν δέ 5ή τοϊς πολε­ μικοί παντάπασιν. — 7. Ώ ξεΐν*. άγγέλλ*ιν Λακεδαιμόνιό»? ότι τηδβ κείμε3α. τοίς κείνων £ήμασι πει3όμενοι. E L PARTICIPIO (G f. S 382) I. Participio atributivo VERSIÓN
3. Καί τινες έτόλμων λέγειν ώς νούς εΐη 6 διακεκοσμηκώς πάν3* 6αα κατ’ ούρανόν έστιν. — 2. 01 ζώντες καταλειπόμενοι τρανματίαι πολύ των τε3νηκότων λυπηρότεροι ή σαν. — 3. Πολλά καί φύσει καί έπιστήμη δει τόν εν στρατηγήσοντα ?χειν. — 4. θεόν μέν ποίον si πέ μοι νοητέον. — Τόν πάν3* όρώντα καύτόν ούχ όρώμενον. —
4. Ούκ εστι πένης 6 μηδέν έχων, άλλ’ ό πολλών έπι3νμών ούκ 2στι πλούσιος ό πολλά κεκτη μένος, άλλ* ό μηδενός δεόμενος. — 58

Página 57

6. Δέκα ναυς τάς άριστα πλεούσα* πέμπουσιν. — 7. Άπϊκρίνατο θεαγένους άδελφή είναι, τον πεσόντος έν Χαιρωνείςτ στρατηγοΟ- ντος. — 8. Πέμπει πρός τούς ΑΙγυτττίους κήρυκα έρωτών εΙ βού­ λονται άπολέσ3αι Cmrép τών προδεδωκότων αυτούς. — 9. Άπσν$' ό τοΟ ζητουντος εύρίσκει πόνος.
7. Participio apositivo (G f. $5 383-386) Participio aposición de un sujeto o complemento VERSIÓN
8. *H60 σω3έντα μεμνησθαι πόνων.
9. Υπέρ μεγίστων καί καλλίστων κινδυνεύσαντες, ούτω τόν βίον έτελιΟτησαν. — 3. Πολλαχοΰ με έπέσχε λέγοντα μεταξύ. — 4. 'Αδι­ κείτε πολέμου άρχοντες καί σπονδάς λύοντες. — 5. Ό στρατηγός τήν χώραν έπέτρίψε διαρπάσαι τοΤς στρατιώταις άτε πολεμίαν ούσαν. — 6. 01 Ά3ηναΤοι τόν Περικλέα έν αϊτίςτ είχον ώς πείσαντα σφας πολεμεϊν καί 5ι* έκεΐνον ταΐς σνμφοραϊς περιπεπτωκότες.
10. Λίαν φιλών σε αυτόν ούχ έξεις φίλον.
11. Ούκ άν δύναιο μή καμών εύδαιμονεΤν.
12. τΗλ3ε τό ναυτικόν τό τών βαρβάρων, δ τίς Ιδών ούκ άν έφο- βήθη; — 10. Ή δοκεΐ τίς σοι, γιγνώσκων τά κακά ότι κακά έστιν, όμως έπυ3υμε!ν αύτών; — 11. "Ερχεται τάλη3ές είς φως ένίοτε, ού ζητούμενον. — 12. Καίπερ ούτω σοφός ών, el τις σε διδάξειεν δ μή έπίστασαι, βελτίων άν γένοιο. — 13. Έγώ έτοιμός ιίμι, τους 6πισ3οφύλακας Ιχων, έπειδάν δειπνήσωμητ, ίέναι καταληψόμενος τό δρος. — 14. ΟΙ Ά3ηναϊοι παρισκευάζοντο ώς πολεμήσοντες. M E M O R A N D A Procúrese traducir el participio apositivo por la oración circunstancial equivalente. El reconocimiento de ésta es facilitado por el tipo de negación (ού, μή) y por las conjunciones o partículas que acompañan el participio. 59

Página 58

TEMA

1. Los griegos combatían sobre la marcha1 — 2. Porque creían estar libres de estos males, se acostaron tranquilamente (=* tranquilos). — 3. Si la ciudad perece, perecerán con ella 1 también los ciudadanos. — 4. Éste, aunque no sabe nada, sin embargo cree saber [lo] todo (neutro plural). 1 Trad.: mi m im e tUmp* qmt mertbübm.

• Umi ow-crn-4X>wpcn. Participio en genitivo o acusativo absoluto VERSIÓN

1. Περικλέους ήγουμένου πολλά καί καλά £ργα άττεδείξαντο o! 'Αθηναίοι. — 2. Ό "Ικαρο*, 6 τού Δαιδάλου υίός, τακέντος αύτω τοΟ κηροΟ καί τών πτερών περιρρυέντων, είς τό πέλαγος ένέπεσεν. — 3. Ούδέν τών δεόντων ποιουμένων ύμών κακώς τά πράγματα Εχβι. — 4. Παρεκελεύοντο άλλήλοις κραυγή χρώμενοι, άδύνατον δν έν νυκτί άλλω τω σημήναι. — 5. Λογίσασθε τί ποιούντων ύμών 6 χρόνος διβλήλυθεν ουτος· Τστε γάρ δήπου τοΟΘ*, δτι μελλόντων ύμών αύτών, ¿τέρους τινάς έλπιζόντων πράξειν, σίτιωμένων άλλή- λους, κρινόντων, πάλιν έλπιζόντων, άπας δ χρόνος διελήλυθεν. —
2. ’Απέπλευσε, καίπερ μέσου χειμώνος διττός. — 7. Κατακείμεθα, ώσπερ Ιξδν ήσυχίαν άγειν. — 8. Ώς ήδύ τό ζην, μή φθονούσης τής τύχης. TEMA
3. Los asuntos van mal, porque vosotros no hacéis lof¡que debéis (τά δέοντα) [hacer]. — 2. Pensad en mí, cuando estoy ausente, las mismas cosas que [me] decís, cuando estoy pre­ sente. — 3. Bajo el mando de Pericles, los atenienses ador- M E M O R A N D A También el genitivo absoluto va muchas veces acompa­ ñado de una partícula que precisa su valor circunstancial. 60

Página 59

naron la ciudad con hermosos edificios y monumentos. — 4. ¿Por qué, pudiendo escoger la paz, escogéis la guerra? — 5. Puesto que así se ha decidido, marchemos contra ios enemigos. ΙΠ. Participio predicativo (G r. SS 387-389) Participio predicado referido al sujeto VERSIÓ N

1. Méyιστόν τών κοκών τυγχάνει δν τό άδικεϊν. — 2. Ό μέν ούν πρεσβύτερος, Άρταξέρξης, παρών £τ>γχανε. — 3. Τούτο τό στρά­ τευμα έλάν3ανε τρεφόμενον. — 4. KC/ρος πάντων τών ήλίκων δια- φέρων έφαίνετο. — 5. Σωκράτη5 3ύων τε φανερός ήν ττολλάκις μέν οίκοι, ττολλάκις 8έ έττί τών κοινών τη? πόλεως βωμών. — 6. τΑρ' ού μουσική άρξόμε3α πρότερον παιδεύοντες ή γυμναστική; — 7. 01 Λακεδαιμόνιοι ούκ έπαυσαντο τάς πόλεις κακώς ττοιοΟ- ντες. — 8. 01 *Α3ηναΤοι ?φ3ησαν τούς Πέρσας άφικόμενοι είς τήν πόλιν. — 9. ΈμοΙ χαρίζου άποκρινόμενος. — 10. Ούδένα φαίνο­ μαι άδικων. — 11. Φανερός εΤ τοΟτο ούκ ανποιήσας εί μή κατορ- 3ώσειν ήλπιζες. — 12. Έτττά ήμέρας πάσας μαχόμενοι διετέλεσαν. — 13. Πας άνήρ, κάν δοΟλος ή τις, ήδεται τό φως όρθν. —
2. Ήδομαι άκούων σου φρονίμους λόγους. TEM A
3. En la plaza estaban casualmente presentes muchos soldados. — 2. Es evidente que Sócrates creía en los dioses. — 3. Huyó sin darme cuenta. — 4. No persistas en tus ruegos. — 5. El alma es evidentemente inmortal. — 6. Era evidente que los M E M O R A N D A No olvidar jamás la especia] significación que un partici­ pio predicativo del sujeto da, principalmente, a los verbos τυγχάνω, λαν3άνω, φαίνομαι, φ3άνω. 61

Página 60

enemigos se preparaban para el ataque { —· para atacar, part. fut.). — 7. El que es el primero en perjudicar a los enemigos de la ciudad, y en favorecer a sus amigos, es digno de los mis grandes elogios. — 8. Los discípulos aplicados se alegran de ser alabados por sus maestros. Participio predicado referido al complemento VERSIÓN

1. OI 'Ελληνες ούκ ή δε σαν ΚΟρον τε3νηκότα. — 2. Εύρήσομεν καί των ?ργων καί των διανοημάτων άπάντων ήγεμόνα λόγον όντα καί μάλιστα χρωμένους αύτω τούς πλεΐστον νοΟν ίχοντας. — 3. Έγώ ήδέως άκούω Σωκράτους διαλεγομένου. — 4. Ούκ ήσ$άνοντο προσιόντων των πολεμίων. — 5. *Ως τάχιστα Ιγνω ό Κύρος τόν Άστυάγην τής μητρός πατέρα όντα, ήσπάζετο αΰτόν. — 6. Δειλίας ίνεκα δειχ3ήσεται τοΟτο πετοιηκώς. — 7. Πάν3’ ένεκα έαυτου ποιών Φίλιππος έξελέγχεται. —- 8. Άνθρωποι καλοί κάγα9οί, έπειδάν γνώσιν άπ ιστού με νο.# ού φιλουσι τούς άπιστοΟντας. —
2. Έγώ ούτε μέγα ούτε σμικρόν σύνοιδα έμαντώ σοφός ών (ο σοφω δντι). — 10. Ούκ αίσ3άνεσ3ε άπατώμενοι. — 11. 'Αναξαγόρας έπ! τή τελευτή τού παιδός είπεν- «ήδη 3νητόν γεννήσας». —12. Όρώμεν άδύνοπτοι δντες περιγενέσ9αι. TEM A
3. Tisaferncs fue el primero en anunciar ( = anunció el pri­ mero) a Darlo que Oro preparaba un ejército. — 2. Vosotros sabéis que él nos ha traicionado. — 3. Vemos que todo cuanto dices es verdadero. — 4. Sócrates demostró que Anito y Me- leto le acusaban injustamente. — 5. Se descubrirá ( = tú serás descubierto) que tú has mentido. M E M O R A N D A El partic. predicado del complemento ofrece estos tipos:
4. 'Ορώ ταΰτα άλη3ή διττά, veo que esto es verdad
5. ΜΙμνησο άν3ρωπος ών, acuérdate que eres hombre 62

Página 61

Infinitivo y Participio con 4v (G r. | 390) V ER SIÓ N I. Νομίζω, ύμών ίρημος ών, ούκ άν Ικανός βίνοα έχ3ρόν άλέξασ$αι. — 2. Κύρος, εί έβίω, άριοτος άν δοκεΐ άρχων γενέσ3αι. — 3. ΕΙ 9έλοις έμοί Ιτπτέας δούναι, όττόσοι δοκουσι μέτριοι είναι, οίμαι αν σύν τοίς Βεοίς νικησαι τούς πολεμίους. — 4. Εγώ ήγούμαι, 9εού διδόντος Κριτίςτ καί ‘Αλκιβιάδη ζήν 6λον τόν βίον ώσττερ ζώντα Σωκράτην έώρων ή TtSvávai, tXécScti άν αύτώ μάλλον τε$νάναι. — 5. ΦΙλππτος Ποτείδαιαν έλών καί δυνα3ε'ι$ άν αυτός §χ«ιν, εί έβουλή3η, Όλυν31οις παρέδωκεν. — 6. Άρίστππτος αΐτεί τόν Κΰρον είς δισχιλίους ξένους καί τριών μηνών μισθόν, ώς ούτως περιγενόμενος άν τών άντιστασιωτών. — 7. Σωκράτης, £αδίως άν ά<ρε3ε!ς υπό τών δικαστών, εί καί μετρίως προς χάριν τοΐς δι- κασταϊς 5ιελέχ3η, προίΐλετο μάλλον τοίς νόμοι$ έμμένων άττοθανεΐν ή παρανομών ζήν. M E M O R A N D A El infinitivo y el participio con άν equivalen a una apó- dosis de período condicional, ya potencial, ya irreal. A p olo de Piornbino (bronce), H *d » 475 · . C

Página 62

ATENAS Plano· de la Acrópolií y de Atenas 64

Página 63

ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ τοίσι 6‘ άοιδόϊ Cn\t>v it t f «κλυτό*, ol δέ σ ιω ττζ dorr' <5nco0ovTkS-·· (Odata, I 325-6) fl-S 65

Página 64

FA BU LA S D E ESO PO Esopo. Vivió en la primera mitad del siglo vi a. de J.C. y fue con­ temporáneo de Solón, uno de los Siete Sabios y legislador de Atenas. Aunque no puede decirse que sea el inventor de la fábula, sin embargo la perfeccionó dándole un carácter moral y educativo. Bajo su nombre conservamos una colección de 436 fábulas, redactadas en prosa en ¿poca muy posterior a la de su autor, muchas de las cuales fueron versificadas por Babrio, fabulista griego de la ípoca romana, e imitadas por el latino Fedro y, a través de éste, por todos los fabulistas modernos.

1. La zorra y las uvas A 5 J, . Λ Ο Άλώπηξ λιμώττονσα ώς iSkáoorxo έττ{ -πνος άναδενδράδος βά- τρυας κρεμαμένους, ή βουλή 3η αυτών ττεριγ*νέσ$ίη, καί ούκ ή δυ­ νατό1 άπαλλαττομένη δέ πρός έαυτήν είπεν- «όμφακίς είσιν». Ούτω καί των άν3ρώπων ívjoi, των πραγμάτων Ιφικ|<τ3αι μή δυνάμενοι δι' άσ3ένειαν, τους καιρούς αΐτιώνται. 66

Página 65

2. La leona y la zorra Λέαινα, όνειδιζομένη ύττό άλώπεκος έπί τώ διά παντός του χρόνου §να τίκτειν *, «ένα - έφη - άλλά λέοντα». Ό μ09ος δηλοΐ ότι τό καλόν ούκ ίν πλή9ει, άλλά έν άρεττ).
3. La cigarra y las hormigas Χειμώνος ώρφ, τών σίτων βραχέντων, οί μύρμηκες έψυχον, τέττιξ 5έ λιμώττων ήτει c c ú to ú s τροφήν. 01 δέ μύρμηκες είπον αύτω· «διά τί τό 9έρος ού συνήγες τροφήν;». Ό δέ εϊπεν «ούκ έσχόλαζον, άλλ* ήδον μουσικώς». Οί δέ γελάσαντες είπον· «άλλ* εΙ 9έρον/ς ώραις ηύλεις, χειμώνος όρχού». Ό μύ9ος δηλοΐ 5τι ού δεί τι να άμελεΐν έν παντί πράγματι, Ινα μή λυπη9ή καί κινδυν§ύστ|. y
4. El viejo y la muerte Γέρων ποτέ ξύλα κόψας ταύτα φέρων πολλήν οδόν έβάδιζε. Διά δέ τόν κόπον τής όδοΰ άπο3έμενος τό φορτίον τόν θάνατον έπε- καλεϊτο. — Τού δέ θανάτου φανέντος καί πυθομένου, δι* ήν αΙτίαν αύτόν παρακαλεΐται, ό γέρων ?φη· «ίνα τό φορτίον αϊρης». Ό λόγος δηλοΐ ότι πας άνθρωπος φιλόζωος έν τω βίω *, καν 8 δυστνχή.
5. El león y la rana Λέων, άκούσας τιοτέ βατράχου μέγα 4 βοώντο$, έπεστράφη πρός τήν φωνήν, οΐόμενος μέγα τι ζωον είναι. Προσμένων δέ μικρόν 4, ώς είδεν αύτόν έξω της λίμνης, αντόν κατεπάτησεν. Ό λόγος δηλοΐ δτι ού δεί προ τής όψεως διά άκοής μόνης ταρό- ττεσ9αι. 1 U oir hri τ φ ... ThfT«it>; obsérvese el uso del infinitivo substantivado.

• Se. k m ». 1 — Kcri é v ((ά ν).
• A djetivo neutro usado como adverbio. 67

Página 66

6. El asno y la piel de Icón "Ovos, δοράν λέοντος περιβαλόμενος, λέων ένομίζετο ύπό πάντων* καί φυγή μεν ήν άν3ρώπων, φυγή δέ ποιμνίων. Ώς δέ άνεμος πνέων την δοράν περιεϊλεν 1 καί γυμνός ό δνος fjv, τότε πόντε* έπιτρέ- χοντες ξύλοις καί ^οττάλοις αυτόν έπαιον. Πένης ών μή μίμον; τού* πλουσίους.
7. Loe ladrones y el gallo Κλέπται εν τι vi οΙκία άλεκτρυόνα έλαβον. ‘Ο δέ μέλλων ύπ' αν/ιών 3ύεσ3αι, έλεγε- «άπολύετε έμέ· χρήσιμος γάρ τοΤς άνθρώποις efuí. νυκτός αυτούς έπΐ τά εργα έγείρων». 01 δέ έφασαν· «άλλά διά τούτο σε μάλλον ήμεϊς 9ύομεν· εκείνους γάρ έγείρων, κλέπτειν ή μας ούκ έφς». ’Αλώπηξ είς οΙκίαν έλ9ο0σα ύττοκριτοϋ καί έκαστα τών αύτου σκευών διερευνωμένη, ενρε καί κεφαλήν μορμολυκείου εύφυώς κετε σκευασμένων. Ταΰτην άναλαβουσα τοίς χερσίν £φη· «ώ ola κεφαλή, καί εγκέφαλον ούκ εχει>. Ό μ03ο$ πρός * άνδρας μεγαλοπρεπείς μέν τω σώματι, κατά δέ ψυχήν άλογίστους.
8. L a mujer y la gallina Γυνή τις χήρα δρνιν είχε κα3’ έκάστην ήμέραν ωόν αυτή τίκτουσαν. Νομίζουσα δέ ώς, εί πλείους rfj ópviSi κρι^άς παραβάλοι, δίς της ήμερος 8 τέξεται4, τούτο πεποίηκε. Ή δ* δρνις, πιμΕλής γενομένη, ού9* άπαξ τής ή μέρας ωά έτικτεν. Ό μ03ος δηλοΐ δτι οΐ διά πλεονεξίαν τών πλειόνων έπι3υμοΰντες Kod τά παρόντα 5 άποβάλλουσιν. » Q riló·, λοτ. 2 de 7ttpi-aioí<*>.

• íj i fábula ( tf) parj, et rs di'inda a.
• CS. lat. bis (in) die o bie in diero 4 Haría, fanJria, lit. ¿aria o i*. 4 L » <ptt titntn·, lit- Ioj w at y « « « , 68

Página 67

£ 10. £1 caballo y el asno "Ανθρωπός τις είχεν ίππον καί δνον. Όδενόντων δέ*, έν τή όδω είπεν ό δνος τω Τππω* «άρον 2 έκ τοϋ έμοΟ βάρους, εΙ θέλεις dvaí με σών». Ό δέ ούκ έπεΐσθη- ό δέ δνος, πεσών έκ του κόπου, ¿τε­ λεύτησε. ΤοΟ δέ δεσπότου πάντα * έπιθέντος αύτω, καί αύτήν τήν τού όνου δοράν, θρήνων ό Ιππος έβόοτ «οϊμοι, τί μοι συνέβη; ού θελήσας γάρ μικρόν βάρος λαβεΤν, άπαντα βαστάζω, καί τό δέρμα>. Ό μύθος δηλοΐ δτι τοΤς μικροίς οί μεγάλοι συγκοινωνούντες4 άμφότεροι σωθήσονται έν τω βίω. Λ 11· La cierva y la viña 'Ελαφος διωκομένη ύπό κυνηγών ύπ’ άμπέλω Ικρύπτετο. Παρα- τρέχουσιν έκεΐνοι* ή δέ έλαφος, τελέως ήδη λανθάνειν οίομένη, τά της άμπέλου φύλλα έσθίειν άρχεται. Τούτων δέ σειομένων, oi κυνηγοί έπιστρεφόμενοι καί, δπερ ήν άληθές, νομίζοντες ζωον ύττό τοίς φύλλοις κρύπτεσθαι, βάλλουσι τά άκόντια k o í τιτρωσκουσι τήν ελαφον. Ή δέ θνήσκουσα τοιαΟτα έλεγε* «δίκαια πάσχω δ· ού γάρ έδει τήν σωζουσάν με λυμαίνεσθαι». Ό μύθος δηλοΐ δτι οί άδικουντες τούς εύεργέτας ύπό θεοΟ κολά­ ζονται. 12. La hormiga y la palom a Μύρμηξ διψήσας, κατελθών είς πηγήν, παρασύρεις ύπό του γεύ­ ματος, άπεπνίγετο. Περιστερά δέ τούτο θεασαμένη, κλώνα δένδρου περιελοΟσα 6, είς την πηγήν έρριψεν, έφ' ού καί καθίσας ό μύρμηξ διεσώθη. Ίξευτης δέ τις μετά ιούτο τούς καλάμους τυνθείς, έπί τό τήν περιστεράν σνλλαβεΐν ήει7. Τούτο δ’ ό μύρμηξ έωρσκώς.

• Se. avrr&v, es dccii, τού Ιτπτου καί ιο ύ όνου.
• Imperativo aor. de αίρω αΙχ?τ% eJtvar, quitar.
• T oda la carga que había llevado el &¿no. 4 Compertiendo, ymdo d* actrtrdo <on... (dau).
• Aíi trld bien. Une lo mtrtrido; ¿y literalmente ?
• Habitado arranado, pan. aor. 2 de ττβρι-αιρέω. 1 Im pcrfeao de (Ιμι ir. 69

Página 68

τόν τοΟ Ιξευτου ττόδσ έδακεν. Ό δε άλγήσας τούς τε καλάμους έρριψε, καί τήν περιστεράν αύτίκα φυγείν έποίησεν. Ό μ09ος δηλοΐ άτι δεϊ τοίζ εΰεργέταις άποδιδόναι. 13. £1 labrador y la serpiente Γέρων τις γεωργός χειμώνας ώρρ δφιν ευρών ΰπό κρύους πετπγ- γότα, τοΟτον έλεήσας καί λαβών υπό κόλπον έθετο. θερμανθείς δέ έκεΐνος καί άναλαβών τήν Ιδίαν φΰσιν, έπληξε τόν ευεργέτην καί άνεϊλε· θνήσκων δέ ό γεωργός ίλεγτ «δίκαια πάσχω1 τόν πονηρόν οίκτείρας» . Ό λόγος οηλοΐ ότι άμετάθετοί είσιν οΐ πονηροί, κάν1 εΰεργετώνται. 14. E l labrador y su s h ijo · '| Γεωργός τις μέλλων καταλΰειν τόν βίον, καί βουλόμενος τους έαυτοϋ τταίδας πείραν λαμβάνειν τής γεωργίας, προσκαλεσάμενος αύτούς, ήγόρευσε· «ΠαΤδες έμοί, έγώ μέν -Γ,δη τόν βίον καταλύσω· ύμεϊς δ’, όστερ 4 έν τη άμπέλω έστί, ζητήσαντες μέλλετε ευρίσκειν πάντα». 01 μέν * ούν νομίζοντες θησαυρόν έκεΐ που κρυπτόν είναι, πάσαν τήν της άμπέλου γην μετά τόν θάνατον του πατρός κστασ- κάπτουστ καί θησαυρόν μέν ούχ ενρίσκουσιν, ή δέ άμπελος, καλώς σκαπτόμένη, πολλαπλασίονα τόν καρπόν Ιφερεν. Ό μΰθος δηλοΐ ότι ό κάματος θΓσαυρός έστι τοίς άνθρώποις. 15. Ingratitud Καρύα4 τις έν όδω 1 στα μένη καρπόν έφερε πολύν. Οί δέ παρο- δΤται λίθοις καί βάκτροις κατέκλων7 διά τά κάρυα. Ή δέ 8 οίκτρώς έφη «ώ άθλία έγώ, ότι, οΰς τω καρπω μου ευφραίνω, ΰττό τούτων δεινάς άντιλαμβάνω χάριτας» *. 1 Ver nota 5 fábula 11. ■ Por bobtr nmpaduidn ; participio causal, Gr. j 384, 2.·. • κάν — καί Λν (ίά ν). • Su antecedente es πάντα. 1 Artículo coa ralor demostrativo; G t. % 40, 1. • καρύα (ή ) itogaJ·, κάρυον (τ ό ) ***;». ’ Imperfecto de κατα-κλάω romptr, wmdtr. • f| 61 articulo con valor demostrativo; sustituye a f\ καρνα t i n»£tl. • Ríe ib· trmtl rtcmmp*ma\ ¿y literalmente? 70

Página 69

Τούς άχαρίστους καί κακούργους, τούς άνΉ όγα9ών κακά άντι- διδόντας, ό μυΒος έλέγχει. 16. Los do· viandantes Δύο τινές τήν αύτήν όδόν έβάδιζον, καί 9ατέρου πέλεκυν εύρόντος, ότερος ό μή εύρών παρήνιι αύτω μή λέγειν «εύρηκα», άλλ* «εύ- ρήκαμεν». Μετά μικρόν δέ έπερχομένων 1 αύτοίς τών τόν πέλεκυν όποβεβληκότων, ό ίχων αύτόν1 διωκόμενος πρός τόν μή εύρόντα συνοδοιπόρον Σλεγεν· «άττολώλαμεν». Ό δ* * εΐπεν· «άττόλωλα, λέγι, ούκ άπολώλαμεν καί γάρ καί δτε τόν πέλεκυν εύρες, εύρηκα ίλεγες, ούκ εύρήκαμεν». Ό μ03ος δηλοΐ δτι ot μή μεταλαμβάνοντες τών εύτυχημάτων ούδ' έν ταΤς συμφοραϊς βέβαιοί ιΐσι φίλοι. 17. La gallina de los huevo· de oro Όρνι3ά τις είχεν ώά χρυσά τίκτουσαν- καί νομίσας ίνδον αύτης δγκον 4 χρυσίου είναι, κτείνας εύρηκεν αύτήν όμοίαν τών λοιττών όρν!3ων. Ό δέ ά3ρόον πλούτον έλπίσας εύρήσειν, καί του μικρού έστέρηται ¿κείνου. Ό μϋ9ος δηλοϊ ότι δε! τοίς παρούσιν άρκεϊσΒαι καί τήν όατλη- στίαν φεύγειν. 18. El cazador y la perdiz Πέρδικά τις άγρεύσας έμελλε σφάττειν ή δέ Ικέτευε λέγουσα· «?ασόν με ζην* άντ* έμου πολλάς πέρδικας έγώ σοι κυνηγήσω». Ό δέ εΐπεν- «δι* αυτό τούτο μδλλόν σε 3ύσω, δτι τούς συνήθεις kocí φίλους σοι έττεδρεΟσαι θέλεις». Ούκ έστιν ούδέν χείρον προδότου. 19. «Más vale pájaro en mano...» 'Αηδών έπί τίνος υψηλής δρυός κα9ημένη κατά τό σύνη3ες ήδεν 1 G enitivo absoluto cuyo aujeco ea τών... άττοβφληκότων.

• (τών ττίλκνν). 1 6 8‘ ie recete a τό ν μή «vρον-τα. 4 P ito , mata-, aquí taniided, obunJ*r:ia 71

Página 70

Ιέραξ δέ αύτήν θεασάμενος, ώς ήπόρβι τροφής, έππττόμενος συνέ- λαβεν· ή δέ μέλλουσα άναιρείσθαι έδεΤτο μεθεϊνσι αυτήν, λέγουσα ώς ούχ Ικανή 1 έστιν Ιέρακος γαστέρα αύτή πληρωσαι, δείν δέ αύτόν , ti τροφής άπορεΤ, έτΗ τά μείζονα των όρνέων * τρέπισθαι. Kai δς ύπστυχών είπεν· «άλλ έγωγε άπόπληκτος άν εϊην, εί τήν ¿v χερσίν έτοίμην βοράν άφείς τά μηδέπω φαινόμενα διώκοιμι*. Ό λόγος δηλοΐ, ώς ούτω καί τών άνθρώπων άλόγιστοί ιΐσιν, ο! 6Γ έλτΗδα μειζόνων 4 τά έν χερσίν όντα προίενται. 20. L a liebre y la tortuga Χελώνη καί λαγωός περί όξύτητος ήριζον καί δή προθεσμίαν στήσαντες καί τόπον άπηλλάγησαν. Ό μέν ούν λαγωός διά τήν φυσικήν ώκύτητα άμελήσας τοΟ δρόμου, πεσών παρά τήν όδόν έκοιμάτο, ή δέ χελώνη συνειδυΐα έαυττ) τήν βραδύτητα, ού διέ- λιπε τρέχουσα 5, καί ούτω κοιμωμενον τόν λαγωόν παραδραμοΟσα είς τό βραβεΐον τής νίκης άφίκετο. Ό λόγος δηλοΐ ότι πολλάκις φύσιν άμελοΟσαν ό πόνος ένίκησεν. 21. La tortuga y el águila Χελώνη άετού έδεΐτο πέτεσθσι αύτήν 6 διδάξαι. ΤοΟ δέ παραι- νούντος, πόρρω τοΟτο τής φύσεως 7 αυτής είναι, έκείνη μάλλον τή δεήσει προσέκειτο. Λαβών ούν αύτήν τοίς όνυξι καί είς ύψος άνε- νεγκών, είτ* άφήκεν. Ή δέ κατά πετρών πεσουσα συνετρίβη. Ό μύθος δηλοΐ ότι πολλοί έν φιλονεικίαις, τών φρονιμωτέρων παρακούσανιες, ¿αυτούς έβλαψαν. 1 Unir ονχ Ικανή... ττληρώσαη incapa* J ι l \ m * (d ada su pequcfiez).

• 8#Tv σύτον TpéinwScn <ttí Jibia dirigirse m, es decir, ¿tiHa buscar.
• hn lugar de árrl uríCcva όρνεα.
• G enitivo objetivo: np*ran~o ái ( construir, tosas mayons\ G f. $ 282. 5.
• N a dtjo J t corrtr, corrió un asa r; Gr. § 386» 2.·.
• Acusativo dependiente de διδάξαι, que, como doccrc en latín, »e construye coo d o · aoiMcivcs. T TTÓppw TT^ φύσK * lijos. futra di (sa) ac/ura/exa. 72

Página 71

22. L a · moneas "Εν τι vi ταμιείω μέλιτος έκχυθέντος μυΐαι προσπτόμεναι κατήσθιον* διά δέ τήν γλυκυτητα του καρπού ούκ άφίσταντο. Έμπαγέντων δ’ αυτών 1 των ποδών, ώς ούκ ήδύναντο άναπ ιέσθαι, άποπνιγό- μεναι ?φασαν· «άθλιοι ήμεΧς, αΐ διά βραχείαν ήδονήν άπολλύμεθα». Oútco πολλάκις ή λιχνεία πολλών κακών αίτια γίγνεται.
23. E l cervatillo y eu madre Νεβρός δήποτε πρός τήν έλαφον είπε* «σύ τώ μεγέθει μείζων κυνός τυγχάνεις καί ταχυτάτη καί όξεΤσ πρός δρόμον, κέρατα δέ πρός άμυναν κατέχεις- καί τί, ώ μήτερ, οΰτω φοβή τούς κύνας»; Ή δέ πρός αύτόν έφη γελώσα ούτως* «δτι μέν έγώ ταυτα άπαντα Ιχω, ευ οίδα σαφώς καί γιγνωσκω, ώ τέκνον* έπάν δέ κυνός υλα­ κής άκουσω, σκοτοΰμαι Kcd πρός φυγήν τρέπομαι». Ό μΟθος δηλοΐ ότι τούς άνθρώπους τους φύσει δειλούς ούδεμία παραίνεσις άνθρώπου έπιρρώννυσιν.
24. El cuervo y la zorra Κόραξ κρέας άρπάσας έπί τίνος δένδρου έκάθιαεν* άλώπηξ δέ θεασαμένη αύτόν καί βουλομένη του κρέως περιγενέσθαι, στάσα έπήνει αύτόν ώς ευμεγέθη τι καί καλόν, λέγουσα καί, ώς πρέπει * αύτώ μάλιστα των όρνεων βασίλευε ιν, καί τούτο πάντως άν γέ- νοιτο εΐ φωνήν είχεν. Ό δέ παραστησσι αΰτή βουλόμενος, ότι καί φωνήν έχει , βαλών τό κρέας μεγάλως έκεκράγει έκείνη δέ προσδραμουσα καί τό κρέας άρπάσασσ £φη· «ώ κόραξ, εχεις τά πάντα· νουν μόνον κτησαι». Πρός άνδρα άνόητον ό λόγος εύκαιρος 3.
25. El cuervo enfermo Κόραξ νοσών έφη τη μητρί* «εύχου τοϊς θεοΐς, μήτερ, καί μή θρήνει», Ή δ* εφη· «τίνι τών θεών εύξομαι, τέκνον; τίνος γάρ κρέας σύ γε ούκ έκλεψας;» 1 carum . 1 Traducir con el imperfecto de indicativo. En griego es frecuente usu en el eatilo indi­ recto el miuno tiempo ene en el eatilo directo. Gr. $ 346 - Ob*. • Se. éorlv. 73

Página 72

Ό μΟ$ος δηλοί δτι οΐ πολλούς έχθρούς έν βίω Ιχοντες, ούδένα φίλον έν άν&γκη έξονσιν. πειδή μετά πολύν χρόνον ούδέν είλον, σφόδρα τε ή3ύμουν καί άναχωρήσαι παρεσκευάζοντο. Εύ30ς1 δέ 3ύννος, Οττό τίνος τών μεγίστων διωκόμενος Ιχθύων, είς τά ττλοΐον αυτών είσήλατο . ΟΙ δέ τοΟτον λαβόντες με9 ήδονης άνεχώρησαν. Ό μ03ος δηλοΤ δτι πολλάκις & μή τέχνη πσρέσχε \ ταΟτα4 τύχη ίδωρήσατο *. 1 a l punto. 1 «1σήλ<ΓΤθ tntró, ptm trí. • A o riito gnóm ico. G r. 5 327·

• 4... TcrCrra; antecedente potpueato. PocaderiL De un raso de figuras negra·, uglo vi a. C 74

Página 73

Jenofonte. V,1U A lb.n l, JE N O F O N T E E l hombre y el estila. Es Jenofonte (430-335 a. de J.C.) uno de loa hombres de la tntigtedad que mis atractivas cualidades reúne. No es un genio, pero sí persona de bien, honrada, sencilla, natural; inteligente y muy culto, es todo lo contrario de un pedante, de un escritor de pro­ fesión- Ateniense distinguido —καλός «irya3ós—. li superioridad que confieren las letras; discípulo de Sócrates, el estudio de la filosofía no le apañó de sus andones por loe viajes, los deportes, la vida militar. Su ideal, y su cualidad ática por excelencia, es la medida y la naturalidad. De ahí su estilo sobrio, simple, ágil, modelo de claridad, concisión y armonía. Por estas cualidades fue llamado por los antiguos *d a a b e ja
d tiu n . Sue obras. De sus obras unas se relacionan con la figura de Sócrates: Apología de Sócrates, Recuerdos de Sócrates, Banqttete. Otras son históricas: Asidbasis, Helénicas. Otras se refieren a la vida familiar y política: Eco­ nomía, República de lo: lase demonios. Rentas del A tica, etc. Otras son mo­ rales: Ciro pedia, espede de novela histórica en que nos presenta el ideal de príncipe y soberano bajo b figura de Ciro el Viejo; Agtsilao, elogio del rey de Esparta, modelo de todas las virtudes. 75

Página 74

DE LA «ANABAS1S» L e A n á b a e i ·.
Su curiosidad y sus múltiples aptitudes llevaron a Jeno­ fonte a cultivar lo s más variados géneros literarios. Pero la obra que inmortalizó su nombre es la A n á b a s is o memorias militares sobre la expedición en que Jenofonte, en calidad de lo que hoy llamaríamos corresponsal de guerra, tomó parte con los mercenarios griegos al servicio de Ciro, y especialmente sobre la retirada de dichos mercenarios después de la muerte de Oro. El titulo άνάβασις {marcha baña ti interior) sólo puede aplicarse a l primer libro, por lo que el título más apropiado sería el de Expedición de los Dix_ M il. S u valor literario. Es la más interesante y agradable de las obras de Jenofonte. Narración sencilla y clara, viva y pintoresca, amable por sus detalles curiosos, por su animada rapidez, por su movimiento dramático. Estas cualidades hacen que sea la obra más apropiada para el princi­ piante, quien la lee con cierta facilidad y siempre con placer. Damos un extracto de ella a base de trozos escogidos, de especial in­ terés tanto por su contenido como por su valor literario. D ario II y su · do» hijos (Lfc.1,1) [1 ] Δαρείόυ κοΛ Παρυσάτιδος γίγνονται 1 παΤδες δύο, πρεσβύ- τερος 2 μέν Άρταξέρξης, νεώτερος * δέ Κϋρος έπεί δέ ήσ3ένει Δα- ρείος καί ίπτώπτευε τελευτήν τοΟ βίου, έβούλετο * τώ παϊδε άμφο- τέρω παρεϊναι. [2] *0 μέν ουν πρεσβύτερος παρών ¿τύγχανε *. Κυρον δέ μεταπέμπεται άπό της άρχής ής αύτόν σατράπην6 έποίησε ·, καί στρατηγόν δέ αύτόν Απέδειξε πάντων όσοι είς Καστωλου7 πεδίον άΒροίζονται. Άναβαίνει ουν ό Κύρος λαβών Τισσαφέρνην 8 ώς φίλον, καί των 'Ελλήνων Ιχων όπλίτας άνέβη τριακοσίους, άρχοντα δέ αυτών Ξενίαν Παρράσιον. 1 Presente histórico.

• ¿Por qué te empica aquí el comparativo, y no el superlativo? 1 Imperfecto con valor de duración. 4 (ir . J 388, 1 A
• E l sátrapa era un virrey delegado por el soberano en la administración de una provincia. Asistido por un canciller y un comandante militar percibía lo* impuestos, dirigía la poli­ cía, la agricultura, etc. Su actuación estaba sometida a la icspección de enviados especiales de la corte llamados lo · Ojat j las Orejas ¿ ti Rty.
• G r. 5 332 - Ob*. ’ Gastólo es una llanura de la costa de Lidia.
• Sátrapa de la Jonia y de la Caria. 76

Página 75

[3] Έπεϊ δέ έτελευτησε Δορεϊος καί κατέστη 1 είς τήν βασιλείαν Άρταξέρξης, Τισσαφέρνης διαβάλλει τόν Κϋρον πρός τόν Αδελφόν ώς * έτπβουλεύοι αντω. "Ο δέ πεί3εται καί συλλαμβάνει ΚΟρον ώς άποκτενών 3 ή δέ μήτηρ έξαιτησαμένη αύτόν αποπέμπει πάλιν έπΐ τήν άρχήν. [4] 0 δ’ — ώς άττηλ9ε κινδυνευσας κai άτιμασ- $είς, — βουλεΰτται όπως μήποτΕ hi έσται έπί τω άδελφω, άλλά, — ήν δύνηται, — βασιλευσει άντ’ έκείνου. Παρύσατις μέν δή ή μήτηρ νπτήρχε * τω Κύρω φιλούσα αυτόν μάλλον ή τόν βασιλεύοντα Άρταξέρξης. [5] Όστις δ άφικνοίτο · τών παρά βασιλέως ττρός αύτόν, πάντας οΰτω διαηθείς άπεπέμ- πετο ώστε αύτω μάλλον φίλους είναι ή βασιλεϊ. Καί τών παρ' έαυτω δέ βαρβάρων έπεμελεϊτο, ώς 8 πολεμεΐν τε Ικανοί είησαν Τ καί ευνοικώς έχοιεν 8 αυτω. [6] Τήν δέ ‘Ελληνικήν δύναμιν ή$ροιζεν ώς μάλιστα έδύνατο έπικρυπτόμενος ®, όπως δτι άπαρασκευότατον λάβοι βασιλέα. Ciro concentra todas sus tropas en Sardes. Desde allí marcha a través del Asia Menor hasta Tarsos (2). Los griegos se amotinan γ no quieren • Aoristo 2 con sentido intransitivo: jt buho eitabhciJo. 1 Ejem plo clarísimo de la diferencia entie ότι perqué, y ú-c con : / ^ titslc ¿t qui. G t. { 341; α ντφ = ’Λρταξίρξη. » G t. § 38Λ. 5.a. 1 Hitaba a Jijpeiíitóti ¿ i Ciro. 1 O ptativo de rcjxrtición. G r. 5 367, 2.°. • ώ ; en Jenofonte equivale muchas veces a ¿nxu^. 1 Ηησσν en neu tíe la forma áiic thv.

• *χω - f adverbio - · elu( + adjetivo.
• ώ$... ίτττκρνττΓόμίνος (el vrrbo Síwcrucn se omite a veces v.. c*ta# expresiones): ccul- ¡m ¿« nu a:!o¡ lo trujo·' <jvt pedia. En ver. de ώ$ puede haber Λτι(cf. ότι άτιαρασκίυότοκ.-ν). 77

Página 76

seguir adelante. Ciro les promete aumento de sueldo y continúa la marcha hacia el Eufrates (3); entonces Ciro anuncia al ejército el verdadero fin de la expedición (L ib . I. 4) [11] ...Κύρος μεταπεμψάμενος τούς στρατηγούς τών 'Ελλήνων ίλίγεν ότι ή όδός εσοιτο 1 πρός βασιλέα μέγαν είς Βαβυλώνα· καί κελεύει αυτούς λέγειν ταΰτα τοίς στρατίώταις καί άναπείθειν Επεσθαι. [12] 01 δέ ποιήσαντες έκκλησίαυ άπήγγελλον ταυτα* οί 6έ στροτΓΐώται έχαλέπαινον τοίς οτρατηγοίς, καί Ιφασαν αυτούς πάλαι τουτ’ είδότας a κρΰπτειν, καί ούκ εοασαν 3 ίέναι, έάν μή τις αυτοίς χρήματα διδώ, ώοτίερ τοϊς προτέροις μετά Κύρου άνα­ βα σι παρά τόν πατέρα του Κύρου, καί ταυτα ούκ έπί μάχην ίόντων4, άλλά καλούντος του πατρός ΚΟρον. [13] Ταυτα οΐ στρατηγοί Kúpco άπήγγελλον· 6 δ’ ύπέσχετο άνδρΐ έκάστω δώσειν πέντε άργυρίου μνας ‘, έπάν είς Βαβυλώνα ήκωσι, καί τόν μισθόν έντελή, μέχρι άν καταστήση τούς 'Ελληνας είς ‘Ιωνίαν πάλιν. Τό μέν δή πολύ του 'Ελληνικού· ούτως έπείσθη. El ejército pasa el Eufrates y, a través de la Arabia, llega a Babilonia (5-6). R evista y arenga de las tropas (Lib. 1,7) [1 ] 'Εντεύθεν έξελαύνει διά της Βαβυλωνίας σταθμούς7 τρεϊς, παρασάγγας · δώδεκα. Έν δέ τφ τρίτω σταθμώ Κύρος έξέτασιν ποιείται τών Ελλήνων καί τών βαρβάρων έν τω πεδίω περί μέσας νύκτας·9 έδόκει γάρ είς τήν έπιούσαν εω ήξειν βασιλέα συν τω στρατεύματι μαχούμενον 10 καί έκελευε Κλέαρχον μέν τού δεξίου κέρως ήγείσθαι, Μ ένωνα δέ τόν Θετταλόν τού εύωνύμου, αυτός δέ τούς έαυτου διέταξε. [2] Μετά δέ τήν έξέτασιν άμα τη έπιούση 1 O ptativo oblicuo- Ge. ( 341. • ¿ A qué cipo de oración circunstancial equivale este participio? G r. J 384. • ούκ Eψαααν ¡$ nt¿apar 0 . • καί ταΰτα... Ιόντω ν y u * qu* te ibm o cem hlir. £1 autor considera cata o n cióo oomo ab* soluta, por más que va referida a to!$ ττροτίροις. 1 La mins valia 100 dracmas y la dr acias oai una peseta c«o. • (στρατίύιΚΓΓος). 1 <ττα3μόί tlefij, jornada ·, unos 30 km. • Una parasanga, medida persa de longitud, equivale a 5.2S0 metro·. ' piocrj vvtrias, m ediam noctem . Este pluraJ es frecuente.

• · G r. $ 384, 5.» 78

Página 77

Itinerario de loi Diea Mil ήμ^ρς* ή κοντές αύτόμολοι παρά μεγάλου βασιλέως άπήγγελλον Κύρω περί της βασιλέως στρατιάς. ΚΟρος δέ συγκαλέσας τούς στρατηγούς καί λοχαγούς των 'Ελ­ λήνων συνεβουλεύετό τε, πώς άν την μάχην ποιοίτο, koí αύτός παρήνει 3αρρύνων τοιάδβι. [3] «Ώ άνδρες 'Ελληνες* ούκ άν- 3ρωπων άπορων βαρβάρων συμμάχους ύμδς άγω, άλλά νομίζων άμείνονας καί κρείττους πολλών βαρβάρων ύμδς είναι, διά τούτο προσέλαβον. 'Οπως 8 ούν £σεσ3ε άνδρες άξιοι της έλευΒερίας ής 4 κέκτησ9ε καί ίτττέρ ής ύμας έγώ ευδαιμονίζω. Ευ γάρ Τστε δτι τήν έλευ^ερίαν έλοίμην άν άντί ών 6 έχω πάντων καί άλλων πολλα­ πλασίων. [4] 'Οπως δέ καί είδήτε, είς οΐον έρχεστε άγώνα, έγώ υμάς είδώς διδάξω. Τά μέν γάρ πλήθος πολύ καί κραυγή πολλή έπίασιν* άν δέ ταυτα άνάσχησθε, τά άλλα * καί α!σχύνεσ$αί μοι 1 τοιάδ# tiene aquí valor sd verbul: ¿» u ta moura, ton a ta r paUbrat.

• AvSpe; 'Ελληννς, pugor, «c añade caí i siempre &νδρ«ς ai nombre colectivo con que ae dirige uno ti auditorio: év8p«s Άθη>αίοι, <Sv6p«s crrparrMMTcn, etc.
• Sobreentended 6pá-rt, hnutXíToSa o verbo am ilar ante e*ta conjunción. 4 Atracción del relativo. Gr. $ 118. 4 άντί ών Ιχω... — ávri τάντων ών Ιχω καί άλλων πολλοπτλασίων. — 'Qv atrae, por ά.
• G r. $ 280. 79

Página 78

δοκώ, οιους ήμίν γνώσεσθε τούς έν τη χώρα όντας άνθρώπους. Ύμών δέ άνδρών όντων καί εύτόλμων γενομένων, έγω ύμών τόν μέν οίκαδε βουλόμευον άπιέναι τοίς οίκοι ζηλωτόν ποιήσω άπελθεΐν, πολλούς δέ οίμαι ποιήσειν τά παρ’ ¿μοι έλέσθαι άντί τών οίκοι». LA BATALLA DE CUNAXA (Lib. 1.8) Se acerca el ejército del Rey [1 ] Καί ήδη τε ήν άμφί άγοράν πλήθουσαν 1 καί πλησίον ήν ό σταθμός Ινθα έμελλε καταλΰειν ήνίκα Πατηγύας άνήρ Πέρσης τών άμφί ΚΟρον Πιστών * προφαίνεται έλαυνων άνά κράτος Ιδρώντι3 τω ΐππω, καί ευθύς πασιν οίς ένετυγχανεν έβόα καί βαρβαρικώς καί Έλληνικώς ότι βασιλεύς συν στρατευματι πολλω προσέρχεται 4 ώς είς μάχην παρασκευασμένος. [2] Ένθα δή πολύς τάραχος έγένετο· αύτίκα γάρ έδόκουν οΐ Έλληνες καί πάντες δέ άτάκτοις σφίσιν έπιπεσεισθαι b. [3] Κυρός τε καταπηδήσας άπό του άρματος τόν θώρακα ένέδ^, καί άναβάς έπί τόν Ιπττον τά παλτά · είς τάς χείρας έλαβε, τοίς τε άλλοις πσσι παρήγγελλεν έξοπλίζεσθαι καί καθίστασθαι είς τήν έαυτοΰ τάξιν έκαστον. 1 Expresivo tradicionaV baria ¡ai 11 ¿4 ¡a mañana-, ¿y literalmente?

• Término oficial p*ra designa! la guardia del rey: h t F itltt. ' ΐδρό·ω-<5 hace tus contracc-ioncs en ω y no en ου (G r. 5 169). D ativo de modo.
• F.1 r a b o como en ció lo directo a peiar d d imperfecto G r. $ 346 - O b·. 4 Sujeto βαοΛία. 4 Pequeño· dardo* o ▼¿nab a la usanza perca. 80

Página 79

[4] "Ενθα δή συν πολλή οπουδζ καθίσταντο, Κλέαρχος μέν τά δεξιά του κέροτος ?χων πρός τφ Ευφράτη ποταμω, Πρόξενος δέ έχόμενος, οΐ δ’ άλλοι μττά τούτον, Μένων δέ τό εύώνυμον κέρας £σχε τοΟ ‘Ελληνικού. [5] Του δέ βαρβαρικου ΙτπτεΤς μέν Παφλα- γόνες είς χιλίσυς παρά Κλέαρχον έστησαν έν τω δεξιω καί τό ‘Ελληνικόν πελταστικόν, έν δέ τω εύωνύμω ΆριαΤός τε ό Κύρσυ ύπαρχος καί τό άλλο βαρβαρικόν, [6] ΚΟρος δέ καί οΐ Ιππείς τούτον όσον έξακόσιοι κατά τό μέσον, ¿οπλισμένοι θώραξι μέν αύτοί καί παραμηριδίοις καί κράνεσι πάντες πλήν Κύρου* ΚΟρος δέ ψιλήν έχων τήν κεφαλήν είς την μάχην καθίστατο. Λέγεται καί τούς άλλους Πέρσας ψιλαίς ταΤς κεφαλαΤς έν τω πολέμω δια­ κινδυνεύει. [7] ΟΙ δ’ Ιπποι πάντες οΐ μετά Κύρου είχον καί προμετωττίδια καί προστερνίδια* είχον δέ καί μαχαίρας οΐ Ιππείς ‘Ελληνικός. Aparece el ejército del Rey [8] Kod ήδη τε μέσον ημέρας καί οΟπω καταφανείς ήσαν οΐ πο- λέμιΟΓ ήνίκα δέ δείλη έγίγνετο, έφάνη κονιορτός ώσπερ νεφέλη λευκή, χρόνο) δέ ον συχνω ύστερον ώσπερ μελανία τις έν τω πεδίω έπΐ πολύ. Οτε δέ έγγύτερον έγίγνοντο, τάχα δή καί χαλκό τις ήστραπτε καί αΐ λόγχαι καί αΐ τάξεις καταφανείς έγίγνοντο. [9] Καί ήσαν Ιππείς μέν λευκοθώρακες έπΐ του εύωνύμου τών πολεμίων Τισσαφέρνης έλέγετο τούτων άρχειν* έχόμενοι δέ γερ- ροφόροι έχόμενοι δέ όπλίται συν ποδήρεσι ξυλίναις άσπίσιν. ΑΙγύπτιοι δ’ούτοι έλέγοντο· άλλοι δ’ίππείς, άλλοι τοξόται. Πάντες δ* ούτοι κατά έθνη έν πλαισίφ πλήρει ανθρώπων * έκαστον τό δθνος έπορεύετο. [10] Πρό δέ αυτών άρματα διαλείποντα συχνόν άπ' άλλήλων τά δή δρεπανηφόρα 8 καλούμενα* είχον δέ τά δρέ­ πανα έκ τών άξόνων είς πλάγιον άποτεταμένα καί υπό τοίς δίφροις είς τήν γην βλέποντα, ώς διακόπτειν ότω έντυγχάνοιεν. *Η δέ γνώμη ήν ώς είς τάς τάξεις τών ‘Ελλήνων έλώντα καί διακόψοντα. [11] “Ο μέντοι ΚΟρος εΐπεν, ότε καλέσας παρεκελεύετο τοίς 'Ελλησι En orden de batalla

• Infantería ligera parecida a los pelustas griego· y armada de yippov, pequeño escudo de mimbre. ■ év ττλαισίφ ττλήρα άνΒρίάττων, μ *#/aa»M profunda-, ¿ j literalmente? e Carro» armado· de bocee, que teman la misión de los modernos carro· de combate, pero que en realidad eran de poca eficacia. 81 II-6

Página 80

τήν κραυγήν των βαρβάρων άνέχεσδαι, έψενα-^η τούτο ι· ού yáp κραυγή, άλλά σιγή ώς άνυστόν καί ήσνχί) έν ίσω καί βραδέως προσήεσαν. U ltim a· órdene· de Ciro [12] Καί έν τούτω Κύρος παρελαυνων αύτός σΰν ΠΙγρητι τω έρμηνεΐ καί άλλοις τρισίν ή τέτταρσι τω Κλεάρχω έβόα άγειν τό στράτευμα κατά μέσον τό των πολεμίων, ότι έκ£ΐ βασιλεύς είη· «Κάν τούτ Η, έφη, «νικώμεν, πάν3* ήμίν * πεττοίητοπ». [13] Όρων δέ ό Κλέαρχος τό μέσον στίφος καί άκούων Κύρου έξω δντα τοΟ εύωνυμου βασιλέα (τοσούτον γάρ πλήθει περιήν βασιλεύς ώστε μέσον των έαυτου Ιχων του Κύρου εύωνυμου έξω ήν), άλλ’ δυως ό Κλέαρχος ούκ ή3ελεν άποσπάσαι άπό του ποταμού τό δεξιόν κέρας, φοβούμενος μή κυκλωθείη έκατέρω$εν, τω δέ Κύρω άπεκρίνατο δτι αύτω μέλοι όπως καλώς έχοι. Ciro recorre la linea. En este momento, un griego, Jenofonte de Atenas, le indica el santo y seña que pasa por las filas griegas: «Zeus salvador y Victoria» (1-4-17). L o · griegos ponen en fu ga a los persa» [18] Ως δέ πορευομένων 4 έξεκύμαινέ τι της φάλαγγος, τό έπι- λειπόμενον ήρξατο δρόμω 9εΐν καί άμα έφ3έγξαντο πάντες, ο Ιον τφ ΈνυαλΙω 6 έλελίζουσι,6 καί πάντ«ς δέ έ3εον. Λέγουσι δέ τινες ώς καί ταϊς άσπίσι πρός δόρατα έδούπησαν φόβον ποιοΟντες τοΤς Τπποις. [19] Πρίν δε τόξευμα έξικνείσθαι 7, έκκλίνουσιν ο! 1 Fue tngañtuip $m t i Je: lo acontecí m iento· deirrint Tronic en cato (τοΟ το »n a jt ir o «le rela­ ción y antecedente de ύ). ΕΞη el cap. V H C iro había advertido a loe griego» cata coerum- bre de lo* bárbaros. Vid. pág. 79, lin. 12.

• Bate acuaativo neutro del pronombre hace la» vece* de un acusativo interno G r. $ 277 Ob*.
• G r. 5 295-4.
• G r. 5 385 - Ob*. Π.
• En bañar dt Fimaltot, d io · de 1· guerra identificado con Area (Marte).
• levantan t i grito dt gutrra ¿λΐλίύ. 7 Antts qut ana flecha ü/¿an(t, es decir: antea que llegasen a tiro de flecha (un o* cien pa*oa). 82

Página 81

βάρβαροι καί φεύγουσι. Kai ένταΰθα δή έδί ο^κον μέν κατά κράτος οί 'Ελληνες, έβόων δέ άλλήλοις μή Sclv δρόμω, άλλ* έν τάξε» hncSkxι. [20] Τά 5* άρματα έφέρετο τά μέν δι* αύτών των πολεμίων, τά δέ καί διά τών Όλήνων κενά ήνιόχων. 01 δ' έττεί ττροίδοιεν ι, διίσταντο. Έστι δ' όστις καί κατελήφ$η ώσπερ έν Ιπποδρόμω έκττλαγείς· καί ούδέυ μέντοι ούδέ τοΟτον πα3εΤν έφασαν, οϋδ’ άλλος δέ τών 'Ελλήνων έν τούτη τή μάχη έπα3εν οΰδείς ούδέν, ττλήν έττί τω ενωνύμω τοξευθήναί τις έλέγετο. Ciro atmca el centro persa (2j)] ΚΟρος δ* όρων τούς 'Ελληνας νικώντας τό κα$* αύτούς * καί διώκοντας, ήδάμενος καί ΊτροσκυνοΟμένος 1 ήδη ώς βασιλεύς ύττό τών άμφ* αύτόν, ούδ* ώς 4 έξήχθη διώκειν, άλλά συνεσπει- ραμένην έχων τήν τών σύν ίαυτώ έςακοσίων Ιππέων τάξιν έττεμε- λεΐτο ό τι ποιήσει βασιλεύς. Καί γάρ ήδει αύτόν * ότι μέσον §χοι του Περσικού στρατεύματος. [22] Καί πάντες δ* οΐ τών βασβάρων άρχοντες μέσον έχοντες τό σύτών ήγούνται, νομίζοντες ούτω καί Éν άσφσλεστάτω ti ναι, ήν ή ή Ισχύς αύτών έκοττέροαθεν, καί ¿I τι παραγγείλαι χρήζοιεν, ήμίσει άν χρόνω σ!ο9άνεσ3αιβ τό στράτευμα. (2^] Kai βασιλεύς δή τότε μέσον έχων τής αύτοΟ στρατιάς όμως έξω έγένετο τοΰ Κύρου εύωνύμου, κέρατος. Έπεί δ* οΰδείς αύτω έμάχετο ιέκ τού άντί ου ούδέ τοίς αύτοΰ τεταγμένοις έμπροσθεν, έπέκαμπτεν ώς είς κύκλωσιν. [24] Έν3α δή ΚΟρος, δείσας μή 6ττισ3εν γενόμενος κατακόψη τό Ελληνικόν, έλαύνει άντίος· καί έμβαλών συν τοΤς έξακοσίοις νικςτ τούς πρό βασιλέως τεταγμένους, καί είς φυγήν έτρεψε τούς έξακισχιλίους 7, καί άποκτεϊναι λέγεται αύτός τή έαυτοΟ χειρί Άρταγέρσην τόν άρχοντα αύτών. 1 O ptativo de repetición ca el p iu d o . G r. $ 372. ¿Cóm o d irá >i ci verbo primipal a tu ­ viera «o presente? • τ ό koS* αύτούς, acusativo de relación: tn le q ·/ tu ctxuttnu, por ta lado. • προσκνν*'ν te emplea para designar la grao reverencia reservada al ;ct o i la reina de los persa·. • ούδ ώ ς. μ t*r m , mj asi, lat. nc sic quidem . • Prole psis, Gr. § 353. • Gr. J 390. ’ La guardia personal de Axtajerjc». 83

Página 82

Αρη$ 6 ’ ούκ άγα$ών felScrcn, άλλά κακών. L s ¿turra no ptrdona ¡λ ritU a los brutos, sino a ¡oí cobarda. A o to lo c ía p a la tin a Soldado· llevando a un camarade muerto. De un plato lacónico, «iglo vi i. C Muerte de Ciro [25] Ώς δ ή τροπή έγένετο, διασπείρονται καί ο! Κύρου έξακόσιοι τό διώκειν όρμήσαντε*. πλήν πάνυ όλίγοι άμφ’ αύτόν κατε- λείφ·9ησαν, σχεδόν ο! όμοτράττεζοι1 καλούμενοι. [26] Συν τούτοις δέ ών κα$ορφ βασιλέα καί τό άμφ’ έκείνον στίφος* καί εύ3ύς ούκ ήνέσχετο ι, άλλ' εΙπών «Τόν <5νδρα ¿peo», Irro έπ* αύτόν, καί παίει κατά τό στέρνον καί τιτρώσκει διά τού θώρακο*. [27] Παίοντα δ’ αύτόν ακοντίζει τι$ παλτω ύττό τόν οφθαλμόν βίαιος καί έν- TaOSa μαχόμενοι καί βασιλεύ* καί KOpos καί οΐ άμφ’ αυτούς ύπέρ έκατέρου, όπόσοι μέν τών άμφί βασιλέα άπ£9νησκον Κτησία* * λέγει* παρ’ έκείνω γάρ ήν Kvpos SI αυτός τε άπέ$ανε καί όκτώ οΐ ¿χριστοί τών ττερί αύτόν έκειντο έπ* αύτώ. A continuación Jenofonte hace el elogio fúnebre de Ciro (9). En una segunda fase de la batalla los griegos quedan vencedores y vuel­ ven al campamento. Se sorprenden de que no aparezca Ciro (10). 1 Cemtnsaht, titulo de honor que te confería a loe persa* que comían con el rey. • Verbo coa doble aumento, el uno antea, el o « o después de la prepoeidón.

• Historiador que v iv ió en la corte porta y de cuya obra nos quedan algunos fragmento*. N o parece muy verídico. 84

Página 83

Asesinato de los generales ( 1 Λ . Π . 5 ) Emprenden los griegos la retirada al mando de Clearco. Tregua» cor Artajerjes (II, 1-4). Se celebra una entrevista de Clearco con Tisafeines... [24] ΤαΟτα είπών έδοξε 1 τω Κλεάρχω άλη9η λέγειν· καί είπεν1· «ΟύκοΟν, έφη, οϊτινες — τοιοΰτων ήμίν είς φιλίαν υπαρχόντων 3 — ττειρώνται διαβάλλοντρς ποιήσαι πολεμίους ήμας άξιοί εϊσι τά Εσχατα παδεϊν;» — [25] «Καί έγώ μέν γε 4, £φη ό Τισσαφέρνης, fii βούλεσ9ί μοι 6 ot τε στρατηγοί καί οί λοχαγοί έλ3εϊν, έν τώ έμφανεϊ λέξω τους πρός έμέ λέγοντας ώς σΰ έμοί έπιβουλεύεις καί tQ σΰν έμοί στρατίσ>. [26] «Έγώ tk, ?φη ό Κλέαρχος, άξω πόν­ τος, καί σοΙ αυ δηλώσω ό3εν έγώ περί σου άκούω V [27] Έκ τ τούτων δή των λόγων 6 Τισσαφέρνης φιλοφρονούμενος τότ»· μέν μένειν τε αυτόν έκέλευε καί σύνδειπνον έποιήσατο. Τη δέ ύστεραί^ · ό Κλέαρχος άπελ9ών έπΐ τό στρατόπίδον δήλός τ* ήν πάνυ φιλικώς οΐόμενος · διακείσθσι αΰτω Τισσαφέρνην, καί & ελεγεν έκεΤνος άπήγγελλεν, ?φη τε χρήναι (¿ναι παρά Τισσαφέρνην οΰς έκέλευσε, καί οι άν έλεγχ9ώσ* διαβάλλοντες των ‘Ελλήνων1β, ώς προδότας αυτούς καί κακόνους τοίς Έλλη σι ν όντας τιμωρη3ήναι. [28] Ύπώτττιυι δέ είναι τόν διαβάλλοντα Μένωνα, είδώς αύτόν καί λά9ρ<?( συγγεγενημένον Τισσαφέρνει μετ' 'Αριαίου καί στασιάζοντα αΰτω 11 καί έπιβουλεύοντα, όπως τό στράτευμα άπαν πρός αυτόν λαβών φίλος ή Τισσαφέρνει. [29] Έβούλετο δέ καί ό Κλέαρχος άπαν τό στράτευμα πρός έαυτόν ίχειν τήν γνώμην καί τούς παραλυττούντας11 έκποδών είναι. Τών δέ στρατιωτών άντέλεγόν 1 ταΟ τα ίίπ ώ ν y Κ ο ξι i¡caen por sujeto Tisafemes. G r. § 345. ’ ιίπεν, com o Ιφη, tiene por aujeto Clearco.

• τοισντω ν... νπ*αρχό\πχον, p atito qta tantot m etim ttntm ei p a r * t tr amigos.
• καί... y t, por mi partí. I Este dativo ótico (G r. S 2^5. 3.°) da este rmtix a la fr*jc : s i q » r'tis ba.trm t t í faro r d t rax r.
• &9tv... áxoúoo, di dandi oiqo hablar dt t i, es decir dt dcmdt mt tim an i *r rumo'ns q *r rorree so bn ti.
• D etpaéi dt.
• (ήιάίχ?)*
• G r. S 3 M , 1 .°- O b ·. · A q m lh t dt ¡as ¿negot qm$ fus sin eomtmidoi d t saUsmnia. II C ontra i ¡ (C h arco ). En latín tendrumo lib i. E «e dativo depeode a la ▼«* de στοσιά- ζο ντα τ de ίτηβουλίύοντα. *· Sujeto de rivai. 85

Página 84

τινες carreó μή Ιέναι ττάντας τούς λοχαγούς καί στρατηγούς μηδέ πιστεύειν Τισσαφέρνει. [30] Ό δέ Κλέαρχος (σχι/ρως κατέτεινεν, έστε 1 διεπράξατο πέντε μέν στρατηγούς Ιέναι, είκοσι 5έ λοχαγούς. [31] Έπεί δέ ήσαν έπί ταΤς $ύραις ταϊς Τισσαφίρνους, οι μεν στρατηγοί τταρεκλήθησαν εΤσω, Πρόξενος Εοιώτιος, Μένων θεττα- λός, Άγιάς 'Αρχάς, Κλέαρχος Λάκων, Σωκράτης Αχαιός. 01 δέ λοχαγοί έπί τσϊς θύραις έμενον. [32] Ού πολλω δέ ύστερον άπό τοΟ αύτοΰ σημείου * οΤ τ* ένδον σννελαμβόνοντο καί οί έξω κατε- κόπησαν. Μετά ταΰτα των βαρβάρων τινές Ιππέων διά τοΟ πεδίου Ιλαύνοντες ωτινι έντνγχάνοιεν Έλληνπ, ή δούλω ή έλυ9έρω, πάντας * έκτεινον... D esánim o de los griego· (L ib . m . i ) [2] Έττεί o! στρατηγοί συνειλημμένοι ήσαν καί τών λοχαγών καί τών στρατιωτών ο! συνεπόμενοι άπωλώλεσαν, έν πολλή δή άττορίςτ ήσαν ο! Έλληνες, έννοούμενοι μέν ότι έπί ταΐς βασιλέως 9ύραις ή σαν, κύκλω δέ αντοίς ττάντη πολλά καί έθνη καί πόλεις πολέμιοι 4 ήσαν, άγοράν δέ ούδείς έτι παρέξειν εμελλεν, άπείχον δέ τής Ελλάδος ού μεΐον ή μύρια οτάδια, ήγεμών δ' ούδείς της όδοΰ ήν, ποταμοί δέ διείργον άάάβατοι έν μέσφ της οϊκαδε όδοΰ \
προύδεδώκεσαν δέ αύτούς καί οΐ συν Κύρω άναβάντες βάρβαροι, μόνοι δε καταλελειμμένοι ήσαν ούδέ Ιππέα ούδένα σύμμαχον £χον- τες, ώστε εύδηλον ήν ότι νικωντες μέν ούδένα άν κατακάνοιεν, ήττηθέντων δέ αύτών ούδείς άν λειφθείη. [3] Ταυτ έννοούμενοι καί άθνμως έχοντες ·, όλίγοι μεν αύτών είς τήν έσπέραν σίτου έγεύσαντο, όλίγοι δέ πυρ άνέκαυσαν, έτΗ δέ τά όπλα 7 πολλοί ούκ ήλθον ταύτην τήν νύκτα, άνεπαύοντο δέ όπου έτνγχανεν έκαστος, ον δυνάμενοι καθεύδειν ύπό λύπης 1 N o ea del verbo »1μ(. * άττό... στ\μτ1ου( α ana m im a ttña¡. • Hay coocoidaacia de «cutido coa ό σ τ^ : i/ qat, todc t i qtm, qmitnqaurt qmt.

• Concordancia del predicado con el lujeto m i» próximo. 1 -rife oU af* ¿SoO. t i nomine (d i n p tsv ) a la patria. • Ιχ ω
  adverbio - » dpi -4- adjetivo. 7 frrl τά όττλα, expresión técnica: a lar arm*t, a i ttn u ia . 86

Página 85

καί πό$ου πατρίδων, γονέων, γυναικών, παίδων, ούς ούποτ* ένόμιζον έτι δψεσ3αι. Ούτω μέν δή διακείμενοι πάντες άνεπαύοντο. J e n o fo n t e e n e s c e n a [4] τΗν 6é τις 1 έν τη στρατί^: Ξενοφών Άδηναίος. δς, οντε στρα­ τηγός ούτε λοχαγός ούτε στρατιώτης ών, συνηκολού$ει, Αλλά Πρόξενος αύτόν μετεπέμψατο οΓκαθεν, ξένος * ών άρχαϊος... T i e n e u n s u e ñ o [11] ΈιτίΙ δέ άπορίσ ήν, έλν/πεϊτο μέν σύν τοίς δλλοις καί ούκ έδύνατο κα3εύδειν μικρόν δ' ύπνου λαχών εϊδεν δναρ. "Εδοξεν αύτφ — βροντής γενομένης — σκητηός πεσεϊν είς τήν πατρώαν οΙκίαν καί Ικ τούτου 3 λάμπεσ$αι πασα 4. [12] Περίφοβος δ* εύ$ύς άνη- γέρ3η, καί τό δναρ τζ μέν εκρινεν άγαθόν, ότι, έν πόνοις ών καί κινδύνοις, φώς μέγα έκ Διός Ιδείν έδοξε, τη δέ καί έφοβείτο, — ότι άπό Διός μέν βασιλέα* * τό δναρ έδόκει αύτώ είναι, κύκλω· δέ έδόκει λάμπεσ-Sai τό πύρ, — μή ού δύναιτο έκ τής χώρας έξελ$ε!ν της βασιλέως, άλλ* εΐργοιτο πάντο3εν ύττό τινων άποριών. S e d is p o n e a a c tu a r [13] ‘ΟποΤόν τι μέν δή έστι τό τοιοΟτον δναρ Ιδείν 7, έξεστι σκο- πείν έκ των συμβάντων μετά τό δναρ. Γίγνεται γάρ τάδε. Εύ3ύς έπειδή άνηγέρ3η, πρώτον μέν έννοια αύτώ έμπίπτει* «Τί 8 κατά- κειμαι; ή δέ νύξ προβαίνει, άμα δέ τη ήμ^ρςι εΐκός · τούς πολεμίους 1 O b a rre te b fuerza adversariva de 54, que opooe Ξχνοψών τι* tolo a todo el ejército desanimado-

• Su bmétped. Entre lo · griegos Ion u so» de hospitalidad, por >u carácter religioso, eran muy fuertes.
• DuptUs (de u to ).
• ττάσα (οίκία) es, oomo σκητττό$, el sujeto de Εδοξεν. Gr. $ 345. 1 Pues viniendo de Zeua, rey, solo podía favorecer al rey. ' E n circulo ■» w torno nejo Brillando en círculo la llama parece presagiar que tesia rodeado* de obstáculos. ' ÓttoIov.. 151» q4significo n realidad lo rlclta de m c***o como itte. Justificar esta traducciór. 87

Página 86

ήξειν. El δέ γενησόμεθα έπΐ βασιλεϊ ι# τί έμποδών * μή ούχί * πάντα μέν τά χαλεπώτατα έπιδόντα* 4, πάντα δέ τά δεινότατα παθόντας ύβριζομένους άποθανεΐν; [14] 'Οπως 5’ άμυνούμεθα ούδείς παρασ­ κευάζεται ούδέ έτημελεΐται, άλλα κατακείμεθα, ώσπερ εξόν* ήσν- χίαν άγειν. Έγώ ουν τόν έκ ποί^ς · πόλεως στρατηγόν προσδοκώ7 ταΟτα πράξειν; πο(σν 6’ ήλικίαν έμαυτω έλθεϊν άναμένω; ού γάρ §γωγ' Ιτι πρεσβύτερος ίσομαι, έάν τήμερον προδώ έμαυτόν τοίς πολεμίοις». Son elegidos nuevos generales y se emprende de ouevo la marcha (3-5). Lucha con loe carducos que pretenden cortarles el paso. Entrada en Armenia (IV, 1-4), y Tempestad de nieve (L ib . IV , 5) [3] ΈντβΟθεν έπορενοντο διά χρόνος πολλής κοΛ πεδίου σταθμούς τρεις παρασάγγας δέκα ·. Ό δέ τρίτος έγ^ετο χαλεπός, καί άνεμος βορρά* ** έναντίο* Ρπνει παντάτιασιν άποκάων πάντα καί πηγνΰς τούς άνθρώπου$. [4] "Ενθα δή των μάντεων τις είπε σφαγιά- σασθαι τω άνέμω, καί σφαγιάζεται * καί πάσι δή περιφανως £δοξεν άνεΐναι10 τό χαλεπόν τοΟ πνεύματος. Ήν δε της χιόνος τό βάθος όργυιά 11 ώστε καί των υποζυγίων καί των Ανδραπόδων πολλά άπώλετο καί των στρατιωτών ώς τριάκοντα. [5 ] Διεγένοντο δε τήν νύκτα πυρ κάοντες* ξύλα 6* ήν έν τω σταθμω πολλά* οΐ δέ όψέ προσιόντες ξύλα ούκ είχον. 01 ούν πάλαι ήκον- τες 11 κα} πύρ κάοντες ού προοίεσσν πρός τό πυρ τούς όψίζοντας, εΐ μή μεταδοΤεν αύτοίς ή ε( άλλο τι 2χοιεν βρωτόν. [6] "Ενθα δή μετεδίδοσαν άλλήλοις ών 15 είχον έκαστοι. "Ενθα τό πύρ έκάετο, • J5» manos, en J»d tr de/ rty. • (fcrrcn). • μή ούχί “ ού. 4 Aposición, com o ttoSóvt·^ τ ΰβρ«ζομίν?ν5, de ήμ&5 sobrecnter.üc1.'·. • Acusativo absoluto- Gr. $ 386. • Interrogativa intercalada. T Subjuntivo delibenti»c· G r. * 339. " 58 km: casi 20 Icm por día. • Viento d d norte (d . bartaf). 10 Significado no frecuente de dvír.ut, m pígtvt ¿<j*rpu/rr. “ - 1J0 m. 11 OL..^kovts$, leí ozt babíen ¡legajo m u í. *H <« significa en prcvnte taür. /ligar, com o tam­ bién babfr Helado, ttlar aquí. l * Atxacción do! relativo, por το ύ τ ο ν & 88

Página 87

διοπτηκομένης τής χιόνος, βόθροι έγίγνοντο μεγάλοι ierre frrl τό δάπεδον· ού δή τταρήν μετρείν τό βάθος της χιόνος. Εντεύθεν δέ τήν έτηουσαν ήμέραν δλην έττορεύοντο διά χιόνος, καί πολλοί τών άνθρώπων έβουλιμίασαν. Ξενοφών δ' όπισθοφυλακών καί καταλαμβάνων τους πίπτοντας τών άνθρώπων ήγνόει ό τι τό πάθος είη. La vanguardia del ejército, al mando de Quirísofo, llega a una aldea y acampa alü. Los demás soldados quedan rezagados y sufren los Efecto· del frío [12] 'Ελείποντο τών στρατιωτών oí τε διεφθαρμένοι ύπό της χιόνος τούς όφθαλμούς οί τε ύπό τοΟ ψύχους τούς δακτύλους τών ποδών άποσεση πότες. [13] "Ην δέ τοίς μέν όφθαλμοΤς έπικούρημα τής χιάνος 1 εϊ τις μέλσν τι Ιχων πρό τών όφθαλμών έπορενετο, τών δέ ποδών * εϊ τις κινοίτο καί μηδέποτε ήσυχίαν 2χοι καί είς τήν νύκτα ύπολύοιτο ·· [14] όσοι δέ ύποδεδίμένοι κοιμωντο, είσεδύοντο είς τούς πόδας ot Ιμάντες καί τά υποδήματα περιεπήγ- νυντο *· καί γάρ ήσαν, έπειδή έπέλιτε τά άρχαϊα ύποδήματα, καρβάτιναι 4 πεποιημέναι έκ τών νεοδάρτοον βοών. [15] Διά τάς τοιαύτας ούν άνάγκας ύπελείποντό τινες τών στρατιωτών· καί Ιδόντες μέλαν τι χωρίον διά τό έκλελοιπέναι 6 αυτόθι τήν χιόνα ®, ήκαζον τετηκένατ καί έτετήκει διά κρήνην τινά ή πλησίον ήν άτμίζουσα έν νάπτ^. ΈνταΟΘ' έκτραπομενοι έκάθηντο καί ούκ ?φσσαν 7 πορεύεσθαι. Jenofonte logra reunir a los rezagados y enfermos con los demás griegos acampados en la aldea. Allí se reponen las tropas. Se reanuda la marcha por tierras de Jos cálibes y —es éste el pataje más célebre del libro— se llega ¡A la vista del raart (L ib TV, 7) [19] Εντεύθεν διήλθον σταθμούς τέτταρας παρασάγγας είκοσι πρός πόλιν μεγάλην καί εύδαίμονα και οίκουμένην ή έκαλεΐτο 1 G enitivo objetivo G r. $ 282. ’ Iienitivo «-objetivo: «e sobreentiende έτπκονρηιια. Gr. 5 232.

• Obiervar en eta frase loi optativo de repetirían.
• Zapato basto de campesino. 1 Porqt* fallaba o!H la nim. ¿Cóm o «e llega a e*ta traducción ?
• τή ν XJÓva ea a la vez su)=to de <κλίλοιττί^αι y de τετηκέναι. τ oO φηυ'; com o ca latín negare, tiene el eentido de d "fr qut no..., n t¡em a .. 89

Página 88

Γύμνιάς1. 'Εκ τούτης ό άρχων τοίς Ελλησιν ήγεμόυα πέμπει, δπως διά της έαντών πολέμιας χώρας δγοι αυτούς. [20] 'Ελθών 8 έκείνος λέγει δτι άξει αύτούς πέντε ή μερών * είς χωρίον δθεν δψονται θάλατταν· εί δέ μή, τεθνάναι έπηγγείλατο. Καί ήγούμενος έττειδή ένέβαλλεν είς τήν πολεμίαν, παρεκελεύετο αΤθειν καί φθείρειν τήν χώραν* ώ καί δήλον έγένετο άπ τούτου ένεκεν συνέλθοι, ού της ‘Ελλήνων εύνοίας. [21] Καί άφικνούνται έπί τό δρος τή πέμπτη ήμέρςτ δνομα δέ τφ δρει ήν θήχης . Έπεί δέ οί πρώτοι έγένοντο έπί τοΟ δρους, κραυγή πολλή έγένετο. [22] Άκούοας4 δέ δ Ξενοφων καί οΐ δπισθοφύ- λακες φήθησαν έμπροσθεν άλλους έπιτίθεσθαι πολεμίους είποντο γάρ όπισθεν οί έκ της καομένης χώρας, καί αύτών5 οΐ όπισθο- φύλακες άπέκτεινάν τέ τινας καί έζώγρησαν, ένέδραν ποιησάμενοι, καί γέρρα Ιλαβον δασειών βοών ώμοβόεια β άμφί τά είκοσιν. [23] Επειδή 5* ή βοή πλείων τε έγίγνετο καί έγγύτρον. καί οΐ άεΐ Τ έπιόντες ίθεον δρόμω έπΐ τούς άεΐ βοώντας, καί πολλφ μεΐζων έγίγνετο ή βοή δσω δή πλείους έγΙγνοντο, έδόκει δή μεΐζόν τι είναι τφ Ηενοφωντι [24] καί άναβάς έφ* Τππον καί Λύκιον καί τούς Ιππέας άναλαβών παρεβοήθει* καί τάχα δή άκούουσι βοώντων τών στρατιωτών «θάλαττα, θάλαττα», καί παρεγγυώντων. Ένθα δή έθεον πάντες καί ο! όπισθοφύλακες, καί τά ύποζύγια ήλαύνετο καί οΐ Ιπποι. [25] ΈπβΙ δέ άφίκοντο πάντες έπί τό άκρον, ένταυθα δή περιέβαλλον άλλήλους καί στρατηγούς καί λοχαγούς δακρύ- οντες. Καί έξαπίνης, δτσυ δή παρεγγυή σαντος ·, ο! στροττιώται φέρουσι λίθους καί ποιούσι κολωνόν · μέγαν. [26] 'Ενταύθα άνε- τίθεσαν δερμάτων πλίνθος ώμοβοείων καί βακτηρίας καί τά αίχμά- λωτα γέρρα, καί ό ήγεμών αύτός τε κστέτεμνε τά γέρρα καί τοίς άλλοις διεκελεύετο 10. • Ciudad desconocida. • E n cinto G t. S 308, 2. • Desconocido. 4 Aor.que concuerda gramaticalmente con =η>οφών, lógicamente se refiere t Ξτνοφώυ καί ότπσθοφύλακι*. • Juntar α ν τώ ν -πναν • Est.·»· escudo· (y έρρα) estaban cubierto· con pieles crudas de buey coa su pelo; ή βοΟ* significa aqui te pie/ ¿t butj. T Stutsipamtr.lt. • ótow 5ή τταρΓ/γνήσαντος rírt aut ir upa J t rnii* partía Ja wátn ¿ Y literalmente? *Οτου = ούπνοζ. • Es una costumbre de todos los pueblo· antiguo·. ia Erigieron, pues, una especie de trofeo, ya que para los g riego· ver el mar significaba llegar a rutas conocidas y la seguridad de poder regresar s tu patria. 90

Página 89

Sacrificio· y juego· (Lib. IV, 8) [ 2 5 ] Μετά δέ t o O t o τήν θυσίαν ήν ηυξαντο παρεσκευάζοντο· ήλθον 5* αύτοίς Ικανοί póes άποθΟσαι 1 τω ΔιΙ τφ σωτηρι (σω­ τήρια ) καί τω Ήρακλεί ήγεμόσυνα καί το!$ άλλοι θεοίς ά ηυξαντο. Έποίησαν καί άγω να γυμνικόν έν τω δρει Ενθαττερ έσκήνουν* είλοντο δέ Δρακόντιον Σπαρτιάτην δρόμου τ ’ έπιμεληθήναι * καί τον άγώνος προστστήσαι. [26] Έιτηδή δέ ή θυσία έγένετο, τά δέρματα 4 παρέδοσαν τφ Δρακοντίω, καί ήγεΤσθαι έκέλευον όπου τόν δρόμον 6 πεποιηκώς είη. Ό δέ δείξας οίπερ έστηκότες έτύγχανον· cOCrros ό λόφο?, Εφη, κάλλιστος τρέχειν όπου άν τις βούληται».--«Πώς ούν, ίφασαν, δυνήσονται παλαίειν έν σκληρω καί δασεΐ ούτως» β; "Ο δ* είπε- «Μαλλόν τι άνιάσεται ό καταπεσών»7. [27] Ήγωνίζοντο δε παϊδθς μέν στάδιον τών αΙχμαλώτων οί πλεΤστοι 8, δόλιχον δέ Κρήτες πλείους ή έξήνοκτα Εθεον, πάλην δέ καί πυγμήν καί παγκράτιον έτεροι. Καί καλή θέα έγένετο· πολλοί γάρ κατφησαν·, καί, άτε θεωμένων τών έταίρων 1β, πολλή φιλονεικία έγίγνετο. [28] "Εθεον δέ καί Ττπτοι, καί έδει αντοϋς κατά του πρανούς έλάσαντας έν τή θαλάττη ύποστρέψαντας πάλιν πρός τόν βωμόν άγειν. Ένθα πολλή κραυγή καί γέλως καί παρακέλευσις έγίγνετο. 1 Juntar Ικανοί άπο3ϋαοπ. G f. § 377. • Sacrificios que se ofrecen a Zeus tahader, como ήγβμόσυνα eon los Meriflcioe que *e ofrecen a los dioses condtitorts. ■ Infinitivo final: para disponer y dirigir t i cantarn. Gr. $ 376, 2 .°-b . • Que constituyen lo · premio·. ■ L a pista. • év... oCrrcos *= ίν (τό ττψ ) ο ύ τω σκληρώ *cort δασιΐ. 1 Respuesta lacónica, propia de un espartano com o Dracontio. • Aposición de naT6«s- • Bajaran (a las ccmpitictOMí). 10 El amor propio es uno de lo » rasgo· esenciales del espirita griego. G t. § 384,2° 91

Página 90

L o « lom o π ale* o
guardia* del rey perta. FtUo del palacio real de PcnépoUt, rigió v i *. C. D E O TRA S O BRA S D E JE N O F O N T E

1. Infancia de Ciro ΚΟρος , ό Καμβύσου καί Μανδάνης, ΙΛέχρι δώδεκα έτών ή όλίγφ ττλεΤον τούτη ττ] παιδείςι έπαιδεύθη, καί πάντων των ήλίκων διαφέρων έφαίνετο 3 καί Είς τό ταχύ μανθάνειν» & δέοι, καί εΙς τό καλώς και άνδρείως έκαστα ποιεϊν. 'Εκ δέ τούτου χρόνον μετεπέμ- ψατο ‘Αστυάγης τήν έαυτον θυγατέρα * καί τόν ιταΤδα αύτης ϊδείν γάρ έπεθύμει, ότι ήκουεν αύτον καλόν κάγαθόν είναι. 'Ερχεται δέ αυτή τε Μανδάνη πρός τόν πατέρα καί τόν Κυρον τόν υίόν Αχούσα. ‘Ως δ έ άφίκετο τάχιστα, καί 2γνω ό ΚΟρος τόν ‘Αστυάγην τής μητρός πατέρα όντα4, ευθύς ήσπάζετο αύτόν, καί όρων αύτόν κεκοσμημένον, έμβλέπων αύτω Ιλεγεν. «ΤΩ μήτερ, ώς καλός μοι6 ó πάππος». ’Ερωτώσης δέ αύτόν της μητρός, πότε- ρος καλλίων αύτω δοκεϊ είναι, ό πατήρ ή ούτος, άπεκρίνατο άρα 1 C iro el Viejo, fundidor del im peri« persa. 1 Βισφίρ<ον #<?<rivrfo. G r. § S88, l.«.

• Mandarle, mujer de Cam bises, rey de loa penas. 4 lyvco... δντα. Gr. % 389.
• μοι para mí, » mis ojos; dativo ético. G r. $ 295, 3. 92

Página 91

ό Κύρος* «ΤΩ μήτερ, Περσών μέν πολύ κάλλιστός δ έμός πατήρ, Μήδων μέντοι, όσων 1 έόρακα έγώ καί έν ταΐς όδοίς καί έπί τα!? θύραις, πολύ ουτος ό έμός πάππος κάλλιστος». Άντασπαζόμένος δέ ό πάππος αύτόν καί στολήν καλήν ένέδυσε... Ό δέ Κύρος άτ€ παϊς ών καί φιλόκαλος καί φιλότιμος ήδετο τη στολή, καί Ιππεύειν μανθάνων * ύπερέχαιρεν. Ciropedfc 2. Ciro moribundo habla a sus hijo· «Τό έμόν σώμα, ώ παΓδες, δταν τελευτήσω *, μήτε έν χρυσώ 3ήτε μήτε έν ápyOpcp μήτε έν δλλω μηδενί, άλλά rf| γη ώς τάχιστα <5στόδοτε. Τί γάρ τούτου μακαριώτερον του γ$ μιχθήναι, ή πάντα μέν τά καλά, πάντα δέ τάγαθά φύει τε καί τρέφει; ’Αλλά γάρ, ίφη, έκλείπειν μοι φαίνεται ή φυχή. ΕΙ τις ούν ύμών ή δεξιάς βού­ λεται της άψασθαι ή δμμα (μου ζώντος έτι προσιόεΐν έ9έλει. προ- οίτω- δταν δ* έγώ έγκαλύψωμαι \ αίτουμαι ύμας, ώ παίδες ?τι άνθρωπων τό έμόν οώμα Ιδέτω, μηδ' aCnrol ύμείς. Πέρσας μέντοι πάντας καί τούς συμμάχους έπί τό μνήμα 6 τό έμόν παρακαλεϊτβ συνησθησομένους έμοϋ ότι έν τω άσφαλεϊ6 ήδη εσομαι. Καί τοΰτο, £φη, μέμνησθέ μου τελευταίον, τούς φίλους εύεργετοΰντες καί τούς έχθρούς δυνήσεσθε κολάζειν. Καί χαίρετε, ώ φίλοι παϊδες· καί πάντες δέ ot παρόντες καί οί απόντες φίλοι, χαίρετε>. Ταυτα είπών καί πάντα δεξιωσάμενος ένεκαλύψατο καί ούτως ¿τελεύτησε. d ro p e di» 3. Consternación en Atenas por la derrota naval de Egoepótamoa T Κόνων ταϊς έννέα ναυσί φεύγων, έττεί εγνω τών Αθηναίων τά πράγματα διεφθαρμένα, αύτός μέν οκτώ ναυσίν άπέπλευσεν είς 1 Ε ο vez de όσους, por atracción de Μήδων. • G r. 388. 3.·.

• Cstand· j$ baya m tarlo; Gr. $ 371 - O b i., cf. mis abajo όταν... έγκαλύψωιιαι. 4 1 >08 antiguo·, al acercarse la muerte, ae cubriaa el roatro.
• Stpukro. • En lugar ttg*ro. T En la guerra del Peloponeao. 93

Página 92

Κύπρον, ή δέ Πάραλος 1 είς τάς 'Αθήνας. άπαγγελοϋσα τά γεγο­ νότα... Έν δε ταΐς Άθήναις τη$ Παράλου άφικομένης νυκτός &έ- γετο ή συμφορά, καί οίμωγή έκ τοΟ Πειραιώς διά των μακρών τειχών * είς άστυ διήκεν· ώστε έκείνης της νυκτός ούδείς έκοιμήθη... Τή δ' υστεραία έκκλησίαν έποίησαν, έν $ έδοξε 3 τούς τε λιμένας άτττοχώσαι πλήν ένός καί τά τείχη εΰτρεττίζειν καί φυλακάς έφισ- τάναι καί ώς είς ττολιορκίαν παρασκευάζει ν τήν ττόλιν. Helénica* 4. Entrada triunfal de Alcibíades en Atenas Αλκιβιάδης, έπεί ένίκησε τούς πολεμίους, βουλόμενος μετά των στρατιωτών άποπλεΐν οίκαδε, έκ της Σάμου Ιχωρ έκατόν τάλαντα κατέπλευσεν ε!$ τόν Πειραιά ναυσίν εΙκοσιν.Ι_Καταπλέοντος δ* αύτου, δ τε έκ του Πειραιώς καί ό έκ του άστεως δχλος ήθροίσθη πρός τάς ναυς, θαυμάζοντες καί όραν βουλόμενοι 4 αυτόν. 'Αλκι­ βιάδης δέ πρός τήν γην άπίβαινε μέν οΰκ ευθέως, φοβούμενος τους έχθροΰς- έπΐ δέ του καταστρώματος έσκόπει τούς αΰτοΟ έπιτηδείους, ιΐ παρείεν· · όρων δέ τους οίκείους καϊ τούς φίλους μετ' αυτών, τότε άναβαίνει είς τήν ττόλιν μιττά ιών παρ€σχ*υασ- μένων, ιΤ τις άτττοιτο, μή έπιτρέπειν. fUUakm 5. Un rey ideal: Agesilao 1 'Αγησίλαος ού μόνον τό μή άποδιδάναι χάριτας άδικον 4 έκρινεν, άλλά καί τό μή πολύ μείζους τόν μείζω δυνάμενον 7.

La Páralo* era una de las d o * o rre * ateniente* encargada* de la* comisione* oficíale*; la otra era la Salaminia. 1 El Píceo, puerto de Aceña*. cacaba unido a la ciudad (άστν) por lo* m uro* largos (τό μακρά “κ ίχ η). Vid. pág. 64. • S i ¿Midió; ¿y literalmente?

• θαυμάζοντες καί βουλόμ*νοι concuexdan por el eotido con όχλο. G r. $ 268.
• Prolepíi* o anticipación en vez de 4σκόττι il ol aCrroú έπττήδ«οι (_par/¿darfai) vccptltv. G r. i 353. • Se. ilvon. T Construir τό τόν μ1ζω δονάμτνον μή ττολΰ μ«ίζου5 (xáprras) άττοδιΒόνοα. 94

Página 93

Αγησίλαος διά τό φιλόπονος είναι παν μέν τό παρόν ήδέως έπινε, παν δέ τό συντυχόν ήδέως ήσ3ιβν* είς δέ τό άσμένως κοιμηδήναι πας τόπος ήν Ικανός αύτώ. 3 'Αγησίλαος άγγελίας έλ3ούσης αύτώ ώς έν τη έν Κορίν3ω μάχη όκτώ 1 μέν Λακεδαιμονίων, έγγύς δέ μύριοι τών πολεμίων τε$ναϊεν, ούκ έφησ3ε!ς φανερός * έγένετο, άλλ* εΐπεν άρα, «Φεύ, ώ ‘Ελλάς, όπότε οί νυν τε3νηκότες Ικανοί ήσαν ζώντες νικάν μαχόμενοι πάντας τούς βαρβάρους». 4 Αγησίλαος Ιερά μέν καί τά έν τοίς πολεμίοις έσέβετο, Ηγούμενος τούς 3εούς ούχ ήττον έν τη πολεμίςχ χρήναι ή έν τη φιλίς( συμμά­ χους ποιεϊσ3αι. Έχαιρβ * δέ τούς μέν αΙσχροκερδεΤς πένητας όρων, τούς δέ δικαίους πλουσίους ποιών, βουλόμενος 4 τήν δικαιοσύνην της άδικίας κερ- δαλεωτέραν κα3ιστάνσι. Τή δέ βασιλείς προσήκειν ένόμιζεν ού ¿χ^διουργίαν, άλλά καλο- κάγα9ίαν. A getilio 6. Elogio de la agricultura Έοικε ή έπιμέλεια της γεωργίας είναι άμα τε ήδυπά3ειά τις καί οίκου αόξησις καί σωμάτον άσκησις είς τό δύνασ3αι 6 όσα άνδρι έλευ3έρω προσήκει. Πρώτον μέν γάρ άφ* ών ζώσιν οί άνθρωποι, ταΟτα ή γή φέρει έργαζομένοις ·, καί άφ’ ών τοίνυν ήδυπα3οΰσι, προσφέρει* §πειτα δέ δσοις κοσμοΰσι βωμούς και άγάλματα καί οίς αύτοί 7 κοσμούνται, καί ταΟτα μετά ήδίστων όσμών καί 3εα- 2 1 Ee decir, ocho espartanas propiamente dicho», tin c o q u i lo · ptrutot.

• é^rjo3«H (de Κήδομαι) favspós, G r. J 388, 1.· - O b*.
• Ιχσιρ* + participio. G r. $ 388, 3.°.
• Participio apoeitivo, Gr. $ 384; pero no u i 1υ* anteriores όρων, ποιών.
• «t$ τό S0vao3cn para poS*r (batir), fiara tnmplir.
• (τή ν yflv).
• (o! βνδρωττοι). 95

Página 94

μάτων παρέχει* έπειτα δε δψα πολλά τά μέν φύει, τά δέ τρέφει... Παρέχουσα δέ άφθονώτατα άγαθά ούκ έφ ταΟτα μετά μαλακίου λαμβάνειν, άλλά ψύχη τε χειμώνος Kori θάλπη θέρους έθίζει κοφτέ- ρείν. Καί τούς μέν αυτουργούς διά τών χειρών γυμνάζουσα Ισχύν σντοίς προστίθησι.. Τίς δέ τοίς ργαζομένοις πλείω τέχνη άντι χα­ ρίζεται; τΙς δέ ξένους άφθονώτιρον δέχεται; χειμάσαι1 δέ πυρί άφθόνω καί θερμοΐς λουτροίς που πλείων ευμάρεια ή έν χώρςρ; πού δέ ήδιον θερίσαι ύδασι τε καί πνεΰμασι k o í σκιαϊς ή κατ' άγρόν; Ecooomi 7. «El ojo de! amo» Καλώς δέ μοι δοκείν 2χειν, έφη 6 Μσχόμαχος, ή τοΟ βαρβάρου λεγομένη άπάκρισις , δτε βασιλεύς άρα Ιππου έπιτυχών άγαθου παχΟναι αύτόν ώς τάχιστα βουλόμενος ήρετο τών δεινών τι να άμφ Τππους δοκούντων είναι 8 τί τάχιστα παχύνει ίππον τόν δ* είπείν λέγεται άτι 4 «δεσπότου όφθαλμόςν Ούτω δ*, ίφη, ώ Σώκρατες, καί τάλλα μοι δοκεί δεσπότου όφθαλμός τά καλά τε κάγαθά μάλιστα έργάζεσθοα. Economí» 8. Licurgo y la educación de lo· niños espartano· Τών άλλων ‘Ελλήνων oí φάσκοντες κάλλιστα τούς παίδας παι- δεύειν εύθύς πέμπουσιν αύτούς είς διδασκάλων οίκον ώστε μανθά- νειν καί γράμματα καί μουσικήν καί τά ''έν παλαίστρςι. Ό δέ Λυκούργος ένα άνδρα, τάς μεγίστας άρχάς έπιτηδεύσαντα, έμήνυσβ πασι τοίς παισΐ καί τούτον παιδονόμον ώνόμασεν. Τούτον δέ κύριον κατασκεύασε του άθροίζειν τούς παίδας, καί εϊ ‘ τις άμαρ- τάνοι, κολάζειν. "Εδωκε δ* αύτω μαστιγοφόρους. Kcd έταξεν άνυ- ποδησί<? κροαύνειν τούς πόδας καί ένΐ ίματίερ δι* έτους προσεθίζειν τούς παίδας. Σίτον δ'έκέλευσε τοσουτον ® έχειν έκαστον ώσθ* ύπό 1 El infinitivo depende de ττλίΐω ν eOuápno (c. κττίν). ■ ή τοΟ... άητόκρκηξ U rupmtta atribuida a m kdrbare··, ¿jr Literalmente? • Construir Tiya τ ώ ν δοκούντων «Ivon δονώ ν άμφ' Ττπτου. • G r. % 346 - O b·.

• Sitmprt φ η; Gr. J 361. • toooütov... á x m e infinitivo: ntfieitnít, juste... para. 96

Página 95

πλησμονής μήττοτε βαρύνεσ3αι* ένόμιζε γάρ τούς ουτω τταιδευο- μένους μάλλον άν δύνασΒοα,1 εί δεήσειεν, άσιτήσαντας Ιπιπονήσαι. ΤαΟτα ouv κατασκεύασας, τούς -ϊταϊδας ττολεμικωτερους έττοίησεν. República de lo· lacedemonio· 9. Sócrates creía en loa dioses Σωκράτης ?λεγε τό δαιμόνιοv έαντώ σημαίνειν. Καί ττολλοϊς τών σννόντων 8 προηγφευε τά μεν ττοιείν, τά δέ μή ττοιεΤν, ώ* τοΟ δαιμονίου προσημαίνοντος ·. Καί τοϊ$ μέν ττει3ομένοις αύτώ συνέ­ φερε, τοίς δέ μή πει$ομένοις μετέμελε. Καίτοι τίς ούκ άν όμολογή- σειεν αύτόν βούλεσθαι μήτ* ήλΟιον μήτ’ άλαζόνσ φαίνεσ9αι τοίς συνοΰσιν ; Έδόκει 6' άν άμφότερα ταΟτα, εί ττροαγορεύων ώς ύττό 3εο0 φαινόμενα εϊτα ψενδόμενος έφαίνετο 4. Δήλον ούν δτι οΰκ άν προέλεγεν, εί μή έττίστευεν άλη3εύσειν. ΤαΟτα 5? τίς άν άλλω πιστεύσειεν ή 9εώ; Πιστενών δέ 3α>Τς, πώς ούκ είναι ·9εούς ένόμιζεν; Recuerdo» de Sócrate· 10. Glorioso destino de Sócrates Έμοί μέν ouv Σωκράτης δοκεΐ 3εοφιλούς μοίρας τετνχηκέναι · του μέν γάρ βίου τό χαλεττώτατον άπέλπτε, τών δέ θανάτων του fáxnov ετυχεν. Έπεδείξατο δέ της ψυχής τήν £ωμην· έττεί γάρ ?γνω του fm ζήν 8 τό τε9νάναι αύτώ κρείττον είψη, ού ττρός τόν 3άνατον έμαλακίσατο, άλλ Ιλαρώς καί ττροσεδέχετο αύτόν7 καί έττετελέσατο. Recuerdo! de Sócrate

Gr. 5 390. • ol ouvóvres lot am lfu, los diulptdtn, ¿y literalmente? • Gr. * 383 - O b ·. 2.·. 4 G r. J 388 - I.·. • Construcción personal de la oración de infinitivo; G r. 345. 4 τοΟ ζή ν, complemento del comparativo κρ·Ιττον. ’ (Sóvcrrov). B e c a » campestre. De una copa del tigio v i a. C 97 II-7

Página 96

Platóo Momo del Vaticano. Roma PLA TO N Platón (427-347) ce uno de los mis grandes pensadores y literatos de codos los tiempos. Ateniense de estirpe aristocrática, discípulo de Só­ crates, emprendió, después de la muerte de su maestro, largos viajes por Egipto, Grene y Sicilia, y de regreso a Atenas abrió una escuela en el gimnasio de Academos (Academia), donde ya no cesó de enseñar y escribir hasta su muerte. Entre sus numerosos diálogos que se han conservado, debemos men­ cionar los tres que tratan del proceso y muerte de Sócrates: Apología, Crítón, FedÁn. Este ultimo, el más dramático de todos, trata de la inmor­ talidad del alma. El Protdgoras y el Gorpas atacan la doctrina de los sofistas; la República y las Leyes tratan de la constitución del Estado; el JBanqtute, del amor; Fedro, de la belleza. Platón es el más alto exponente del genio griego. Tan filósofo como poeta, su forma maravillosamente pura y simple, elegante y harmoniosa, va de la gracia y de la ingenuidad a la riqueza más esplendorosa. Sus escritos, genial combinación de pensamiento y arte, no tienen parangón en lengua alguna. 98

Página 97

1. A orillas del Hito 1 ΣΩΚΡΑΤΗΣ. TTpóoryi δή, καί σκόττει άμα δττου καθιζησόμε3α. ΦΑΙΔΡΟΣ. Όρος έκείνην τήν ΰψηλοτάτην πλάτανον; ΣΩ. Τί μήν; ΦΑΙ. ’ΕκεΙ σχία τ' έστΙ καί πνεύμα μέτριον, καί ττόα κα31ζεσ3αι * ή, άν βουλώμε$α, κατακλι9ηνοη . ΣΩ. Προάγοις άν...8 Άτάρ/ ώ έταίρε, άρ οΰ τόδε ήν τό δένδρον έφ* δπερ ήγες ήμάς; ΦΑΙ. ΤοΟτο μέν ούν αύτό. ΣΩ. Νή τήν Ήραν5, καλή ή καταγωγή. Ή τε γάρ πλάτανος αντη μάλ' άμφιλαφής τε καί υψηλή, τοΟ τ' άγνου τό ύψος καί τό συσκιον πάγκαλον, καί ώς · άκμήν έχε» της άν3ης, ώς7 άν βύωδέστατον παρέχοι τόν τόπον. Ή τβ αΟ πηγή χαριεοτάτη ύπό τής πλατάνου £εί μάλα ψυχροΰ Οδατος... Kai τό εΰπνουν του τόπου ώς άγαπητόν καί ήδύ· θερινόν t í καί λιγυρόν ΰπηχεί τω τών ττττίγων χορω. Pedro
2. Se inicia un diálogo ΣΩΚΡΑΤΗΣ. Τόν Ίωνα χαίρειν ·. Πό3εν τά νΟν ήμίν έπιδεδήμηκας; ή · οϊκο9εν έξ Εφέσου; ΙΩΝ. Ούδαμως, ώ Σώκρατες, άλλ' έξ Επίδαυρου έκ τών Ασκλη­ πιείων 10. ΣΩ. Μών Kai ^αψωδών άγώνα rt$éotenv τω Seco οΐ Έπιδαύριοι; 1 Sócrates J Pedro, en pleno di de verano, bucan t orillas del Iliso, riachuelo de lo· alrededores de Atena*, un lugar fresco donde convertir.

• Infinitivo de finalidad. • wpoéryoi* dv ptuJn apm^tr. • <5πάρ ¡y H t*f: expresa i_n cambio en el cuno de la conversación, aquí suprimida.
• Fórmula de juramento propia de la · mujeres, pero que Sócrates solía emplear.
• ώς: sentido causal. τ ώ ς: va con el ιυ ρβ ίβ ά το . ' Infinitivo con valor de imperativo. • Entiéndase: (ΛλλοίΗν πο5«ν) fj. *· Hatas fiesta» tenían logar cada cuatro afto· en Epidauro, célebre santuario por el culto que allí se daba ti d io · de la medicina Asclepio (Esculapio). 99

Página 98

ΙΩΝ· Πάνυ γβ, καί τής άλλης γε μουσικής ι. ΣΩ. Τί ουν; ήγωνίζου τι ήμϊν , καί πώς τι ήγωνίσω; ΙΩΝ. Τά πρώτα των άθλων ήνεγκάμεθα, ώ Σώκρατβς. ΣΩ. ΕΟ λέγεις· άγε δή όπως καί τά Παναθήναια4 νικήσομεν. ΙΩΝ. Άλλ* έσται ταϋτα, έάν θεός Ιθέλη. loe 3. E logio de Sócrates com o toldado ·, por Alcibiadee Et βούλεσθε άκουσαι οίος έν ταΐς μάχαις ήν έρώ καί τουθ’ ΰμϊν. ’Οτε γάρ ή μάχη ήν, έξ ής έμοί τά άριστεϊα έδοσαν οί στρατηγοί, ούδείς άλλος έμέ έσωσεν άνθρώπων * ή ούτος, τετρωμένον ούκ έθέλων άπολιπείν άλλά συνδιέσωσε καί τά όπλα καί αυτόν έμέ. Καί έγώ μέν, ώ Σώκρατες, καί τότε έκέλευον σοΙ διδόναι τά άρισ- τεΐα τούς στρατηγούς, καί τοΰτό γέ μοι οΟτβ έρεϊς άτι ψεύδομαι* άλλά γάρ των στρατηγών πρός τό έμόν ώξίωμα 7 άποβλεπόντων Kai βουλομένων έμοί διδόναι τά άριστεία, αύτός προθυμότερος έγένου τών στρατηγών έμέ λαβείν ή σαυτόν. Banquete 4. Oración de Sócrates· €Ω φίλε ΤΤάν τε καί άλλοι όσοι ττ)δε θεοί, δοίητέ μοι καλώ γενέσθαι τά ίνδοθεν· έξωθεν δέ όσα έχω, τοϊς έντός είνα! μοι φίλια 9. Πλού­ σιον δέ νομίζοιμι τόν σοφόν τό δέ χρυσοΟ πλήθος εΤη μοι όσον μήτε φέρειν μήτε άγειν δύναιτο άλλος ή ό σώφρων». Pedro 1 Bajo cate nombre loa g rieg o · comprendían todaa laa forma» de actividad intelectual. • D ativo ético; Gr. 5 295, 3.·. • ¡Mmy buml ¿y literalmente? 4 Lmj Panatmtaj, Eeata· en booot de Atenea. 4 Sócratca ainrió como hoplita en la campaña de Potidea durante la guerra del Pcloponcao. • ά ν3 ρώ π ω ν refuerza ούδείς. ’ Alcibíadea pertenecía a una de laa familiaa más iluatre· de Atenea. • Con cata bel 1 taima o radón a Pan. Sócratca termina el diálogo con Fedro a orillaa d d Iliao (cf. ττ)δ«, en la primera linea). • Conatruir: (δοίηττ) b o a Ιχω Eg<j£cv rfvcn *£λια._ 100

Página 99

5. Sócrates «e despide de sus juece· 'Αλλά καί ύμ&ς χρή, ώ άνδρες δικασταί, εύέλπιδας Είναι πρός τόν 3άνατον, καί §ν τι τοΟτο διανοεΤσ^αι άλη3ές, δτι ούκ έστιν άνδρΐ άγα$ώ κακόν ούδέν οΟτε ζώντι ούτε τελευτήσαντι, ούδέ άμελεΐται Οπτό 3εών τά τούτου 1 πράγματα· ούδέ τά έμά νΟν άττό τού αυτο­ μάτου * γέγονε, άλλά μοι δήλόν έ«τπ τούτο, δτι ήδη τε3νάναι καί άττηλλάχ3αι πραγμάτων3 βέλτιον ήν μοι... ’Αλλά γάρ ήδη ώρα4 άπιέναι, ¿μοί μέν άπο3ανονμ£νω, ύμίν δέ βιωσομένοις. ‘Οπότεροι δέ ήμών Ερχονται έπί άμιινον πράγμα, άδηλον παντί4 πλήν ή τω 3εω. Aoologis
6. Critón visita a Sócrates en la cárcel * ΣΩΚΡΑΤΗΕ. TI τηνικάδε άφίξαι, ώ Κρίτων; ή ού πρφ §τι Ιστίν; ΚΡΙΤΩΝ. Πάνυ μέν ούν. ΣΩ. Πην(κα μάλιστα·; ΚΡ. Όρ$ρος βα9ύς 7. ΣΩ. θαυμάζω όπως ήΒέλησέ σοι ό τού δεσμωτηρίου φύλαξ ΰπακούσαι. ΚΡ. Ξυνή3ης ήδη μοί έστιν, ώ Σώκρατες, διά τό πολλάκι δεύρο φοιτάν καί τι καί εύεργέτηται ύπ* έμού. ΣΩ. 'Αρτι δέ ήκβις ή πάλαι; ΚΡ. 'Επιεικώς πάλαι. ΣΩ. ΕΙτα · πώς ούκ εύβυς Αττήγειράς μι, άλλά σιγή παρακάθησαι; ΚΡ. Ού μά τόν ΔΙα, ώ Σώκροτες, ούδ' άν αυτός ή$ελον έν τοσαύ- 1 (άνδρό^ άγα9ο0).

• άττό τού ανττομάτου βστ αχατ, upont árjiuntntt, /in inttrvtnfión ditina.
• π ρα γμ ά τω ν: sentido peyorativo. 4 (fcrrf). 1 Critófl, uno de los más fieles amigos de Sócrates, le visita en la cárcel y le propone huir.
• ττηνίκα μάλιστα ¿tpU hora ixaílamtnh f 1 ópSpo? fkt$ós rayar dd alba, apunta ti alia·, ¿y literalmente?
• *Wa itgán uc (con torptcw ). 101

Página 100

τη τ ε ά γ ρ ν π ν ίςτ καί λύ π η είναι* άλλά: κοτ σου π ά λα ι θ α υ μ ά ζω , α1σ3 ανάμενος ώ ς ή&έως κ α 9εύδεις· koí έπ ιτηδές σε ούκ ή γειρ ον, ίν α ώ ς ή δ ισ τα διάγτης. Καί πολλάχις μέν 5ή σε καί π ρ ό τερ ο ν έν π α ν τί τ ω β ίω η ύδαι μ άνισα το υ τρ ό π ο υ ι , π ολ ύ δέ μ ά λ ισ τα έν Tfj νυνί π α ρ ε σ τώ σ η συμ φ ορά, ώ ς (!>αδ(ως α ύ τή ν καί πρφοος φέρεις. ΣΩ . Κ αί γ ά ρ άν, ώ Κ ρ ίτω ν , πλημμ£λές είη ά γ α να κ τείν τη λικ οΟ τον δ ν τ α * , εί δ€Τ ή δη τε λ ε υ τά ν . ΚΡ. Καί ά λλοι, ώ Σ ώ κ ρ α τες, τη λ ικ ο ΰ το ι * έν το ια ύ τα ις συμφοραΐς ά λ ίσ κ ο ν τα ι, άλλ* ούδέν α ν το ύ ς έπ ιλύ ετα ι ή ήλικία τ ό μή ούχ! ά γ α ν α κ τείν -rfj π α ρ ο ύ σ η τν χ η . ΣΩ . 'Ε σ τ ι τα Ο τα . 'Α λ λ ά τ ί δή ο ύ τω π ρ ό ά φ ίξα ι; ΚΡ. 'Α γ γ ε λ ί α ν 4, ώ Σ ώ κ ρ α τες, φ^ρων 5 χα λ επ ή ν, ού σ ο ί, ώ ς έμοί φ α ίνετα ι, ά λ λ ' Ιμ οί κοτί το ίς σοίς έττιτηδείοις π ά σ ι καί χ α λ επ ή ν καί βα ρείαν. Cricte 7. Muerte de Sócretc· Καί ή μ ώ ν ο 1 π ο λ λ ο ί τ έ ω ς μέν έπιεικώ ς o b í τε ή σ α ν · κ α τέσχειν τ ό
μή δα κ ρ ύ ειν ώ ς
δέ εϊδομεν [τ ό ν
Σ ω κ ρ ά τη ν ] π ίν ο ν τά
τε καί π ε π ω κ ά τ α 7, ο ύ κ έη , ά λ λ ’ έμου γ ε βι<? καί αΰτοΟ ά σ τα κ τί έχώ ρει τ ά δακρύα. 'Εκείνος δέ* «Ο ία , 2φη, π οιείτε, ώ θαυμάσιο». 'Ε γ ώ μέντοι ού χ ή κ ισ τα το ύ τ ο υ ίνεκα τά$ γ υ ν α ίκ α ς 8 άπέπεμψ α, ίν α μή τ ο ια υ τ α π λ η μ μ ελ ο ΐεν καί γ ά ρ άκήκοα δ τ ι έν εύφημία χρή τελευ τά ν. Ά λ λ ’ ή σ υ χ ία ν τ ε ά γ ε τε καί κ α ρ τερ είτε». Καί ΰμεϊς άκού- σ α ντες άπ έσχομ εν τ ο υ δακρύειν. Ό δέ π εριελ$ ω ν, έπ ιιδ ή οί · βαρύνεσ$αι τ ά σκέλη, κατεκ λΟ η
ύπ τιος* ο ύ τ ω γ ά ρ έκέλευον ό ά ν θ ρ ω π ο ς 10 καί άμα έφατττόμενος α ύ το ΰ , ού το ς δ ια λ ιπ ώ ν χ ρ ό ν ο ν έπεακόπει τούς π όδα ς καί τ ά σκέλη* κ ά π ειτα , σ φ όδρα π ιέσα ς α ύ του τ ό ν ττόδα , ή ρετο εί α ίσ 3 ά ν ο ιτο . 1 τοϋ τρόπου por te tarátur; genitivo de causa. Gr. $ 288. 1 τηλικο&τον ¿xrxa c m i t á a ¿ (ano· «eterna «A ja). • τηλ«κού-τοι λ tn tÁo¿. 4 La ooticia de que Sócratca debe morir al dh aiguieute. » φρα>ν (dflyvai). • olol t í ήσαν futro capocrr ¿t\ Gr. J 356 - Ob·. KL 1 (τό κώνηον U titila'). • Sócratca había dea pedido a au mujer qoedáadoae «ota coa rna diadpuioa. • Pronombre de 3.* pcraooa. *· El hombre en cueatión. el verdugo. 102

Página 101

Ό δ* ούκ £φη \ Kcri μετά το ύ το αύθις τάς κνήμας , Kcri έπανιώ ν ούτω ς ήμΤν έπεδείκνυτο δ η ψ ΰ χ ο ιτό τε καί π η γ ν υ τ ο . Καί αύ ή ττ γε'γο καί eItttv δ τ ι, έπ ειδά ν πρός τ ή καρδίςχ γ έν η τα ι 4 α ΰ τφ , τό τε οΙχήσττα(.. Καί ό λ ίγ ο ν χρόνον δια λυτώ ν έκινήθη τ ε καί ό άνθρω πος ίξεκά λυψεν α ύτόν, καί 2ς τό δ μ ματ σ ϋστησεν β. Ι5ών δέ ό Κ ρίτω ν συνέλαβε τ ό στόμα καί τούς όφθαλμοΰς. Fedóe 8. L a inspiración es un don divino Πάντες oí t í τών έπών ποιηταί oí άγαθοί ούκ έκ τέχνης, άλλ Ενθεοι δντες καί κατεχόμενοι πάντα ταϋτα τά καλά λέγουσι -ποιή­ ματα, καί ot μελοποιοί ol άγαθοί ώσαύτως. Λέγουσι γάρ πρός 0μάς οί ποιηταί δ η άπό κρηνών μελιρρύτων έκ Μουσών κήπων τινών καί ναττών δρεττόμενοι τά μέλη ήμϊν φέρουσιν ώσπερ οΛ μέλιτται καί αυτοί οΰτοο πετάμενοι· καί άληθή λέγουσι· κοϋφον γάρ χρήμα ποιητής έστι κοί πτενόν καί Ιερόν, και οΰ ττράτερον οίάς τε β ποιεΐν πρίν άν ένθ«6ς τί γένηται7 καί έκφρων Kcd ό νους μηκέτι έν αΰτω ένζ· έως δ άν τουτί §χ3 τό κτήμα, άδΰνοττος πας ποιεΤν ίστιν άνθρωπος καί χρησμωδείν. Ion 9. E l alm a es inmortal Argumento platónico de la reminiscencia Καί μήν, ?φη ό Κέ3ης υττολαβών, καί κατ' έκεΤνόν γε τόν λόγον, ώ Σώκρατες, el άληθής έσην, δν σΰ είωθας θαμά λέγειν, δη ήμϊν ή μάθησις ούκ άλλο τι ή άνάμνησις τυγχάνει ουσα, koí κατά τούτον άνάγκη που ή μάς έν προτέρψ τινί χρόνω μεμα- θηκέναι ά νυν άναμιμνησκόμεθα· τούτο δέ άδύνατον, si μή ήν που ήμών ή ψυχή ττρίν έν τώδε τω άνθρωττίνω είδει γενέσθαν ώστε καί ταΰτη 8 αθάνατόν τι έοικεν ή ψυχή είναι. Meo

---

• ούκ Ιψη — lu fctil. 1 τάς κνήυας (4ττ1*σ«).

• O ptativo.
• Sin lujeto expieao; caae deducirle de &n χύχοιτύ t í ucri ττηγνντο • F ijó ¡os ojoi, la mirada.
• olós t i cape% dt·. G r. j 356 · O b ·. ΠΙ ’ Trplw δν ytvr^Tcu. G r. $ 372 - I. • ταντη adverbio: dt ttu w*d«. portento. IOS

Página 102

E0 Ισ3ι, ώ Σωκράτη, δτι, έττειδάν τις έγγύς ή τοΟ ofcoSon ιελεν- τήσειν, εΙσέρχεται αύτφ δέος καί φροντίς. ΟΤ τε γάρ λεγόμενοι μυ·9οι περί τών έν "Αιδου, ώς τόν έν3άδε άδικήσαντα δεί έκεΤ δι- δδναι δίκην, καταγελώμενοι τίως, τότε δέ στρέφοσσιν αύτοΟ τήν ψχ/χήν μή άλη$εΙς ώσr Kod αντδς ήτοι Οπτό τής γήρως άσ3ενείας, ή καί ώσπερ ήδη Ιγγντέρω ών 1 τών έκεΐ μάλλόν τι κα$ορςϊ αύτά. Ύττοψίας δ’ οΟν καί δείματο$ μεστός γ(γνεται Kcrt άναλογίζεται ήδη καί σκοττεΐ. εί τινά τι ήδίκησεν. Ό μέν οΟν έαντοΟ έν τφ βίω πολλά άδικήματα καί έκ τών ύπνων, ώσττερ οΐ παίδες, 3α μά ¿γει­ ρόμενος δειμαΐνει καί ζη μετά κακής έλπίδος* τώ 5έ μηδέν έαυτφ άδικον σννειδότι * ήδεϊα έλπίς άεΐ πάρεση καί άγα3ή γηροτρόφος, ώς καί Πίνδαρος λέγει. L a República 10. La conciencia del justo 1 f| rat... &v o también tu tanto qut tt incmtr.tra ya mds ttrta d t\ fyyvrípw »dvcfbk> compa­ rativo de tyyvj. • τφ... <tvw5óti a l qrn litn t tontitntU ¿t (m babtr toim liáo) matU ¡njnits. ΣΩΚΡΑΤΗΣ M usco Nacional, Nápole*. 104

Página 103

Cbcz de D:mó«ceoex. D e u q i catatua copia rom in* de una obra de Poüencto, hacia el 280 a. C D E M O S T E N E S üemóstenes (384-322) es la figura señera de la antigüedad por estas dos virtudes: la voluntad y el patriotismo. Todo su vida nos atestigua su indomable entereza: lucha contra sus tutores que le hablan arruinado, corrige sus defectos de pronunciación, combate a los políticos corrom­ pidos. Pero su más noble empeño fue el de defender encarnizadamente la independencia de Grecia contra Filipo de Maccdonia. Vencido en Queronea y, años más tarde, fracasado en el intento de levantar de nuevo a los griegos contra Macedonia, se suicidó antes de caer en manos de sus perseguidores. La elocuencia de Demóstenes es fiel reflejo de »u carácter; todo en ella es energía, vehemencia, vigor, pasión, de suerte que sus discursos son, como ya dijeron los antiguos, ^una corriente arrebatadora que arrastra todo consigo». Y sin embargo, es sobrio, no va más allá de lo esencial. Toda la gala artística con que Demóstenes adorna sus discursos no tiene iu fin en j I misma, sino en el efecto oratorio que busca: la persuasión. Aparte de sus arengas contra Filipo {Fi¡¡picas, O ffu ticas, etc.) es famo­ sísimo su discurso D * la Corona, tal vez la obra maestra de la oratoria de todos ios tiempos. 105

Página 104

1. L a situaci6n es critica, pero no desesperada Πρώτον μέν ούν ούκ ά$υμητέον l, ώ άνδρες Α3ηναΓοι, τοίς πα- ροΰσι πράγμασιν, ούδ’ εΐ ττάνυ φαυλως £χειν δοκεΐ. Ό γάρ έστι χείριστον αύτών km τοΟ παρεληλυ3ότος χρόνου, τούτο πρός τά μέλλοντα βέλτιστον υπάρχει. Τί ουν έστί τούτο; ’Οη ούδέν, ώ άνδρες * Αθηναίοι, τών δεόντων ποιούντων ύμών, κακώς τά πράγ- μοττ' έχει έττβ( τοι, (I ττάν3* ά προσηκε ττρσττόντων ούτως εϊχβν, ούδ* δν έλπίς ήν αύτά βελτίω γενέσδαι. Έπειτ* έν3υμητέον καί τταρ* άλλων άκούουσι καί τοίς είδόσιν αύτοίς άναμιμνησκομένοις * ήλίκην ποτ* έχόντοαν δύναμιν Λακεδαιμονίων, έξ ού χρόνος ού πολύς, ώς καλώς καί προσηκόντως ούδέν άνάξιον ύμείς έπράξατε τής ττόλεως, άλλ' ύπεμείνα$* ύττέρ τών δικαίων τόν πρός έκείνους πόλεμον. F Ü ip k a l
2. ¿Cuándo haréis lo debido? Πότ* ούν, ώ άνδρες Αθηναίοι, πό3’ ά χρή ττράξετε; Έπειδάν τί γένηται; Έπειδάν νή Δί’ «άνάγκη τις ή. Νύν δέ τί χρή τά γιγνά- μεν’ ήγεϊσ3αι; έγώ μέν γάρ οϊομαι τοίς έλευ$έροις μεγίστην άνάγ- κην τήν υπέρ τών πραγμάτων αίσχύνην είναι. "Η βούλεσ3\ είπέ μοι, περιόντες αυτών πυν$άνεσ$αι «λέγεταί τι καινόν»; γένοιτο γάρ άν τι καινότερον ή Μακεδών άνήρ Α3ηναίους καταπολεμών καί τά τών ‘Ελλήνων διοικών; «Τέ3νηκε Φίλιππος»; «Ού μά Δ ί\ άλλ άσθενεϊ» 3. Τί δ’ ύμίν διαφέρει; καί γάρ άν ούτός τι πά3η, ταχέως ύμείς έτερον Φίλιππον ποιήσετε, άνπερ ούτω προαέχητε τοίς πράγμασΛ τόν νουν ούδέ γάρ ούτος παρά τήν αύτοΟ £ώμην τοσοΰτον έπηύξηται όσον 4 παρά τήν ήμετέραν άμέλειαν... Filípica 1
3. E l ejem plo de los antepasados 'Εκείνοι τοίνυν, οϊς ούκ έχαρ(ζον3' οί λέγοντες ούδ* έφίλουν αύτοΰς 4 ώσπερ ύμας ούτοι νυν, πέντε μέν καί τετταράχοντ' έτη τών *Ελ­ 1 (ίστι). Gr. $ 248 - c.

• L * coastruccióc de e * » fra»e o : e l complemento agente de έν$υμτγτίοτ (io n ) es uo vylv sobreentendido con el que coocuerdatt lo» dos participio* iccri άκούουσι... tud Ava- μψν»}σκομνοις; éste tiene, a su ves, com o aposición, τοΊ$ 156σι. 8 En Atena» habías corrido varia veces estos nuuorct. 4 ού6i... ύσον ptt ba ¡ltfpdo β tu atina Jpediría (ΙττηύξΓΤοπ, lit. ba trtfidt) no tente (τοσοΟ- tow) por tus propia medios tomo (δοον). • = οΟς ούκ t^OiCA/v; - o l Aiyovrres Uu oradores. 106

Página 105

λήνων ήρξαν 1 έκόντων, πλείω δ* ή μύρια τάλαντ’ * είς την άκρό- πολιν * άνήγαγον, ύπήκουε δ* ό ταύτην τήν χώραν ?χων αύτοίς βασιλεύς4, ώσπερ έστί ττροσηκον βάρβαρον 'Ελλησι, πολλά δέ Kai καλά καί πεζή καί ναυμαχαϋντβς Εστησαν τρόποι' αστοί * στρατευόμενοι, μόνοι δ* άνθρώπων κρείττω τήν έπί τοΤς Εργο»ς δόξαν τών φθονούντων · κατέλιπον. ΈπΙ μέν δή τών ‘Ελληνικών ήσαν τοιοΟτοΓ Εν δ έ τοίς κατά τήν πόλιν αύτήν 7 3 εάσασ3 ' όποϋοι, Εν τε τοίς κοινοϊς κόν τοίς Ιδίοις. Δημοσία μέν τοίνυν οίκοδομήματα Kai κάλλη τοιαΟτα καί τοσαΟτα κατασκεύασαν ήμίν Ιερών καί τών έν τοστοις άναθημάτων· 161 cjt δέ σώρρονες ήσαν Kai σφόδρα έν τω της πολιτείας ή3ει μένοντες. O llatk s ΓΠ 4. T arde trágica Εσπέρα μέν yáp ήν, ήκε δ* άγγέλλων τις ώς ‘Ελάτεια · κατίίληπ- ται. Καί μετά ταν/3* οί μέν ευ$ύς έξαναστώντες μεταξύ δειπνούντες 9 τούς τ* έκ τών σκηνών 10 τών κατά τήν άγοράν* έξεΤργον καί τά yépp*10 ένεπίμπρασαν, ol 6c τούς στρατηγούς μετεπέμποντο καί τόν σαλττικτήν έ κ ά \ ο ν ν · καί θορύβου ττλήρης ήν ή ττόλις. 8' ύστεραίςι, άμα Tfj ημερ<?, ο! μέν πρστάνεις τήν βουλήν 11 έκάλουν είς τό βουλευτήριον, ύμείς δέ είς τήν έκκλησίαν έπορεύεσ3ί, καί. 1 Sí riñere al imperio ateniense entre 476 y 431.

• E l ivlento de oto * » 56.0C0 pesetas oro.
• A llí se guardaba el tew ro del Estado.
• Se refiere al rey P erd ire Π de Macrdooia ^región aludida ea τανπηι» τή ν χώραν) que fue aliado de Atenas. 1 EUüt mitmec, tu por tona. G r. $ 114, 2.·.
• — toü pSóvow; depende de Kpein&i.
• κατά τή ν ττόλιν αίττήν m l · f v t /· rrfim ot propio Rilado, es decir, n le qmt n rtjm i a la palU ito inttrior. Toda la expresión es substantivada por τοίς (neutro). G r. $ 40. 1 La toma, por F ilipo de Macedonia, de Elatca, ciudad de Pódda, cerca va de Beoda, re­ presentaba para loa ateniense· el peligro de la inminente invasión del Atica.
• μεταξύ 8«vttvo0vtss tn medie dt la cernida, monitor comían. G r. $ 384, 1.·. " σκηνα< iUmUt o barraeat y yéppct las ttcbnmkrot o zarzos de mimbre que cubrían las tiendas. Se hacia fuego para avisir a los ciudadanos de Is campiña; loa de la ciudad eran llamados a (oque de trompeta. " El Senado (βουλή) se reunía en el βουλεντήριον, donde se ocupaba de los negocio· pú­ blicos, deliberaba (χρη μ χτίζω ), preparaba los proyectos de ley (ττρο-βονΧ ίύο) y le* co­ metía a la aprobación de la asamblea del pueblo (έκχλησία). 107

Página 106

rrplv εκείνην 1 χρημστίσαι kcxí προβουλευσαι *, πας 6 δήμος άνω 4 κα$ήτο. Κ α ί μ ε τ ά τ α υ τ α , ώ ς ή λ 3 ε ν ή β ο υ λ ή κ α ί α π ή γ γ ε ι λ α ν ο ί π ρ υ τ ά ν ί ΐ ς
τ ά π ρ ο σ η γ γ ε λ μ έ ν ’ έ α υ τ ο ΐ ς κ α ί τ ό ν ή κ ο ν τ α · κ ά κ ε ΐν ο ς ε ΐπ ε ν , ή ρ ώ τ α
μ έ ν ό κ ή ρ υ ξ · « Τ ί ς ά γ ο ρ ε ύ ε ι ν β ο ύ λ ε τ α ι » ; π α ρ ή ε ι δ ’ ο ύ δ ε ίς . Τ Τ ο λ λ ά κ ις
δ έ τ ο υ κ ή ρ ά κ ο ς έ ρ ω τ ώ ν τ ο ς , ο ύ δ έ ν μ ά λ λ ο ν ά ν ί σ τ α τ ’ ο ύ δ ε ίς - ά π ά ν -
τ ο ν μ έ ν τ ώ ν σ τ ρ α τ η γ ώ ν π α ρ ό ν τ ω ν , ά π ά ν τ ω ν δ έ τ ώ ν φ η τ ό ρ ω ν ,
κ α λ ο ύ σ η ς δ ε τ η ς π α τ ρ ί δ ο ς τ ό ν ép o u v S * υ π έ ρ σ ω τ η ρ ί α ς · ή ν γ ά ρ ό
κ ή ρ υ ξ κ α τ ά τ ο υ ς ν ό μ ο υ ς φ ω ν ή ν 4 ά φ ί η σ ι , τ α ύ τ η ν κ ο ι ν ή ν τ ή ς π α ­ τ ρ ί δ ο ς δ ί κ α ι ό ν έ σ τ ι ν ή γ ε ϊ σ ^ α ι . Έ φ ά ν η τ ο ί ν υ ν ο υ τ ο ς έ ν έ κ ε ίν η
τ $
ήμέρ<?, έ γ ώ *, κ α ί π α ρ β λ δ ώ ν ·
ε ί π ο ν είς ύ μ ά ς . D e la Corona 1 mm τή ν βουλήν.

• s4rriba, en la Prnict, altura donde «olíao cecbiarte la* aaamblcaa. ' E l bahía ttttU e, ti m tttujtn. • Atracción del antecedente dentro de la onuión de relativo; cf. en ladn: qoam ro c e n ., ra m . 1 o ^ toj, tyxb i /1 hombre ( qet m nectlitabaya. ' τταρ-<λ3ών adilantjndofm t). La tribuna de lo » otadore·, «obre la Pruce, colina al Oeste de la Aeró poli», donde r celebraban la· asamblea· del pueblo (Ικχλησ<:η) haata mediado· del «ig. rv a. C 108

Página 107

Supuesta cabes* de PluUfco Musco de D elfo* PLU TARCO Plutarco (46-120 d. C.) nació en Queronca, ciudad de Beoda. Viajó mucho, residió en Atenas y en Roma, donde dio lecturas públicas que tuvieron gran éxito. Pero amigo de la sencille? y de la soledad, se retiró a su pequeña ciudad natal y allí vivió quietamente hasta su muerte en­ tregado a sus quehaceres de padre de familia y a sus ocupaciones de escritor. Su obra, una de las más voluminosas que nos ha legado la antigüedad, se divide en dos grupos o series: las Obras Morales y las ViAai Parólelas. Las Obras Moralts son una colección de ensayos sobre gran variedad de asuntos. Las Vidas Paralelas son una serie de biografías en que se comparan sucesivamente un personaje griego y uno romano: así Ale­ jandro y César, Pericles y Fabio Máximo, Demóítenes y Cicerón. Plutarco, tiente curiosidad por todas las cosas, pero ante todo es un moralista incluso cu&ndo escribe historia. Se interesa por el lado ético y psicológico de las figuras, en busca de un carácter o de una lección moral, y lo consigue cumplidamente. Es un gran narrador; sus relatos dramáticos y plástico*, saben poner de relieve loa rasgos de un personaje y escoger los hechos interesantes, y su estilo, si bien falto de agilidad, es simple, siempre agradable y lleno de colorido. Plutarco es uno de los autores antiguos que más han influido en la cul­ tura europea a partir del Renacimiento. 109

Página 108

1. DICHOS Y H ECH O S MEMORABLES De Agesilao Αγησίλαος1 περί άνδρείας καί δικαιοσύνης έρωτη9είς, πότερα βελ- τίων *, «ούδέν άνδρείας, έφη, χρήζομεν, έαν πάντες ώμεν δίκαιοι». De Pelópidas Τής γυναικός5 έττί μάχην έξιόντος αυτού * δεομένης σώζειν έαυτόν, «άλλοις, έφη, δεϊν τούτο παραινεΤν, άρχοντι δέ καί στρατηγφ σώζειν τούς πολίτας». De Alcibiadcs 'Αλκιβιάδης νέος ών διδασκολείω προσελθών βιβλίον ^τησεν 'Ομη­ ρικόν. ΕΙπόντος δέ του διδασκάλου ούδέν Εχειν Όμήρου, εντρίψας αύτω κόνδυλον παρήλ$εν. De Antálcidae

• Αθηναίου τινός ττρός ’Ανταλκίδαν5 είπόντος· «άλλά μήν ήμεϊς άττό του ΚηφισσοΟ · ττολλάκις ύμας έδιώξαμεν», — «ήμεΤς δέ ουδέ­ ποτε, είττεν, ύμας άττό τού Εύρώτα» 1. De Temístoclee Σεριφίου τινός 8 πρός αύτόν ε{πόντος ώς ού 6Γ αύτόν ?σχηκε δόξαν άλλά διά τήν πόλιν ·, «άλη^ή λέγεις», εϊττεν, «άλλ’ οότ’ άν έγώ Σερί^ιος ών έγενόμην Ενδοξος, ούτε σύ ’Αθηναίος». De Alejandro Όσάκις άπαγγελ$είη10 Φίλιππος ή πόλιν ένδοξον ήρηκώς ή μάχην τινα περιβόητον νενικηκώς Π, ού π4νυ φα.δρός ήν άκούων, 1 Agelitao, rey de Esparta. ■ β ίλτίω ν ((é<m , άνδρ«ία í| δικαιοσύνη). ■ Sm ffu jtr. • αύτοΟ: se refiere a Pelópidas, genen) tebano; depende de 8«©uívn*. • Amáletelas, político y general espartano. • Río de Atenas. • Ευρώτα, geni tiro dórico; rio de Esparta. • Σιρ'φίου τινός w de Séri/o, una de las islas Cicladas, nuy pequeña. ' διά τήν ττόλιν a cauta^ grtuiot λ tu ciudad. · Optativo de repetición. Gr. $ 372, 2. ' ίίρτκώς y ντντκηκώς, participios predicados de άιταγγΛ3Ιη equivalente ■ una oradóo completiva. Gr. 5 389. 110

Página 109

άλλά πρός τούς ήλικιώτας Sliynr «Ώ παίδες, ττάντα προλήψεται ό πατήρ, έμοί δ’ ούδέν άπολείψει με3’ ύμών Εργον άποδε(ξασ$αι μέγα καί λαμπρόν». De Ju lio César Καΐσαρ τά περί 'Αλεξάνδρου γεγραμμένα άναγιγνώσκων ¿δάκρυσε- τών δέ φίλων 3αυμασάντων τήν αΙτίαν, εΐπεν «ού δοκεΐ ύμίν άξιον είναι λύπης, εί τηλικοί/τος 1 μέν ών 'Αλέξανδρος ήδη τοσου- των έβασίλευεν, έμοί * δέ λαμπρόν ούδέν ούπω ττοτρακται»; 2. £1 laconismo de lo· espartanos Έδίδασκον8 δέ τούς παΤδας καί λόγω χρήσθαι πικρίαν εχοντι μεμειγμένην χάριτι καί πολλήν άττό βραχεία* λέξεως άνα9εώρησιν. Τό μέν γάρ σιδηρουν νόμισμα 4 μικράν §χειν έποίησεν άττό ττολλοΟ στάθμου δύναμιν t Λυκσυργος, τό δέ του λόγου νόμισμα τούναν- τ(ον άπ’ εύτελοΰς καί όλίγης λέξεως είς πολλήν καί ττεριττήν κατεσκεύασε διάνοιαν, τ?) πολλή σιωπή τούς παίδας άποφ3εγμα- τικούς καί πεπαιδινμένους πρός τάς άποκρίσεις μηχανώμενος. Ή γάρ πρός τό λαλεΐν άκρισία 6 κενόν τόν λόγον ποιεί καί άνόητον. Licurgo 3. Loe m onum entos de P en d es · Άναβαινόντων τών 2ργων ύπερηφάνων μέν μεγέ^ει μορφή δ' άμιμήτων καί χάριτι, 7 τών δημιουργών άμιλλωμένων ΰπερβάλ- λεσ3αι τήν δημιουργίαν τή καλλιτεχνία 8, μάλιστα 9αυμάσιον ήν τό τάχος. 1 τηλικοΟτοί a m i tdad\ razonar e iti traducción.

• D ativo agente. G r. ξ 295, 4.
• Sujeto sobreentendido: la r upartanot.
• P a n evitar que ae enriqueciesen, Licurgo aólo permitió a lo · espartano· el uso de mo­ neda· de hierro, muy pesada· y de poco valor. 1 ή... άχρασία la lnnaiim»*l» du linguaje, lie. para hablar (irpós τό XaXctv).
• Bajo el gobierno y por iniciativa de Periclca, Atenau vio aurgir com o por encanto sua ucí* bello* edificio·: e! Partecóo. lo» Propileo·, el Odcón, etc. 1 Unir u opf $ iccrt χάριτν
• νπτ<ρβάλλεσ9αι καλλπ-τχνίςχ a n ptrarm tn ¡a b tlltz* i * la tjtfm ión; ¿y literalmente? 111

Página 110

Πάντα δέ διείπε 1 καί πάντων έπίσκοπος ήν Φειδίας, καίτοι μεγά­ λους άρχιτέκτονας έχόντων καί τεχνίτας τών έργων. Τόν μέν γάρ Παρθενώνα Καλλικράτης εΙργάζετο καί ’χτίνος* τά δέ Προπύλαια της άκροττόλεως έξειργάσθη έν πενταετία Μνησικλέους άρχιτεκτο- νοΟντος. Pe riele· 4. Fuerza de voluntad de Demóstenes Τοίς δέ σωματικοΤς έλοατώμασι τοιαύτην έπη γεν άσκησιν. Τήν μέν γάρ άσάφειαν καί τραυλότητα της γλώττης λέγεται έκβιά- ζεσθαι καί διαρ·9ρονν είς τό στόμα ψήφους λαμβάνοντα καί ψήσεις άμα λέγοντα, τήν δέ φωνήν γυμνάζειν έν τοίς δρόμο ις καί ταίς πρός τά σίμ* άναβάσεσι διαλεγόμενον καί λόγους τινάς ή στίχους άμα τω πνεύματι πυκνουμένω * προφερόμενον . D emóMcne » 5. Una madre espartana ‘Η Βρασίδου 4 μήτηρ, ώς τινες τών άφικομένων έξ Άμφιπόλεως είς Αακεδαίμονα ήκον πρός αυτήν, ήρωτησεν εϊ καλώς ό Βρασίδας ¿τελεύτησε καί τής Σπάρτης άξίως ®. Μεγαλυνόντων δ' ¿κείνων τόν άνδρα καί λεγόντων ώς οΰκ έχει ταουτον άλλον ή Σπάρτη «Μή λέγετε», έφη, «ώ ξένοι· καλός γάρ ήμ καί άγαθός ό Βρασίδας, πολλούς δ* άνδρας ή Αακεδαίμων έχει «κείνου κρείττονας». Licurgo 6. Muerte de César Πρώτος Κάσκας · ξίφει παίει τόν αυχένα, πληγήν ού 3ανατη- φόρον ούδέ βα-θείαν* ώστε καί τόν Καίσαρα μεταστραφέντα τοΟ έγχειριδίου λαβέσθαι καί κατασχείν. «Άμα δέ πως τ έξεφωνησαν, δ μεν πληγείς, ‘Ρωμαϊστί* «Μιαρώτατε Κάσκα, τί ποιείς»; δ δέ πλήξας, ‘Ελληνιστί πρός τόν άδελφόν*8 «Αδελφέ, βοήθει». 1 δίΓϊττι dirigió.

• άμα... πνηενονμίνω nítmando ti aJitrüo.
• προφφόυτνον profiriendo, remanda.
• Brasid*·, general espartano es U guerra del Pelopooes». muerto eo U batallé de Ajafipolia.
• άξίω^ di kmí manr¿ diga.
• ServUio Caica Publio, uno de lo » confundo· contra C¿nr.
• π ω * n curia usado, par asi dttit. 1 A rn knmaaa, o tro de lo* conjurado·. 112

Página 111

Τοιαύτης δέ της άρχής1 γενομένης, τούς μέν ούδέν συνειδότας εκπληξις είχε καί φρίκη πρός τά δρώμενα, Λήτε φευ/ειν, μήτ* άμύνειν, άλλά μηδέ φωνήν έκβάλλειν τολμώντας. Τών δέ παρεσ- κευασμενων έττί tój φόνον έκάστου γυμνόν άποδείξσντος τό ξίφος, έν κύκλω περιεχόμενος , καί πρός ό τι * τρέψειε τήν δψιν, πληγαϊς άττάντων καί σιδήρω φερομένω και κατά προσώπου καί κατ’ όφ3αλ- μών διελαυνόμενος, ώοττερ 3ηρίον ένειλεΐτο4 ταΤς πάντων χερσίν. Διό καί ΒροΟτοζ αΰτω πληγήν ένέβαλε μίαν είς τόν βουβώνα. Λέγεται δ’ ύπό ττνων ώς <5ρα πρός τούς άλλους άπομαχόμενος, καί διαφέρων δεύρο κάκεΐ τό σώμα, και κεκραγώς, δτε ΒοοΟτον είδεν έσπασμένον ιό ξίφος, έφειλκύσατο κατά της κεφαλής τό Ιμά- τιον, καί παρήκεν δαυτόν, εϊτ' άπό5 τύχης, είτε ¿πτό τών κτεινάτων άπωσδείς, πρός τ^ν βάσιν, έφ’ ής ό Πομπηίου βέβηκεν άνδρίας. Julio C¿s»r 7. Leónidas en vísperas de las Tcrmópilas ΕΙπόντος δέ τίνος* «Ώ Λεωνίδα, πρός πολλούς μετ όλίγων διακιν­ δυνεύσουν οΰτω πάρει;» — «Ε! μέν οΐεσ3ε, έφη, τώ πλή3ει, ούδέ ή πασα ‘Ελλάς άρκεϊ* εΐ δέ ταΐς άρεταϊς καί ούτος ό άριΟμος Ικανός.» • Tfi* άρχής t/ principio ( J i l atenido). • πιριιχόμινος ro¿tádo\ su ero: Céíar. • ττρός 6 tt a cualquier Uuh que. 4 <ΛΐλίΙτο ¿tbs:!a¡t entre, literalmente: era emmlto por. • άττό por ejectt Je, por. • βίβηχχν u entsntraba, bahía. Estela del joven de Salamina. Siglo v. a. C. 113 11-8

Página 112

Aeamblra de d io so . De un vaso del siglo vi *. C L U C I A N O Luciano (125?-190? d. de C.) nació en Samosata de Siria. Hijo de padres humildes, empezó por ser aprendiz en el taller de un do suyo escultor, pero sintiendo que era otra su vocación, se dedicó con mayor fortuna a los estudios literarios. Más tarde dedicóse a viajar y dar conferencias a la manera de los sofistas: recorrió el Asia. Grecia, Italia y las Galias, se estableció por un tiempo en Atenas y finalmente, ya entrado en años, aceptó un alto cargo cerca del gobernador romano de Egipto, donde murió. Entre su inmensa producción literaria debemos citar las divertidas fan­ tasías como ¡caromtnipo e H istoria cerdadera% precursoras de las novelas de aventuras y viajes fantásticos; sátiras como Manefa de escribir la his­ toria, Timón o ti Misántropo, E l sueño o el gallo, Carón te y sobre todo loe Diálogos de los dioses, en que Luciano hace burla de las divinidades y mitos tradicionales, y los Diálogot de los muertos, cuyos personajes, famosos en vida por su poder, riqueza, sabiduría o belleza, ridiculizan en el otro mundo los vicios y la vanidad del género humano. Luciano posee cualidades extraordinarias como escritor. El conoci­ miento de la vida, su sentido observador y malicioso, su cáustica agu­ deza, le tlispusieron para la sátira. Su lengua correcta y pura, aprendida en ios mejores autores áticos, su buen gusto y au estilo fácil, elegante y vivaz, hacen de Luciano el autor más clásico de la ¿poca romana. 114

Página 113

Su influencia ha sido grande y desde el Renacimiento no ha dejado de ser imitado directa, o indirectamente. Entre sus imitadores citemos s Erasmo, Alfonso de Vald¿s, Quevedo, Swift, Rabelais, Fenclon, Fon- tenelle, Boileau y Voltaire. Diálogos de los dioses

1. E l nacimiento de Atenea ZEUS Y HEFESTO ΗΦΑΙΣΤΟΣ. T( με, ώ Ζεύ, χρή ττοιεϊν; ήκω 1 γάρ, ώς έκέλευσας, ίχων τόν πέλεκνν όξύτατον, εϊ καί λ!3ον δέο» ριςκ π\ηγή διακόψοη. ΖΕΥΣ. Ευ γε, ώ Ήφαιστέ άλλό δίελέ μου τήν κεφαλήν ές δύο κατενεγκών . ΗΦ. Πειρςτ μου, εϊ μέμηνα ; ττρόσταττε δ ούν τ» άλλο όπιρ έ£έλεις σοι γενέσ3αν ΖΕΥΣ. Τούτο αύτό, διαίρεσηναί μοι τό κρανίον εϊ δέ άπειδήσεις, ού νύν πρώτον ¿ργιζομένου ττειράση . “Αλλά χρή καθικνεΤσθαι παντί τω δνμω, μηδέ μέλλειν άτόλλυμαι γάρ ύπό τών ώδίνων, αΐ μοι τόν έγκέφαλον άναστρέφουσιν. ΗΦ. Όρα, ώ Ζεύ, μή 5 κακόν τι ποιήσωμεν όξύς γάρ ό πέλεκύς έστι καί ούκ άναιμωτϊ πλήξει σε. ΖΕΥΣ. Κατενέγκε μόνον, ώ "Ηφαιστε, θαρρώνβ οϊδα έγώ τό συμφέρον. ΗΦ. “Ακων μέν, κατοίσω δέ· τί γάρ χρή ποιείν σου κελεύοντος... ΤΙ τούτο 7; κόρη ένοπλος; μέγα, ώ Ζεύ, κακόν είχες έν τη κεφαλή 1 ήκω con aigiüGcado de perfecto: bi m ido.

• κστΓντγχών (de κατα-φίρω) litcralrocotc: asolará» f ti Jp lp *) dt orréo abofo \ lo m iimo m i· atejo, Kcmvtyw y «crrotoco.
• fl a ttr s i: μίμηνα perfecto 2 intrazurtivo de jcO\ío.
• o0 „. mxpá^Tj m ttrá la prtm tra m% qut pruü>ti m i ira\ ¿y literalmente?; 6ργιζομΙνου: aobrecntendulo μου, régimen de 1 δρα ιιή tigiio ΛΜ no, cni¿uh tan qut.
• Sctpp&v tin miedo-, ¿y literalmente^
• H rfetto ha bcodido el hacha y qued<* mtóoito liendo «u rgir a Atenea de U cabcaa de Zcu·. 115

Página 114

εΙκότως yoOv όξύ$υμος ήσθα, τηλικαύτην Οπτό τί) μήνιγγι παρ­ θένον ζςρογονων καί ταΟτα1 Ενσνλον* ή που σρατόπεδον, ού κεφαλήν έλελή3εις Ιχων* * ή 51 πηδφ καί τήν άσπίδα τινάσσει καί τό δόρυ πάλλει καί έν$ουσιςτ * καί τό μέγιστον, καλή πάνυ καί άκμαία γεγένηται ήδη έν βράχη... 2. D iipu to* entre dio»e» ZEUS, ASCLEPIO Y HERACLES« ΖΕΥΣ. Παύσασ3ε, ώ Ασκληπιέ καί Ήράκλεις, έρίζοντες πρός άλ- λήλους ώσπερ fivSpamor άπρεπη γάρ ταϋτα καί άλλότρια του συμποσίου τών Θεών. ‘ΗΡ. Ά λλά έθέλεις, ώ ΖεΟ, τουτονί τόν φαρμακέα ττροκατακλί- νεσδαί 8 μου; ΑΣΚ. Νή Δία* καί άμείνων γάρ είμι. ‘ΗΡ. Έ γώ μέν Διός υΙός είμι, τοσαυτα δέ πεπόνηκα 3ηρία κατα- γωνιζόμενος καί άν3ρωπους ύβριστάς τιμωρούμενος. Συ δέ ¿>ιζο- τόμος εί καί άγΰρτης, νοσουσι μέν Ισως άνδρωποις χρήσιμος έπι9ήσεΐν φάρμοτκα, άνδρώδες δ* ούδέν έπιδεδειγμένος... ΆΣΚ. Έ γώ δ* ο&τε έδούλευοα ώσπερ συ, ούτε εξαινον Ερια έν Λυδί<?, πορφυρίδα ένδεδυκώς καί παιόμενος ύπό της Όμφάλης χρυσω σανδάλω* άλλ' ουδέ μελα/χολήσας άπέκτεινα τά τέκνα καί τήν γυναίκα β. ΉΡ. ΕΙ μή παυσει λοιδορούμενός 7 μοι, αντίκα άράμενός σε ¿>ίψω έπΐ κεφαλήν έκ του ούρανοΟ, ώστί μηδέ τόν Παιήονα· Ιάσασθαί σε τό κρανίον συντριβέντα. ΖΕΥΣ. Παύσασ9ε, φημί, καί μή έπιταράττετε ήμϊν τήν συνουσίαν, ή άμφοτέρους άποπέμψομαι ύμας του συμποσίου... 1 καί ταίπτα j aJm ái. ■ Ιλιλ ή9ις Ιχ ο ν /MMJ ¡in sattrU . Gr. % 388. 1.·. • ávSouoiq tltd p itid o dt divine furor. • Ase.Icpió o Esculapio, dio» de la medicina; Heracles o Hércules famoso por lúe doce trábalos. • ττρο-κ<πα·κλΙνσ9οπ p t u r t t a ¡a mtta (am ttt q *t »lro , g en ). • Heracles fue rendido com o esclavo en Lidia y duxanir un ιΛο hiló Una a los pie· de la reina Onfalia. Enloquecido por Mera (Juno), su enemiga, había dado muerte a au mujer y * tus h ijo» f Gx. 5 388. 2.·. • Παιήονα ea el m¿dico de lo · dioses, identificado también con Apolo. 116

Página 115

Cortejo fúnebre D e un n i o átioo del «iglo ▼ a. C Diálogos de loe muertos

1. La Muerte a todo» iguala NIREO. TERSITES Y MENIPO» ΝΙΡΕΥΣ. Ιδού δή * Μένιτπτος ούτοσΐ δικάσβι ττότερος εύμορφό- τερός έστιν. Είττέ, ώ Μένιττττε, ού καλλίων σοι δοκέο; ΜΕΝΙΠΠΟΣ. Τίνες δέ καί 2<rre; ττρότερον, οίμαι, χρή γάρ τον/το είδέναι. ΝΙΡ. Νιρεύς καί Θερσίτης. ΜΕΝ. Πότερος ούν ό Νιρεύς, »ccxi ττάτερος ό Θερσίτης; ούδέττω γάρ τοΟτο δήλον. ΘΕΡΣΙΤΗΕ. *Εν ήδη τούτο £χοζ, δτι δμοιός είμί σοι καί ούδέν τηλικούτον διαφέρεις ήλίκον 3 σε Όμηρος έκεΐνος ό *τνφλός έττήνεσεν ώττάντων εύμορφότερον ττροσειττών, άλλ’ ό φοξός έγώ καί ψβδνός 4 1 N ireo y Tcm tes. el ira» bello y el m i· feo de loa g rieg o · que lucharon contra Tioya. Menipo, filósofo cínico del lig io rn a. J.C.. autor de aitiru , imitado cu éite y en otros diálogo» de Luciano.

• I60O δή ccce. ■ ήλίκον eortclaaro de τηλικοντον
• άλλ’ 6 (?οξ6ς tyto Kcri fT&Wx; y yo t i d i Ja taaay s pitada y fit/oóa; adjctiTO·- tom ado· del pro­ pio Hom ero: Miad*. Π 219. 117

Página 116

ούδέν χείρων έφάνην τώ δικαστή. Όρα 5έ σύ, ώ Μένιππε, δντινα καί ενμορφότερον ήγή. ΝΙΡ. 'Εμέ1 γζ τόν * Αγλαΐας Kcd Χάροττος, δς κάλλιστος άνήρ Οπτό "Ιλιον ήλΒον*. ΜΕΝ. Άλλ* ούχΐ καί ύττό γην, ό* οίμαι, κάλλιστος ήλθες, άλλά τά μέν όστά δμοια, τό δέ κρανίον ταύτ*] μόνον 4 &ρα διακρίνοιτο άττό τοΟ Θερσίτου κρσνίον, δτι εΟ$ρντττον τό σόν· άλσπαδνόν yáp αύτό καί ούκ άνδρώδες 5χεις. ΝΙΡ. Kai μήν έροΟ Όμηρον, όττοίος ήν# δπότε σννεστράτευον t o Ts Αχαιοί*. ΜΕΝ. Όνείρατά 6 μοι λέγεις* έγώ δέ βλέπω & κοΗ νυν ίχεις, ¿κείνα 6έ οί τότε Ισασιν. ΝΙΡ. Ούκουν έγώ ένταϋ3α εύμορφότερός είμι, ώ Μέννιππ; ΜΕΝ. Ούτε συ ούτε άλλος εύμορφος* Ισοτιμία γάρ έν Άιδου καί όμοιοι πάντες. ΘΕΡΣ. ’ΕμοΙ μέν ουν καί τοΰτο Ικανόν. 2. Conócete · tí mismo CRESO, PLUTON, MENIPO, MIDAS Y SARDANAPALO* ΚΡΟΙΣΟΣ. Ού φίρομεν, ώ Πλούτων, Μένιτπτον τούτον} παροι- κοΟντα- ώστε ή έκεΐνόν ποι μετάστησον, ή ήμεΤς μετοικήσομεν εΙ$ έτερον τόπον. ΠΛΟΥΤΩΝ. ΤΙ δ’ ύμας έργάζεται όμόνΞκρος ών; ΚΡΟΙΣΟΣ. Έπειδάν ήμείς οΙμώζωμεν k c í στένωμεν, έκείνων μεμνη- » μ acuwiivo dependiente de ή γ^ : m i Jé h i re n rU tm mdt form en. ■ Se. utóv. • Vid. Horneo. litad», Π. 773. • το ύ τη μόνον ráU m trt». • όντίρβτα rutñsr, gmimtrej, r mentor • Cre»o, rey de Lidu (560-546). célebre pof »u* neoexa·. Menipo, cf. diálogo anterior, not* 1. M id u , rey *emi legendario de Frigi», hibte obtenido de D ion uo el poder de convertir en oro todo lo que tocaba. Sardanipalp, rey de Nümtc, fañoso pof »u molicie. 118

Página 117

μένοι τών άνω \ Μίδας μέν ούτοσί τού χρυσίου, Σαρδανάτταλλος δέ της πολλής τρυφής, έγώ δέ ΚροΤσος τών δησαυρών, έπιγελςι Kcd έξονειδίζει, άνδράποδα καί καζάρματα ήμδς άποκαλών, ένίοπτε δέ καί φδων έπιταράττη ήμων τάς οίμωγάς* καί άλως λυπηρός έστι. ΠΑΟΥΤ. Τί ταυτό φασιν , ώ Μένιππε; ΜΕΝ. ’Αλη-θη, ώ Πλούτων. Μισώ γάρ αυτούς άγεννεΤς καί ¿λί- 3ρους δντας, οίς ονκ άπέχρησε βιώναι * κακώς, άλλά άπο3ανόντες §τι μέμνηνται καί περ ιέχονται τών άνω. Χαίρω τοιγαροΟν άνιών αυτούς. ΠΛΟΥ. ‘Αλλ’ ού }(ρή· λυποΟνται γάρ ού μικρών1 στέρομενοι. ΜΕΝ. Καί συ μωραίνεις, ώ Πλούτων, όμόψηφος * ών τοίς τούτων στεναγμοϊς; ΠΛΟΥΤ. Οΰδαμώς· άλλ ούκ άν έ$έλοιμι στασιάζειν νμας, ΜΕΝ. Καί μήν, ώ κάκιστοι Λυδών καί Φρυγών καί Άσσυρίων, ούτω γιγνώσκετε ώς ούδ' ώς παυσομένου μου* · Ιν$α γάρ άν ϊητε 7, άκολου$ήσω άνιών καί κατφδων καί καταγελών. ΚΡΟΙΣ. Ταυτα ούχ ύβρις; · ΜΕΝ. Ούκ· άλλ’ έκεΐνα ΰβρις ήν & ύμείς έποιείτε, προσκυνεϊσ$αι άξιοΟντες, καί έλευ$έροις άνδράσιν έντρυφώντες, καί του Βανάτου τό παράπαν ού μνημονεύοντες. ΤοιγαροΟν οίμώξεσ·3ε, πάντων έκείνων άφηρημένοι. ΚΡΟΙΣ. Πολλών · γε, ώ $εοί, καί μεγάλων κτημάτων. ΜΙΔΑΣ. 'Οσου · μέν έγώ χρυσού. ΣΑΡΔΑΝΑΠΑΛΛΟΣ Όσης · δ* έγώ τρυφής. 1 factlvciw τώ ν άνω dt lat ttJaí dt arriba, esto c», de lo · biene· que teniamo· en el mando • ~ ri Ισ η τα ν τα 4 ψ σοι • βιώναι infinitivo so m to 2 de βι&ω. • ού μικρών dt w u no pttimiUu — grandtt, importantt. ‘
όμάψηφοξ, propumente: qnt tota tamo (dativo), aquí: qu* compartí. • ούτω... μου pnuad ni a iiy o citaré·, ¿7 literalmente? O bíórveie yiyvútcncu construido con participio predicado en genitivo; no confundir, adema», ώς q*t y Cy, ati. • Subjuntivo presente de tkn r. • (krrO. • T o d o · eto· gen itivo· dependen de άιρηρβμίνοι. 119

Página 118

ΜΕΝ. Εύ ye, όδΰρεσ9β 1 μέν υμείς· έγώ δέ τό «Γνω9ι σαν/τόν*» συνείρων 1 έπφσομαι ύμίν* ττρέποι γάρ <δτν ταίς τοιαύταις οίμωγαίς Ητςτδόμενον 4. 3. Diógcncs ‘ y un viejo mendigo ΔΙΟΓΕΝΗΣ. Tí άγανακτεΐς, ώ βέλτιστε, καί τούτα · γέρων Σφιγ­ μένος; ή που βασιλεύς τις ήσ·9α; ΠΤΩΧΟΣ. Ούδαμώς. ΔΙΟΓ. 'Αλλά σατράπης; ΠΤΩ. Ουδέ τούτο. ΔΙΟΓ. τΑρα οΟν έπλούτεις, είτα άνιφ πολλήν τρυφήν άπολι- πόντα τεθνάναι 7; ΠΤΩ. Ούδέν τοιοϋτον, άλλ* ?τη μέν έγεγόνειν άμφΐ τά ένενή κοντά , βίον δέ άπορον είχον, ές υπερβολήν πτωχός ών άτεκνός τε καί προσέτι χωλός καί άμνδρόν βλέττων. ΔΙΟΓ. Είτα τοιοΟτος ών ζην ήθελες; ΠΤΩ. Ναί ήδύ γάρ ήν τό φως καί τό τ&9νάναι δεινόν. ΔΙΟΓ. Παραπαίεις, ώ γέρον, καί μειρακιεΰει πρός τό χρέων, k o í ταϋτα, ήλικιώτης ών του πορ^μέως ·. Τί ουν άν τις §τι λίγοι περί τών νέων, όπότε οί τηλικοΟτοι φιλόζωο! είσιν, ους έχρήν διώκειν τόν Sávorrov ώς τών έν τφ γήρα κακών φάρμακον. 1 Imperativo.

• yv¿S$i α αντόν noace te ip^um, celebre sentencia de uno de lo i Siete Sabto·. grabada en un frontón del templo de A polo en D dfot. 8 Participio con valor adverbial: ιίη (tur. 4 <Tiq:8óuvav referido a τό (tita rttuauia, tfit rtfrdnJ. e Diógenes de Sínopc (412-323 a. J.C.). uno de lo » filósofos m u célebre· de la escuela d - r.iii. De <‘.\ %c cueman nu m ero» anécdotas que lo muesau» indiferente ■ laa conve­ l í en das «ocíales y a toda comodidad, siempre dispuesto a decir a quienquiera la verdad. 4 iccrt τα ντα , fórmala de afirmación, y tta. 1 τό tcSvóvoi // btcb* dt m o r murió. 4 ϊτρ
  (ν«νήκοντα tmia aíttdtdot dt 90 «μ γ, ¿y lite cal mente?
• Se tr¿ia de Caronte, el barquero de lo » infiernos. 120

Página 119

4. L legada de Sócrates a loe infierno· MENIPO Y CANCERBERO ΜΕΝΙΠΓΤΟΣ Ώ ΚΙρβερε 1 - συγγενής γά ρ είμί σοι, κύων 1 καί αύτό* ών — «ϊττέ pee πρός τής Στυγός , oíos fjv ό Σωκράτη όπότε κςπήει τταρ* ύμας- είκός Sé σε 3εόυ όντα μή ύλακτεϊν μόνον, άλλά καί άν3ρωπ(νως φθέγγεσθαι, όπότ* έ$έλοις 4. ΚΕΡΒΕΡΟΣ. Πόρρωθεν μέν, ώ Μένιπττε, παντάπασιν έδόκει άτρέ- τττω τώ προσώπςο προσιέναι καί ού πάνυ δεδιένα ι5 τόν Θάνατον δοκών καί τούτο έμφήναι · τοίς δξω τού στομίου έστώοιν έ9έλων· έπεί δέ κατέκυψεν εΤσω το υ χάσματος καί είδε τό ν ζόφον, κάγώ ?τι διαμέλλοντα αυτόν δοκών κατέσπασα του ποδός τ, ώ σπερ τά βρέφη έκώκυε καί τά έαυτοΟ παιδία ώδυρετο καί παντοίος 8 έγίγνετο. ΜΕΝ. Ούκουν σοφιστής δ άνθρωπος ήν καί ούκ άληθως κατεφρό- νει τού πράγματος Β; ΚΕΡΒ. Ούκ, άλλ' έπείπερ άναγκαίον αύτό έώρα, κατεθρασύνετο ώ* δήθεν ούκ άκων πεισόμενος10 ό πάντως 25ει παθεϊν, ώ ς 11 θαυμάσωνται ο! θεατοί. Kcrl δλως περί πάντω ν γ ε τών τοιούτω ν cIttéTv άν £χο ιμ ι ?ω$ τονί στομίου τολμηροί καί άνδρείοι “ , τά δέ ίνδοθεν έλεγχο* 13 άκριβής, ΜΕΝ. ‘ Εγώ δέ πώς σοι κατεληλυθέναι £δοξα; ΚΕΡΒ. Μόνος, ώ Μένιττπε, άξίως του γένους u , καί Διογένης 15 πρό σου, ότι μή Αναγκαζόμενοι έσήειτε μηδ' ωθούμενοι, ά λλ’ έθελοΰσιοι, γελώ ντε;, οίμώζειν πσραγγείλαντες άττασιν. I Cancerbero, el perro de tres cabezas que guardaba la en irada a lo * infierno». • kvkov perro. Menipo ¡ueg-- coo esta palabra, que se aplicaba a los filósofos í hitar (kuvwo! iimijentn a los ptrrot). • Por el Earigia, rio del inF.cmo, se juraba solemnemente. • Opcacivo de repetición. Gr. $ 372, 2. • δίδιέναι, de 6ci6o>. • έμφήναι, de φηίνω. f τού -rroSós per //pie: genitivo de parte. • TTcnrrolo? éylyvrro literalnience u n ja a jtr di toda tmrrtt, es decir, ba;Ut toda tutnt Λ wiiaju. • τοΟ trpdyucrroí Ja tosa, ea decir, fa mstrft. · ¿y;... Ttioóiuvos como qn'tm pa a tsrfrir, citrtaminii m a m pisar. »· d * a fim di 4 . II (tlm). l* τά... Ελβγχος literalmente las cosas di dratro son una prxtba (de lo que realmente son).

• · C f. nota 2. u DiÓRenes, otro filósofo c-nico, anterior a M enipo; vid. nota 5, pág. 12>). 121

Página 120

5. Vanidad de La belleza MENIPO Y HERMES ΜΕΝ ΙΠΠΟΣ. Πού δέ ol καλοί είσιν οΛ καλσί, 'Ερμή; ξενάγησόν με νέηλυν όντα. ΕΡΜΗΣ. Ού σχολή μ ο ιι, ώ Μένιττπε· ττλήν κατ' ¿κείνο * άπο- βλέν|/ον, έπί τά δεξιά, εν$α ό Υάκινθός 8 τ ί k m καί Νάρκισσος καί Νιρεύς καί Άχιλλεύς καί Τυρώ καί 'Ελένη καί Λήδα καί όλως 4 τά άρχαϊα πάντα κάλλη. ΜΞΝ. Ό στα μόνα όρω καί κρανία τών σαρκών γυμνά, όμοια τά πολλά. ΕΡΜ. Καί μήν έκεΤνά έστιν ά πάντες d ποιηταί 3αυμάζον»σι τά ócra, ων σν Ιοικας καταφρονείν. ΜΕΝ. Όμως τήν 'Ελένην μοι δείξον* ού γάρ άν διαγνοίην » έγω γι. ΕΡΜ. Τούη τό κρανίον ή 'Ελένη έστίν. ΜΕΝ. ΕΤτα διά τοΟτο · αΐ χίλιαι νηες έπληρώ$ησαν έξ άττάσης της 'Ελλάδος κοί τοσον/τοι έπεσον 'Ελληνές τ ι καί βάρβαροι καί τοσαΟται πόλεις άνάστστοι γεγόνασιν; ΕΡΜ. Ά λλ’ ονκ είδες, ό Μένιππε, ζώσαν τήν γνναΤκα* ?φης1 γάρ άν καί σύ άνεμέσητον είναι τοιζδ’ άμφί γυναικί πολύ1/ χρονον άλγεα πάσχειν*

• ού σχολή μοι (íc m ) no trngp titmpo.
• κατ’ íxxlvo por aqmil lado.
• Υάκινθός... etc., h¿roe« de la mitología (íid o m por »u bellera. Jacinto y Narciso se convirtieron en flojea. N i reo y Aquilea fueron loe rnáa b e llo · de lo · griego· combatiente* en Troya. T iro fue: amada de Poecidón por »u belleza. Helena, la bella mujer de Meoelao, fue causa de la guerra de T ro ya Leda, madre de Clator y Pólux, Helena y Clitenincatra. 4 δλως rn una p alab ra.
• ού... ίγ ω γ τ p u tt y<o no ( l a ) tcbrla Jitlin geir.
• iW a διό το ύ το com <pn por orto.
• lns— σύ p u tt ( t i le M i t t i l ritió rio a) bakrU t diebo también tí'. ífr fi — ί^ησθα. 1 Verao de la Ufada, I II , 157; TOtflB jónico po* tm q U ; άλγκχ, sin ccotracción, por άλγη. 122

Página 121

έτττί καί 1 τά άν3η β ξηρά δντα d τι$ βλέττοι άττοβφληκάτα τήν βαφήν \ άμορφα δήλον άτι δόξει, αύτφ δτί μέντοι άν$€ΐ καί £χ« τήν χρόαν 4, κάλλιστά έστιν. ΜΕΝ. ΟύκοΟν τοΟτο, ώ 'Ερμή, θαυμάζω, ri μή 4 συνίεσαν ο! Αχαιοί περί "πράγματος oútcos όλιγοχρονίου καί (ίχ^δίω$ άαταν- S oOv to s ttovoOv tes 4. ΕΡΜ. Ού σχολή μοι, ώ Μένιττπτ, συμφιλοσοφεϊν σοι. "Ωστε συ μέν έττιλεξάμενος τάττον, IvSe άν έ3έλης, kcíoo καταβολών 7 σΕαυ- τόν, έγώ δέ τούς άλλους ναφού* ήδη μττελίύσομαι ·. 1 καί también.

• τά 6ν9η: complemento directo de ¡JMtrot y a 1* τ « »ujeto de δόξι. 1 άττοβ. τή ν Ραφήν cuando ban ptrJioo i l toUr; βαφή c propiamente inmertióa o color que te obtiene por teñidura; cf. fMnrra> y β corrió 00.
• χρόαν roJer, especialmente de la piel.
• 9ανμάζω τσ ν-ro, el μή m admiro (dt uto) i 1 q *t no. ' ow itoav... ttovoOvtis m tomprtndúriñ... qm ti fatigaban per...; participio predicado. Gr. 389- O b ·. r tedero... atavrOv fündth sam largo tus. ' ilenuet eeompeftab· lo · m uerto· al Hade·. De ahi tu epíteto de ψυχοττΌ»ι-ιτός. Pintura de un ledt •iglo rv ·. C Yrrvos y θονατος depos,tan do en la tumba el cuerpo de una joven. Presencia la escena 'Ερμής '4νχοττομττό, que conducirá a la difunta hasta la barca de Caronte. 123

Página 122

AN TO LO G IA PO ETICA Si hacer una auténtica Antología de poetas griegos es tarca siempre difícil, para nosotros es empeño irrealizable porque no podemos todavía abordar las figuras más deslumbrantes de la poesía griega: Homero (éste, al menos, con la extensión deseable), Píndaro, los trágicos, Aristófanes y Teócrito. Esta lrepresentación nos obliga a escoger algunas humildes flores de entre los ruinosos fragmentos que nos quedan de alguno» poetas. La poesía griega, como todas las demás formas de la literatura y arte griegos, es eminentemente humana, es decir, tiene al hombre como punto de partida y fin de inspiración. En los siguientes fragmentos, reflejo de la evolución de la sociedad griega a lo ¿argo de doce siglos (vil a. C. - V d. C.), encontraremos siempre un tema de inspiración hu­ mana bajo múltiples formas. En Terpandro, la gloria y el orgullo patrios; en Arquíloco, odio y ternura a un tiempo; en Alceo, gracia y delica­ deza; en Safo, sensibilidad y pasión; en Solón y Teognis, sabiduría y consejo; en Anacreonte, el gocc de la vida; en Simónides, gracia y vigor, emoción frenada; en Meandro, avisado pesimismo; en Calimaco, sentida sencillez; en Mcleagro, sentimiento y color, y en Paladas, escepticismo y melancolía. Pero en todos ellos se hallan realizadas estas cualidades griegas por excelencia : nitidez de trazos, gracia ingeniosa, sobria elegancia. 124

Página 123

HOMERO E l m is an tigu o retrato con ocid o de H om ero , e figie d e una m an eda d d
sig lo iv t C E l poeta tod avía o o
ca represen tado ciego , co m o lo será posteriorm en te. El autor o los autores de la IUada τ de la Odisea — al que, o a los que darnos colectivamente el nombre de Homero— compusieron sus dos obras maestras probablemente en el siglo vnr a. C. Ambos poemas guardan relación con la conquista de Tro/a o Ilion por los aqueos. La I/iaJa es el poema de la guerra, la exaltación del valor y orgullo de los héroes. La Odisea es la novela maravillosa de las aventuras que pasa su protago­ nista — en griego Odysseus— en el viaje de retorno a su patria, y en ella se canta la ternura, el amor, la nostalgia, la fidelidad conyugal, el hogar. Pero de loe dos poemas surge, espontánea y natural, una poesía de extraordinario valor humano. Para las particularidades de la lengua homérica, véase Gr. § 406-14. D e la ILIA D A «Como cuando las olae....» 'Ως δ’ δτ’ έν αίγιαλω πολυηχίι κύμα1 θαλάσσης όρνυτ’ έπασσντερον Ζέφυρου ΰπο κινήσαντος* -
πόντω μέν τε ττρωτα κορύσσεται, αύτάρ ϋττΕΐτα χέρσω ρηγνύμενον μεγάλα βρέμει, άμφ! δέ τ ’ άκρας2 1 κύμα aquí coa sentido colectivo: ios alas. ' áxpas pnmontorúu. 125

Página 124

κυρτόν έόν κορυφουται, άποπτύει 6* άλός άχνην —, ώς τότ’ ¿πασσΰτεραι Δαναών» κίννντο ράλαγγες νωλεμέως πολεμόνδε... IV , 422-28 H éctor y Andróm aca Ή τοι ό μέν μείδησεν Ιδών ές ποΐδα1 σιωπή- 'Ανδρομάχη δέ ο! άγχι παρίστοτο δάκου χέουσα, fv τ ’ άρα οί φΟ χειρί έπος τ* Ιπος τ ’ Ιφατ* Éx τ' όνόμαζε· «Δαιμόνιε, φ3ίσει σε τό σόν μένος,2 ούδ’ έλεαίρεις παίδά τε νηπίαχον καί 2μ* άμμορον, ή τάχα χήρη σεΰ* ίσο,ιαι· τάχα γάρ σε κατασανέουσιν Άχοαοί πάντες έ^ορμη^έντες· έμοί δέ κε κε κέρδιον εϊη στΟ3 άφαμαρτούση4 χ3όνα δυμένοι6 ού γάρ §τ άλλη Εσται Βαλπωρή έπεί &ν συ γε ττότμον έπίσπης,4 άλλ’ άχε’·7 ουδέ μοι £στι πατήρ καί πότνια μήτηρ... ’ Εκτορ, άτάρ συ μοί έσσι πατήρ καί πότνια μήτηρ ήδέ κασί/νητος σΰ δέ μοι θαλερός παρακοίτης* άλλ’ firyt νυν έλέαιρε καί αΰτοΟ8 μ{μν’ Μ ττύργφ , μή παίδ* όρφανικόν χήρην τε γυναίκα»... Τήν δ* αυτε προσέειπε μέγας κορυ3αίλος -Εκτωρ- «Ή καί έμοί τάδε πάντα μέλει, γΰναι* άλλά μάλ’ αΐνως αίδέομαι Τρώας καί Τρώας καί Τρωάδας έλκεσιπέπλους, αϊ κε κα<ός ώς νόσφιν άλυσκάζοο πολέαοιο- ουδέ με θυμός άνωγεν,10 έπεί μά3ον εμμεναι11 έσδλός αίεΐ καί πρώτοισι μετά Τρώεσσι μάχεσθοπ, άρνύμενος ποττρός τε μέγα κλέο> ήδ* έμόν αΰτοΰ. V I. 404-46 1 Se refiere «1 peq ueñ o h ijo d e H ¿ c to f y A odróm aca, A stianacte. • τό σό ν pfvo$ iitt tu palor, tu palor. I acO -= ov j. 4 ipol... όψαμαρτούστ) para m í... ai ptrJtrli. 4 χ$όνα &>U£vai (Swcn, de 6ΰ ω ) ¿totdirmt tn !a turra, tpu ¡a tierra mt trafo'e • ftv... íiricnnjs ( — 60vcn, de to ía ) ii templa t!¿ittim , n mmrts. • & χΐ(α ) ptiartJ. • αυτού ajuí. • S^TJS ( · $f¡5 de τίθ η ρ ι) ροηχαι, bagas, Jtju 14 ávw yw imita (a ello, a huir del combate). II = IiktScv «Iven aprendí a xtr. 126

Página 125

O! δέ1 μέγα φρονέοντες hrl πτολέμοιο γέφυρας ήατο παννύχιοι,* πνρά δέ σφισι καίετο πολλά* Ως 5 άτ* έν oúpccwco άστρα φαεινήν άμφί σελήνην φαίνετ’ άριπρεπέα, ότε τ* εττλετο3 νήνεμος αίδήρ- ?κ τ' Ιφανεν4 πάσαι σκοττιαΐ καί πρώονες άκροι καί νάπατ ούρανό$εν 5* άρ’ ύπερράγη άσπετος α19ήρ, πάντα δέ εϊδεται άστρα, γέγη3ε δέ τε φρένα5 ποιμήν, τόσσα* μεσηγΰ νεων ήδέ Ξάν3οιο φοάων Τρώων καιόντων πυρά καίετο... v m . 553-62 Las generaciones humanas Οίη περ φύλλων γ-νεή τοίη δέ Kai άνδρών. 7 Φύλλα® τά μέν τ* άνεμος χαμάδις χέει, άλλα δέ 3’ ύλη τηλε9όωσα φύει, 2αρος 5* έτπγίγνεται ώρη* ώς άνδρών γενεή ή μέν φύει* ή δ' άπολήγει. V I, 146-49 Muerte de Héctor Ως άρα μιν10 είπόντα τέλο Οανάτοιο κάλυψή ψν/χή δ* έκ 0ε3έων πταμένη Άιδόσδε βεβήκει, δν11 πότμον γοόωσα, λιπουσ' άνδροτητα καί ήβην. X X II, 361-63 De la O D ISEA Preludio Άνδρα μοι εννεπε, ΜοΟσα, πολύτροπον, ός μάλα πολλά πλάγχ3η, έττεί Τροης Ιερόν πτολίε3ρον έπερσε· Nocturno I 01 54, lo* txoyano*.

• ήαττο (de ήμαί) ττσννύχ>α ptrmantcitnη untada toda la rwbt.
• ίττλττο ti. έχ-έφαντν ( ■= ίφάνησαν) afiarwtitron, u p*n.
• φρίνα, a cu», de relación.
• τό σ σ α tn tan pan nümtn>{corno las «creí la»), ■ άνδρΟν (te, ¿orí).
• φύλλα, aposición de τά u¿v j άλλα, complemento de χίβ\ {ttpart· p *r el tmlo) y de φύει (pradiut).
• ¿fr aal; φύη aqui intransitivo: natt. »· uw — avrróv (Héctor). II δν, poecsivo 127

Página 126

πολλών 5* ανθρώπων ίδε άστεα καί νόον Ι γ ν ω -
πολλά 6* óy' έν πόντω πά£)εν όλγεα δν* κατά θυμόν, άρνυμενος ήν* τε ψυχήν καί νόστον έταίρων. ’Αλλ’ ούδ’ ώς έτάρους έρρυσατο, Ιέμενός ττερ. I, 1-4 £ 1 c a c t o d e la s s ir e n a s 'Αλλ' ότε τόσσον άπήν δσσον τε γέγονε βοήσσς* (Μμφα διώκοντες, τάς* δ’ ού λά$εν4 ώκναλος νηϋς ÉyyúSev όρνυμένη· λιγυρήν δ* έντονον άοιδήν «Δευρ' &γ' Ιών, πολυαιν’ Όδυσεϋ, μέγο κυδος 'Αχαιών, νηα κατάστησον, Ινα νωΐτέρην 5π' άκοίσης. Ού γάρ πώ τις τη δε παρήλσσε νηΐ μελαίνη, πρίν y’ ήμέων5 μελ{γηρυν άπό στομάτων δπ* άκον/σαι, άλλ’ δ y* τερψάμενος νείται καί πλείονα είδώς· Τδμεν yáp τοι πάνί>’ δσ’ ένΐ Τροίη εΰρβη ’ΑργεΙοι Τρώές τε 3εών Ιότητι μόγησαν. ϊδμεν δ' όσσα γένηται έπί ySovl πουλνβοτείρη.» Ως φάσαν ΙεΤσαι δπα κάλλιμον αΰτάρ έμόν κηρ ή^ελ* άκουέμεναι, λΟσαί τ’ έκέλευον έταίρους όφρΰσι νευστάζων o i δέ προπεσόντες ίρεσσον. Χ Π . 181-94 U lis e s p r u e b a e l a r c o ...τάνυσεν μέγα τόξον Όδυσσευς, δεξιτερη δ* δ:ρα χειρ! λαβών πειρήσατο νευρής* ή δ* Οπό καλόν ¿εισε, χελιδόνι εΐκέλη αύδήν. Μνηστήρεσσι δ’ άχος γένετο μέγα· πάσι δ* <5ρα χρως έτράπετο 4 Ζευς δέ μεγόλ' §κτυπε σήμστα φαίνων... X X I, 409-13 1 Pron. ρ ο Μ «το , no rchtiTo. • — βοήσβξ tjs • -rás (Σπρήνας) 4 λά5«ν (IXaScv) όρννμίνη. Gr. $ 3 8 8 -1 .· 1 Gen. dependiente de στο μ ά τω ν • χρώ ί έτρόττττο t¡ color ( it l cutrpo) tembéó. Uliies j Ira Sircara De un tu o del lig io v i «. C 128

Página 127

TER P ANDRO (fl. 676 a. C ) Esparta ’ EvS’ αίχμά te νέων SáAAei καί μώσσ λίγεια καί δίκα 1 ενρυάγνια, καλών έπττάρρο3ο* Épycov. ARQUTLOCO (fl. 648 λ. C.) A una muchacha Έχουσα Φαλλόν μυρσίνη* έτέρπετο £οδή* * τε καλόν <5ν3ο*, ή δέ οί * κόμη ώμου* κατΕσκίαζε* ALCEO (J. 600 C) A Safo Ίόπλοκ’ 1 άγνα * μελλιχόμΕίδΕ · Σάττφοι. SAFO ( £ . 600 a. C ) Como la manzana Οΐον τό γλυκύμαλον 7 ¿ρεύ$εται όχρωι 8 έπ* ΰσδωι ·, άκρον έπ’ άκροτάτωι, λελά3οντο δέ μαλοδρόπτ,ε* 10; ον μάν έκλελά^οντ', άλλ* ούκ έδύνοντ’ έπίκεσβσι. 1 αίχμά, μώσα, δίκα dórico — αίχμή, μούσα, δίκη. • £o5f¡, fVs ζ&ζβ·' dt rtraj. • lib i. Gx. S 102. • Ιόττλσπ dé laj tru q u fiolt 1s. • άγνα mm ό γ νή . • μ άλιχόμ η6( de duUt icnri:*. ’ γλυκύμαλσν *= γ\ίκύ^ιι)χ3υ. • άχρωι, άκροτάτω ι “ άκρψ, όκρ-οτάτω. • Οσδωι — ύσδω, ático δζφ. ι· D e μαλοδροτπνί, «5 n sd ttn d auwjanai. 129 I M

Página 128

E l ruiseñor Ήρος άγγελο* Ιμϋρόφοονος άήδω1. Nocturno Άστερες μίν άμφί κάλαν σέλανναν * &ψ άποκρυτττοισι φάεννον * είδος δτπτοτα πλή3οισα 4 μάλιστα λάμπη y αν 5 έπ’ άμαυράν. SOLON (β . S94 a. C ) Sabiduría ática Έργμασιν έν μεγάλοις πάσιν άδϊϊν χαλεπόν ·. Γηράσκω δ' αίεΐ πολλά διδασκόμενος. Ούδέ μάκαρ οΰδείς πέλεται βροτός, άλλά πονηροί πάντες, όσους 9νητους ήέλιος κα9ορςτ. Μηδέ μοι άκλαυστος θάνατος μόλοι1, άλλά φίλοισιν * ποιήσαιμι 3ανών δλγεαβ Kai στοναχάς. T E O G N IS (β . 520 u C ) La esperanza 'Ελπίς έν άν3ρώποις μουνη 3εός έσ3λή Ενεσην, άλλοι 6* ΟΟλυμπόνδ*10 Ικπρολιπόντες Ιβαν11 1 Ιμίρόοωνοί dt η ς áturt; άήδω — ότ& ον.

• η καλήν σϊλήνην.
• — όπΓοκρίπττ&υσι ς>αε\νόν.
• mm δτότ* ττλήδουσβ. » yfiv - y^v.
• (ίστίν). I A oriito 2 o pta tivo de βλώσκω lltgar.
• φ(λθΐ7ΐν = φίλοι*.
• 4λγ*β β άλγη.
• · ΟΟλυυπόνδ* =■ 1ς: 'Ολυμττον: el eufijo δ« indica el m orim ieoto quo. II ¿ατρολιπόντ», %c. τού* άνθρώ-ττου*; — ίβαν. ρσι (βησαν. 130

Página 129

φχετο γάρ Πίστίξ, μεγάλη .θεός, φχετο δ* άνδρ&ν Σωφροσύνη* Χάριτές τ', ώ φίλε, γήν Ιλπτον. ANACREO NTE (β . 563-478 · . C ) A Artemisa Γονούμαι σ\ έλαφηβόλε χ, ξαν9^| παί Διόςν άγρίων δέσιτοιν’ Αρτεμι 3ηρων ή κομ ννν έττί Ληθαίου * δίνησν θρασυκαρδίων άνδρων έσχατορφς * ττόλιν χαίρουσ' ού γάρ άνη μέρους ποιμαίνεις πολιήτας. «Nunc cet blbendum» Φέρ’ ύδωρ. φέρ* οίνον, ώ ττσϊ, φέρ€ άν$εμεν)ντας 4 ήμϊν στεφάνους, ϋνεικου, ώς δή τρός Έρωτα ττνκταλίζω. SEUDO-ANACREONTE (Feche deconodds) A la cigarra Μακαρίζομέν σε, τέττιξ, δτε δενδρέων hr άκρων 4 όλίγην δρόσον ττητωκώς, 1 <λαφηβόλ(, vocativo: t i φ>< αςαί Ies citrrw. 1 ή κου που) iil cut sin JrJo . — Λη9α1ου J i J Ltfte, rio de Caria, cerca de Magoeaia, donde era reoerada Artemisa; 6lvijcn — δίνοης.

• iowcrrcpvs “ ilonaSopíft.
• a ávSfuoüvtops.
• 8. hr* άκρων U tfa m nm m u arboribuf -, &vtpéc¿v — δίνδρων. 131

Página 130

βασιλεύς δπως \ άίίδεις. Σά γάρ έστι κείνα % πάντα όπόσα βλέπεις έν άγροίς, όπόσ’ σύ φέρουσιν ύλαι. Σύ δ* όμιλία* γεωργών, σύ δέ τίμιος βροτοΐσιν4, 3έρεος 6 γλυκύς προφήτης. Φιλέουσι μέν σε ΜοΟσαι, φιλέει δέ Φοίβος αυτός, λιγυρήν δ* έδωκεν οΤμην. Τό δέ γήρας ού σε τείρει, σοφέ, γηγενές, φίλυμνε· άπαδής 6*, άναιμόσαρκος, σχεδόν εϊ 9εοϊς όμοιος. ΕΙΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ Φυσις κέρατα ταύροις, όπλάς δ* έδωκεν Ιπποις, ποδωκίην λαγωοΐς, λέουσι χάσμ' όδόντων, τοίς ΙχΒύσιν τόν νηκττόν, τοίς όρνέοις πέτασ·$αι, τοίς άνδράσιν φρόνημα. Γυναιξίν ούκ έτ’ είχεν ·. Τί ούν; δίδοσι κάλλος, άντ' ασπίδων άπασάν 7, άντ* έγχέων * άπάντων νικςί δέ καί αίδηρον καί πυρ* καλή τις ούσα10. I όττως — ώσττβρ.

• ral να — tnlva.
• όμιλία ¡a n m p ato rs, propiamente te nmpaUla; te. «t. 4 Jipo-roten o βρίποΐς. • Séptos = 9*ροος. • ούκ frr(i) no mdJ, nade m¿i\ *1 χ«ν (BoOwon).
• ámraoáv dórico όττασών. e

• éyxOv. • Predicado. I I Participio con raiot condicional o lempo e l. 132

Página 131

Cuando yo bebo.. 'Οταν ττίνω τόν οίνον εύδοικην el μέριμναι. T( μοι γόων, τί μοι ττόνοον, τί μοι μέλίΐ μερίμνων; ΘανεΤν με δεΤ, κάν μή SéXco- Πίωμεν ούν τόν οϊι»ον τόν του κοίλου Avalou·1 συν τω δέ ιτίνειν ή μα* 1 εύδουσιν d μέριμνοη. SIMONIDES D E CEOS (556478 · . C ) A loe muerto· en la· Tcrm ópU·· Τών έν θφμσττνλαΐί 3ανόντων ευκλεή* μέν ά τνχα* καλό* δ' ό ττότμος, β α > μ ό * δ* ό τάφο*, ττρό 4 γόοον δέ μνάσ-τι* β, ό 6 ’ 0 ΪΚ Τ 05 Ιττοανον έντάφιον δέ τοιουτσν οΟτ’ εύρως ο09* ό ττανδαμάτωρ άμαυαώσει χρόνο*. Άνδρών άγαΒών όδε σηκό* οΐκέτσν ευδοξίαν "Ελλάδος εΤλειο* μαρτνρε! δέ καί Λεωνίδα* Σπάρτα* · βασιλεύ*, άρετα* 7 μέγαν λελοιπώ* κόσμον άέναον κλέος τε. A un vencedor de Pentatlón Ίσθμια καί T7u9oI Αιοφων ό Φίλωνο* ένΙκα άλμα, τοδωκείην, δίσκον, άκοντα, ττάλην8 1 Λνούου U ro , •obrcnotrbre de DtooU o: ·1 tib r* ¿ ¡ · · pm ru fm Um t. 1 ήμσ*. rajeto de tH w v. • & ιύ χ ο — ή τνχτμ 4 πρό μ Μς <¿r. • uveons — μνήστίί ncmtrém, tmmmmfotih. • Σττάρτα^ — Σπάρτης. 1 dtpcra* — áprrffc. • L*a cinco coinpcnciaoe· del p en ailo o: u lto , carrcrm, duco, )«h *lina, loco· 133

Página 132

MENANDRO (34^293 ·. C ) Pulvie Clm Όταν είδέναι -9έλης σταυτόν όστις 1 d, ?μβλεψον είς τά μνήμα9*, ώς * όδοιπορεϊς. Έντα03* fvgcrr* όστα τε καί κούφη κόνις άνδρων βασιλέων καί τυράννων καί σοφών, καί μέγα φρονούντων έπΙ γένη καί χρημάσι αύτών τε δόξη κάττί * κάλλει σωμάτων. Αλλ' ούδέν αΰτοίς τώνδ' έπήρκεσεν χρόνον 4. Κοινόν τόν Άιδην Εσχον οί πάντες βροτοΐ. Πρός τα03 όρων γίγνωσκε σαυτόν, όοτπς εϊ. A quien aman los dioses... Όν ol 3εο1 φιλοΟσιν άπο3νήσκει νέος CALIMACO (310-240 ·. C ) Epigrama· 1 Ττ)δ€ Σάων ό Δ (κώνος ’ΑκάνΒιος Ιερόν ύπνον κοιματατ* 9νήσκειν μή λέγε τους άγαθούς. 2 Δωδεκέτη · τόν παϊδα πατήρ άπέθηκε Φίλιππος έν3άδε, τήν πολλήν έλπίδα Τ, Νικοτέλην. 1 5cm 5 quim (in terro gativo ).

• κάπΐ, cr**¡», por «r t tni.
• hr-ήρασιν χρόνου mitó el efecto d t! tiemfi». 4 Cm-vov KowS-rcn duerme en xaetb: acuw tiro interno.
• Δωδικέτη dt don aüot. T T. ir. ΙλπΙδα n ¡r<m trperm^e, apou áóo de Ν κ ο τίλη ν. 134

Página 133

MELEAGRO (A. » a. C) Epitafio de Heliodora Δάκρυά σοι καί vép3c διά χ3όνος, Ήλιοδώρα, δωροΟμαι, στοργή 1 λείψανον, cts Άίδαν·... ΑΙαΤ, ποΟ τά iroSfivóv έμοϊ Βόλος; 'Αρττασεν ’Αιδας, άρττασεν· άχμαΤον δ* δνΒος ?φυρ« * κάνις. 'Αλλά <ΤΕ γσ^νοΟμαι, Γδ τταντρόφ* · τάν ττσνόδυρτον * ήρέμα σοίς κόλττοις, μοτέρ, έναγκάλισαι. PALADAS (3 6 (M 3 0 < L C ) La vida c» un sueño 'Apa μή -θανόντες τφ δοκεΐν * ζώμεν μόνον, 'Ελλην^ AvSpes, συμφορά rrtir κοκάτί; δνειρον εΐκάζοντες είναι τόν βίον; ή ζωμεν ήμείς, τοΟ βίου τε3νηκότος; Melancolía Γης · É-ττέβηι» γυμνός, γυμνός 3* ΰπό γαΐαν 7 άττειμι* καί τ ί8 μάτην μ?χ9&, γυμνόν όρων τό τέλος; Lacrimae rcrura Δακρυχέων γβνόμην ·, καί δακρύσας άττοθνήσκω* δάκρυσι δ' έν ττολλοίς τόν βίον ενρον όλον. 1 στοργ&τ — oropyffe. • Iφνρ« «ο ά κ ο 2 de φνροί dtthtr, dm ln r, m illar. • Γή Ίταντρόφ» T ú rrj fmt lo na Ir ti todo. • — τ ή » iravó&spTov la por todos llorad* (Heliodora). ‘ τ φ Sou lv al portier t t* apar imita. 1 Depende del preverbio irf de ίττ-φην. ’ yatcn» — yfj. • t i qu id ¿por fa Jf • ywónn* — 135

Página 134

B1 lartorio de lo · pie Bío m íc o «ki m ooMterio de H oeio* Lucas, aig.o XI. D E LO S EV A N G ELIO S Lo· Evangelios (de tú-<ryyiXiov bmna nutro) contienen la vida, predi­ cación y doctrina de Jesucristo. De entre be muchos que aparecieron en lot primeros tiempos del cristianismo la Iglesia sólo atribuye valor histórico oficial a cuatro. Son éstos los evangelios canónicos de Mateo, Marcos, Lucas y Juan. Los tres primeros ion llamados sinópticos, por razón de las muchas semejanzas que guardan entre si, como se puede apreciar con una mirada de conjunto (oÜlMXftO si se disponen sus textos en columnas paralelas. Los cuatro Evangelios —del de San Mateo, escrito en ara meo, sólo conservamos la traducción griega— fueron escritos en el dialecto hele­ nístico llamado κοινή, pero en una forma mis popular que la de la lite­ ratura profana y aún tan influenciada por elementos extraños que presenta un carácter propio. Estos elementos extraños proceden generalmente del ara meo, lengua que se hablaba entonces en Palestina. En sintaxis, los periodos son raros y algunos mal construidos; las oraciones son preferentemente coordinadas; otras veces se enlazan las frases siguiendo las reglas del paralelismo hebraico y simplemente se da atuendo griego a modismos y locuciones al modo semítico. En el léxico se introducen términos hebreos o arameos. También el propio cristianismo deja sentir •u influencia en la lengua de los evangelistas, pues la nueva doctrina, para expresar Belmente su ideología, tuvo q«c dar sentido nuevo a pala· 136

Página 135

bra» preexistentes y crear neologismos. Menos importante es la influencia del ladn, que, como .engua oficial, forzó la aceptación de algunos tér­ minos técnicos y de algunas poquísimas expresiones. Cada evangelista tier.e su esdlo propio que revela su personalidad y el motivo que le impulsó a escribir. Pero podemos señalar en los cuatro un rasgo común: su espontaneidad. Su pros· está libre de todo artifido, llena de naturalidad y sencillez. Todo dio hace que los Evangelios, aun dejando aparte el inspirado mensaje de su contenido, posean una belleza inmarcesible. El mejer escrito y que por lo tanto merecerá aquí nuestra preferencia, es el de San Lucas; el de San Mateo, sencillo y solemne a un tiempo, ocupa un lugar equidistante entre el de San Lucas, cuidado y elegante, obra de un helenista por educación y estirpe, y el de San Marcos, vivo, tosco, pintoresco, algo descuidado y difuso.

1. In principio erat verbum
2. ’Ev άρχή ήν ό λόγος, καί ό λόγος ήν πρός 1 τόν 9εόν, καί 3εός ήν ό λόγο*. 2. ΟΟτο* ήν έν άρχη πρό* τόν 9εόν. 3. Πάντα δι’ αύτού έγένετο, καί χωρίς αύτου έγένετο ούδέ ?ν δ γέγονε. 4. Έν αύτώ ζωή ήν, καί ή ζωή ήν τό φως τών άν9ρώπων. 5. Καί τό φως έν τη σκοτίςτ ραίνει, καί ή σκοτία αύτό ού κατέλαβεν *

Έγένετο άν3ρωπος, Απεσταλμένο* παρά Stoü, όνομα αύτώ Ίωάνης* 7. ούτος ήλ·9εν είς μαρτυρίαν, ϊνα μαρτυρήση περί του φοττός, Ινα πάντες πιστεύσωσιν δι’ αύτοΟ. 8. Ούκ ήν έκεΤνος τό φως, άλλ* ΐνα μαρτυρήστι ττερί του φωτός. 9. Ήν τό φώς τό άλη3ινόν, & φωτίζει πάντα άν3ρωπον, έρχόμενον είς τόν κόσμον. 10. Έν τω κόσμω ήν, καί ό κόσμος δι* αύτοΟ έγένετο, καί ό κόσμος αύτόν ούκ ϊγνω. 11. ΕΙς τά Ιδια ήλ·9εν, Kcri ol Ιδιοι8 αύτόν ού παρέλαβον. 12. 'Οσοι δέ 2λαβον αύτόν εδωκεν αύτοίς έξουσίαν τέκνα StoO γενέσθαι, τοίς πιστεύουσιν είς τό δνομα αύτοϋ, 13. οί ούκ έξ αΐ- μάτων 4 ούδέ έκ Βελήμοττος σαρκό* ούδέ έκ θελήματος άνδρός άλλ’ έκ 3εο0 έγεννή^ησαν. 14. Καί ό λόγος σάρξ έγένετο καί έσκήνωσεν έν ήμίν, καί έ3εασάμε3α τήν δόξαν αύτοϋ, δόξαν ώς 5 μονογενοΟς παρά πατρός, πλήρης χάριτος καί άλη^είας. S. J o a a ,! 1 apud.

• rcri... κατίλββίν p trt !λι tinitb/aj no te ndbitrm·. iccd con «cutido advenatiro, com o tná» abajo: καί 6 κόσμος (10|, καί ol Ιδιο» (11).
• ol Ιδιοι l u propiot, Ioj m yt.
• 4ξ αΙμάτων do imgrt (de hombre y mujer). plural por einguUr. ' ώ ς sin córrelaΠ το: ¡a gloria tomo Unigénito du Podro, ea decir, ¡a gloria qu* un te! Unigénito Homo Jt un tal Podro. 137

Página 136

6. Έγένετο 1 δέ έν τφ ιΐνοα 1 αυτούς έκεΐ * έπλήσθησαν od ήμέραι τοΟ τεκεϊν αύτήν *, 7. Kcri Ιτεκεν τόν υιόν αύτής τόν πρωτότοκον, καί έπαργάνωσεν αύτόν Ιν φάτνι^, διότι ούκ ήν αύτοίς τόπος έν κσταλύμστι. 8. Kcd ποιμένα ήσαν έν rfj χώρςτ Tfj αυτή άγραυ- λοΟντες * καί φυλάσσοντες φυλακάς · τής νυκτός έπΐ τήν ποίμνην αύτβν. 9. Καί άγγελος κν/píow έτέστη σύτοίς 7, καί δόξα κυρίου περιέλαμψεν αύτούς καί έφοβή-θησαν φόβον μέγαν ·.
7. Καί είπεν αύτοίς ό άγγελος* «μή φοβείσθε*
8. Ιδού* γάρ ευαγγελί­ ζομαι ύμΐν χαράν μεγάλην, ή τις 10 έσται παντί τφ λαφ, ότι έτέχ^η ύμϊν σήμερον σωτήρ, δς έσην Χριστός u κύριος, έν πόλ« Δαυείδ.

Καί τούτο ύμΐν σημεΐον* εύρήσττι βρέφος έσπαργανωμένον καί κείμενον ¿ν φάτνη». 13. Καί έξαίφνης έγένετο σύν τφ άγγέλφ πλήθος στφατιας ουρανίου αϊνούντων τόν θεόν καί λεγόντων* 14. «δόξα έν ύψίστοις 11 θεφ καί έπί γής εΙρήνη έν άνθρώποις εύδοκίας». S. L o e ··, Π 2. Nacimiento de Jeeúa 3. Jesús en Nzarct 40. Τό δέ π «δίο ν ηΟξανεν καί έκραταιοΟτο πληρούμενον σοφ(φ, καί χάρις θεοΟ ήν έπ αύτό. 51. Καί ήν ύττοτασσόμενος αύτοίς u . Καί ή μήτηρ αύτοΟ διετήρει πάντα τά βήματα 14 έν τή καρδίφ αύτής. 52. Καί Ίησοΰς προέ- κοπτεν έν τζ σοφίςι καί ήλικίφ καί χάριτι παρά θεφ καί άνθρώποις. S. L ocm.I1 I Obtervar la coaj tracción hebraica: ty to ro ... Η τλήο5ησσν nutiU ... (qm ) t i twmplitron,

• έν τ φ ιΐναι ttUnd»\ G r. 5 423,6.
• En Belfo.
• María
• áypawXoOvTts f * moraban tn ti tampo-, de óypós 7 α ίλή .
• φυλ. φwAcacás qni hadan la guardia; ejemplo de icuaatiro interno etim ológico. τ ¿π ίστη αύτοίς tportciá tokrt *Uoi, literalmente st fnuo tebrt (de έττί y lorrjyi).
• 1^00. 9. \ikyαν hmitran con gran timar\ aciuatlvo interno etimológico. ' Ιδού bt aquí, ecce. le ή-nj por el (imple relativo ή. II Χ ριστό* adjetivo verbal de χ ρίω : t i tcngUo. el Mcaiaa. 11 Ιν ύψlonois (* c τόπ οι?) In altÍM im U , U expreaián, od hebtaíemo, equivale · Iv oppovols. 11 A María y Jo«¿. u βήματα palabra:, hcbrai*mo, por rmtetPt, m a t, btibu. 138

Página 137

4. Ju an bautiza a Jceúi
5. Έγένετο δέ έν τφ βαπτισ3ήναι όποτντα τόν λαόν1 καί ΊησοΟ βοττητισθέντος καί προσευχομένου άνεωχ3ήναι τόν ουρανόν, 22. καί καταβήναι τό πνεύμα τό άγιον σωματικω εΤδει ώς περιστεράν έπ’ αύτόν, καί φωνήν έξ ούρανοΟ γενέσ9ατ «σύ εϊ ό υΙός μου 6 άγαττητός, έν σοΙ ευδόκησα ι 1.
6. Καί αύτός ήν ΊησοΟς άρχό μένος * ώσεί έτών τριάκοντα. s. lucm, m
7. Lo· primeros discipulos
8. Περίπατων δέ παρά τήν βάλασσσν της Γαλιλαίος είδεν δύο άδελφούς, Σίμωνα τον λεγόμενον Πέτρον καί Άνδρέαν τόν άδελφόν αύτου, βάλλοντας άμφίβληστρον είς τήν θάλασσαν- ήσαν γάρ άλεεΤς.
9. Καί λέγει 4 αύτοϊς· «δεΟτε όπίσω μου, καί ποιήσω υμάς άλεεϊς άν$ρώπων». 20. 01 δέ ενθέως άφέντες τά δίκτυα ήκολού$ησαν αύτω. 21. Καί προβάς έκεί$εν είδεν άλλους δύο άδελφούς, Ιάκω­ βον τόν του Ζεβεδαίου καί Ίωάνην τόν άδελφόν αύτου. έν τφ πλοίω μετά Ζεβεδαίου τού πατρός αύτών καταρτίζοντας τά δίκτυα αύτών καί έκάλεσεν αύτούς. 22. Ο! δέ εύ$έως άφέντες τό πλοΐον καί τόν πατέρα αίτών ήκολούΒησαν αύτφ. S. Mateo, IV
10. Bienaventuranza·...
11. Ίδων δέ τούς όχλους άνέβη 6 είς τό όρος, καί κα9ίσαντος αύτου, προσήλιον αύτω οί μα3ηταί αύτου· 2. καί άνοίξας τό στόμα αύτου · έδιδάσκεν ούτούς λέγων

• ίν τ φ ^ατττ. άπ αντα τόν λαόν tomo rttibitsi t i baMiimn todo ti ptublo-, Gr. 5 423, 6. 1 O b i. el violento asíndeton de cata* dos oraciooca, aaindetoa que suele deahacerae tra­ duciendo: tn fnün (por ·* //) tengo mit tompfotntm.
• ήν άρχόμενο* tmptxpba o m \ ¿y literalmente? 4 O b i. e»tc presente histórico en medio de lo · o t ro · verbo·, to do · aori*Co, de la tm ra dó n : »15tv. <\«Γθλού3ησαν, etc 4 Se. 'Ιησούς. 4 αύτου en vea de 4αντο3, por dexuU aupcrfiuo. 139

Página 138

3. Μακάριοι1 ο! πτωχοί τφ πνιύματι \ ότι αύτών Ιστιν ή βασι­ λεία τών ούρανών.
4. Μακάριοι οί πενθοΟντες, δτι αντοί παρακληθήσονται *.
5. Μακάριοι οΐ πράε!*, δη αύτοί κληρονομήσονσι τήν γην.
6. Μακάριοι ol πεινώ ντε* καί διψώντβ* τήν δικαιοσύνην *, δτι αύ- τοί χορτασθήσονται.
7. Μακάριοι οί έλεήμονες, δη αύτοί ίλιηθήσονται.
8. Μακάριοι οί καθαροί τη καρδίφ *, δτι αντοί τόν θεύν δψονται.
9. Μακάριοι ο! εΙρηνοποιοί ·, δτι αντοί θεον κληθήσονται.
10. Μακάριοι ol δεδιωγμένοι ένβκεν 7 δικαιοσύνη*, δτι αντών 4στι ή βασιλεία ούρανών.
11. Μακάριοι έστβ, δταν ύνειδίσωσιν νμας καί διώξωσιν καί είπο- σιν παν πονηρόν καθ' ύμών ψενδόμενοι ίνεκεν έμον ·. 12. Χαίρβτε καί άγαλλιάσθε, δτι ύ μισθός ύμών πολύ* έν τοί* ούρανοΤ*. S. Mateo, ν —y maldiciones
12. ΓΤλήν oval vulv τοί* πλσνσίοις δτι άπίχβτ* τήν παράκλησιν · ύμών.
13. Oval ύμίν, οί έμπιπλησμένοι ννν, δτι πεινάσατε. ΟύαΙ, ol γελώντβ* ννν, δτι πενθήσετε καί κλανσετε.
14. ΟύαΙ δταν καλώς ύμα* εϊπωσιν 10 πάντε* ol δνθρωποι· κατά τά αύτά γάρ έποίονν τοίς ψενδοπροφήταις οί πατέρες αντών. S. L o o ·, V I 8 . «Amad a t u es t r o · enemigos»
15. 'Αλλά ύμϊν λέγω το!* άκούονσιν· «άγαπδτί τον* έχθρον* νμων, καλώ* ποιείτε τοίς μισονσιν ύμας, 28. εύλογιίτε τού* κατα- 1 E n éttc 7 en lo · demáa reraículoa catá elidido d o iv c- Ισοντσι.

• D ativo de relación en re* del acuaatÍTO en lo» clásicos.
• παραχληθήοοντΓαι urám (ontdador, ττορα-καλίο» mtatdar llamar; txbortar, j de *hl, « w m iar; c£ 6 Παράκλητος, ti nruolader, ¿1 Eiplriru Sanio.
• Acusativo en re* dd gen itivo, exigido en la prosa clásica después de ímvdcú y διψάω.
• D a tivo de relación; Tóase cota 2.
• (1ρηνοπο«ο4 patlfocai-, no eorreapoode al clásico (ΙρηνοττοιοΙ peuifuaJoni, negociadores de paz.
• fvwsv o Ivcxa en pr^sa clásica suele ponerse después del régimen.
• Por mi tatúa.
• ιταράχλησιν cmrmlo] cf. nota 3 del $ anterior. 1# ό τα ν καλώς... ifiru m v rmmadt u btmáljtrm. 140

Página 139

ρωμένους ύμας. 29. Τώ τΰτττοντί σε έπί την σιαγόνα πάρεχε καί τήν <5λλην, καί άττό του αϊροντός σου τό Ιμάηον καί τόν χι­ τώνα μή κωλύσης. 30. Παντί αΐτοΰντί σι δίδου, και όπτό του αϊροντος τά σά μή άπαίτει. 31. Καί κα3ώς1 Θέλετε Ινα * ποιώσιν ύμίν οΐ άνΒρωποι, ποιείτε αυτοί* όμοίως. 32. Καί εϊ άγσπάττε το Os áya- πώντος ύμας, ποία ύμίν χάρις 8 έστίν; καί yáp ol άμαρτωλοΐ τούς ¿γαττωντας αύτούς άγστηόόσιν. S. Locas, V I 9. E l Padre Nucetr® 9. Οντως προσεύχεστε ύμείς* «Πόττίρ ήμών ¿ έν ονρανοίς· Ά/ιασ3ήτω 4 τό όνομα σου· 10. ΕΧ3άτω * ή βασιλεία σου γενηΒήτω τό Θέλημά σου, ώ$ έν ούρανω <α1 έπί γης* 11. "Rv άρτον ήμών τόν έπιούσιον 8 δός ήμίν σήμερον 12. kcA άφες 7 ήμίν τά όφ€ΐλήματα ήμών, ώς καί ήμείς άφήκαμεν τοίς όφειλέτσις ήμών* 13. καί μή «Ισενίγκης ήμας β!ς ιτειρασμόυ, άλλά |>ϋσαι ή μας άπό τοΟ πονηρού». S. Mateo, V I 10. «N o juzguéis...» 37. Μή κρίνετε, κα. ού μή 8 κριθήτε· καί μή καταδικάζετε, καί ού μή 8 κατβχδικασθήτ. 'Απολύετε, καί άπολυθήσεσ-Sc· 38. Δίδοτε, καί δο-θήσεται ύμίν ω γάρ μέτρψ μετρείτε άντιμετρη$ήσεται · ύμίν... 1 κα3ώ$ — ώς ttgi», tome. • Ινα qut. • χάρις graria, ntriio. • άγιάζιο, parejo al '•l<««'·■ άγ(ζ<ο, ca de uso exclusivamente bíblico; com o to do · lo » verb o· en Ktenc un «c a tiio factitivo: santificar, consagrar. ■ lA S á i», por ίλΟ ίτω. • tinoCmov, palabra de e'-imologí incierta, puede significar: 1 ) atu sar» o suptrssbsiamiaf, ■i deriva de M y oOcría; 2 ) i φ * rittu o #/dt matoma, ai deriva de h rl y léven; 3 ) dt boj, dt cadi día, sí puede derivar de έπ( y slvcn. • <5<ρς dem itte, de άφ-(τ.μι ¿tjar, soltar, ptrdonar. 1 ου νή stguramtntt no\ Gr. 5 352 - O b ·. • Velttrd (ά ν τί-) a str andido. 141

Página 140

41. Ti δέ βλέπεις τό κόρφος τό έν τώ όφ3αλμφ του άδελφοΟ σου, τήν δέ δοκόν τήν έν τω ΙδΙω όφ3αλμω ού κατανοείς; 42. Πώς δύνασαι λέγειν τω όδελφφ σου* άδελφέ, άφε$ έκβάλω 1 τό κόρφος τό έν τω όφ3αλμω σου, αύτός τήν έν τώ όφ$αλμω σου δοκόν ού βλέπων; Ύποπριτά, έ*£αλε πρώτον τήν δοκόν έκ τού όφ3αλμου σου, καί τότε διαβλέψεις τό κόρφος τό έν τω όφ3αλμω του άδελφοΟ σου έκβαλεϊν a. S. Lúea». V I
42. L a parábola del sem brador
43. Σννιόντος δέ όχλου πολλου καί τών κατά πόλιν5 έπιπορευο- μένων πρός αύτόν είπεν διά παραβολής 4 5. «έξηλ3εν ό απείρων τού σπείραι6 τόν σπόρον αύτου. Καί έν τω σπείρειν 8 αύτόν δ μέν έπεσεν παρά τήν όδόν, καί κττεπατή-θη, καί τά πετεινά του ουρανού κατέφαγεν αύτό. 6. Καί έτερον κατέπεσεν έπΐ τήν πέτραν, καί φυέν 7 έξηράνδη διά τό μή έχιιν Ικμάδα. 7. Καί έτερον έπεσεν έν μέσω τών άκαν$ών, καί συμφυείσαι αΐ άκαν$αι άπέπνιξαν αύτό.
44. Καί έτερον έπεσεν εΙς τήν γήν τήν άγα3ήν, καί φυέν 7 έποίησεν καρπόν έκατονπλασ(ονα». Ταϋτα λέγων έφώνει* «ό έχων ώτα άκούειν 8 άκουέτω». S. Lucaa, V IH
45. «Y o soy el pan de la vida»
46. ΕΤπον ούν αύτφ· «τί ούν ποιείς σύ σημεΐον ·, !να Ιδωμεν καί πιστεύσωμέν σοι; τί έργάζη;
47. 01 πατέρες ήμων τό μάννα έφαγον έν τη έρήμω, καδως έστιν γεγραμμένον άρτον έκ του ούρανού έδωκεν αύτοΤς φαγείν 10>. 32. Είπεν ούν αύτοίς ό Ίήσούς- «άμήν11 άμήν λέγω ύμΐν, ού Μωϋσης δέδωκεν ύμΐν τόν άρτον έκ τού oúpavcu, άλλ’ ό πατήρ μου δίδωσιν ύμΐν τόν άρτον έκ 1 & φάλω dija cut hujw\ obs¿rvue la coasuuccióa de άφ«5, imperativo to rillo de άφΙημι, «CRuido de ίχβάλω, subjuntivo aoristo. 1 διαβλέψεις ίκ&αλ*Ιν vtrds para tasar; infinitivo final. G t. 5 354 - Ob». • τ ώ ν κοπά πόλιν los ( que tm n ) tn dudad, ea decir, los dt las eiudaeUc. • διά παραβολής por comparación. • τοΟ o n iíp a i o timbrar·, m fiaidvo final. G t. $ 354 - O b ·. • év τ φ oirelpeiv mi sembrar. Gr. $ 423, 6 . r Participio aoristo 2 intr. de φύω nacer. • Infinitivo final. • σημϊΐον stfial, prueba ·, milagro. M Ifkowv... φαγ»1ν dio dt ccjkct ; infiaitívo final - u άμήν tn rtrdad; voz bebrea. 142

Página 141

του ούρανοΟ τόν Αληθινόν· 33. Ό γάρ άρτος τον θεου έστιν ό καταβαίνων έχ τοΟ ούρανοΟ καί ζωήν διδονς τω κόσμω». 34. Εϊττον ονν πρό* αύτόν· «κύριε, πάντοτε δό* ήμίν τόν άρτον>. 35. Εΐπεν αύτοί* ό ΊησοΟ** «έγώ ό άρτο* της ξωή$· ό έρχόμενο* πρόξ έμέ ού μή 1 ππνάση, καί ό πιστενών είς έμε 1 ού μή διψήσέι πώποτε». S. Juan, V I 13. Marta y M aría 38. Έν δέ τω ττορεύεσθαι αύτού* * αύτό* είσήλθεν εί* κώμην τινα- γννή δέ τΐξ όνόματι Μάρθα ύπεδέξατο αύτόν el* τήν οΙκίαν. 39* Καί τζδε ήν άδελφή καλόν μένη Μαριάμ, ή καί τταρακαθεσθεΐσα πρό* τούς πόδα* τοΟ κυρίου ήκονεν τόν λόγον αύτον. 40. Η δέ Μάρθα περιεσπδτο ττερί πολλήν διακονίαν4 έπιστασα· δέ εΐπεν* «Κύριε, ού μέλει σοι ότι ή άδελφή μον μόνην με κατέλειπεν διακο- νεϊν ·; είπόν ouv ow-rfj Τνα 7 μοι συνανπλάβηται». ΆποκριθεΙς δέ βίπεν αύτη ό κύριο** 41. «Μάρθα, Μάρθα, μεριμνφ* καί 3ορυβάζη περί πολλά, όλίγων δέ έστιν χρεία ή ένό** Μαριάμ γάρ τήν Αγα­ θήν μερίδα έξελέξστο, ή τις ούκ άφαιρεθήσεται αύτη*». S. Lúea·, X 14. Jcaúe y lo· niño· 15. Προσέφερον8 δέ αύτώ καί τά βρέφη ίνα αύτών άτττητατ Ιδόνήτες δέ ol μαθηταί έττετίμων ocCrroTs ®. 16. Ό δέ ΊησοΟ* προσε- κελέσατο αύτά 10 λίγων* «άφετε τά παιδία έρχεσθαι πρό* με καί 1 ού μή ttguramenfe mo, « ; cf. G r. $ 352 - Ob*. • c(f ¿ui giro preposicional por caio propio Ιμοί. ■ έν... αύτού* como fu tan de camino; cf. Ge. $ 423, 6. 4 irípuc-irSno... διακονίαν andaba muy afanada en loe ueutbot cuidado/ (del urritio) . • tm o r io a denota en Marta la accióo de detenerse, de hacer alto eo la tarea. 4 Biaxovclv Lnániüro final o determinad y o de μόνην: tola para teñir o tu ti terticio. 1 Iva o ut coa «ubinativo coa verbo» de deseo o mando, idea implícita eo sIttóv di Je. ordinal·. • προσίφφον Uttaban, presentaban, con valor impersonal. • hirnu áw τ ι vi aprender, regatar; αϊττοίς aquella ( que loJ llevaban). » R etócae a βρΙ^α. 143

Página 142

μή κωλύετε αύτά- τών γάρ τοισντων Ιστία ή βασιλεία τοΟ 3εο0. 17. 'Αμήν λέγω ύμίν, ός άν μή δέξηται -τήν βασιλβίαν τοΟ Seoü ώς παιδίον, ού μή είσέλ^η 1 είς αύτήν». s. Lucm. xvm 15. E l ciego de Jericó 46. Καί 2ρχονται 8 είς ‘Ιερειχώ. Kcrl έκττορενομένου αύτοΟ άττό Ίερειχώ καί τών μα9ητών αύτοΰ καί δχλου Ικανόν # 6 υΙός Τιμαίου Βαρτιμαίος 4, τυφλός προσαίτης*, έκάθητο τταρά τήν όδόν. 47. Καί άκούσας δτι ΊησοΟς ό Ναζαρηνός kmv · ήρξατο κράζειν καί λέγειν «υΙέ Δαυείδ ΊησοΟ, έλέησόν με» 48. Kai έττετίμων7 αύτω πολλοί Ινα σιωπήση· δ δί πολλώ μάλλον {κραζεν· «υΙέ Δαυείδ, έλέησόν με». 49. Kcd στάς ό Ιησούς είπεν* «φωνήσατε * αύτόν». Καί φωνοΟσιν τόν τυφλόν λέγοντες αύτφ* «Βάρσει 9, έγειρε, φωνεΤ σε». 50. Ό δέ άποβαλών τό ίμάτ.ον αυτού άναπηδήσας ήλθεν πρός τόν Ίησοϋν. 51. Καί άποκρι3«1ς 10 αύτω ό Ιησούς, είπεν* «τί σοι 9έλει$ ποιήσω 11»; Ό δέ τυολός εϊπεν αύτφ* «£αβ- βουνεί 1ι Ινα άναβλέψω 1S». 52. Kcd ό 'Ιησούς είπεν αύτφ «ντταγε ή πίσης σου σέσωκέν σε». Kai IÚ9ÚS άνεβλεψεν, καί ήκολούΒει αύτω ¿ν τή όδω. S. M arco·, X 16. Entrada triunfal en Jeruaalén 35. Καί ήγαγον 14 τόν πώλον πρός τόν ΊησοΟν, καί έπιρρίψαντες αύτών τά Ιμάτια έπί τόν πώλον έπεβίβοσαν τόν ΊησοΟν. 36. Πορευομένου δέ αύτοΟ ΰπεστρώννυον τά Ιμάτια ¿αυτών έν τή 1 ού μή rltrtXSi) βο entrar d. Gr. { 352- O b·.

• Sujeto: Jccús y «u» discípulo·. • Ικανού por ττολλοϋ.
• Barumco, hijo de Tim co. ft ττροσαίττκ mendigo, no cliaico, del d íiic o προσ-αιτ4ω pedir. • O bj^rreie el uto del tiem po propio del entilo directo. I Cf. n o u 9 del ( 14. • φατνίω ¡femar, uso p oético por tcaXécA.
• Sopafi, por Sáppu tea ánimo. 10 άτιοχριθίΐ? iñ/rrrintenJe. tomando ¡a palabra. u τί— ποιήσω ¿qué quitru qmt it bege ?; StXu? por β ο ύ λιι;; ν σ ν ή σ » lubjuctiro delibcran- t o ; cf. {¿oúXit σοι ritre» (P k tóu ). II ¿><χ{ϊβαυν*( maestro, stñcr. en araxneo. 15 Ινα άνσβλίψ ω qet e*a\ cf. nota 7 del $ 13. M Sujeto: lo · diedpulo·. 144

Página 143

όδφ. 37. ’Εγγίζοντος δε αύτου ήδη πρός τη καταβάσβ τού fipous τών έλαιών ήρξαντο <5παν τό πλήθος τών μαθητών χαίροντες αΐνεΐν τόν 3εόν φωνή μεγάλη m pi πασών ών εϊδον δυνάμεων ι, 38. λέγοντες- «ευλογη μ ένος * ό έρχόμινος 6 βασιλεύς έν όνόματι κυρίου, év οΰρανώ βίρήνη καί δόξα έν ί/ψίστοις Η. 39. Kai τινες τών Φαρισαίων άπό του όχλου είπαν 4 πρός aírróv «διδάσκαλε, έπιτίμησον * τοΤς μα$ητΟΙς σου». 40. Καί άποκριΒ^ς είπεν· «λέγω ύμΐν, έαν ούτοι σιωττήσουσιν, οΐ λίθοι κράξουσιν». S. Loca», χ χ χ 17. £1 tributo al César 21. Καί έπη ρώτησαν αυτόν· λέγοντες· «διδάσκαλε, οΤδαμεν δτι 6ρ3ώς λέγεις καί διδάσκεις καί ού λαμβάνεις πρόσωπον7, άλλ* έπ* άλη3είας τήν όδόν τοϋ 3εοϋ διδάσκεις· 22. ίξεστιν ή μας Kai- σ α ρι9 φόρον δούναι ή οΟ»; 23. Κατανοήσας δέ αύτών τήν πα­ νουργίαν είπεν πρός αυτούς* 24. «Δείξατέ μοι δηνάριον τίνος έχει είκόνα καί έπιγραφήν ·; 01 δέ είπαν· «Καίσαρος». 25. Ό δέ είπεν πρός αυτούς «το (νυν άπέδοτ* τά Καίσαρος Καίσαρι κα* τά του 3εου τω 3κο». S.Lu ομ,Χ Χ 18. Institución de la E ucaristía 26. Εσ3ιάντων δέ αυτών λαβών ό ΊησοΟς άρτον καί εύλογήαας 10 Ικλασεν καί δούς τοίς μα3ηταϊς είπεν «λάβετε, φάγεττ tcOto 1 m pi... δννάμιω υ por to ¿J iot milagros qmt habla riife ; ώ ν atracción de relativo per δύναμη podtr, rlrtuÁ ( it ia ttr mitogrv/j ; miisgra.

• *0λογίω en tcntido b fb lco , bia¿ttir; ea clisicso, dttir bien dt ¡no, tíakar'.t.
• Cí. oota 12 del $ 2. 4 «Iirav por «lirov. 4 a . o o t» 9 del S 14.
• Jesús. T ού... ττρόαωπον nt tiuus tn cmnta, no jftfa *, la ptrmta.
• Καίσαρι nombre propio de Cayo Julio C¿ur, dei>pu¿3 título imperial de O ctavio? sua suceso reí y posterionneate sinónimo de emperador romano.
• Si el denario era. como ae puede suponer, el de Tiberio, reinante entonces, llevaría en el anverso la imagen del emperador j en tom o a ella la inscripción: t i (btriut) c a u i
  d iv i a v e (urti) v.(Uiui, avgvstvs. · · cf. nata 2 del $ 16. 145 Π-10

Página 144

έστιν τό σώμά μου». 27. Καί λαβών ποτήριον καί ευχάριστή σας Εδωκεν αύτοϊς λέγων* cttíets έξ αύτσΟ πΑντες· 28. τούτο γάρ έστιν τό σιμά μου τής διαθήκης1 τό περί ττολλών έκχσνόμίνον Είς άφεσιν ' Αμαρτιών». S. Mateo, X X V I 19. Jetú e ante Pilato·

1. Kort Αναστάν 8 órrcrv τό πλήθος ο ύτώ ;4 fjyayov αύτόν® έττί τόν ΠειλΑτον. 2. Ήρξαντο δέ κατηγορείν θύτου λέγοντες- «τούτον ιΟραμεν· διαστρέφοντα τό έθνος ήμών k o í κωλύοντα φόρους Καί- σαρι διδόναι, καί λέγοντα έαυτόν Χριστόν βασιλέα είναι». 3. *0
   δέ Πειλάτος ήρώτησεν αύτόν λέγω ν «σΰ ξϊ ό βΑσιλεΰς τών Ιου­ δαίων»; Ό δέ ΑποκριθεΙς αύτώ έφη· «στ> λέγεις» Ί. 4. Ό δέ Πει- λδτος εΐπεν πρός τούς Αρχιερείς καί τους δχλους· ιούδέν ευρίσκω αΤτιον έν τώ Ανθρώπψ τούτψ». S. L o a ., Χ Χ ΙΓ Ι
2. Muerte de Jeeú·
3. Kai ήν ήδη ώσεί ώρα έκτη 8 καί · σκότος έγένετο έφ* όλην τήν γην έως ώρας ένΑτης10, 45. του ήλίον έκλιπόντος11, έσχίσθη δέ τό καταπέτασμα του ναοΟ μέσον.
4. Kcd φωνήσας φωνή μεγάλη ό ΊησοΟς είπεν «πόττερ, είς χεΤρας σου παρατίθεμαι τό πνευμά μου». ΤοΟτο εΙπών έξέπνευσεν.
5. Ίδών δέ ό έκατον- τΑρχής τό γενόμενον έδόξαζεν τόν θεόν λέγω ν «δντως ό Ανθροαπος ούτος δίκαιος ήν». S. Loe**, X X H J

• τής διαθήκης dt U A liante o tirtm m tr> (n tc). 1 áfscnv rtmitito, abtoimeUm, de άηύ j Ιημ».
• Ανα*ττάν bobtíadén ¡ttanfado.
• D e lo · judien
• Jcm u.
• lOpayev por vOpcmv. I Forma de afirmación equivalente a: toy 9<rd*Urmmmti ny, ttm e té dios.
• ώ ρ α Ιχτη bor* itx ta , mediodía.
• wrf coo sentido temporal: eamde·, cf. G r. J 424, 1. 10 iu * ώρας ένάττης in h o n m oonam , hasta las tres. II Ικλπτόντος bobUmdott H iipudo (ec-lip-ae, de έκ-λητ-). 146

Página 145

1. Kai διαγενομένου τοΟ σαββάτου Μαρία ή Μαγδαληνή καί Μαρία ή τοϋ Ιακώβου 1 καί Σαλώμη ήγόρασαν άρώματα Ινα έλ3ουσαι άλείψωσιν αύτόν. 2. Kai λίαν πρωί * τη μιςί τών σαβ- βάτων 8 ίρχονται hrl τό μνήμα, άνστείλαντος τοΟ ήλίου. 3. Kai Ελεγον πρός έαυτάς 4· «τίς άττοκυλίσο 4 ήμίν τόν λί3ον έκ της 3ύρας του μνημείου»; 4. Καί άναβλέψασαι 3εωρο0σιν ότι άνακικύλκτται ό λί3ος· ήν γάρ μένος σφόδρα. 5. Kai ε!σ«λ$οΰσαι tl$ τό μνημεΐον είδον νεανίσκον κα&ήμενον έν τοίς δεξιοϊς ττεριβββλημένον στολήν λευκήν ·, καί έξε3αμβή9ησαν. 6. Ό δέ λέγει αύταΐς· «μή έκ9αμ- βεΤσ3ε* ΊησοΟν ζητιϊτε τόν Ναζαρηνόν τόν έσταυρωμένον ήγέρ3η, ούκ ίστιν ώδε· Τδε * 6 τόπος όπου Ε$ηκαν 8 αύτόν. 7. 'Αλλά υπά­ γετε είπατε 8 τοίς μα3ηταίς αύτου καί τω Πέτρω ότ; προάγει ύμας είς τήν Γαλιλαίον· έπεί αύτόν δφ-εσ3ε, κα3ώς είπεν ύμίν». S. M u co *. X V I
2. Le Ascención
3. Έξήγαγεν δέ αυτούς έως πρός 10 Βη3ανίαν, καί έπάρας τάς χεΤρας αύτου εύλόγησεν 11 αύτούς. 51. Kai έγένετο έν τω εΰλογείν αύτόν αύτούς διέστη 18 Απ’ αύτών καί άνεφέρετο είς τόν ουρανόν.
4. Καί αύτοί προσκυνήσαντες αύτόν ΰττέστρεψαν είς Ιερουσαλήμ μετά χαράς μεγάλης, 53. καί ήσαν διά παντός έν τφ Ιερώ εύλο- γουντες τόν 3εάν. S. L u cas, X X IV
5. |Retutrodtl 1 Μαρία ή [τοΟ] ‘Ιακώβου M arte ( m a¿n) dt £/m tia&. 1 λίαν ττρωί muy ítm pram . • τζ μιςτ τών σαββάτων en t i prim er (iie ) Je ia ¡em ana, c* decir, el domingo; por in­ fluencia hebraica, suele em plearte en el N .T. el cardinal «Ις en vez del ordinal πρώτος para indicar el primer día de la teman*. I πρός tavrrás en ve» de ττρός -άλλήΧαν • άποκνλίση rtmemré, propiamente lord rodar; la piedra que cerraba el sepulcro ene circular. • ΊΤΕριβ(βλημ(νον... λβνκήν rtsiid a ele mu tánica i lauca·, por el acuaatiro στολήν, vid- G r. $ 276 -O ba. τ ΓΒ* ecce be αφτί. • 13η«χν, por Ι9βσαν. • vntáyrra ιίττατ· id y decid·, obWrveae el aaindeton. le i ω ς ττρός basta arca. » » Cf. nota 2 del 5 16. II «cd... διέστη j onerrió que, mientra/ ¡os bndtcU, tt alejó', fryávrrc — διίοττν, construcción hebraica; por év τφ «0>nyttv, cf. Gr. $ 423, 6. 147

Página 146

San Ju a n G n 6«toa>o com o pred icad or y com o p « r ir c *. SA N T O S PA D R ES El espíritu griego, en contacto con el cristianismo, produjo todavía bellas obras, sobre todo en el siglo iv, ea tiempo de los Santos Padres San Basilio, San Gregorio Nacianceno y San Juan Crísóstomo. En ellos se dio una estrecha fusión del fondo cristiano con la forma clásica. San B a s i l i o (329-379 d. C.) fue abogado y maestro de retórica, monje y arzobispo de Cesarea. En sus escritos y discursos, se observa, con un reflejo de poesía bíblica, una noble y sencilla elegancia. San G w s g o m o N a c ia .n c f . n o (328-389 d. C.), durante un tiempo arzo­ bispo de Constantinopla, fue orador y poeta; orador de inteligencia clara y de estilo ardiente, y poeta rico en imágenes y efusiones líricas. San J u a n C u s ó s t o m o (347-407 d.C.) fue abogado, ascerdote y arzo­ bispo de Coostantinopla, de cuya sede fue depuesto por haber repro­ bado la relajación de la corte. Su elocuencia era tan arrebatadora que le valió el nombre de CrLristomo (χρυσός y στόρα). Sus discursos señalan el punto culminante de la oratoria greco-cristiana por la finura de estilo y por la pureza de lenguaje, asi como por el fondo, lleno de colorido y de vida. 148

Página 147

1. Im agen de h vida humana Ώσπερ ol év τοίς ΐτλοίοις καθεύδοντες αυτομάτως ύπό του πνεύ­ ματος έπΐ λιμένας άγονται, κάν αύτοί μή αίσθάνωντοπ, άλλ’ ό δρόμος αύτοΰς πρός τό τέλος έπάγετ οΟτω καί ήμείς, τοΟ χρόνου της ζωής ήμών παραρρέοντος, οΐόν1 τινι κινήσει σννεχεί καί άπαύ- στω, πρός τό οίκε'ον 1 έκαστος πέρας τφ λανθάνονπ δρόμω της ζωής ήμών κατεπείγόμεθα. 'Οδοιπόρος έφέστηκας τφ βίω τούτφ· πάντα παρέρχει, πάντα κατόπιν σου γίγνεται. Είδες έττί τής όδοΟ φυτόν, ή πόας, ή ύδωρ, δ τι άν τνχοι των άξίων θεάματος* μικρόν 8 έτέρφ3ης 4, είτα ταρέδραμες. Πάλιν ένέτνχες λίθοις, καί φάρα/ξι, καί οκοπέλοις, ήπου καί θηρίοις, καί έρπετοΤς, καί άκάνθαις, καί τισιν Λλλοις των δχληρών μικρόν * ήνιάθης, είτα κατέλιπες. ΤοιοΟτος ό βίος, οΰτε τά τερπνά μόνιμα, ούτε τά λυπηρά διαρκή κεκτημένος. Σήμε­ ρον τήν γην σν έγεώργησας, καί αύριον άλλος, καί μετ' έκεΤνον Ηιρος. San Baailio
2. Meditación a orillas del mar ’Εβάδιζον καί ol μέν πόδες έφέροντο, ή δέ Λψις είχε τήν θάλασσαν. Η δέ fjv θέαμα ούχ ήδύ, καίτοι γε άλλως ήδιστον ούσα, όταν γαλήνη πορφύρηται, καί προσπαΙζη ταΐς άκταΐς ήδύ τι καί ήμε­ ρον... 'Αλλά τών κυμάτων τά μέν πόρρωθεν άνιστάμενα, καί κατά μικρόν κορυφούμβνα, είτ' έλαττούμενα, πρός ταϊς άκταΐς έλύετο* τά δέ, ταϊς γείτοσι πέτραις προσπίπτοντσ καί άποκρονόμενα, ds άχνην άφρώδη καί ψιλήν έσκορπίζετο... Ού παρέργως έδεξάμην τό όρώμενον · καί μοι τό θέαμα παίδευμα γίγνεται. ΤΗ γάρ ούκ ,7 £φην έγώ, θάλασσα μέν ό ήμέτερος βίος καί τά άνθρώπινα (πολύ γάρ καί έν τούτω τό άλμυρόν καί άστα- τσν), πνεύματα δέ ol προσττίπτοντες πειρασμοί καί δσα τών άδοκήτων; San Gregorio Nucían « n o 1 oló adverbio: tomo.

• Unir τ ό o le lo v irtpcK. 1 μικρόν adverbio: » fien, mpontu. 4 Traducir car aoristo, como lo* que aigueo, por preaen-te. Gr. S 327.
• ήδύ *n καί ήμερον, con valor de adverbio·.
• ού... τ ό ópóusvov literalmente: no rutír! J t pasada Jo q ** mío — oo mt impruiomi poto lo qm mía.
• Ή ydp ούκ jm a mrioi 149

Página 148

3. ¿Qué es la vida? Τοιούτο* ó βίο* ήμών. Αδελφοί, τών ζώντκν πρόσκαιρα1 τοιουτο τό έπί γης παίγνιον ούκ βντα; γενέσθα., Kcd γενομένους άνα- λυθήναι. "Οναρ έσμέν ούχ ίοτάμενον, φάσμα τι μή κρατούμενον, πτηοι* όρνέου τταρερχομένου, ναν* έπί θαλάσση* Ιχνος ούκ 2χου- σα, κόνις, άτμίς, έωθινή δρόσο*, άνθος καιρφ φυόμενον καί και ρω λυόμενον. Άνθρωπο*, ώσεί χόρτο* αί ήμέραι αύτοΟ, ώσιΐ άνθο* του άγρου, ούτω* Ιξανθήσει· καλώ* ό θείος Δαβίδ περί τη* άσθε- νεία* ήμών έφιλοσόφησεν καί έν έκείνοι; ιταλιν το!* £ήμασι· «Τήν όλιγότητα τών ή μερών μου άνάγγειλόν μοι». Sin G regorio Nedaoceno
4. Todo es vanidad ’Ail μέν, μάλιστα δέ νυν εύκαιρον 1 είπείν «Ματαιότη* ματαιοτή­ των, τά πάντα ματαιότη* Η. Που νυν ή λαμπρά τη* ύπατεία* περιβολή 4; πού δε αΐ φαίδρα! λαμπάδες; που δέ ol κρότοι καί ol χοροί καί πανηγυρει*; που οί στέφανοι καί τά παραπετάσματα; πού ό τής πόλεω* θόρυβο*, καί αί έν Ιπποδρομία!* εύφημίαι, καί τών θεατών άί κολακεΤαι; Πάντα έκεΐνα οΐχεται* καί άνεμο* πνεύ- σα* άθρόον 5 τά μέν φύλλα κατέβαλε, γυμνόν δέ ήμίν τό δένδρον Εδειξε, καί άπό της φίζη* αΰτή* σαλευόμενον λοιπόν ·. Που νυν οί πεπλασμένοι φίλοι; που τά συμτπόσια καί τά δείπνα; πού ό τών παρασίτων έσμός κσί ό δι* ¿λης ή μέρα* έγχεόμενο* άκρατο* 7, καί αί ποικίλοι τών μαγείρων τέχναι, καί οί τη* δυ­ ναστεία* θεραττευταί, οί πάντα πρό* χάριν · ποιοΰντε* καί λέγο- ντε*; Νύξ ήν πάντα έκεΐνα καί δναρ, καί ήμέρα* γενομένης ήφανί- σθη· άνθη f|v έαρινά, καί παρελθόντος τού ?αρος άπαντα κατε- μαράνθη* σκιά ήν, καί παρέδραμε* κοτττνό* ήν, καί διελύθη* 1 ήμών τ ώ ν ζώ ν τω ν ττράτχαιρα i t m n tm ψ t fh im u ¿ t »<·/ • (krrO. • Bdeiat¿· I, 2. 4 ττφίβολή propiamente ! qut rom /n — oparmit, ontamtUo. 4 ττνύ:»ας <S3p6ov bobunas tapiad con todas su futrías. • Referido * δίνδρον. 7 άκρατος, κ . οίνος tino par». • πρός χάριν paré der(li) ¿Mito. 150

Página 149

πομφόλυγες ήσαν, καί διερράγησαν* άράχνη ήν, καί διεοττάσ3η. Διά ταύτην τήν πνευματικήν 0ήσιν έπφδομεν συνεχώς ¿πιλίγον- τ5 «Ματαιότης ματαιοτήτων, καί πάντα ματαιότης». San Juan Crúóatomo 5. Excelencia de la* Sagradas Escritura* Κα3άττερ έν λειμών», πολλά καί ττοικίλσ όρώ της άναγνύσεως τά 4ν3η, καί πολλήν μέν τήν ^οδωνίαν, πολλά δέ τά Ια, καί ούκ έλάττω τά κρίνα, άλλά ττοικίλον πανταχοΟ καί δαψιλή τοΟ πνεύ­ ματος διεσπαρμένον τόν καρπόν, καί πολλήν τήν ευωδίαν- μάλλον δέ ούχί λειμών μόνον, άλλά καί παράδεισός έστι τών 3είων Γρα­ φών ή άνάγνωσις· ού γάρ εύωδίαν ψιλήν ίχει (ταΰτα) τά άν9η μόνον, άλλά καί κορπόν ψυχήν τρέφειν δυνάμενον. Μή τοίνυν μηδέ τά νομιζόμενα είναι ψιλά τών Γραφών νοήμοττα παρατρέχωμεν* της γάρ άπό του Πνεύματος έστι καί ταυτα* Πνεύματος δέ χάριν ούδέποτέ έστι μικρά καί εύτβλής, άλλ* άεΐ μεγάλη καί 3αυμασ!α καί της τοΟ δεδωκότος άξία μεγαλοδωρίας. ΕΙ γάρ καί βραχβία ή £ησις, άλλά πολλή ή δύναμις· έπεί Kod ot μαργαρΐται ούκ έν τφ τού σώματος δγκφ, άλλ* έν τω κάλλιι της φύ<τ*<ος τήν fiúrropíctv ίχουσιν· oúnrco kccí τών Oeícov Γραφήν ή άνάγνωσις. San Juan Cxi»5«tomo 6. Ventajas d e la Iribulaci&n Εύχαριστωμεν τώ $εώ, δτι τοσοντον άπό τής 3λ(ψεως έκαρπω- σάμε3α κέρδος, ότι τοσαύτην άπό του πειρασμού τήν ωφέλειαν έλάβομεν. Εάν μή πειρασμός, ούδέ στέφανος* έάν μή παλαίσματα, ούδέ βραβεία* έάν μή σκάμματα, ούδέ τιμαί* έάν μή 3λΙψις, ούδέ άνεσις* έάν μή χειμων, ούδέ 3έρος* καί τούτο ούκ hr* άνΒρώπων μόνον, άλλά καί έπ* αύτών τών σπερμάτων Ιστιν 1 Ιδεϊν. Kod γάρ έκεΐ πολύν μέν τόν ύττόν πολλήν δέ τών νεφών τήν συνδρομήν, πολύν δέ γενέσ3αι δεί τόν κρυμόν, εΙ μέλλοι κομών 6 άσταχυς άνίττασ3αι *· δπου δέ σπάρου καιρός, iccd ύετοΟ καιρός. San Juan Critóetomo 1 Ισ τιν » posible. • «L.. ά>1στασ9<η tib e dt tln a ru lo^aa U tspég»; κομάω propiamente ttsur toktdltr larga; efm arjt. 151

Página 150

7. E l hombre en la creación 'Οταν ουν άκούσης fin c'Ev άρχή έποίησιν ó 3εός τόν ουρανόν καί τήν γην», μή άπλως παραδράμης τό είρημένον Χ„ άλλ* ?πελθε τή θιανοίςι τό cupos της γης, καί άναλόγισαι, ότι ού πόνων άμοι- βήν έδωκεν ουδέ κατορθωμάτων άντίδοαν τόν τοσοϋτον καί τηλικοϋτον κόσμον, άλλ* όμοΟ τε ή μιας έπλασε, καί τη βασιλείς ταύτη τό γένος ήμών ¿τίμησε. «Ποιήσωμεν γάρ άνθρωπον, φησί, κατ* εΙκόνα ήμετέραν καί καθ* όμοίωσινι. Tí έστι κατ* εΙκόνα ήμετέραν; Tfjs άρχής εΙκόνα φησί, καί ώσπερ ούδείς άνώτερος θεου έν ούρανώ, ούτω μηδείς έστω άνώτεοος ά·>θρώπου έπΐ τής γή*. San Juan Crisóitom o
8. Dios gobierna el m undo Kai Iva μηδέν είπω πλέον, νόμισον είναι ττλοΐον τόν κόσμον, τρόπιν ύποκειμένην τήν γήν, Icrríov τόν ουρανόν, έπιβατας τούς Ανθρώ­ πους, πέλαγος τήν ύποκειμένην άβυσσον πώς ουν έπΐ τοσούτου χρόνου ναυάγιον ούκ έγένετο; 'Εασον yojv πλοίον μίαν ή μέραν χωρίς κυβερνήτου καί ναυτών, καί όψει1 καταττοντιζόμενον ευ­ θέως· άλλ* ό κόσμος ούδέν τοιουτον ίπαθε ττεντακισχίλια κοΗ πολλώ 1 πλείονα λοιπόν *τη. San Juta Criióstom o 1 T¿> ripnulvov άττλώ ί U Jicbo m cilÍam m lt.

• 6 y ti futuro medio de όρόχα. • ττολλώ, coa ralox de adverbio. Panrocritor. Motaico bizantino de Dafni (Atenas). ' jSty, l' - ■ ■ ^ 152

Página 151

Kuin** de Corinto·—Bl re-nplo de Apolo. IN D IC E D E ETIM O LOGIAS Para facilitar lo* ejercicio» de etim ología, a lo · que •e debe conceder muy especial im portancii, añadí.no* cite índice alfabético de la· palabra· castellana· mí» Cor; lente· derivadas ne palabra* griegas. A afonía análisis antipatía aristocracia ágape analogía antología aritmética Academia ágata anarquía antropología arcaico acanto agonía androceo aoristo arqueología acéfalo alegoría anemia apatía arquetipo acólito alfabeto anestésico apocalipsis arquitecto ácrata alógeno anfibio ápodo ártico Acrópolis amígdala anfiteatro apogeo ascética actinómetro amnistía ángel apóstol astenia acústica amorfo anónimo apoteosis asterisco aerolito Atnpurias antagonista áptero astronomía aeronauta anactonisme antártico arcángel ateo afelio anagrama antinomia argo atleta 153

Página 152

atrofia catástrofe criterio drástico escena auténtico cátaro crítico dulla escuela autobiografía cátedra cromático p esfera autócrata catedral cromo Cf esquema autóctono católico crónica eclesiástico estadio autodidacta cáustico crónico eclipse esternón autógrafo cauterio cronología eco estoico autonomía cefalalgia cronómetro ecología estola autopsia cenobio D economía estomatología axioma cenotafio ecuménico estratagema B cibernética dactilografía efemérides estrategia cíclico deca—... efímero éter bacteria ciclo decálogo Eleutcrio ética balística Cíclope Decamerón émbolo etiología ballesta cinegética delta empírico étnico balón clnematógra- demagogo emporio etnografía bárbaro dnico [fo democracia enciclopedia etopeya barítono Ciríaco demonio encomio eucalipto barómetro cirujía dermatología endémico eucaristía basílica cisma déspota energía eufemismo Basilio clima diablo enigma eufonía batracio clínica diáfano enología euforia Biblia cloro diagnóstico entusiasmo Eugenio bibliófilo clorofila diagonal epiceno Eulalia bibliografía coma diálogo épico Europa biblioteca comedia diámetro epidemia Eusebio bigamia cometa diapasón epidermis Euterpe binomio corega diatérmico epifanía eutanasia biografía coro didáctico epígrafe Evangelio biología cosmético dieta epigrama exámetro botánica cosmogonía dinámico epílogo éxodo cosmología dinamita epistemología C cosmos dínamo epístola F cacofonía cráter diócesis epitafio falange calidoscopio cripta díptero epitalamio fanerógama caligrafía criptograma disco cpónimo fantasía cardíaco crisis dogma epopeya fantasma caris ma crisolita doriforo eremita fantástico carpología Crisóstomo drama Eritrea farmacia catálogo Cristo dramaturgo erótico fenómeno 154

Página 153

filantropía filípica H filología halógeno filosofía hecatombe filotecnia hect(o)— filoxera hedonismo física hegemonía fisiología helioscopio fitología helioterapía flebitis hematíe fobia hemeroteca fonema hemiciclo fonética hemisferio fonógrafo hemoptisis fósforo hemorragia fotofobia heterodoxo fotografía heterogéneo fotosfera hidratar frase hidráulica hidrófobo C, hidrógeno galaxia hidroterapia gástrico hierático gastronomía higiene geneología himno génesis hipérbaton geografía hiperduiía geología hipertrofia geometría hipnotismo geórgica hipócrita gimnasia hipódromo ginecólogo hipopótamo gineceo hipótesis glosa historia glucógeno holocausto gobernador hológrafo gobernalle homeopatía gráfico hornilla gramática homogéneo gramófono homólogo homónimo megalomanía homonte megaterio Melanesia I. J melanina icono melodía iconoclasta Mcsopotamia Iconografía metafísica ictiología metáfora idea metalurgia idioma metamorfosis idiota metempsico- idiotismo método [sis ídolo metonimia iglesia metro Irene metrópoli isóbaras miasma isotermo miera jerarquía microbio jeroglifico microcosmos Jorge Micronesia microscopio L mímica lacónico miopía misántropo letargo misógino leucocito misterio léxico mito lírico mitología litografía mnemotecnia logaritmo monarquía lógico monolito M monólogo monomanía manía monomio manicomio monopolio máquina monoteísmo mártir monotonía matemáticas morfología mecánica museo megáfono música Ν náutico necrología necro manda necrópolis neófito neologismo neumático neuralgia neurastenia nómada nosocomio nostalgia numismática O oda odisea odontólogo ofidio oftalmólogo oligarquía olimpiada omega omicron onomástica onomatopeya ontología óptico orgánico órgano ornitología orogenia orografía orquesta ortodoxia ortografía ortopedia osteología 15S

Página 154

ostracismo pediatra programa simpatía Texpsicore otalgia penta — prólogo sincronismo tesis otorrinolarln- pentámetro pronóstico síndico tetra — óxido [gólogo Pentateuco propileo sinfonía tetrarca oxígeno Pentecostés proscenio sínodo tipo oxítono pericardio prosélito sinónimo típico periferia prosodia sinopsis tipografía P perífrasis protagonista síntesis tirano paleografía perihelio protomártir sintaxis tisis paleontología perímetro prototipo sísmico tocólogo palinodia periódico psicología sismógrafo tono panacea Pandora período periplo psiquiatra sistema Sofía tópico topografía panegírico panoplia panorama panteísmo peristilo periscopio pirotecnia plástico Q. R quilo — quimera quirógrafo T táctica talasocracia toponimia tórax tóxico tragedia trapecio taquiarteria panteón paquidermo pleonasmo poema quiromancia quirúrgico taquigrafía taumaturgo parábola poesía retórica tauromaquia t fi_ paradigma paradoja paráfrasis pelémica poliedro poligamia ritmo S tautología teatro técnica trigonome- trípode [tria triquina trisa gio trópico paraíso políglota salmo teléfono paralelo polígono sarcasmo telégrafo parálisis Polinesia sarcófago telepada parásito polinomio semáforo telescopio tropo paréntesis politécnico semántica tema U , X y Z parodia politeísmo seu do- Teófilo paroxismo política seudónimo teogonia uranio parroquia poro seudópodo teología uranografía Partenón práctica silaba teorema utopía patético pragmático silogismo teoría xenofilia patógeno praxis sofisma teosofía xenofobia patología presbítero sofista terapéutica zona patriarca profeta somático termómetro zoofito pedagogía profilaxis simetría Termópilas zoología ΣΠΕΥΔΕ ΒΡΑΔΕΩΣ 156

Página 155

LEXICO GRIEGO-ESPAÑOL Sólo pan la traducción de laa reniocc* de la Sintaxis A ’Αβροζίλμης, ου (6") Abroe elmes, 4γαγ*1ν mf. a. de αγω. [tráete. Αγαθός, ή, óv bueno; valiente; & órfaSi, oh amigo mío. ’AyáScov, ωνος (ó) Agatón, poeta di tripule de Sócrates. άγάλλομαι vanagloriarse (de, dat. o par/.). Άγαμίμνων, ovos (ó)Agamenón, genera!hineo Je ¡oj griego t n T roja . 6γocv oJ p. demasiado Α/ανακτέω-ώ /.-ήσω oíd» narse. άτγαττάω-ώ /. -ήσω ao.r, querer. άγγίλλω /. άγγιλώ, a. ήγγπλα, pf. ήγγβλκα anuncit. 'Αγησίλαος, ου (ό) Agesilao, rey de Esparta. á y v o ^ c /. -ήσω ignorar. Αγορά, as (ή) plaza, mercado; asamblea. Αγω/. 5ςω, β. 2 ήγαγον, p f. 2 ήχα, /r. conducir, guiar; intr. avan­ zar. Ανών, ώνος ζό) juege público. Αδίλφή, ής (ή) hermana, [lucha. Αδιλφός, οΟ (ό) hermano. Αδικίω-ω intr. ser injusto, cometer una injusticia; tr. faltar, ofen­ der, agraviar, dañar, perjudicar (a alguien aeus.t en algo acus.). Αδίκημα, οπός (τό) injusticia, daño, ofensa, falta. Αδικος, ος, ον injusto. [Tesalia. Άδμητος, ου (ό) Admeto, rty de | Αδύνατος, ος, ον imposible; inca­ paz. &δο>, f. φσομοη cantar, celebrar, oai adr. siempre, sin cesar. 43Ανατος, ος, ον inmortal, impere- 'Α$ήνοα, ών (a!) Atenas, feedero. ΆδηναΤος, αία, αίον ateniense. ά3λιος, σ, ον desgraciado, infeliz. ά$ροίζω /. -οίσω reunir. ά3υμέω-<δ /.-ήσω etar desanimado ΑΙγνττπος, α, ον egipcio. ’Αιδης, ου (δ) Hades o Flutón, rey de los infiernes’, el infierno. Είς "Αιδου (se. οίκον) hacia el Hades. *Ev *AtSou (se. οίκω) en el Hades, αίρέω-ώ /. αίρήσω, a. 2 dXov pf. ήρηκα, a. pos. ήρέθην coger, tomar. Mea. a. 2 βίλόμην elegir, preferir, βίρω /. Αρώ, a. f pa levantar. α!σ3άνομαι a. 2 ήσ$όμην percibir, darse cuenta, informarse, saber. ΑΙσχίνης, ου (6) Esquines, orador. αίσχίων, ων, ον tomp. de αίσχρός. αίσχρός, ά, óv feo, vergonzoso, βίσχύνω /. -υνώ, α. ήσχυνα aver­ gonzar, ofender. M td. avergon­ zarse, respetar, sentir vergüenza ante (asus.). αΐτίω-ώ /. -ήσω pedir, reclamar, exigir {acus.). σίτίσ, ας (ή) cauta, imputación, culpa; tv οτίτΐφ (χβιν bacer res­ ponsable, acusar. 157

Página 156

αΙτιΑομαι afnácopcn -&μαι acusar (de, μη.). αίτιος, α, ον culpable, causante. Ακήκοα p f. de άκαχο. Ακινάκης, ου (6) daga, sable persa. Ακοή, (ή) oído; audición; ru­ mor. [(de,^/».). Ακοινώνητος, o*, ovno participante Ακούω,/. -οΰσομαι, p f. 2 άκήκοα oir, escuchar (de alguien gen., algo gen. o acus.); oir decir, lle­ gar a saber; καλώς άκούω ser alabado; κακώς Ακούω ser difa­ mado. [tión. Ακρισία, ας (ή) desorden, confu- Ακρον, ου (τό) cima, altura. Αχρος, α, ον alto, extremo,superior. •Αλέξανδρος, ου (ó) Alejandro, rey de Matedonia. Αλέξομαι apartar de si, rechazar. Αλη&ία, ας (fj) verdad. Αληθής, ής, verdadero. 'ΑλκΑδος, ου (ó) Aleado, n. de v. ^Αλκιβιάδης, ου (ό) Alcibíades, pol!t 'uo y general altnunst. Αλλά cofij. mas, pero; sino. Ού μόνον... Αλλά κοί no sólo...sino también. [cambio. Αλλότττω cambiar, tomar o dar a Αλλήλους, ας, a pr. reciproco, loe uno· a loe otros. Αλλος, η, o pr. indef. otro, el otro. Αλλότριος, a, ov de otro, ajeno. Αλλως adv. de otra manera. Αλφα (τό) la letra alfa Αλωσις, εως (ή) toma, conquista. Αμα adp. al mismo tiempo. Con da!. juntamente con, con. Αμαξα, ης (ή) carro, coche. Αμαρτάνω/.-ήσομαι, a. 2 ήμαραον, errar, equivocarse; pecar; no alcanzar, fallar (algo, gen). Αμαρτία, ας (ή) error, falta,pecado. Αμ*(νων, ων, ov comp. ¿e Αγα$ός. Αμίλ&ο-ώ descuidar, omitir (gen.). Αμφί prep. de gen.y *<·., alrededor de. Αμφι-έννυμί, vestir. Me i. vestirse, cubrirse (con algo, acus.). Αμφότερος, a, ov el uno y el otro. Αμφω, οιν ambos, los dos. 158 Av partícula cjue da al verbo sen­ tido condicional. Gr. $ 336. Av, por έάν, si (subj.). AvA pnp. acus. hacia arriba, a tra­ vés, por, durante, en. Ανα-βαίνω subir, ascender; com­ parecer, venir a parar. Αναγκάζω/.-Ασω obligar, forzar. Αναγκαίο?, os o α, ov necesario. Ανάγκη, ης (ή) necesidad; con o fin écnri e inf. es necesario que. ΑνΑΒτμια, τος (τό) monumento. Ανα-κεΊμαι estar; estar expuesto, erig:do, dedicado; descansar. Ανα-κλαίω llorar, lamentarse. Ανα-κοινόω-ώ comunicar, hacer co­ mún, consultar con (dai.) Ανα-μιμνφσκω recordar, mencio­ nar. M td. acordarse (de, acut. o [ gen.). ’Αναξογό^ας, ov Anaxágoras,yí/¿- Αν-Αξιος, ος, ov indigno. [tofo. Ανα-φέρω sacar, subir; levantar, átvcu adv. con gen. sin. άνήρ, ΑνΒρός hombre, varón ¡ma­ rido. Λ peces expletivo: ώ Ανδρβς ‘Αθηναίοι jateniensesl άνδρωττειος, α, ον humano. Ανδρωττος, ου (ό) hombre ser, άν-ισ &*>-£> igualar. [humano. άν-(στημι levantar, levantarse. Αν-οίγω abrir; descubrir. Αντ-έχω resistir, aguantar, opo­ nerse C». da/.). άντί prep. gen. en vez de. Αντίγονος, ου (6) Antígono, rey. Αντι-ττράττω obrar en contra (de, dai.). Αντν-στασιώτης, ου (6) adversario. ’Αντίοων, ώνπτος (ó) Antifonte, Avco adv. arriba. [n. de e. Αξιος, α, ov precioso,de valor, diff- no (de» gen.).; πολλου Αξιος de gran valor. Αξιό-τηστος, ος, ov fidedigno. Αξίως, adv. de manera digna. Αοίδιμος, ος, ov cantado, celebrado. Αττ-αγγέλλω anunciar, referir.

Página 157

άπ-αλλάττω apartarse, parar, li­ bertar, liberar. Med. pos. salir libre (de, gen.). Απας, ¿ττασα, Απαν todo, entero. <4πατάα>-ό5 / . -ήσω engañar. άπ-43ανον a. 2 de άπο-3νήσκω. 1 6τπ-«ιμι (comp. de (i|i( ser) estar ausente, faltar. 2 4π-«ιμι {comp. de ίίμι ir) irse, marchar, partir, alejarse. άπειρία, cc^ (ή) inexperiencia, ¿ππιρος, ος, ον inexperto, desco­ nocedor. Άπβλλής, oO (ό) Apeles, pintor. άπ-4ρχ©μαι irse, desertar; volver. £π-4χ« estar lejos de, distar (jj/tn.). 4rm<rréo>-w no creer, descomí*!, όπτιοτοζ, os, ον no de fiar, βπλττος, os. ov inmerso, enorme. Απληστία, ρς ζή) insaciabilidad. άττλοϋς, i, ούν simple, sencillo, drró prtp. gen., de, desde, fuera de, de parte de, a consecuencia de. Απο-ράλλω arrojar; perder. drro-βλέττω mirar, volver los ojo· hacia; considerar. Απο-δβΙκνυμι mostrar, dar a cono­ cer, proclamar; hacer. Απο-δημέο>-& emigrar. Απο-δίδο*μι devolver; ά. ^άρινco­ rresponder con agradecimiento. Απο-3νφσκω/.-9ανο0μαι, a. 2 43a- νον, />/.-τέ3νηκα morir. [der. Απο-κρ; νομοί a. -έκρινάμην respon- ΑπΑ-κριστς, fco$ (ή) respuesta. Αττο-κρύπτω/.-ψω ocultar, cubrir. Απο-κίτίίνω f . -κττνώ matar. drrro-XchTío dejar, abandonar, άττ-όλλ-τμι/. 2 άττολώ, a. άπώλβσα perder, destruir. Mtd. J . 2 Απο- λοΟμαι, a. 2 Απωλόμην, p f. 2 Απ-ό\ωλα perecer, estar perdi-

• Απόλλων, ωνος (6) Apolo, [do. άττα-λο/έοααι-οΟμοπ defenderse. Απο-μαραίνομαι extinguirse. Απο-πλέω hacerse a la mar. άττο-πνίγω ahogar. M td. ahogarse. Απορέω-ω estar apurado, no sa­ ber; ser pobre, estar necesitado. Αρχή Α πο ρ ί α , ( ή ) apuro; dificultad; pobreza, falta. Απορος, os, ov sin camino o salida; infranqueable; difícil; necesita­ do. Απο-ρροφ^ω-ω so rber, gustar(¿*«.). ónro-orcpéco-óo / . -ήσω quitar (2 Απο-τέμνω cortar, dividir, \acut.). Α-ποτος, os, ov sin beber. Απ»-φα/γω escaparse, salir libre de; librarse, ser absuelto. Απο·χωρ4ο>6) irse, retirarse. Α-πρ«πής, inconveniente, in­ decoroso, vergonzoso. Απτομαι tocar, emprender, dedi­ carse a, adueñarse de (gen.). Apa par tic. interr. ¿acaso? Apa adv. pues, en efecto, a saber. Αργία,ας (ή) ocio, pereza, [tivo. Αργός, ός,όν ocioso, perezoso, inac- Αρνύριον, ου (τό) plata, dinero. Αρίσκω agradar, parecer bien, άρβτή, ής (ή) virtud, valor. [Ciro. ’ΑρίαΤος, ου (6) Arieo, general dt Αριστείδη?, ου (ó) Arlstides, gene­ ral j político ateniense. Αρίστιππος, ov(¿>) Aristipo,».<& p. άριστος, a, ov svperl. de Αγα3ός ex­ celente, el mejor; pl. los nobles. Άρης, «ως Ares (Marte), dios de la guerra. fcadio. Αρκάς, Αδος (ó) de Arcadia, ar- •Αρμένιος, os, ov armenio, de Ar­ menia. άρμονία, ας (ή) justa proporción; armonía; acorde musical. Αρμόττω ajustar, adaptar; dirigir. ΑρπΑζω quitar; saquear. ’Αρπασος, ου (ό) Harpaso, rio de Armenia. Άρτάοζος, ου (δ) Artaozo, persa. *Αρταξέρξης, ου (ό) Artajcrjes, rey persa. [persa. Άρταπάτης, ou (ó) Artapatea, Άρτεμις, ιδος (ή) Artemisa (Dia- Αρτος, ου (ό) pan de trigo, [na), άρχή, ής (ή) principio, mando, poder; provincia, imperio. 159

Página 158

Αρχαίος Αρχαίος, α, αν antiguo, viejo. 'Αρχίδαμος, (6) Arquidamo, rey de Esparta. ω/.-ξω empezar, mandar, go- ernar, do minar, prevalecer (¿.). Αρχών, οντος (6) jefe; autoridad. Ασέβίΐα, ας, (ή impiedad. Ασίβής, ής, ές impío. [ñas. Ασιτος, o?, ον sin comer, en ayu- Ασκέω-ω ejercitar, practicar. Ασχητέος, α, ov adj. verbal de óxs- NMCH&, Ασ&νέω-ω estar débil, enfermo. AaSeWft, ής, ές débil, enfermizo. ΑσπΑζομα» abrazar, besar. ΑστΗς, ίδος (·ή) escudo. Αστυ, ·ως (τό) villa; Atenas. 'AcnrvAyró, cu (6) Astiagcs, rey mtda. άσ^άλπα, ας (ή) firmeza, leguri- Art conj. como, en tanto que. Ατοπος, ος, ov extraño, absurdo, inconveniente. 1 Αττα p!. ruut. del. indef. τις. 2 Αττα pl. tteut. dt Αστις. [Grieta. 'Αττική, ής (ή) Atica, región dt αύξΑνω o αόξω acrecentar; crecer. aOpiov ads. mañana. αυτή, ver ούτος. αύτίκα adt. al momento, en seguí- αύτόν = έαυ-róy. [da. αύτό-νομος, ος, ov independiente, αυτός, ή, óv mismo, el mismo, Gt. § 114, l.°-2 .°; pron. pers. 3.» pers.i Gr. § 114, 3.°. A^-cStís parí. a. api. dt Αφ-ίημι. αυτού adv. aquí, alli mismo. A^-ai ρέω-ob quitar, despojar, [do. Α-φανής, ής, ές invisible, desconoci- Αφ-ικνίομαι-ούμαι /. Αφίξομοπ, a. 2 Αφικόμην, p f. ΑφΤ/μαι llegar. Αφ-ίημι enviar, dejar, dejar libre, libertar, pasar por alto, no ha­ cer caso. Αφ-ίστημι separar, apartar. Intr. apartarse, irse, desertar. Aχιλλβύς, ίως (A) Aquiles, héroe griego di ¡a guerra de Troya. 160 B ΒαΒυλύν, ώνος (ή) Babilonia, βαίνωj. βήσομαι, a. 2 Ιβην, pft. βέ βηκο andar, ir, marchar; estar. βΑλλω/. 2 βαλώ, a. 2 Ιβαλον, pft. βέβ>ηκα lanzar,disparar; herir. βαλΛ j . de βΑλλω. [jero. βάρβαρος, α, ov bárbaro, extran- βΑς, βάντος par/. λ . 2 de βαίνω, βασιλβία, ας (ή) realeza, poder real. βασίλβον ου (τΑ) palacio real, βασιλβύς, éο>ς (A) rey; el Gran Rey. βασιλτχο ser rey, reinar (sobre, βαιος, α, ov firme, seguro. [g.). βηκο p ft. de βαίνω, βέλτιστος, η. ov tuptr. de Αγα9ός muy bueno, el mejor; ώ βέλ­ τιστη ¡oh querido amigo! βιλτίων, ων, ov tomp. dt ογαΒός. βτϊ 3·· Ρ· ο· 2 ndy. dt βαίνω, βήσομαι f . dt βαίνω, βίαιος, α, ον violente; forzado. Ιος, o j (ό) vida, medios de vida. ιΑω-6 vivir, pasar la vida, βλέπω/. -ψω mirar, ver. βοη3έό-£> socorrer, ayudar (da/.). Βοιωτος, oO (A) beoco, de Beocia. βονλατπκΑς, ή Αν de senador, βουλτύω deliberar, proyectar. Mtd. meditar, resolver, decidir, βούλο^ a. έβουλή9ην querer, βραδέως adv. lentamente, βραδύς, c!a, ύ lento, pesado, βραχύ, εΤα, ύ corto, breve. βρωτΑ*, ού (τό) manjar, alimento, βωμός, ού (A) altar. Γ ναμέω-όδ α. §γημα casirse (con, ae.). Γανυμΐ|δης( ους (A) Ganimedes. γΑρ eos;, pues, en efecto, cierta­ mente. ye par tic. etufft. al meaos, por cier­ to; exactamente, precisamente. γεγένημαι p f. de yíyvopcn.

%λόω-ω reír, γέλως, ωτος (A) risa.

Página 159

α p f. 2 de yíyvojcn. v, ovos (6) cecino; semejante. ytvéaScn inf. a. 2 de γίγνομαι. ΥΕνήσομαι/. di yíyvojcn. γτννάω-ώ f. -ήσω engendrar, [cié. yívo$, ous (τό) origen, raza, espe- ytpafpco honrar, ensalzar, premiar, γέρων, ovtos (ó) viejo, anciano, ytúco hacer gustar. Mtd. gustar(¿.). yñ. (A) tierra; patria;campo, yfjpat inf. a. de yauíco. yíyvopcn /. γινήσομαι, a. 2 éytvó- \r\v,pft. γτ/ένημαι,^//. 2 yéyova llegar a ser, ser, nacer, hallarse; acontecer, producirse, hacerse. yiyvoxTKCú/. γνώσομαι, λ. 2 Eyvcov, pft. ίγνςοκα conocer, saber, comprender, pensat. γλώσσα o γλώττα, η$ (fri lengua; habla, palabra, lenguaje, [ble. γνήσιος, a, ov propio, sincero, no- yvoús. yvóvros parí. a. 2 de γιγνώ- σκω. yv&, yvtóvai del a. 2 de γιγνώσκω. γνώμη, ης (ή) opinión, «enteneíaj consejo; inteligencia, razón, yvoxns, tco$ (ή) conocimiento, dencia; inteligencia, razón, yoveús, έω* (ó) padre, progenitor; pJ. padres, padre v madre. γόνυ, otos (τό) roailla. Γοργία*, ου (ó) Gorgias, sofista. γράμμα, ortos (τό) letra, inscrip­ ción. γραφή, ffe (ή) escritura, pintura; acusación, denuncia; γρά^ην γράφω denunciar en acción pública (a, acus.). γράφω escribir, pintar; denunciar, acusar (de, gen.). Γύλων, ωνος (ó) Gilón, n. de t. γυμνάζω ejerdtar, practicar, γυμναστική, (ή) la gimnasia, γυνή, ywaiKÓs (ή) mujer; esposa. Γωρβύας, ου (ó) Gorbias, n. de w. Δ Δαίδαλος, ου (ó) Dédalo, escultor mítico constructor del Laberinto. δήττου δάχρυον, ov (r¿) lágrima, δακρυω llorar (por, έττί y dat.). δαπάνη, ης (ή) gasto; tributo, Δα pelos, ου (ó) Darío, rey de Persia. δαρεικός, ou (ó) da rico, moneda persa del valor de unaj 25 ptas. 6i conj. mas, pero, por otra parte, δίδιέναι, δεδιώς, rer δίίδω. δέδοικα p ft. de 6<(δω. δε i δω pft. δέδοικα (con valor de pres.). p ft. 2 δέδια temer, δε! f . δεήσιι impers. es necesario. δ«(κνυμι f . δβίξω mostrar, exponer, δβιλία, as (fj) miedo, cobardía. δ€ΐλός, ή, óv miedoso, cobarde, vil. δ«!να, δείνος (ó) un tal, fulano. 6€ivós, ή, óv terrible, malo, funes­ to; hábil, experto; τό δεινόν pe­ ligro, desgracia, δ^ιπνέω-ώ comer; cenar, δέκα núm. card. diez, δέμας (τό) cuerpo. δφ<£, á, óv diestro, a la derecha; ή δεξιά (χείρ) la mano derecha, δέομαι /. δεΐρσομαι, a. ίδεή3ην te­ ner necesidad de (gen.), pedir a (gen. o acta.). δέον, o v t o s ζτό) lo que es nece­ sario, prenso o debido; nece­ sidad, deher. [cel. δβτμωτήριου, ου (τό) prisión, cár- δ€υρο adv. aquí, acá, hasta aquí. 6e!rr«pos, α, ov segundo; siguiente; δεύτερον adv. segunda vez. δέχομαι recibir, aceptar, acoger. hí\part. ciertamente, precisamente, δηλονότι adv. claramente. Δήλο$, ου (ή) Délos, isla del Egeo. δηλος, η, ov visible, manifiesto, evidente; δήλός είμι es evidente que yo, Gr. 5 38S-1 .· Obs. δβσττότης, ou (ó") señor, amo. Δημήτηρ, τρος (í)Deméter (Ceres) δήμος, ου (6) pueblo, ciudadanos. Δημοσθένης, ous (ó) Demóstenes, orador y político ateniense. δημοσίςϊ adv. oficialmente, por d
Estado, públicamente, δήττου adv. sin duda, por supuesto. 161 □•11

Página 160

διά 8ιά prtp. 1. Con acut. a causa de, por medio de, por. 2 Con ¿en. a través de, durante, por. δια-βάλλω acusar, calumniar, δια-βατός, ό«ς, óv vadeable. δια-βολή, ής (ή) calumnia; acusa­ ción falsa, δια-γελάοχϊο reine (de, a cus.). δια-δίδωμι distribuir, repartir, δια-ζάω-ω vivir, pasar la vida. δια-κοσμέω-& ordenar, organizar. 6ια-λ*γομαι discutir, conversar, dialogar (con, da/.). δια-νόημα, ατος (τό) pensamiento, διάνοια, as (ή) pensamiento, pro­ pósito; idea, juicio; mente, δια-ττράττω llevar a cabo, acabar, διαρπάζω β.-σβ saquear, devastar, δια-ρρήγνυμι rasgar, romper; es­ tallar ; pat. a. 2 -«ρράγην estallar, δια-σφζω salvar. [reventar. δ»α-τελέω-ώ cumplir; continuar, δια-φέρω distinguirse, ser dife­ rente de, aventajar (a alguien #n .t en algo, da/.). δια-<ρ3είρω destruir, corromper. Pat. p ft. -&>3αρμαι estar perdi­ do, estar afectado (en, actet.). διάφορος, os, ov diferente, distinto, διδασκαλοξ, ου (ó) maestro, διδάσκω a. -ξε enseñar, δίδωμι a. £5ωκα dar, ofrecer. δ(-«!μι (dé dpi ir) atravesar, pasar. δι-€ργάζομοη acabar con, matar, δι-έρ^ομαι atravesar, llevar a tér­ mino; exponer, tratar; transcu­ rrir. [tar. δι-ηνοΟμοπ describir, referir, rela- δικάζω juzgar; sentenciar, δίκαιος, a, ov justo, recto, honra­ do; δίκαιος c! / inf. es justo que tú; Gr. $ 345 Obs. δικαιοσύνη, ns (ή) justicia, rectitud, δικαίως a¿v. con justicia, con razón, δικαστήριον, ου (τό) tribunal, δικαστής, oO (ó) juez, δίκη, ης (ή) justicia, derecho; jui­ cio, causa; δίκην διδόναι pagar la pena. Διογένης, ους (ó") Diógenee,/í&to/<». Διομήδης, ους ( ¿ j Diomedes, héroe. Διός gen. de Ζεύς. διότι <onj. porque, a causa de que. δ(ς adx. dos veces, δισχίλιοι, αι a num. tard. dos mil. διψάω-ώ /. -ήσω tener sed. διώκω perseguir; buscar, acusar. δοκέο>ω f. -ξω creer; parecer, pa­ recer bien; τό δοκοΰν parecer, convicción, δόλος, ου (ó) engaño, trampa, δόμος, φυ (ó) casa, palacio, δόξα, ης (ή) opinión, gloria, fama, δόρυ, δόρατος (τό) lanza, δουλίύω ser esclavo (de, dai.). δούλος, ου (ó) siervo, esclavo, δούναι inf. a. dt δίδωμι. δράω-ω hacer; obrar, trabajar, δύναμαι poder, ser capaz; valer, δύναμις, εως (ή) fuerza, poder, δυνάστης, ου (ó) soberano, señor, δυνατός, ή, óv capaz, fuerte; po­ sible; κατά τό δυνατόν en lo poeible. 5úo, olv num. tard. dos. δύω sumergirse, hundir. Med. su­ mergirse, ponerse (un astro), δωρον, ου (τό) don, ofrenda, δώσειν /. Inf. de δίδωμι. E Coya /. άγνυμι. táv conj. si, en el caso que (subj.). έαυτόν, ήν, ó, pr. refi. dt 3.» pert. íáto a. εΤασα dejar, permitir, φαλον a. 2 de βάλλω, έβδομήκοντα num. tard. setenta. έγγΟς adv. cerca. Cam gen. cerca de. Éydpco /. έγερω despertar. Ιγενόμην a. 2. de γίγνομαι. έγκράτης, ης, ες moderado, amo de £γνων a. 2 de νιννώσκω. [(gen.) έγώ p r. ptrt. ¿e 1 * per x. Gr. \ lOz. ?γωγί yo por lo menos, por mi parte. ίδεδίειν plpf. del ». δείδω. Ιδωκα a. de δίδωμι. 162

Página 161

1&{ς, έθέντο* par!, a. dt ΐημι. έ$έλω querer, desear. έ$έμην a. meólo de τΟημι. ?3ηκα a. dt τί$ημι. d conj. cotia, si. Él γάο jOjalá! Gr► $ 338; el καί, καί el aún si, aun­ que, aun en el casa de que. fl conj. inftrr. si έδειξα a. dt ΒεΙκνυμι daaoc a. dt έάω. dSévcn inf. dt οϊδα. είδον a. 2 ¿t ¿páco. ίΐδώς, υ!σ, ós par/, a. 2 de οϊδα «I3e jojalá! Gr. § 338. ■Ικω p. έοικα ser parecido a (da/.). εΙκών, ¿vos (ή) imagen, pintura. (Ιλον, είλόμην a. 2 de αίρίω. (Ιμ< /. έσομαπ ser, haber, existir, είμι impf. fjfiv ir, marchar, ilirrp conj. si, si realmente. dTrov, εΙττεΤν, είπών déla. 2 dt λέγω. dpyco alejar, apartar de (,gtn.). •Ιρηκα p ft. de λέγω o dpoo. •Ip c o f . t p ¿ ¡ , a . par. ϊ Ι ρ ή ί η ν decir, ds o prtp. acus. hacia (dentro), a, en; contra, sobre; con numtr. hacia, alrededor de. [único, ik, μία, έν num. uno, uno solo, dcr-αμι entrar, dra adv. después, luego, drt... εϊτβ tonj. ya... ya...; si... o si. dxov impf. dt !χω. doiSapf. 2 dt Ϊ3ω tener costumbre, λκ, Ιξ an/t vocal, prtp. dt gen. de, desde; a consecuencia de. έκαστος, η, ov cada, cada uno. έκάσ-τοτε adv. cada vez; siempre. ÉKcrróv num. card. ciento. Ικ-βα(νω /. -βήσομαϊ venir a ser. έκεΐ adv. allí, allá; entonces, fcnlikv adv. de allí, desde entonces. ΙκχλησΙα, os (ή) asamblea, reunión, έκ-λείττω dejar, abandonar, omitir. Ικ-μαν3άνω investigar, llegar a saber, έκ-ττίνω beber, apura*. έκ-ττληξι$, ecos (ή) estupor, terror, έκ-ττλήττω impresionar, espantar, turbar, poner fuera de si. ¿ν-έπβσεν έκ-ττολιορκέω-ω rendir en asedio, έκ-ρίτττω /. -ψω arrojar, lanzar fuera de (gen.). έκ-τρέφ·ω criar, nutrir; educar, έκ-φεύγω huir, escaparse evitaras·.) Εχ-^ρων, ων, ov sin razón, fuera έκών, οΟσα, óv que consiente, vo­ luntario, espontáneo, lat. libtnt; έκών είναι voluntariamente, έλεγχος, ου (ό) prueba; refutación, έλέγχω /. -ξω censurar, refutar. έλεΤν a. τ de cdpéco. έλευθερία, as (ή) libertad, έλήλυθα pft. de Ερχομοί. έλ3οο, έλθών, ver έρχομαι. ‘Ελλάς, άδος (ή) Grecia. 'Ελλην, η vos (<6.) griego, έλττίζω /. · σω esperar, confiar. έλπί$, ISos (A) esperanza, ίλών par i. a. 2 dt αίρέ». Ε μαθον a. 2 dt μ α ν θ ά ν ω , έμαντόν, ήν pr. refl. dt 1.* per i. έμ-βαίια> entrar; e m b a t c a r ( i e ) ; me­ terse. έμ-βάλλω invadir, atacar, έμ-βλίττω mirar, poner la mirada έμεινα a . dt. μένω. [en. έμ-μένω a. ¿νέμεινα quedarse, per­ sistir, perseverar, seguir fiel (a, έμέ acus. de έγώ. [da/.). έμάί, ή άν adj. pr. pos. mío. έμπειρία, as (ή) experiencia, έμ-ττί-ιττω caer en, atacar, έν prtp. da/, en, entre dentro de. έν ntu/ro de el?, μία, {v uno. Ι ν α , έ ν ό s, de έν έν αντί os, a, ov de frente, opuesto, contrario, enemigo, adversario, έν-δέχομαι tomar, acoger, aceptar, έν-διαιτάομαι-ωμαι vivir o habitar en. έν-δίδωμι dar, proporcionar. Intr. ceder» entregarse, έν-δύω vestir, revestir; vestirse (2 acut.). ένεκα prep. gen. (a veces de/rdt dt tu compl.) a causa de, en vista de. έν-έττκην a. 2 de έμ-ττίτττω. 163

Página 162

4 ν - *ρ γ ά ζ ο μ α ι Ιν-€ργάζομαι hacer nacer en, inspi­ rar a, introducir en (da/.). έντχ9ήναι a. inf. pcs. de φέρ». Εν-Seos, os, ov poseído o inspirado por un dios; inspirado. ÉvSa adv. allí, entonces. h»Só5c adv. aqui, en este momento. CvScv adv. de, desde alli; de donde, a un lugar de donde. Ivíotí adv. a veces, alguna ver. ένταΟ$α adf. alli, entonces. Évrós adv. ji prep. de gen. dentro; τό tvrós el interior. ^τυγχάνω encontrar, venir adar, hallar en su camino (Ja/, o ¿tu.). ίξ <= έκ ante vocal. Ιξ-αττατά&>-οΐ /. -ήσα> engañar, burlar. |ξ-αρκέο>-£> alcanzar, bastar. Ιξ-βλαύνω marchar, avanzar. Ιξ-ίλέγχω probar; convencer. |ξ-4ρχομαι salir, partir. Ιξ-κτπ impere. es posible, es lícito, está permitido; Ιξόν acus. abr. siendo posible. [Í4 ». Έξήκβοητος, ου (ó) Exequestos, n. Ιξ-οιδα saber bien o exactamente, ίξ-οστρακίζωf. <r<*> desterrar, έξ-ττόζω examinat; pasar revista, έξουσία as (ή) poder, derecho. Ιξω fu /, de ξχω. ίξω adv. fuera (de, gen.). Ιοικα p ft. de εΤκω parecer a (¿ai.). έττ-αγγέλλω anunciar, declarar. éir-αιυέο-ώ f. -ήσω aprobar, ala­ bar. ίτταινοξ, ου (6) elogio, alabanza, έττάν· conj. = έττηδβν. έττ-crv - opSóo-ώ restablecer, re­ parar, enderezar, fcml conj. después que, ya que; Éirsl τάχιστα tan pronto como. t-ηειδάν conj. cuando, después que, tan pronto como (subj.). έττειδή conj. después que, ya que. f-rr-tiui im jf.-^accv ir hacia, avanzar, έττειτα adv. en seguida, después. έττ-€ξ-άγω sacar (un ejército al campo, a combatir). έττ-Ιροααι = έττ-€ρωτάω preguntar, διτΐσον a. 2 de ηίτπτω. retener, sujetar; contener, frrrí prtp. — 1 Con acus. sobre, hacia, a, contra, en relación a. — 2. Con gen. sobre, en, en tiempo de.—3 Con. da/, sobre, a causa de, por, en poder de; contra. §τπ-δ«Ικνν^ι mostrar, hacer ver. Ιττίδηξις, ecos (ή) muestra, prueba; demostración; noticia. Ιτπ-δημέω-ω estar en casa, en la ciudad, hallarse presente, (τη-δίδωμι dar además, de más; i. tn \ μεΐζον dar más y más, con exageración. 4rr-€λαννω marchar (a caballo), di­ rigirse, avanzar. έττι-9-μέο>-α> desear (gen.). Επιθυμία, as ζή) deseo, pasión, ¿ττι-λείττω dejar atrás, descuidar, faltar (el tiempo). Ιτπμέληα,ας(Α) cuidado, solicitud. ¿ιη-μελέομαι-οΟμαι cuidar, cuidar­ se, preocuparse (de, g.t de que όπως). έτημελτρ+ς, οΰ (ó) encargado. έτη-λσν9άνομαι olvidarse (de, geet. O atui ). ¿ττΐ-ορκος, ου (ó) perjuro, ίτη-πίτττο caer (sobre, da/.). ¿πι-σκέτττομαι mirar, observar, considerar, έττίσταμαι saber, ser capaz de (inf.). ¿τποτήμη, ης (ή) ciencia, conoci­ miento, saber. ¿τπστολή, ffc (ή) mensaje; carta. *ιπ-τελέο>ω cumplir, realizar, ¿-πττήδβιος, α, ov apto, convenien­ te, útil; τά έτπτήδοα lo neceas- rio, provisiones; ó Ιτπτήδηος am^o intimo, partidario, dis­ cípulo. έτπ-τν,δίυμα, ατος (τό) ocupación, práctica, profesión; hábito, έτητηδεύω practicar, ocuparse en. έτη-τί^ημι poner o colocar sobre; imponer, aplicar; añadir, έτπ-τρέττω entregar, confiar, dejar. 164

Página 163

Ιττλάγην ο Ητλήγην a. 2 pos. dt ■πλήττω. {rroycci im pf είπόμην seguir (da/.). hros, ovs (τό) palabra, verso épico, ίτιτά num. fard. siete. [Ctiitia. Ετπ)αξα, η (Λ) Epiixa, nina di έράω-ω amar, desear (gen.). Ιργάζομαι trabajar, hacer. Ipyov, ou (τό) trabajo, obra, em­ presa. [te. Ιρεισμα, erros (τό) defensa, baluar- Ιρημο^, η, ov solitario; abandona­ do, privado, falto (de, gr».). ίρίζω reñir, disputar. Ιρμηνεύ*, έω$ (ó) intérprete, έρρωμένο*, η, ov fuene, poderoso, έρχομαι a. 2 ήλ$ον, pf. ¿ Ιλήλν3α ir, venir, llegar, dirigirse a. Ip& ju t. d· λέγω o tTp-co. [ac.). Ιρωτάω-ΰ / . -ήσω preguntar (2 S -ftS Ισ3ή5, ήτοί (ή) vestido. Ισ3ίω a. 2 έφαγον comer, devorar, έσττέρα, as (ή) tarde, poniente. Ιστασαν plpf. de Τστημι, Gr. § 200 Ιστην o. 2 dt Ιστημι. (Obs. Π. έστήξω f . p f. de Τσττμι. Ιστησα a. 1 dt Ιστημι. έστώς parí. pf. 2 di Ιοτημι. Ισχον aor. dt έχω. ÉTOtpos, ov (ó) compañero, frrepos, a , ov indi/, otro (entre dos); rrtpo... Erepo* el uno...el otro. Ιτέτρωτο dt¡ plpf. di τιτρώσκω. Ιτι adv. aún, todavía. Ιτο«μο$, o?, ov dispuesto, presto, Itos, ous (t6) año. [apto. Ιτνχον a. 2 dt τυγχάνω. «0 adv. bien; recta, justamente. Εύαγόρα*, ov (Ó) Év¿goras, n. di r. Εύβοια, as (ή) Éubei, isla. •ύδαιμονέω-ώ ser feliz, tener éxito, «ύδσιμονίσ, as (ή) fel cidad, dicha, ευδαιμονίζω juzgar feliz, felicitar, ευδαίμων, ων, ov feliz, próspero, εύεργετίω-ω hacer bien (a, acus.). Εύηνό*. oO (6) Eveno, n. de ». Λ-ή9η$, TC» ^ bondadoso, simple. Εύθύδημοί, ου(ό) Eutidemo,». dtp. ζάω ε0-3νμο$, os, ov de buen ánimo. róSvva, ηρ (ή) rendición de cuen­ tas. εύ3ύ$, εΤα, 0 recto, derecho; franco. róSvs adv. directamente; al punto. ΕνκλΙΒη5, ου (ó) Eudides, n. dt 9. εΟ-κολος, os, ov contento, de buen humor, festivo, ευλαβέομαι -οϋμαι precaverse, evi­ tar. Ε>μένη$, ov (ó) Eumenes, n. dt $. eúvola, as (ή) benevolencia, afecto. eOvovs. ovs. ouv benévolo, amigo, ■ύττττήί, ή$, ¿s fácil, expedito, ευρίσκω /. εΰρήσω, a. 2 ηύρον pf. ηύρηκα encontrar, descubrir, εύρήσω /. dt ευρίσκω, ευ pos, ouj (τό) anchura, ευσεβής tis, és piadoso, respetuoso, εΰσχημοσυνη, η5 (ή) convenien­ cia, decoro, distinción, εό-σχήμων,ων,ον conveniente, de­ cente, decoroso, distinguido, εντέλεια, as (ή) simplicidad, sen­ cillez. •ύτυχίω-ώ ser feliz, tener suerte, βϊτυχής, ή$» ¿S dichoso, afortu­ nado. εΟχομαπ a. ηύξάμην orar, suplicar. εύ-ώννμθ5, os, ov izquierdo. Εφαγον a. 2 dt έσθίω ίφην impf. dt φημί. !φ3αρμαι pf. pat. dt φ$ε(ρω. ίχθρό*, ά, óv enemigo, odioso. t\upós, ά, óv seguro, fuerte, fírme. Ιχω imp. είχον, /. έξω, a. 2 έσχον, p f. Εσχηκα tener, poseer; ocu­ par, dominar, tener bajo su man­ do. Έχω j un adv. « είμ ί/ un adj. — Έχω j un inf. poder, saber, έώρων impf. de όράω. los, έω (ή) aurora. Icos tortf. hasta que, en tanto que. 2 ZAxwSos, ou (6) Zacinto, i/la. ζάω-ώ /. ζήσω vivir. 165

Página 164

ζ«γο« ζβΟγος, ονς (τό) yugo, yunta; carro. Ζεΰξις, ιδος 2^cuxis, pintor. Ίχύς, Διός (6) Zeus (Júpiter), ζημία, ας (η) multa, castigo, ζήν inf. de ζάο. ζητέω-& /. -ήσω buscar, desear ζωγραφέω-<ο pintar, ζωγράφο?, ου (ó) pintor, ζφον, ου (τό) animal, ser vivo. Η ή tonj. o, o bien; deep. de tomp. que. ή por/, in/err. ¿acaso?, ¿quizá?, ¿realmente? A ptttr arepera/iva: verdaderamente, realmente, ήα o ήβιν impf. dt είμι ir. ήγαγον a. 2 de &γω. ήγ*μών, όνος (ό) guía, jefe, general ήγέομαι -οΟμαη pensar, creer, creer (en otX conaucir, mandar, ήδέοος adv. agradablemente, ήδη adv. ya; ahora, al punto, ήδη o ήδίΐν pipf. de οϊδα. ήδιστος, η, ov suptr. de ήδΰς. ήδίων, ων, ον tomp. de ήδΰς. ήδομαπ aor. mtd. ήσθην compla­ cerse en (da/, o p ar/., Gr. 5 388, 3.·). ήδονή, ής(ή) placer, gusto; agrado, ήδύς, «Τα, 6 dulce, grato, agrada­ ble, placentero, ήκηκόη pipf. de Ακούω, ήκω /. ήξω llegar, venir, haber Ue- ήλ3ον a. 2 de Ιρχομαι. [gado, ήλικία, ας (ή) edad, época de la vida; edad del vigor, juventud, ήλίκος, η, ov pr. in/err. cuán grande, ιξ, ikos (6 , # 0 camarada, ιος, ου (ó) sol. ήλλαγμοπ pf. par. de άλλάττω. ήμαρ, ατος(τό) día; tiempo, época, ήμεΐς, ήμων pron. pers. nosotros, ήμέρα, ας (ή) día, luz del día; καθ* ήμφαν cada día. ήμέτερος, α, ου nuestro, ήμί decir. Gr. § 208, 4. ήμ»-δαρ·ικόν, oO (τ6) medio dari- co, moneda dt unas 12,50 ptar. 166 ήν tonj. contraría de Éáv. ήν impf. d* «Ιμ( y de ήμί. Ηράκλειτος, ου (ó) Hericlito, fi- ‘Ηρακλης, έους (ó) Heracles o Hér­ cules, béroe divinizado. ήσ3α 2.· ters. ring. impf. de είμί. ήσνχζ adv., tranquilamente. 'Ησιονη, ης (ή) Hesione, heroína. ήσυχία, ας tranquilidad, quietud, silencio; ήσυ^ίαν άγειν estar tranquilo, vivir en paz. ήσω / . de !ημι. ήττάομαι-ώμαι ser inferior, estar debajo, ser superado (por, gen.). η&ρον a. 2 de «ΰρίσκω. Ήφαιστος, ου Hefesto o Vulcano. ήχίω-ω resonar, retumbar. Θ 3άλαττα, ης (ή) mar. S-Ανατος, ου (ó) muerte. SotviTv, 9crvo0uai. 3ανών, de θνήσκω, δάτττω f . -ψω enterrar, sepultar. $zpaia> o Sctpp¿o>-c¡j tener ánimo, no temer, mostrarse audaz. 3αυμάζω /. -άσομαπ admirarse; preguntar con admiración o curiosidad. θιαγνης, ους (ó) Tea gen es, nom­ bre dt varón. 3άομαι-ώμαι mirar, contemplar, observar. 3ιϊος, α, ov divino, superior. 9<ίς, 3έντος par/, a. 2 de τίθημι. 9έλω o ¿3έλω querer, desear. Θεμιστοκλής, έους (6) Temístodes, pollino y general ateniense. 9ίός, ou (ό, ή) dios, diosa; divi­ nidad. StponreOco cuidar, cultivar; ado­ rar; halagar, venerar, celebrar, honrar. 3<ράτι ων, οντος(ό) servidor, criado θερμσπΰλαι, ώ^α1) la Termópilas θερσαγόρας, ου (ó) Terságorcs, n. de warón.

Página 165

θεσσαλός ο θετταλός, ή, ον tesa- lío, de Tesalia. &ωρ4ω-ώ mirar, contemplar, θήβοπ, ών (at) Tebas, t. de Beotia. Θηβαίος, a, ov tebano, de Tebae. $ηρ€ύω cazar, perseguir. $ησαυρός, o0(ó) tesoiro; depósito, θησιύς t¿X (ó) Tcsco, béroe ate- ntinte legendario. $νήσκω / 3ανο0μαι, a. 2 ¿Sctvov., pf. τί9νηκα morir, morirse, pe- 3νητός, ή, óv mortal [recer. $ορυβ4ω-ω alborotar, perturbar. $όρυβος, ου (6") alboroto, tumulto. 3υμός, oO QÓ) corazón, ánimo, ardor. 9ύρα, os (ή) puerta; palacio. 3ύω sacrincar; celebrar una fiesta (p. e., τά Αύχαια) con sacrificios. 9ώραξ, ακος (ó) pecho; coraza. I Ιατρός, ου (ó) médico. ÜWv Ιδών form at dt aor. de ópóc». Τδιος, α, ov propio, particular, pri­ vado. 15(ςι adv. particularmente. !évcrt inf. dt είμι ir. UpcOs, έως (ó) sacercote. Ιτρός, ά, óv divino, sagrado; con­ sagrado o dedicado a (gen.). Ικανός, ή, óv suficiente, capaz, apto. Ικαρος, ου (ó) Icaro, héroe. Τλ<ος, <05, ων propicio, favorable. Ιμάτιον, ου ζτό) manto. Iva eonj. final para que, a fin de que. Ιον, ου (τ6) violeta. (violetas. Ιο-στ£<ρανος, o$, ov coronado de Ιτπτίΰς, έως (ó) jinete. Ίτπτίας, ου (6) Hipias, tirano. Ιτπτος, ου (ó) caballo. Ισος, η, ov ig u a l, semejante (da/.). Ιστέ 2.· p. pl. dt οίδα. Ιστημι/. στήσω, a. 1 ίστησα, o. 2 Ιστην pf. Ιστηκα colocar, po­ ner, levantar. Intr. colocarse; comparecer; ponerse o estar es pie, levantarse. Ισχυρός, ά, óv fuerte, robusto. Ισχυρά *dv. fuertemente; mucho. Ισχύς, 0ος (ή) fuerza, vigor, poder. Ισχύω ser fuerte. Ισως adv. acaso, tal vez, posible­ mente. T tco del imper. d e ίΤμι. ·|φιγέν*ια, ας Ifigenia, bija de Aga­ menón j Clitemnistra. Τω, Ιών del v. dpi ir. K κάγα3ός =» καί Αγαθός y bueno. κα$-αιρέω-ώ derribar, destruir, καθαίρω limpiar, purificar, καθαρός, 6, óv limpio, puro, sano, καθέξοο /. de κατ-έχω. κα$-Ισ-τημι disponer, establecer, instituir. Intr. y med. establo· cerse, presentarse, llegar a ser; κ. ets llegar a, venir a parar a (acus). κά$-οδος, ου (ή) vuelta, regreso. κα$-οράω-ω o. -t!5ov observar, καί íonj. y, también, y además; καί... καί así... como tambiéa; καί et aunque. καί-mp (onj. tonas, aunque, por más que. Gr. § 364. καιρός, ού (ó) ocasión, momento oportuno, coyuntura. κακηγ©ρέα>-& hablar mal de, di­ famar. κακίζω acusar, reprochar, κακός, ή, óv malo, cobarde, mise­ rable, desgraciado; τό κακόν vicio, maldad, mal, desgracia, κακούργος, ος, ov perverso, mal­ hechor. καχόω-ω /. ώσω dañar, arruinar, devastar, καλέω-όό» f . -ήσω llamar, nom­ brar, invitar. Καλλίας. ου (ó) Odias, η. A varón. κάλλιστος, η, ov su per. dé κσλός. κάλλος, ους (τό) belleza, καλός, ή, óv hermoso, noble, exce­ lente ; καλός κάγα3ός hombre de bien, honrado, distinguido. καλάς 167

Página 166

καλώς καλώς adv. bien. κάμνω a. 2 Εκαμον trabajar, esfor­ zarse; estar enfermo, sufrir. k<5cv =* καί έάν aun cuando (subj.). κάρα (τά) indatl. cabeza, rostro. Καρία, as (ή) Caria, región de Λ ήα Menor. Κασμύλος, ou (6) Casmilo, n. de v. Καστωλός, oO (6) Castolo, e. de Lidia. κατά prep. — 1. Con acus. contra; por;según;durante; cada — 2. Con gen. de arriba abajo, de lo alto de; sobre; contra, κατα-βαίνω bajar. κατά-γ£λα>5, cotos (ó) burla, mofa, κατα-γιγνώσκω notar, juzgar, acu­ sar ; condenar (Sávcrrov a muer­ te; a a l g u i e n , p o r algo,ge*.). κατ-άγνυμι romper, quebrantar, κατ-άγω hacer bajar, llevar, con­ ducir. κατα-δύομοπ hundirse; penetrar, κατα-κάω o -καίω quemar, in­ cendiar. κατά-κ£ΐμαι yacer, κατα-λαμβάνω apoderarse de (a .). κατα-λείττω dejar, abandonar, κατα-ττλέω navegar. κοττ-αρι3μέω-& /. -ήσω contar, enumerar, κατα-σβέννυμι apagar, extinguir, κατα-σκευάζω J . -σω organizar, disponer, preparar; construir, fundar. Kcrra - σχηνόοο - ώ acampar; des­ cansar. κατ-€ΐδον a. de κα3-οράω. [tener, κατ-έχω contener, reprimir, re- κατ-ηγορίω-ω censurar, acusar (a uno gen., de algo acus. o gen.). κατ-ήγορο$, ου (¿>) acusador. κατ-opSáco-co enderezar, enmen- kovtós — koA ctCrrós. [dar. κάω o καίω /. καΰσω quemar, incendiar, encender. κίΤμαι yacer, yacer muerto, wlvos = έκεΐνος. κβλβύω exhortar, ordenar. idpas, erros ( t 6 ) cuerno, ala de ejército. κίρδο$, ους (τό) ganancia, prove- «¡ραλή, ffe (ή) cabeza. [cho. κηρά$, ου (ó) cera, κήρυξ, υκος (ό) heraldo, enviado. Κ£λ«ξ, ikos (ό) cilicio, de Cilicia. Κίμωυ, ωνος (ó) Cim6n, politice } general ateniente. [gro· κινδυνεύω arriesgarse, correr pcli- κίνδυνος, συ (6) peligro, riesgo, κινέω-ω mover, remover, agitar, κλαίω a. Εκλαυσα llorar. Κλέαρχος, ου (ó) Clearco, espartano Ktetvós, ή, óv famoso, ilustre, κλέπτης, ου (ό) ladrón, κλέτττω /. -έψω robar, κλίνη, η (Λ) lecho, cama, κλοττή, ής (η) robo, hurto, κοιμάομοπ-ώμοπ acostarse, dormir, κοινός» ή* común (a, ¿en. o d ai.); público. [(de gen.). κοινωνός, os, óv «ocio, participante κολάζω castigar, reprender, κολακεύω halagar, adular, κόλαξ, cocos (ó) adulador, κόρη. η* (f) muchacha, virgen. KopívSios, ου (ó) corintio, de Co- rinto. κοσμέω-ώ /. -ήσω ordenar, dis­ poner; ¿domar, arreglar. Med. ordenar, disponer, κοτύλη, η5 (ή) vaso, taza. Ko&pos, η, ov ligero, leve, ágil, κρατέω-ω ser fuerte; dominar, vencer, apoderarse de (gen.). κρατήρ, ήρος (ό) crátera, vasija. κραυγή, ής (ή) grito, vocerío, κρίνω f κρινώ, a. Εκρινα, p ft. κέκρικα separar, decidir, juz­ gar, criticar. Kprrtas. ου (ó) Cridas, ateniense. κρύπτω f. κρύψω cubrir, ocultar, esconder, κτάομαι-ωμαι adquirir, obtener; κέκτημαι perf. poseer, tener, κτήμα, o t o s (ó) bien, posesión, κυβερνήτης, ου (ó) piloto. KÚptos, α, ov señor, soberano, amo. 168

Página 167

ΚΟρος, ου (ό) Ciro, rtj de Persia. κύων, κυνός (δ) perro, κωλύω impedir, prohibir, κώμη, ης (ή) aldea; barrio, κώνειον, ου (τό) cicuta. Λ λαβεΤν, λαβών, ώ λαμβάνω, λαθείν, λαθών, de λανθάνω. Λακεδαιμόνιος, ου (ó)lacedemonÍo. λαμβάνω /. λήψομαι, α. 2 έλαβον, pft. «Τληφα coger, tornar, recibir. Λάμπρος, ου (6) Larrpros, η. de r. λαμπρός, ά, óv brillante, sereno, λανθίνω /. λήσω, α. 2 Ιλαθον estar o pasar oculto, escapar, Gr. § 388, 1.°; olvidarse (a, acur.). Λατώ, ους (ή) Leto, madre de Apolo. λέγω / Ιρώ, a. είττον, p ft. Λρηκα decir, hablar; λέγω «υ o κακώς decir bien o mal 'de, acus.'); ó λέγων orador. λ*1α, crs (ή) botín, presa, λείπω a 2 EXnrov, p ft. 2 λέλοιπα dejar, abandonar, faltar. M td. quedar. Pos. ser dejado, quedar atrás, ser inferior (a, gen.). λίλοιττα p f. de λείπω. \Bgto. Λέσβος, ου (ή) Lesa os, isla del λευκός, ή, óv bíanco, claro. Λεωνίδας, ου (ó) Leónidas, ληστικόν, oO (το) piratería, λησω fu t. dt. λανθάνω, ληφθήναι inf. a. pos. de λαμβάνω, λήψομαι f . de λαμβάνω. λ(αν adv. mucho, demasiado, λίθινος, η, ov de piedra, λίθος, ου (ó y ή) piedra, roca, λιποφός, ά, óv hermoso, risueño, λιπιΐν aor. inf. de λβίτω. λογίζομαι calcular; reflexionar, pensar. λόγος, ου (ó) palabra, discurso; razón, razonamiento; fábula, λοιπός, ή, óv restante, que queda; τό.λοιπόν adv. en adelante. Λυδία, ας (ή) Lidia, región del A sia. Λύκαια, ων (τά) Liccas o Luper- cales, fiestas en honor de Zeus Liceo. λύκος, ου (ó, ή) lobo, loba. ΛυκοΟργος, ου (ó) Licurgo, legis­ lador de Esparta. λυπέω-ώ afligir, molestar, dañar, λύπη, ης (ή) dolor, aflicción, λυπηρός, ά, óv triste, penoso, aflic­ tivo, doloroso, molesto, λυσι-τελέω-ω ser ventajoso, con­ venir. λύω desatar; aflojar, quebrantar, λωτο-φάγοι, ων (oí) lotófagos, pueblo legendario de A frica. λφων, ων, ov tomp. de άγα9ός me­ jor, preferible, más ventajoso. M μάζα, ης (ή) pan de cebada. μαθ«Τν, μαθών, de μανθάνω, μαθητής, oO (6) discípulo. Μαίανδρος, km (ó) Meandro, rio. Μακεδονία, ης (ή) Maccdonia. Μακεδών, όνος oiacedonio. μακρός, ά, óv largo, alto, extenso, μάλα adv. mucho; bien, μάλιστα sup. de μάλα, mucho, muy, mayormente, en más alto grado, principalmente, especialmente, precisamente, μάλλον tomp. de μάλα más. μανθάνω a. 2 έμαθον aprender, sa­ ber, informarse, inquirir, μανία, ας (ή) locura, extravio, fu­ ror. Mavrívtta, ας (ή) Mantinea, r. de Artadia. Μαραθών, ώνος (ó) Maratón, μάρτυς, υρος (ó) testigo, mártir, μάταιος, α, ov vano, inútil, necio, μάχη, ης (ή) batalla, combate, μάχομαι /. 2 -οΰμοπ combatir (a, da/.). Μεγαρeus, έως (ó) de Mcgara. μέγας, μβγάλη, μέγα grande, ex­ tenso; importante; μέγα adr. grandemente, muy, mucho. μέγας 169

Página 168

μέγιστο?, η, ον ntp. dt μένα*, μίΐζοον, oov, ον tomp. di μέγα?·. μεΐων, ων, ον tomp. di μικρό?. Μίλητο?, ου (ό) Meleto, acusador di Sócraltj. μέλλω pcnsai, tener idea de (jnf.)\ ir a, estar a punto de, haber de; aplazar, vacilar, haber de hacer, μέλο?, eos o ov? ('τόΛ miembro, μίμνημαι pft.. mtd. di μιμνήσκ-ω. μέν partíc., por una parte, μένω a. Ιμεινα permanecer, man­ tenerse firme; esperar, aguardar. Μίνων, ωνο? <ó) Menón, n. dt paró». μέρο?, ov? (τό) parte, destino, lote, μέσο?, η, ov medio, en medio, Gr. § 81, 3.°; τό μέσον el centro, μεστό?, ή, óv lleno (de, £#/».). μετά prtp. 1. C on acu sdespués de, 2. Con gen., con, entre, μττα-δίδωμι dar parte (de algo,¿*».). μττα-μέλω imptrs. dar pena o arre­ pentimiento (a alguien, d at.; de algo ¿en. o par tic.). μτταξύ adv. en medio, en mitad. Con t>art. μεταξύ λέγοντα en mitad del discurso, μττα-πέμπω j mtd. hacer venir, μετα-πίπτω caer de diferente lado, μέτοχο?, o?, ov participe (de, ¿tn.). μέτριο?, a, ov mesurado, modera­ do, sobrio, proporcionado, μέχρι (?) prtp. gen. hasta, μή adv. no. Conj, que no, para que no; ton verbos dt temor, que, μη5?ί?, μία, έν indtf. nadie, nada, ninguno. Μηδέν adv. (en) nada, μηδέττοτε adv. nunca, jamás, μηδισμό?, ov (6) inclinación o ad­ hesión a los medas o persas, μήν, μηνό? (ó) mes, mes lunar, μήτε conj. ni. μήτηρ, μητρό? (ή) madre, μηχανάω-ω idear, imaginar, μία ftm . de «!?. μίγνυμι p f. pai. μέμιγμαι mezclar, μικρό?, ά, óv pequeño, corto, bre­ ve, insignificante, humilde. Μίλητο?, ον (ή) Mileto, t. di Jonia. μέγιστος 170 μιμίομαι-ονμοπ imitar, μιμνήσκω/. μνήσω a. ?μνησα1>ί»οστ recordar, recordar. M td. a. έμ- νήσθην pft. μίμνημοπ recordar, acordarse (de, ten. o acus.). Μίνω?, ωο? (ό) Minos, rty dt Creta. μισέωκδ detestar, odiar. μισ9ό?, ον (ó) sueldo, paga, μνσ, ας (ή) mina, moneda de totas 97 ptas. μνήμα, erro? (τό) recuerdo (signo que sirve oe), monumento, se­ pulcro. μνήμη, ης (ή) memoria; recuerdo, μνήμων, ων, ov que recuerda (gtn.). μνήσσι a. in fd e μιμνήσκω. μνήσω f . di μιμνήσκω. μόνο?, η, ov solo, único; μόνον adv. solamente ;ού μόνον...άλλά καί no sólo... sino también, μουσική, ή? (ή) arte de las musas, música, canto; poesía. μ09ο?, ου (ó) palabra, discurso, razón; relato, fábula, mito. Μνσό?, oO de Misia, en A sia Menor. μ«3ρο$, a, ov loco, insensato, necio. N Νασίων, ωνο? (ó) Nasión, n. dt v. vav?, vscós o νηό? (ή) nave, barco, ναυτικόν, ον (τό) armada, νεανία?, ον (ó) joven, muchacho, νεανίσκο?, ov (ó) jovenzuelo, νέμω distribuir, apacentar. Med. pacer; ocupar, administrar, νέος, a, ov nuevo, joven, νήε? nom. pl. de vav?. νήσο?, ον (ή) isla, νικάω-ω /. -ήσω vencer, haber vencido, ser vencedor, νίκη, η? (ή) victoria, triunfo, νοίω-ό ver, pensar, entender, νομίζω pensar, juzgar, creer, νόμισμα, erro? (τό) moneda, νόμο?, ov (ó) uso, costumbre; ley. vov?, oO (ó) inteligencia, espíritu, mer.te, pensamiento; sentido •νκτερτίω pernoctar, vivaquear.

Página 169

vOv, vW adv. ahora, en seguida; hace poco, dentro ác poco, νύξ, νυκτός (ή) noche, νώ = vtot nosotros de·. Gr. § 128. ξιΐνος o ξένος, ov (ó) extranjero, mercenario. Ξενία*, ου (ó) Jenias, n. dt varán. Ξ κνοφ & ν, ώντος (δ) Jenofonte, his­ toriador y filósofo a trátense. Ξέρξης, ου (6) Jerjes, rey Jun a. ξίφος, ους (τό) espada, puñal, ξυν- ■» συν-. O δ, Λ» τό art. el, la, lo. Ό μέν... δ 51 éste... aquél, el uno... el otro, ó neutro sing. del relativo. δδβ, ήδβ, τόδβ demost. ¿«te, ésta, esto. δ&νω caminar, bajar, recorrer, όδοιπορέω-ω andar, pasar, δδός, ον (ή) camino, dirección, όδούς, όντος (ó) diente. [viaje, δδυρομαι lamentarse; deplorar. 'Οδυσοεΰς, έως (ó) Ulises, héroe. &9ev adv. de o desde conde, οϊδα pf. ton valor de pres., f. εΤσομοη saber, conocer, comprender. οΤκαδε adv. a casa, a a patria, οΐκέτης, ou (ó) criado, familiar. ο!κέω-ω /. -ήσω habitar, vivir. οΙκία, ας (ή) casa, οϊκοι adv. en casa, en la patria, οίκτίζω compadece»:, οίμαι o οίομαι creer, pensar, su· poner. οίμοι intrrj. jay de mt jahl οίνος, ου (δ) riño, οίος, α, ον cuál, qué, de qué clase. Pr. corre!, de toIck o τοτοϋτος cual, como. Olóv τέ βΐμ» « inf. soy capaz de; οϊόν τ | tcmv e* posible, οίς, otó* (ή) oveja. ο!σ9α 2.· sing. de οϊδα. δπλον ÓKvko-ώ temer, vacilar, dudar, δλβιος, α, ov feliz, dichoso, δλβος, ου (¿) dicha, felicidad, δλίγος, η, ov poco, pequeño, es­ caso, débil. 'Ολίγου 5*!v esta* a punto de, faltar poco para, casi, όλτγωρέω-ω preocuparse poco ( g j δλος, η, ov todo, entero, total. 'Ολύμπιο*, β, ov Olímpico. "Ολυμπος, ου (δ) Olimpo. Όλυν&ο», ί»ν lo» Olintios, habi­ tantes de Olinto, en Calcldica. όμαλίζω fut. -Ισ« igualar, δμβρος, ου (δ) lluvia. 'Ομηρος, ου (δ) Homero, δμιλέω-ω tener trato con, frecuen­ tar, encontrarse, estar con (da/.). δμιλία, ας (ή) asamblea, reunión, compañía, sociedad, trato, δμμα, οττος (τό) ojo, mirada, vista, δμοιος, α, ov semejante, igual, δμοίως adv. de igual modo; δμο(~ «ος...καί odat. igualmente... qufc. δμολογέω-£> /. -ήσω estar o po­ nerse de acuerdo; reconocer, confesar, δμό-τιμος, ος, ov igual en dignidad. P l. homótimos, altos digna/arioe δμνυμ» a. ώμοσα jurar. [persas. δμως adv. sin embargo, δναρ (τό) sueño, ensueño, όνειδίζω injuriar, reprochar, cen- δνησα a. de δνίντμι [surar. δνίνημ» ser útil, servir (a, acus.}. δνομα, ατος (τό) nombre, palabra, όνομάζω nombrar, llamar, δξέως adv. de δξύς. δξύς, ιΐα, 0 agudo, penetrante i agrio; vivo, ano, sutil, rápido. Adv. όξυ, δξέως rápida, aguda­ mente. δπη adv. por dónde; cómo. δτησ3*(ν) adv. detrás, por detrás. δτπσ3οφΰλαξ, α*ος (6) soldado de la retaguardia. δτΓλίζω,/. σω armar, equipar, δττλίτης, ου (δ) hoplita, soldado ée infantería pesada. δττλον, ου (τό) arma. 171

Página 170

6 no ι δποι adv. adonde, en donde. όποΤος, o, ov com í, dt -rolos cual, como, que; in/err. indir. cuál, qué. όπόσος, η, ov corre!, dt τόσος y τοσοϋτος cuanto, como; intcrr. indir. cuánto, cuán grande, όπόταν y 6kóts conj. cuando, siempre que. όπ<ος conj. como, de modo que, de que, para que, a que, que. ópáco-ΰ impf. ίώρων, f . δψομαί, a. 2 eíSov, pft. έόρακα ver, mirar. ΡΥή» ñs (Á) pasión, ira, cólera, όργίζομαι irritarse, indignarse (con, da/.). όρέγομαι aspirar a, desear (gen.). óp9óco-£> alzar, reanimar, erguir. ópS&s adv. bien, rectamente, όρκος, ου (ó) juramento, όρμάω-ώ empujar, poner en mar­ cha, emprenaer, dirigir (un ejér­ cito); lanzarse. Mtd. lanzarse, partir. όρος, ou (τό) monte, altura. ÓS, ή, ó pron. relativo, que, el cual, quien; ftv φ mientras, όσιος, α, ov santo, justo, lícito, δσος, η, ov cuan grande, cuanto. δσ-rrtp, ή-trtp, ό-τπρ precisamente el que, el que, que. όσ-τις, ή-τις, ο-τι pron. reí. indef. quien, el que, quienquiera que sea el que, cualquiera. Inttrr. qué, quién. [que. όταν, ó tc adv. cuando, siempre ότι conj. que; porque, puesto que. ó Ti neut. sing. de όστις. oú (ούκ an/t vocal, ούχ(ι) ante espi- ri/u áspero') adv. no. oO adv. en donde. ούδαμοΟ aJv. en ninguna parte. ο05-«ίς, -μία, -έν nadie, nada, nin­ guno; ούδέν adv. nada, en abso­ luto. ούδέ-ποτε adv. jamás, nunca, ούκ = ού. ούκέπ adv. ya no; de ningún mo­ do. ούκ-οϋυ adv. asi pues, ούν adv. en efecto, ciertamente. Ού-ΤΓΟΤΤ adv. jamás, ού-πω adv. aún no; de ningún mo- ούρανός oO (ó) délo. [do. ούς, ccrrós (τό) oreja, oído, ού-τ* adv. y no, ni. ούτος, σΟτη, τούτο éste, ésta, esto; είς τοΟτ' Απληστίας a tal punto de insaciabilidad, de codicia. ούτω(ς) adv. así, de este modo; así pues; tal, tan, tanto. ούχ, οΰχί - ού. ......... όφελος, ους (τό) utilidad, ventaja, όφθαλμός, ού (ó) ojo, vista, όφθηναι inf\ a. pas. de όράω. όφις, «ος (δ) serpiente, δψις, ecos (ή) vista, mirada, visión. Π παΒεΙν, πα3ών ¿ti α. 2 dt πάσχω, παιδεύω educar, instruir, formar, παιδίον, ου (τό) niño, hijo, παιδο-τρίβης, ου profesor de gim­ nástica para los niños, παϊς, παιδός (ó, ή) hijo, niño, mu­ chacho; esclavo, πάλαι adv. hace tiempo. Παλαμήδης, ους Palamedes, btroe. πάλιν adv. de nuevo, a su vez. παντάπσσι adv. enteramente, ab­ solutamente, sin duda, cierta­ mente. πανταχό9*ν adv. de todos lados, πανταχοϋ adv. en todas partes, παντός ¿en. s. de πας. πάππος, ου (ó) abuelo, παρά prtp. 1. Con acus. hacia el lado de, a casa de, a lo largo de; durante; contra. 2. Con gen. del lado de, de parte de. Con da/, al lado de, cerca de; entre, παρα-βαίνω transgredir, violar, παρ-αγγίλλω anunciar, ordenar, transmitir una orden o consigna, παράδεισος, ου (ó) parque, jardín, ίδωμι entregar, transmitir, 172

Página 171

Πλάτων παρα-καλέω-oS mandir, llamar, παρα-κβλευομαι exhortar, animar; dar órdenes, recomendar, παρα-νομέω-ω quebrantar las leyes, παράπαν (τό) adv. enteramente; con negación, en manera alguna, παρα-πλήσ\ος, os, ov casi igual (da!.). τταρα-<τκευάζω preparar, disponer. 1 πάρ-βιμι (de είμί ser) estar pre­ sente, acompañar, asistir (da/.); τά πάροντα las circunstancias actuales. 2 ττάρ-βιμ» (dé είμί, ir) avanzar, presentarse, llegar, ser enviado. ποτρ-έρχομαι pasar, avanzar, llegar, πα^-έχω procurar, proporcionar, παρθένο*, ου (ή) virgen, doncella, nápios, a, ov de Paros, isla ¿ti Egto. παρ-ίστημ» establece», poner, co­ locar. Intr. y mtd. estar cerca, ocurrirle o sobrevenirle a uno, estar presente o presentarse. rrápov9s(v) adv. ante, delante (de, gen.); antes, nápos, ου (ή) Paros, Isla del Egto. ríapOocms, t&os (ή) Parisatis, mu­ jer de Darlo. nos, ττασα, παν g. παντός todo. Πασίων, ωνο* (ó) Pasión, n. de v. πάσχω f . πείσομαι e. 2 Εττοώον, pf. 2 TrénovSa sufrir, experi­ mentar, πατήρ, Trorrpós (ó) padre, ironrpls, t5o> ¿ή) patria, παύλα, η* (ή) descansa, reposo, cese, fin. παύω hacer cesar. Med. cesar, desistir, descansar (de, gen.). πβδίον, ou (τό) llanura. π«19ω a. Ιπιισα convencer. Med. dejarse convencer, obedecer, πίΐνάω-ω t. -ησα tener hambre, πιράομαι-ωμαι intentar, probar, procurar, πβίσαι inf. aor. de πείθω, ir^ayos, ous (τό) piélago, alta mar. πέλα adv. cerca; ó πέλα* el vecino, πέμπω /. -ψω envier, mandar. Trévxjs, ητο* (ó) pobre, necesitado, πενία, as (ή) pobreza, indigencia, πέντε num. card. cinco. πέποι9σ pf. ¡nd. de -ιτεί9ω. πεπτωκά^. uia, ός parí. p f. de πίπτω. περαίνω cumplir, acabar, realizar, περί prep. 1. Con acus. alrededor de, en relación. Con gen. acerca de, sobre, de. περι-άγω llevar, llevar consigo. Περίβοια, as (ή) Pcribea, heroína. περι-γίγνομαι aventajar, ser supe­ rior, ganar (a uno,¿«i. en algo, da/.). περι-μένω aguardar, esperar, so­ portar. Περικλή» ¿ou$ (ó) Periclea. περι-πίπτω caer sobre, en (da/.); verse aquejado (por algo, da/.). περι-ρρέω a. 2 -ερρύην correr, fluir en derredor, caer resba­ lando. περιστερά, ás (ή) paloma. Πέρσης, ou (ó) persa. [persa, περσικός, ή, óv de los persas, πεσων, ουσα, óv par/, a. 2 de πίπτω, πέτρα, as (ή) piedra, roca. "ηγή. (Λ) fuente, πήγνν/μι fijar, helar; helarse, πηνίκα adt. ¿a qué hora?, ¿cuán­ do? πήρα, ας (ή) alforja, morral, πιείν inf. a. 2 de πίνω. πι9έσ9αι inf. a. med. de πείδω. πΙν»ω λ. Εττιον. pf. πέπωκα beber, πίπτω α. ίπεσον p f. ιτέπτωκα caer. πιστεύω confiar, f.arse (de, da/). πιστός, ή, óv fiel, digno de fe, seguro, πιστότης, ητος (ή) fidelidad. Πλάταια, as (Λ) y Platea, ciudad de Beoda. πλάττω /. -acó modelar, inventar. Πλάτων, covos (ó) Platón. 173

Página 172

π λ ί θ ρ ο ν πλΙΒρον, ου (*ró) pletro=100 pies. πλεΤστος, η, ον sup. de πολύς mu­ chísimo, numerosísimo. ΠλίΤσ- τον adv. muy, muchísimo, lo más. πλείων, ων, ον tomp. dt τολύς mayor, más numeroso. Πλέον, έτιΙ πλέον adv. más, en la ma­ yor parte, πλιονεξία, ας (ή) codicia, avaricia, πλέω a. ίττλευσα navegar, bogar, ■πληγείς, έντος pan. a. de πλήττω. πλή3ος, ους (τό) multitud,pueblo; abundancia, número, cantidad, ττλήν adv. excepto, salvo (gen.). πλήρης, TC# *S Heno, repleto (gen.). πλήττω a. 2 pcs. έττλήγην o Ιπλάγην golpear, pegar, herir, choca-r. πλοϊον, ου (δ) buque, nave, πλούσιος, α, ov rico, opulento. πλσυτέα>-ώ ser rico, enriquecerse. πλοΟτος, ου (δ) riqueza, abun­ dancia. ιτνίϋμα, ατος (τό} aire, espíritu, ττοδαπός, ή, óv ¿ae qué país? ποΕός gen. s. ¿Je ποΟς. ποιέω-ω hacer. Περί πλείονος ποι- ιϊσδαι hacer más caso de (atus.) que de (gen.). Ποιέω εν o κακώς hacer bien o mal (a, atus.). ποιητής, oO (δ) creador, autor, poeta. ποίησις, εως (ή) creación, poesía, ποιμήν, ένος (δ) pastor, ποϊος, α, ον ¿cuál? ¿de qué clase? πολέμαρχος, ου (6) polemarca, generad del ejército de Λ tenar. Πολέμαρχος, ου (δ) Polemarco, η. de varón. πολίμέω-ω hacer la guerra (a, ¿a/.). πολβμικδς, ή, óv de guerra, con­ cerniente a la guerra,, belicoso, πολέμιος:) α, ov enemigo, πόλεμος ου (δ^ guerra, combate, πολιορκέω-ω / -ήσω sitiar,asediar, πόλις, βοος (ή) ciudad, Estada, πολιτίία ας (ή) régimea político, vida pública, política, gobierno. πολιτϊΰω vivir como ciudadano, ser ciudadano; gobernar, πολίτης, ου (ó) ciudadano, πολιτικός, ή, óv ciudadano, cívico, político, público. Ό πολιτικός el hombre de Estado, πολλάκις adv. muchas veces, ττολλαχου adv. en muchos sitios; en muchos casos, muchas veces. πολυ-μα3(α ας (ή) erudición, πολυ-νοία, ας (ή) saber, πολύς, πολλή, πολύ mucho, nu­ meroso. 01 πολλοί la multitud, el pueblo; πολύ adv. mucho. Πολυξένη, ης (ή) Polixena, nombre dt mujer. πονέω-ώ trabajar, fatigarse, penar, πονηρία, ας (ή) malicia, maldad, πονηρός, ά, óv malo, perverso, πόνος, ου (δ) trabajo, fatiga, pena, πορεύομαι ir, marchar, viajar. πορ3έο-& saquear, devastar, πόρροο adelante, lejos, πορρωτέρω tomp. de πόρρω. πόσος, η, ov interr. ¿cuán grande? ¿cuánto? ποταμός, ου (δ) ríot, corriente, ποτέ adv. ene///, un día, una vez; quizás, πότ» adv. ¿cuándo? Ποτίί&αια, ας (ή) Potidea, capi­ tal dt Tracia. πότερος, α, ov ¿cuál de los dos?; πότφον... ή si... o. πότνια, ας (ή) dueña, soberana, που adv. ¿en dónde? πού adv. enc/ít. en alguna parte; quizá» casi, más o menos, a lo sumo. πούς, ποδός (ó) pie, pierna, πρδγμα, ατος (το) acción, asunto, empresa; circunstancia. πρΛξις, ιως (ή) - πραγμα. πρ<?ος, *Τα, ον suave, dulce, afable, πράττω/, -ξω hacer, obrar, rea­ lizas. π ρέπω convenir, ser propio de (dattro); πρέπει Impere, convie­ ne, es natural. 174

Página 173

πρΑσβυς, βως (6) viejo, anciano; enviado, embajador, legado, πρIvadv. antea; conj. antes que o de. πρόprtp.gtn. delante de, antes de; por, a Uvor de. προ-αιρ&*>-ώ sacar. Med. elegir, preferir. [poner, προ-βάλλω lanzar, proponer, ex- κρόβατον, ov (τό) oveja, πρό-γονος, 05, ov antepasado, προ-δίδωμι traiciona;. Πρόδικος, ου (6) Pródico, n. dt p. πρό-ειμι (dt είμι) avanzar, dirigirse, προέρχομαι avanzar, seguir ade­ lante, ir lejos; acercarse, visitar. πρά-$υμος, os, ov bien dispuesto, voluntarioso, resuelto, celoso, προ-καταλαμβάνω tomar, ocupar de antemano, προ-κηρύττω /. -ξω publicar o proclamar por un heraldo, προ-λίγω predecir, avisar, publi­ car. πρόνοια, as (ή) previsión,pruden­ cia. Πρόξενος, ου (ó) Próxcno, n. dt r. npós prtp. 1 Con acus. hacia, a, en relación a, contra, para. 2. Con ten. del lado de, en nombre de. 3. Con da!, cerca de; además de. προσ-ελαύνω avanzar, marchar, προσ-ήκω venir a, llegar; intere­ sar, convenir, importar, ser justo. 1 ττρόσ-«ιμι {dt ·1μ( ser) estar junto a, pertenecer a, ser propio de (da/.). 2 πρόσ-«ιμι (dt βΤμι ir) = προσ­ έρχομαι. προσέρχομαι ir hada, acercarse, avanzar, venir. [ción προσ-έχω atender, aplicar la atcn- πρόσθεν adp. delante, ante (de,¿ee.). πρόσ3ημα, aros (τό) apéndice, πρόο-οδος, ου (ή) acceso, ingreso. προσ-ποίέομαι-οΟμαι fing ir, alegar, πρόσ-ρησις, εως (ή) saludo, προστάτης, ov (6) jefe, goberna­ dor. ¿ώμη προσ-τάττω ordenar, mandar, πρόσω adv. lejos de (gen.). Προταγόρας, ου (ó) Protágoras, sofit/a. πρότερος, α, ov primero de dos, anterior; (τό) πρότερον adp. antes. πρό-φαστς, βως (ή) motivo, pre­ texto. προ-φυλάττω velar, vigilar f>or. πρώτος, η, ov primero; πρώτον o πρώτα adp., en primer lugar, por primera vez. πτερόν, oO (tó) ala, pluma. πτην05, ή, óv, alado, volador, πτωχός, oO (ó) pobre, mendigo. Πυθαγόρας, ού (6) Pitágoras, filó­ sofo. Πυ3ια (τά) los juegos piticos; Πύ3ια νικάν vencer en los jue­ gos pfticos. πυξ adv. en el pugilato, πυνθάνομαι a. 2 ϊπυ3όμην pre­ guntar, informarse, observar, llegar a saber, πυρ, ττυρός (τό) fuego, πυραμίς, ίδος (ή) pirámide, πυρόω-ώ /. -ώσω incendiar. ΠΟρρος, ου (6) Pirro, rey dt Epiro. πώ adv. todavía, de algún modo, πώς adv. ¿cómo? ¿por qu¿? πώς adv. encllt. de algún modo, quizá, poco más o menos. P ^αγηναι a. inf. pos. dt ¿ήγνυμι. £?διος, a, ov fádl, cómodo, hace­ dero. /. ^εΰσομαι fluir, correr. ^η3ε!ς, έντος par/, a. pas. de εΐοω. Ib ή μα, ατος (τό) palabra; oraen. Ρητορική, ής (A) 1 oratoria, retó- φήτωρ, ορος (ó) orador. (rica. ‘Ρόδιος, a, ov ele Rodas, rodio. ¿xbfiov, ου (τό) rosa. £υε(ς, ίντος par/, a. 2 dt ^έω. φυ3μός, oO ritmo, cadencia, armo· ^ώμη, ns (ή) fuerza, poder, [nía.

Página 174

Σαλαμίς Σ Σαλαμίς, Ινος (ή) Sala mina, isla. σαλπίζω a. -ξα tocar la trompeta; dar la señal con ella. Σάμος, ον (ή) Sanaos, isla del Eeeo. Σάρδεt$, ecov (al) Sardes, capital de la Lidia en A sia Menor. σάρξ, σαρκός (ή) carne, σατράπης, ου (6) sátrapa, gober­ nador de una provincia persa. σαυτόν, ήν y σεαντόν, ήν a tí mis­ mo. σί, oo(, σοΟ, de σύ crtfko venerar, adorar, respetar, σιμνός, ή, óv venerable, augusto, grave, suntuoso, lujoso, cegio. Σιΰθης, ου (ó) S cutes, rey tracto. σημαίνω f. -avcS hacer una señal, dar una orden, σημίΐον, ου (τό) indicio, señal; prueba, σιγάω-ώ f. -ήσω callar, στνή, ής (ή) silencio, σίδηρος, ου (ό^ hierro; espada. Σιδών, ¿νος (η) Sidón, t. fenicia. Σικελία, ας (ή) Sicilia, σίτος, ου (ό) trigo, pan; alimentos, σιωπάω-ω /. -ήσω callar, σκέπτομαι /. -ψομαι examinar, con- σκηνή, ffc (ή) tienda. [siderar. σκιά, ας (ή) sombra. σκληρό$, ά, óv duro, seco, difícil, σκοτϋω-ώ examinar, reflexionar, buscar, cuidarse de, precaverse σκορ π! os, ου (ó) escorpión. [ de. σκότας, a, ov oscuro, de noche. Gr. S 253. Σκύ9η5, ου (ó) Escita, de Esciiia. σμικρός, ά, óv = μικρ05. Σόλων, ωνος (ó) Solón, legislador de Atenas. σο<ρία, as (ή) prudencia, ingenio, habilidad; sabiduría, σοφιστή, oO (ó) sabio, sofista, maestro de filosofía y retórica, σαρός,ή, óv sabio, hábil, prudente. Σπάρτη, ης (ή) Esparta. Σπαρτιάτης, ου (δ) espartano. 176 σπτυ*ω apremiar; apresurarse, σπονδή, ή$ (ή) libación tratado, alianza; tregua, armisticio. cmou6aTos, a, ov diligente, activo. σττο\£ή, fjs (ή) afín; seriedad, στάδον, ου (τό) p l. στάδιον esta­ dio ( = 178 metros), στάς, δσα, άν part. a. de Τστημι. στενάζω/. -ξω gemir, lamentarse, στηχίς, ή, óv estrecho, σπρέο-ώ f . -ήσω privar, despojar (de, gen.). στέφανος, oj (ó) corona, diadema, στίφονόω-ώ coronar, στολή, fjs (f|) vestido, traje. Στησχγόρας, ου Esteságoras, n. στόμα, orro; (τό) boca. [de v. στράτενμα, ortos (τό) expedición, campaña, ejército, στρατιυω militar, ir a la guerra, hacer una campaña, conducir un ejército. 0Tpcrmyfc0-¿5 f . -ήσω mandar un ejército, ser estratega, guiar, conducir, στρατηγία, as (ή) mando de un ejército; estratega; campaña, στρατηγός, ου (ó) general, στρατκατης ου (ό) soldado, στρατιά, ας (ή) ejército, στρατόπίδον, ου (τό) campamen- στροτός, oO (ό) ejército. [to. στρβτττός, <Λ (ό) collar, συ prm . perc. 2 pers. tú. συγ-γενή5, ή5, ás pariente, συγ-γΐγνομαι estar con, entrete­ nerse con, conservar con, vivir cor (da tito). m/y-γράφω, escribir, redactar. σννγ«ιιη, ης (ή) perdón, Συίννϊσ^, ιος (ό) Sienesis, rey de Cilicia. «τυλ-λαμβάν» coger, detener. συλ-λέγω reunir, jiuntar. fder. συμ-βαίνω llegar, acontecer, suce- συμ-βάλλω echar, suministrar. Med. prestar (para, rts y acus.). συμ-μαχία, ας (ή) alianza. σύμ-μαχο$, os, ov aliado.

Página 175

ονμ-ττίμπω enviar juntamente (A). cvu-TTOpcvoμαη ir, partir junta­ mente. συμ-φέρω ser útil, ayudar; imperr. conviene, aprovecha, ayuda, συμφορά, δς (ή) desgracia, suceso, ούν prtp. dat. con, de acuerdo con, con la ayuda de. ow -άγω reunir, cojer, convocar, συν-αιρέω-ω reunir, juntar; ώς σννελόνη elirtlv para abreviar, en una palabra. σ>ν-δ€σμα, ων (τά) lazo, unión, atadura. συν-6ικάζω formar parte de un tribunal. <τύν-δοκέω-ώ aparece: bien, igual­ mente. <τύν-€ΐμι estar unido a, vivir con (d.) συν-έρχομαπ encontrarle, reunir­ se, ir con. ουν-ή^ης. ης, «ς acostumbrado, íntimo, confidente, familiar, σύν-θημα, οττος (τό) consigna, σνν-οιδα saber con, ser confidente o testigo; tener conciencia de: σννοιδα έμαντφ σοφός <^>v tengo conciencia de ser sabio, σνν-οικέω-ώ vivir, estar con (Ja/.). συν-τάττω disponer en buen or­ den, organizar, reunir. σνν-τέ$ραμμοα, de συ*-τρέφω. συν-τέμνω cortar, abreviar, συν-τέταγμαι, dt σνν-τάττω. συν-τρέφω educar juntamente; for­ marse, constituirse, educarse. σφ«νδονάω-ώ /. -ήσω lanzar, dis­ parar, tirar con honda. σς1ς, σφάς pr. pi. de 3. ptrt. σφοδρός, ά. άν violento, vehemen­ te, fuerte, σφζω /. σώσω salvar, librar. Σωκράτης, ου (6) Sócrates. otHia, ατος (τό) cuerpo, σωτηρία, ας (ή) salvación, σωφροσύνη, ης (ή) juicio, mode­ ración, prudencia, modestia, σώφρων, ων, ον juicioso, mode­ rado, cuerdo. τιμή Τ τακίίς par/, a. pos. 2 dt τήκω. τάλη3ές = τό άλη9ές. τάλας, en να, αν desgraciado, τάλλα = τά άλλα. τάξτς, κος (ή) fila, orden, puesto, ταραχή, ής (ή) tumulto, ταρ&ττω /. -ξω agitar, perturbar, τάττω /. -ξω ordenar, poner en fila, asignar un puesto. ταΟτα ntut. p i. dt ούτος. ταφή, ής (ή) sepultura, funerales, τάφος, ου (δ) tumba, τάφρος, ου (ή) foja, trinchera, τάχα adv. pronto; quizá, τάχιστος, η, ον tuferl. dt ταχύς; τα^ΐστην, ώς τάχιστα lo más rápido posible, ταχέος adv. dt ταχίτς ταχύς, sla, ύ rápido, veloz, ligero, pronto; adv. ταχύ rápidamente, pronto, enseguida, τ* conj. enclit. y; τι... καί ya... ya. T tS v áv o n inf. p f. 2 de θνήσκω, τέθνηκα ind. p f. dt 9νήσκω. τέθραμμαι p f. pos. dt τρίφω. τιΐχος, ους (τό) muro, muralla, τοψήριον, ου (τδ) prueba, τέκνον, ου (τδ) hijo (hijo, hija). Τιλαμών, ώνος (δ) Telamón, héroe. τιλΛτταΤος, α, ον ú'.timo. τιλιντάω-ώ/. -ήσω terminar; mo- τεληττή, ής (ή) fin, muerte, frir. ττλίω-ω λ . -*σα realizar, acabar, τέλος, ους (τό) fin; adv. al fin. τέτοτγμοπ p f. pat. ¿t τάττω. τέτρωμαι p f. pos. ¿t τιτρώσκω, τέτταρβς, τέτταρα num. cuatro, τττταράκοντα num, cuarenta, τ^τπξ, ιγος (δ) cigarra, δε adv. aquí; así. Kco fundir, disolver, derretir. τί3ημι / . 3ήσω a. 2 §3ηκα pft. τ43ηκα poner, establecer, erigir, organizar. ■πμάω-ω /. -ήσω honrar, estimar, τιμή, ής (ή) honra, estima, pre­ cio. 177 n - 1 2

Página 176

τίμιος τίμιος, α, ον precioso, apreciado, τίς, τί p r. ¡nterr. ¿quién? ¿qué? ¿qué cosa? Tí adv. ¿por qué? Tis, ti pr. indtf. alguno, alguna, algo; uqo, una cspccic de. Ti adv. ea cierto modo, algo, un poco. Τισσαφέρνης, ovs (ó) Tisafemes, ¿enera) persa. τιτρώσκω pf. τέτρωκα herir, τοιόσδε, áoe, όδε y τοιοϋτος, τοιαύτη, τοιοθτο(ν) tal, semejante, como éste, τόλμα, ης (ή) audacia, resolución, τολμάω-ώ atreverse, ser audaz, τοξεύω disparar el arco, τοξική, ής (ή) arte de manejar el aico. τόξον, ου (τό) arco, flechas, τοξότη*, ου (ó) arquero. Tooovrros, -αύτη, -ουτο(ν) tanto, tan grande; τοσούτω... δσω tanto... cuanto. tó tí adv. entonces. τ ο Ο τ λ , dé ούτος. t o u t o v í =* τούτον, τροατηναι ¡nf. a. pas. dt τρέπω, τραυματίας, ου (ó) herido, τραφήναι in f a. pas. de τρέφω. τρεΤς, τρία num. tard. tres, τρέττω a. 2 Ετραπον volver, haccr volver. Med. pas. volverse; di­ rigirse a, inclinarse a. τρέφω/. 3ρέψω, a. 2 pas. έτράφην, p f. τέ9ραμμαι criar, alimentar, mantener, cducar, formar, ins­ truir. τρέχω a. ίδραμον correr, τριότκοντα num. treinta; ol Τριάκον­ τα los Treinta, iiranot dt Atenas. τριακοντούης, ιδος de treinta años, τριήρης, εος (ή) trirreme, τριταίος, α, ον del o al tcrccr día τρίτος, η, ov tercero. Τροία, ας (ή) Troya, τρόπος, ου (6) modo, carácter; τόν αύτόν -τρόπον de la misma, manera (que, dal.). τροφή, ής (ή) alimentación. Τρώς, Τρωός (ó) troyano. τυγχάνω a. 2 ίτυχον, p f. τ*τύ- χηκα conseguir, alcanzar {gen.). Con participio ser casualmente, Gi. § 388. τΰροτννος, ου (ó) tirano príncipe, τυφλός, ή, óv ciego; insensible, τυχεϊν, τυχών, ver τυγχάνω, τ^χτΐ· TIS. (ή) azar, fortuna, des­ tino. Y υβρίζω injuriar, maltratar, υβριστής, oO insolente, arrogante, ύδωρ, οττος (τό) agua. υΙός, ού (ό) hijo, niño, ύμείς, ύμών vosotros, ύμέτερος, α, ον nuestro, ύττ-ίίκω ceder, obedecer (da/.). ύττέρ prtp. 1. Con acus. sobre, más allx de. 2. Con ¿en. sobre, por, a favor de, a propósito de. ύπερ-βολή, ής (ή) altura; exceso; posibilidad de superación, ύπεσχόμην a. 2 de ύκιοσχνέομαι. ύττ-κτχνέομαι-οΟμαι prometer, ύπό prep. 1. Con acus. bajo, deba­ jo, hacia. 2. Con ¿en. bajo, por (agentt de v. pas.). 2. Con dativo ba o, debajo de, en poder de. ύττο-δέω atar abajo. Med. atarse, ύττό-δημα, τος (τό) zapato, sanda­ lia. [ derse. ύττο-δύομαι sumergirse, escon- ύττό-3εαις, εως (ή) principio, su­ posición, ύττο-λαμβάνω coger, acoger, ύπο-μιμνήσκω recordar, hacer re­ cordar, advertir (2 acus.). ύττ-οττεύω sospechar, desconfiar de (acus.); temer, ύστεραϊος, α, ov posterior, si­ guiente; τί) ύστερα»»? al día siguiente, ύστερος, α, ov último, posterior; ύστερον adv. más tarde, después; ύψό&ν adv. de arriba, ύψος, ους (τό) altura, elevación. 178

Página 177

φ Ρ ηΛν inf. a. de icd(o. ην opt. de φημί. fcrivco f 2 φανώ, a. Ιφηνα mos­ trar. M td .p at.f. 2 φανήσομαι, a. 2 Ιφάνην, p f. τΓ^φάσμαι apa­ recer, parecer, mostrarse. Φαλίνος, ου (ó) Falino, n. de varón. φανερός, ά, óv visible, manifiesto, evidente; φανερός ήν Svcúv era evidente que hacia sacrificios, φάρμακον, ου (τό) veneoo; re me- φασ (v 3.· pl. ind. pr. di φημί. [dio. Φάσις, ιδ<^ς (ó) Fasis, río de Armenia. φάσκω iterat. de ®ηα( andar di­ ciendo, decir, afirmar, φαύλος, η, ov malo, vil. φέρω /. oícci), a. 2 ήνεγκον, p f. Ινήνοχα llevar, soportar; pro­ ducir. feíryeo a. 2 ίφυγον huii, evitar; ser acusado de (gen.). φημί /. φήσω, impf. toe valor da aor. Ιφτμ decir, afirmar, φήσω /. ¿t φημί. φΒάνω a, Ι»3σσα, β. 2 Ιφ3ην antici­ parse, adelantarse, ser primero (en, p art., Gr. § 388-2.®). φΟοχ^ω-ω envidiar (a uno, da/.). φιλαγνώστης, ου amante de la φιλίω-ω amar. [lectura. Φίλππτος, ου (ó) Filipo, rey de Mattdoma. φιλομαθής, ή*, H deseoso de saber, φίλος, η, ov caro; 6 ®ί\ος el amigo, φιλοσοφίω-ώ filosofar, ser filósofo, φιλοσοφία, ας (ή) filosofía, φιλό-σοφος, ου (ó) sabio, filósofo, φίλτατος tuper. de φίλος, φοβέω-ω espantar, atemorizar. Mtd. tener miedo, φόβος, ου (6) miedo, temor, φοιτάω-ω frecuentar, ir y venir, φονίύω matar, asesinar. [var. φορ^ω-ω tener costumbre de lie— φόρημα, ατος (τό) vestido, atavío, φράζω indicar» explicar. Med. reflexionar, vigilar, precaverse. χ«ίρων φρήν, φρενός (ή) mente, espíritu, ánimo; troO φρένων ¿en qué estado (en dónde) de ánimo? φρον4α>ω ser sensato, pensar, φρόνιμος, η, ov sensato, prudente, φροντίζω pensar, meditar, refle­ xionar, preocuparse, ocuparse, cuidar de (gen.) φρόνημα, ατος (τό) elevación de sentimientos, orgullo, altivex. φρουρέω-ω guardar, proteger. Φρύξ, νγός (ój frigio, de Frigia. Φρύνιχος, ου ίό) Frínico, general. φυγάς, άδος (o) desterrado, φυγϊΐν in f a. de φβύγω. φυλάττω guardar, estar de guar­ dia. φύσις, ως (i)') naturaleza, φυτεία, ας (ή) cultivo, planta, φωνή. (ή) voz, palabra, φώς, φωτός (τό) luz. X Χαιρεφων, ¿οντος Querefonte, η. de varón. χαίρω a. 2 Ιχάρην alegrarse, go­ zarse en (da/.) Xatpc ¡Adiós! lalégrate! isaludl, la/, salve, fir . muía de salutación. Χαπρώνια, ας (ή) Queronea, t. de Χαλδαίος, ου (ó) caldeo. [Beotia. χαλετταίνω enfadarse, (con, Ja/.). χαλτττάς, ή, óv grave, difícil, peli­ groso, incómodo, duro, mo­ lesto. [ce. χαλκεΐον, ου (τό) objeto de bron· Χάλυβ*ς, ων cá Libes, armenio. χαρίεις, ίεσσα, (εν gracioso, grato, bello, agraciado, χαρίζομαι dar gusto, complacer, χάρις, ιτος (ή) gracia; belleza; placer; ττρός χάριν para dar gusto o halagar, χειμών, ώνος (ó) invierno, χείρ, χορός (ή) mano; ais χείρας Ιλθεΐν venir a las manos, trabar combate, χβίρων, ων, ov inferior, peor. 179

Página 178

Χίος ΧΤος, α, ον de Quios, isla del Egee. χιών, ©vos (ή) nieve, nevada. χράομαι-&μαι /. -ησομαι usar va­ lerse, servirse de, tratar (dat.). χρή impf. χρήν o ¿χρήν impere. es conveniente; es necesario, χρήμα, otros (τό) cosa, riqueza, dinero; p l. riquezas, bienes, χρόνο*, ου (6) tiempo, χρυσίον, ου (ró) objeto de oro, oro. χρυσοΟ*, ή, οΰν de oro. χρυσο-χάλινο*, os, ov de bridas doradas, χωλό*, ή, óv cojo; defectuoso, χώμα, erros (τό) túmulo, tumba, χώρα, ας (ή) tierra, país, χωρέω-ω retirarse, avanzar, χωρίζω dividir, separar, χώρος, ου (6) sitio, lugar, país. Ύ «f^Xtov, ου (τά ) an illo , p u U er*. ycO&os, ου$ (τό) mentira, engaño, ψβΰδω /. ψίΰσω engañar; med. mentir. ψηφίζω votar, decidir por vota­ ción. ψήφος, ου (ó) voto. ου (ó) reproche, censura. ψ^ή» fls (Λ) alnaa, espíritu; vida. ψΟχος, ου? (τό) frío, invierno. Ω ώ (τό) la letra omega. ώ Ínter;. johí ώ, $S ndsj. a. de ΐημι. ώκουν impf. de oIkíco. ώμοσα aor. de όμνυμι. ών part. de €ίμί. ών gen. p l. de ός, ή, ó. ώόμην impf. de οΐομαι. 1 ¿bs adv. como 1. Ante un adj.t adt. 6 terbo; cuán, cómo. 2. Ante un part. con la intención de. 3. Ante ut súber. =» lat. quam: ¿>5 τάχι­ στα lo más rápido posible. A. Ante un num., aproximadamente 2 ¿>s fonj. ( = fin) que; cuando; ¿>s ..τάχιστα tan pronto como; puesto que, pues; a fin de que. ώς así, de ceta manen, ώστιιρ adv. como. ¿xrre conj. de tal manera que. Gt. s 356. ώτα n. p l. de oOs. ώ«λον o. 2 de όφβίλω debería, cabía debido, (ojalá!, pluguiera al cielo que. Gr. 5 338-Obi. 180

Página 179

LEXICO ESPAÑOL-GRIEGO a, hacia ιΐς, πρός, έπί (<a/w.). abandonar (έκ-, κατο-)λείπω. abeo, is, iré marchar άπ-ιμι. Abradatas ό Άβραδάτας. ου. abrir άν-οίγω, áv-olyvuut. acción ή πραξις, eco, aceptar δέχομαι, acercarse προσ-έρχομαι. aconsejar (συμ-) βουλα/ω. acontecer γίγνομαι. [σκω. acordarse μέμνημαι p f. de μιμνή- acostarse κοιμάομοπ-ώμαι. acusador ό κατήγορος, ου. acusar κατ-ηγορέω-ω (a ano, ¿ir».); διώκω (a uno, acus., de algo,¿w.) admiración τό 3α0μα, ατος. admirar 3συμάζω. adonde ot; ¿adónde? Tro!, adornar κοσμέω-ω. adulador ό κόλαξ, ακος. adular κολαοα-ύω. Agesilao ó 'Αγησίλαος, ου. ágil έλαφρός, ά, óv; ταχύς, tta, ύ. agitación ή κίνησις ©ως. agradable ήδύς, εϊα, 0. a τό ύδωρ, Οδατος. ra νυν. alabanza ό Ιπαινος, ου. alabar 4παινέω-ώ. alcanzar, coger λαμβάνω. Alcibíades ό 'Αλκιβιάδης, ου. alegrarse χαίρω; ήδομαι, véase G τ. 5 388-3.°. alegría ή χαρά. δς; ή ήδονή, ής. Alejandro ό 'Αλέξανδρος, ου. A alejarse άπο-χωοέω-ω. Alexandcr = Alejandro, alguno, alguien τις, τι, gen. τίνος. alO έκεΐ; por allí ίκίίνη. alma ή ψυχή, ής. aliado δ συμ-μαχος, ου. alrededor de ττερΊ^ acus. altura τό δκρον, ον. [άγαπάω-ώ. amar, querer, φιλέω-ω, στέργω, amenazar άττειλέω-ώ {da/.). amigo ό φίλος, συ. amo de έγ-κρατής. ής, (gen.). anchura τό εύρος, ους. Aníbal ό 'Αννίβας, ου. ánimo ό θυμός οϋ; ή ψυχή, ής. Anito δ Άνυτος, ου. antes adv. πρότ?ρον, antiguamente πάλαι; —prtp. πρό gen.; — conj. antes aue o de.. .ττρίν, Gr. § 373; antes bien άλλά. anunciar (άττ-)άγγέλλω. año τό Ετος, ους; ó ένιαυτός, oO. añoranza ó ττόδος, ου, aplicado σπουδαίος, α, ον. aprender μανδάνο aor. Ιμα9ον. aquél, aquella, acuelloέκίϊνος, η, aquí^ έκ·$άδ«, évrcwSa. [o. Aquiles ó Άχιλλίύς, έως. A ras pas ó Άράσπας, ου. arcaaio ó 'Αρκάς, άδος, arcontc ó άρχων, οντος. Arieo ó Άριαϊος, ου. Arístides ó Αριστίίδης, ου. arma (de j?ucira) τό όπλον, ου, arsenal miutar τό πολέμου έργασ- τήριον, ου. así ουτω(ς); por !ο cual τήδ€, διό. 181

Página 180

aspecto τό «Τδος, ους. Astiages & Άστυάγης, ου. asunto τώ πράγμα, erro?; ir loe asuntos -f ad». τά πράγματα Ιχη -f- ad». atacar προσ-βάλλω (a, dat.). Atenas ai 'Αθήναι, ¿v. ateniense * Αθηναίος, α, ov. atravesar δια-βαίνω; πορβόομαι. aún, todavía rn. aunque el καί; καίττ«ρ y participio. aurora ή ίως, Ico. ausente, estar άττ-«ιμι. ausente άπών, ουσα, óv. avanzar έππλαύνω, πρόσ-βιμι. •varo φιλ-άργυρος, os, ov. avisar Trpo-λίγω; φράζω, ayudante ó βοη$ός, oü. ayudar βοη3Ιω-ω (a, da/.). a s p e c t o B bajo prtp. Coró; bajo el mando de — en tiempo de htí y gen. bárbaro 5 βάρβαρος, ου. batalla ή μάχη, ης. beatue, feliz ιϋ δαίμων, ων, ον. beber πίνω α. 2 Cmov. belleza τό κάλλος, ους. bello καλός, ή, όν. beodo ό Βοιωτός, οΟ. bien τό Αγαθόν, oO; riqueza τό χρήμα, αττος; adv. eO, καλώς, hacer bien a πο«!ν fó (acut.)\ hablar bien de Λ λίγτιν (acus.). bienhechor ό «ΰ«ργ{της, ου. bonua ™ bueno. Boristena ό Βορυσθένης, ου.' bravamente άνδ(ίως, άγα$ώς. bueno άγα3ός, ή, όν. burlarse κατα-γιλάω-ω (de gtn.). buscar ζητέω-ω; mirar σκοπίω-β. C caballería ή Ιππος,ου; ol 1ππϊς,4ων cada Ικαοτος, η, ον. Calías ό Καλλίας, ου. 182 Cambiscs ό Καμβΰσης, ου. camino ή όδός, ου. campamento τό στρατόπτδον, ου. cansado, molesto, estar Ανοχλέο- μαι-οΰμαι. carácter ό τρόπος, ου; τό ήθος, ους cárcel τό δβσμωτήριον, ου. Caricles 6 Χαρικλής, έους. carro τό άρμα, ατος; ή άμαξα, ης. casa ή οίκία, ας, ό οίκος, ου; en casi οίκοι; a casa de παρά y atux. castigar κολάζω; ζημιόω-ώ. castigo ή ζημία, ας. Castolo ό Καστωλός, ου. casualmente (ser, estar) τυγχάνω; y participio, Gr. $ 388-1.°. causa ή αΙτία, ας; a, por causa de διά mdj actu. cerra» κλ*ίω; cerrar el paso κωλύω τήν fia βολήν, centro τό μίσον, ου. ccata aro ό Κένταυρος, ου. cerca, al lado ίγγΰς. Cidno ό Κυδνος, ου. ciego τυφλός, ή, όν. cinco ττένη. Ciro 6 ΚΟρος, ου. ciudad ή πόλις, «ως. ciudadano ό πολίτης, ου. dudadcla ή άκρόπολις, «ως. O carro 6 Κλέαρχος, ου. colaborador ό συν-*ργός, οΟ. Colocas αΐ Κολοσσοί, Ον. combatir μάχομαι (contra, dat. o trrí y acus.). [όπως. comc ώς, dxrrrep; ¿cómo? π&ς, compañero ó ¿τα!ρος, ου. [Parí.) complacerse en ήδομαι (dat. o comprar ώνέομαι-οϋμαι. común κοινός, ή, όν (a, dat.). con, idea dt instrumento, simple da­ tivo; idea dt compañía σΰν, άμα y dat., ueráygcn., Gr. 5 384-Oba. conciudadano ó πολίτης, ου. i condición de paz ή συνθήκη, η$; situación τό πράγμα, ατος. conducir 5γω; ήγίομαι-οΟμαι. confiar πιστεύω (en, dat.). conocer γτγνωσκω; saber οΤδα.

Página 181

dormir conocido γνώριμο*, η, ον. consejo ή βουλή, ή*, considerar 3«Αομαι-ωμα, σκοπίω- ώ, λογίζομαι; tenet por νομίζω, consigna τό σΰν-θημα, ατο*. contestar, replicar Αντι-λέγω (a, continuo συνεχή*, ή*, έξ. [¿3/)· contra prtp. (de palabra) κατά y gen.; (de hostilidad) έπί, πρΑ*, παρά y acus. contrario tvavrío*, a, ov. convenientemente εύπρεπ&. convenio, i·, iré = reunirse, convenir προσ-ήκω, σνμ-φέρω dai. coraje ή Ανδρεία, α. coraza ό θώραξ, ακο*. corintio ó Κορίνθιο*. ον. coronar στεφανόω-ώ. correr, fluir ^ω. contar, narrar λέγω. costumbre τό ήθο*, ον*, creer, pensar οίμαι, νομίζω; con­ fiar en πιστεύω (daí.)\ creer en los dioses νομίζω τον* θεού*. ClCSO A KpoTCJrOS, OV cosa, asunto τό πραγμα, ατο*; st extrisa casi siempre por el neutro dt) artlc., dt un adj. o de un pron. Cridas ó Κριτίσ*, ov. cuando Are, όταν; ¿cuándo? πότε. cual ~ que. cuanto Ασο*, η, ον. cuenta, sin darse λανθΑνω y par- tic., Gr. | 388-1.0 cuerpo τό σώμα, ατος. cuidado ή θεραπεία, a*, cuidar θεραπεύω, culpable αίτιο*, α, ov; lo» culpa­ bles ol Αδικονντε*, ων. culdvo ή φντεία, α$. curar Ιατρεύω; θεραπεύω. Cyrus, i «= Ciro. D dar δίδωμι; sin darme cuenta Ιλα- Scv (Gr. 388-1."). Dado ό Δαρβίο*, ον. de, desde άπό, έκ (gtn.); de parte de παρά (gen.); por Crrró (gen.). deber χρή, ¿él impers.; o usar el adj. verbal en τέο*; en las inte­ rrogaciones, Gr. 5 339. debido, lo τά δέοντα, ων. debilidad ή Ασθένεια, cr*. decidido, se ha Ιδοξβ, a. dt δοκίω. decir λέγω; φημί; se dice φασΊ. dejar λείπω; permitir Ιάω-Λ; Αφ- delegado ό πρεσβεντή*, ον. [ίημι deliberar βουλεύομαι. demasiado λίαν, άγαν; demasia­ do... para ή... ώστι, Gr. § 356. Obs. I. Demóstenes ό Δημοσθένη*, ον*, demostrar έπι-δείκννμι. derrotar νικΑω-ώ. desanimarse Αθνμέω-Λ. desastre τό μέγα κακόν, descubrir άττο-φαίνω /. 2 pas. φα- νήσομαι. desorden ή Αταξία, α*. desposeer de Απο-παύω (gen.). dcapu¿» de prtp. μιΑ y utmuiirv i conj. después que, de έπεί. destacamento ή ορουρΑ, ά. desterrar φυγαδεύω, destruir φθείρω, κατα-λύω. desvergüenza ή Αναίδεια, α*. Deue, 1 = Dios. dia ή ή μέρα, α*; de día ήμέρα*; al día siguiente tíJ úortpaíqc. diet δέκα; — diez mil μύροι, αι, α. dlco, le, ere, xJ, ctum = decir, digno Αξιο*, a, ov (de, gen.). Dios A θεΑ*, ov. Dioniso A Διονύσο*, ov. dirigirse βαίνω; πορεύομαι, discípulo A μαθητή*, ov. discurso A λόγο*, ov. dispuesto a, estar μέλλω e infin. distar Απ-ίχω (de, gen.). distribuir δια-δίδωμι. divinidad τό θειον, ου. divitiae, arum = riqueza·, dolor τό Αλγο*, ov*; pena ή λύπη, dominar κραπέω-ώ (gen.). [η*, dormir καθεύδω. 183

Página 182

dos dos δύο. dulce ήδύ5, ιΐα, 0 ; νλνκν$, εϊα, ύ. durante παρά .7 aeut.\ διά y gen.; o simplemen/t acus., Gr. § 279. duroxocXnrój, ή, άν; δρασνς, «!α,ύ. Ε edad, a la edad de γβγονώς, νΐα, ός. edificio τό οίκημα, ατος. educación ή παιδεία, as. educar τταιδα/ω. ejercicio ή ¿σκησις, seos, ejército ή στρατιά, 8$. eligir οΛρέομαι-ονμαι. él, ella, ello, lo, la, le. Gr. § 102. elogio ό Ιπαινος, o v . embajada, enviar una πρεσβεύομαι, empezar άρχομαι (gen·)· en Ιν (ώ/.); en, hacia ds (aau.). enardecimiento ή σπονδή, ής. encender ávcr-καίω. encolerizarse όργ-ίζομαι. encontrar ενρίσκω/. ενρήσω. enemigo πολέμιος, α, ον. enfermedad ή νόσος, ον. enfermo, estar νοσ£ω-&, κάμνω; enfermo (el) par/, dt νοσέα>-Λ o κάμνω. engañar ψενδω. enorgullece rse de μέγα φρονέω-ύ y έπί con ¿a/. enseñar διδάσκω, entablar combate μάχην μάχβσδαι. entonces τότε. entrar *Ισ-έρχομαι, «Τσ-«ιμι. cutre Év, παρά y do/. entregar δίδωμι. entrenarse άσκέω-οό; γνμνάζομοπ. enviar ττίμπ»; στέλλω. envidiar φ3ονέω-ω (a, do/.). ^ [ov. Epaminondis ó Έπαιμεινώνδας, equivocarse άμαρτάνω a. ήμαρτον. erigir άνΐ-στημι, άνα-τίθημι. esclavo ό 6cOXos, ov. escoger ατΙρέομσι-οΟμσι. escuchar άκονω. escudo ή άσπίς, tSos. espartano 6 Σπαρτιάτη, ov. 184 especie, una, usar el indef. τις, τίνος, espectador, ser 3εωρέω-&. esperar Ιλπίζω; aguardar μένω. esposa ή γννή, ywoiKÓs. establecer κα-ίΜοτημι. estadio τό στάδιον, ον. estar ι!μ(; fyccy adv.; estar a punto de, estar dispuesto a μέλλω t inf. éste, ésta,esto oíros o 66c. estrecho ortvós, ή, óv. estrella τό άστρον, ον. eternamente ásl, cts ásf. Eumenes ó Εύμίνης, ονς. evidente, evidentemente, ser φαί­ νομαι, δί^λ05 είμι, Gr. 5 388-1.·. excelente ápurros, η, ov. existir είμί. expedición, hacer una οτρατενομαι experto §μπειρ©5, ος, ov (en, gen.). expulsar φνγαδ«νω. F fácil fó 6ios, a, ov. fácilmente όφδίως. falta τό άμαρτημα, ατος. fama, gozar de buena εν άκονω. fatiga ó πόνος, ov; soportar una fatiga πόνον πονέω-Si. favorecer εύερ/ττέω-Λ (a, acus.). fealdad τό crtcrxos, ονς. feliz, ser ενδαιμωνενω, εΟτνχέω-Ο. fiarse de πιστεύω (da/.). fiel πιστός, ή, óv. figura τό cfSos, ovs. Filipo ó Φίλιππο5, ov. filosofía ή φιλοσοφία, ας. fin de que, a = para que. flecha τό τόξον, ov Frigia ή Φριγία, ας. frío τό ^yos, ovs; τό ψνχο5, ονς. fuera de (ςω (gen!). fundar κτίζω. funesto όλέ^ριος, α, ον. G gana, de buena έκών, ονσα, óv. general ó στρατηγός, oO.

Página 183

Glaucón 6 Γλσΰχων, ωνο*. gloria ή δόξα, η?; ή εύκλβια, α*. gobernante 6 ώρχων, οντο*. gobernar πολπτύω; άρχω. grande μέγα^, μγάλτ, μίνα. grave, severo, duro χαλβττο, ή, όν. griego subsi. 6 'Ελλη?, ηνο*; aáj. ίλληνικός, ή, όν. gritar βοάω-ω. guardar φυλάττω. guardia ή φυλακή, ής; (eu) guar­ dia (personal) ol -rrtpl αύτόν. guerra ό ττόλεμο*, ου; hacer la gue­ rra ττολ«μ£α>-ω (a, óat.). guerrear τολεμέω-ω; μάχοααι Jet. Η habeo, es, ere = tener, haber «ΙμΙ. hábil Ιμττειρος, os, ov [en, gnt.). habilidad ή íymipla, 3*. hablar Xlyco. hacer πο«οώ ; δράω-ΰό; πράττω. HaJoneso ό 'Αλόννησο*, ου. hambre ή πιϊνα, η*, hasta ιΐς y úchj. ; hasta que Éco*. hay que δβΐ, χρή con ;nfin.; o usar t! adj. n tW tn -τέο*. Héctor 6 "Εκτωρ, ορος. hegemonía ή ήγεμονί:τ, α*. heraldo ό κήρυξ, υκο*. hermoso καλό*, ή, όν. hija ή θυγάτηρ, τρό*. [ων. hijo ¿ υ!ό*, υΙοΟ; los hijos τέκνα, hombre, ser humano, boma 4vSp (λ­ ίγο*; varón, tir 6 άνήρ, άνδρο*. homo, inie = hombre, honrar τιμάω-&; Sepcnraxo. hoplita 6 όττλίτης, ου. hora ή ώρα, α$; ό καιρό*, οΟ. huir φεύγω (de acus.). humano άνθρώτπνο*, η, ον. I Ificratcs ό Ίφικράτης, ου. ignorar άγνοίο>-ω. ignorante άμαθή*, ή*, és. ley igual !σο$, η, ov; por igual ίξ Τσου. imperecedero άθάνατο*, ο*, ον. imperio f| άρχή, ή*, impiedad ή άσέβιια, α<». imposible άδύνατος, ο*, ον. impreparado άτταράσκευος, ο*, ον. implorar εύχομαι, inexperiencia ή άπειρία, α*. inferior a, ser λε Επομαι (gen.). injustamente άδίκως. injusticia άδικία, α* (ή); ser vícti­ ma de las injusticias όδικέομαι- οΰμαι (fias.). inmenso ά-πλετο?, o*, ov. inmortal ά-θάνατο*, o$, ον. [a*, ingenio ή όξύτη*, ητο*; ή σοφία, intentar π·ειράομαι-€δμαι. Gr. $324. interrogo, as, are =— preguntar, inventor ó εύρετή*, oO. Ir έρχομαι, εΤμι; βαίνω; ir con όμι- λέω-Λ (dat.); ir -f- adv. Ιχω -f- id». Ira ή ¿ργή, ή*. J jamás ουδέποτε. jefe 6 άρχων, οντος; 6 προστάτη*, ου; general ό στρατηγό*, οΰ. Í enias ó =cv(a*, ου. enofonte ó Ξενοφών, ώττο*. jinete ó Ιττπϊύ*, έω*. jornada ó σταθμό*, oO. juego ό άγών, ¿vo*; celebrar con juegos άγώνα τίθημι. justamente δικαίω*. justo δίκαιο*, α, ov; es justo que yo, δίκαιό* elpt Gr. § 345-Obs. juzgar δικάζω; creer νομίζω. L y LL lace demonio Λακεδαιμόνιο*, ου. ladrón ó κλέπτη*, ου. lágrima τό δάκρυον, ου. lejos de, estar απ-έχω (gtn.). león ó λ έ ω ν , o v to s . Leónidas ό Λεωνίδα*, ου. levantar, erigir άν-Ιστημι. ley ó νόμο*, ου. 185

Página 184

Ubre libre έλεύθερος, a, ov. libre de, estar Απήλλαγμαι p f. dt Απαλλάτομαι (de, gen.). licet, está permitido έξεση. Lino ό Λίνος, ov. Lisandro ó Λύσανδρος, ου. loco, estar μαίνομαι. luchar μάχομαι (contra, dat. o tu. ton έπί). Lupercales τά Λύκαια, cov. luz τό φώς, φωτός, llamar καλέω-ώ; nombrar όνομάζω. llano, llanura τό πεδίον, ου. llegar Αφ-ικνέομαι-οΟμαι; ήκω. lleno πλήρης, ης, ες (de, gen.). llevar φέρω; llevar una vida Αγω βίον; llevar consigo Αγω, φέρω. Μ madre ή μήτηρ, μητρός. maestro ό διδάσκαλος, ου. ma^nue, a, um = grande, mal, maldad ή κακία, ας; enfer­ medad ή νόσος, ου. Λώ>. κακώς. maLo κακός, ή, όν; πονηρός, ά, όν. mandar κελεύω; Αρχω (gen.). mando, autoridad ή Αρχή, ής. mano ή χείρ, χειρός. maneo, es, ere = permanecer, mañana αύριον. Maratón ó Μ αραδών, ¿όνος. maravillarse θαυμάζω, marchar, partir έξ-έρχομαι; avan­ zar πορεύομαι, marido A άνήρ, ΑνδρΑς. mas, pero δέ, Αλλά. más μάλλον, πλέον, matar κτείνω, φονεύω, mater, trie = madre, mayor μείζων, ων, ov; el mayor μέγιστος, η, ον. máxima, la τΑ, Gr. § 40,2. médico A Ιατρός, oO. meditar φροντίζω; βουλεύω. mejor βελτίων, ων, ov; adp. βέλτι- αν; el mejor βέλτιστος; lo me­ jor posible ώς βέλτιστα. Meleto A Μέλητος, ου. 186 melocia τό μέλος, ους. memoria de Από στόματος, menoi ήττον; en menos de μεΐον f \ j dat. mensajero ό Αγγελος, ου. mente ό νοϋς, ου. mentir ψεύδομαι, menudo, a πολλάκις. mes ό μήν, μηνΑς. mil χίλιοι, αι, α. Milclades ό Μιλτιάδης, ου. mío έμός, ή, Αν o gen. at έγώ. mientras τέως; έν φ. mina ή μνα, ας. miserable Αθλιος, α, ον. mismo αύτός, ή, όν, Gr. § 114; el mismo que αύτός j dat. mitad τό ήμισυ, εος. modo que, de ώστε. mojarse βρέχομαι, monte το Αρος, ους. monumento τό Ανάθημα, ατος. morir θνήσκω; τελευτάω-ώ. mortal θνητός, ή, όν. mostrar (έτη-) δείκνυμι; δηλόα>-ώ. mucho πολύς, ή, ύ; adv. (en) mucho πολύ, πολλφ; muchas veces πολλάκις. muerte Α θάνατος, ου. mujer ή γυνή, γυναικός. multitud τό πλήθος, ους. multfeudo, inie = multitud. Ν nada ούδέν ο μηδέν, ένος; nadie ού- δείς ο μηδείς, ένος. naval, batalla ή ναυμαχία, ας. nave ή ναυς, νεώς. necesario Αναγκαίος, α, ον. necesitar δέομαι (de, gen.). negar ου φημι; negarse ού βούλο- acmo = nadie. [μαι. ninguno ούδείς, ούδεμία, ούδέν. niño ό παίς, παιδΑς. οο ού, ούκ, ούχ; μή. Nosólo... sino también ού μόνον... άλλά καί. noche ή νύξ, νυκτΑς; de noche νυκτός.

Página 185

nombrar, elegir αΐρόομαι-οΰμαι; nombrar en su lugar άν$-αιρέο- μαι; proclamar άττο-δ«ίκνυμι. nombre τό όνομα, ατος. nosotros ήμ«!ς, ήμάς. Notio τό Νό-nov, ου. nuestro ήμέτϊρος, α, ον. numeroso πολύς, πολλή, πολύ; comparativo ττλείων, ων, ον. Ο ο ή; — johl <2> obra τό ίργον, ου. obrar, obrar injustamente άδικέω- ώ (con, acus.). obedecer ττιί3ομαι; ύπ-αχούω da/. ocio ή άρνία, os; ή σχολή, ffc. ocho όκτω. ocultar κρΰτττα>; λαν9άνω. ocupar κατα-λσμβάνω; tener bajo su poder o cuidado Εχω. ofender υβρίζω; άδιιάω-ώ {acus.). oír άκούω (a uno gcn.t algo acus. o gr».); oir llamar άκούω. ojalá eT3c, c( yáp. Gr. § 338. ojo 6 όφ3αλμός, oO. opinión ή δόξα, ης; ή γνώμη, ης. Opis ό Thn$, ιδος c. dt A siría. ordenar, disponer τάττω; mandar κελίύω, παρ-αγγέλλω. oro ό χρυσός, oO; de oro χρυσοΟς, ή, οϋν; a precio de oro χρυσοΟ. oscuridad ó σκότος, ου. otro άλλος, η, o; ΙτΕρος, α, ον. Ρ padre ή πατήρ, ποττρός; padres ot νον«Ις. ίων. palabra 6 λόγος, ου. para, para que Τνα, ώς; άττως. parasanga ή παρασάγγης, ου. parecer, parecer bien 6οκέο><£. pasar δια-βαίνω; πορίζομαι; pasar (un tiempo) δια-τρίβω; pasar oculto, desapercibido λαν3άνω (a, acmj.). pasión ή έπνδυμία, ας. patria ή ττστρίς, ΙΣος. paz ή ιΐρήνη, ης. pedir αίτέω-ώ (2 acus.). peligro ό κίνδυνος, ου; pasar peli­ gro κίνδυνον κ'.νδυν*υω; estar fuera de peligro πέφευγα {p f. dt φ^νγοο) κίνδυνον, peltasta ó ττ«λταστής, oO. pensar νομίζω; οΤομαι. perecer (άπ-)όλλυμαι; perecer con, juntamente συνκπτόλλυ μαι. Perides 6 Πφικλής, έους. perjudicar άδικέω-ώ (a uno acus^ en algo acus.). permanecer μένω, a. Ιμεινα pero δέ, άλλά. persa ó Πέρσης, ov; persistir διατβλέω-ω; persistir en el ruego διατιλϋ αϊτών, Gr. € 382-2.® persuadir τπ(3ω. pierna τό σκέλος, ους. plata ó Αργυρος, ου; a precio de plata άργν/ρίου. Platea ή Γίλάταια, ας. plaza ή Αγορά, &ς. letro (=100 pies) τό ττλέ3ρον, ου. lutón δ Πλούτων, ωνος. poblado οίκούμενος, η, ον. pobre ό πένης, ητος. populoso, per poblado, poder δύναμαι; ser capaz, saber ίχω. poeta ό ποιητής, oO. por, a través de διά y gen.; a causa de Ix j» gen., διά y acus.; agente de verb. pas. Οπό y gen. o dai. sin prep. (Gr. § 318). porque ότι, διότι; árs (Gr. § 384- 2.°); porque crcia{n) ώς y partís. (Gr. § 384-2.®). posición ό τόπος, ου; ή 3έσις, *ως. preguntar έρωτάω-ώ. premio τό αθλον, ου. preparar (παρα-)<τκ»υάζω. presente, estar πάρ-«ιμι. presente παρών, οΰσα, όν. preciso, ser 6ct, χρή t mfm. preciso 187

Página 186

preocuparse, de έτημελίουοπ, φρον­ τίζω (gen.); de que, cómo Οπως. presidir προ-ΐστημι (gen.). primero πρώτος, η, ov; ser el pri­ mero en φ-θάνω y participio. prisionero, ser cogido ζωγρεύομαη. probable Επίδοξος, ος, ov, Gr. § 345-Obs. procurar, cuidar έπίμϊλέομοπ; in­ tentar ·πιράομαι-&μαι. prometer ύπισχνέομοη-οϋμαι. pronunciar un discurso λέγω propicio Γλιως, ως, ων. [λόγον, propter, por διά y acus. protección, ayuda ή βοήθεια, puesto que hn, έπνιδή. Qy R 1 que rtlat. ός, ή, ó; hule/, όστις, ήτις, ó τι; mterr. τίς, τί; ποΤος, α, ον. 2 que conj. 1 CompUt. ότι, ώς. — 2 Consecut. ώστ. 3 Compar. ή. quedar, tiempos de p f. de λίίττομαι; quedarse παρα-μένω. querer βούλομαι; έθέλω; intentar, per Gr. § 324. quid, neut. del relativo. Ver que. quien, ver que (1). quienquiera όστις, ήτις, δ t l
Quirón ó Χίίρων, ωνος. rápido ταχύς. ιΤσ, ύ. raspador η στλ€γγίς, Ιδος. razón, motivo ή αΙτία, as; argu­ mento ó λόγος, oO. reclamar έξ-αττέω-ω (2 acus.). reconocer όμολογέω-ώ. recuerdo τό μνημεΐον, ου. reflexionar λογίζομαι; σκοπέω-&. regalo τό 8¿5pov, ου. regla ό νόμο*, ου. reír γελάα>-&. repetir λέγω πάλιν, reprochar μέμφομαι. respetar σέβω; θεραπίύω. respeto, guardar = respetar, responder άπο-κρίνομβπ. retaguardia ol όπισθοφύλβπβς, ων. preocuparse 188 reunir, juntar άθροίζω, συν-άγω; reunirse, encontrarse συν-έρχο- revista de, pasar Ιξ-ττάζω. [μαι. revuelta ή στάσις, ιως. rey ό βασιλεύς, έως; ser rey (de), reinar (sobre) βασιλεύω (gen.). rico πλο&ηος, α, ον. río ó ποταμός, oO. riqueza ό πλούτος, ου; fortuna, riquezas τά χρήματα, ων. ritmo ό ^υθμός, ου. romano ‘Ρωμαίος, α, ον. rudo τραχύς, fia, ύ. S saber οϊδα; έπ ίσταμαι; poder Ιχω. sabiduría ή σοφία, ας. sabio σοφός, ή, ον. sacrificios, celebrar con θύω. salir Ιξ-έρχομαι, salud ή ΰγίεια, ας. Samos ή Σάμος, ου. Sardes α( Σάρδεις, ων. sátrapa ό σατράπης, ου. seguir ίττομαι (dat.). seguramente que no ού μή, Gr. $ seguridad, tener la mejor... posi­ ble Ιχ«ιν ώς τά άσφαλέστατα. seis £ξ- semejante όμοιος, α, ον (dat.). sencillo άττλοΰς, ή, οΰν. ser είμί; νίγνομαι α. έγινόμην. setenta έρδομήκοντα. si ct e irtdic.; tícvy subj. (neg. μή). En la interr. indir. el, Gr. § 340; si... o πότερον... ή. sí, del pron. riflex. έ αυτόν, ήν. Sicilia ή Σικελία, ας. siempre άεί; siempre que όπόταν, όττότβ, Gr. § 372. siguiente ύσηραίος, α, ov; al día si­ guiente τή ύστιραίςτ. sin embargo όμως, μέντοι. sino άλλά. soberbio ύτηρήφανος, ος, ον. sobre Ιπί * gen. o dat., ύπip y gen.; acerca de π*ρί y gen.

Página 187

Sócrates ó Σωκράτη*» ον*, sol ό ήλιο*, ου. soldado ό στρατιώτην ου. Solón ύ Σόλων, ωνο*. βοΐο μόνο*, η, ον. soportar φέρω; soportar fatiga iróvov πονέω-ώ. sorprender κατα-λαμβάνω. sucumbir άπόλλυμαι. sueldo ó μισθό*, oO. sueño ό Οπνο*, ου. suficiente Ικανό*, ή, 6v (para, inf.). sufrir πάσχω a. Ιπαθον. suicidarse κτείνω y pron. pers. re­ flexivo. íum , es, ease, ful, κ τ είμί. βυρ€Γ3Γπρο-έχω(β...^Λ.,εη...ώ/.). Τ tal como éste o ¿se τοιόσδ», áSe, όνδε; τοιουτοζ,τοιοη/τη,τοιοΰτο. también καί. tan οΰτω*, tan... que... ούτως... ώστε. tanto τοσούτο*, τοσαύτΓ), τοσουτο Tarsos ή Ταρσό*, ου ο Ταρσοί, ών. Tebas α! θήβαι, ών. temer φοβίομαι-ουμαι; 5εΙ6ω. Temístocles ό Θεμιστοκλή*, έου*. templo ό νέωξ, ώ; τό Ιερόν, ου. tener έχω; είμΐ y ¿ai. ¿a pers. Termópilas al Θ€ρμοττ>λαι, ών. terrible δεινό*, ή, όν; φοβερό*, ά, όν duro, molesto χαλεπό*, ή, όν. tiempo ό χρόνο*, συ; al mismo tiempo que άμα y participio. tierra ή γή, γή*. Timoteo ó Τιμοθέο*, ου. Tisafcrncs ό Τυσσαφέρνη*, ου. todo πδ*. πασα, πδν; todo el que, todo cuanto δσο*, δσα, δοον. traicionar ττρο-δίδωμι. tranquilo ήσυχο*, η, ον. tratar mal άδικέω-ώ (acur.). Zeu» través a διά y ¿en. treinta τριάκοντα, trescientos τριακόσιοι, αι, α. trofeo τό τρόπαιον, ου. tropas τό στράτευμα., erro*, tú σύ; tuyo σο*, σή, σόν ogen. de συ. U. V, Y y Ζ uno, único εΙς, μία, έν; el uno... el otro δ μέν... δ δέ; u no, cierto τι* usar χράομαι-ώμαι (dat.). utrum... an, si... o ττότερον... ή. valentía ή άνδρεία, α*, valiente άνδρεϊο*, α, ον. varonilmente άνδρείο?. veinte είκοσι. volo, vis, velle, querer βούλομαι, vencer νικάω-ώ; dominar κρατέω- ώ (¿n.). venir, llegar ήκω; acercarse (πρό-) έρχομαι, ver δράω-ώ; βλέπω, verano τό 3έρο5, ου, vicio ή κακία, α*. victoria ή νίκη, η*, vid ή άμπελο*, ου. vida δ βιο*, ου; ή ζωή, ή*, videor, eris, parecer δοκέω-ώ. vigor ή Ισχύ*, ύο*. villa ή πόλι*, εως; τό άστυ, εω*. vino δ οίνο*, ου. virtud ή άρετή, ή*, víveres τά έπιτήδεια, ων. vivir ζάω-ώ; βιόω-ώ. vos, veetrum, vosotros ύμεϊ*. volver τρέπομαι; hacer volver vosotros ΰμεί*, ύμών. [τρέπω votar ψηφίζομαι, voz ή φωνή, ή*, y καί. ya que έπεί, έπειδή. ya ήδη. Zeus Ζεύ*, Διό*; por Zeu· νά τόν Δία. ΑΠΑΝθ* Ο ΤΟΥ ΖΗΤΟΥΝΤΟΣ ΕΥΡΙΣΚΕΙ ΠΟΝΟΣ 189

Página 188

Página 189

El a rtic u lo ......................... 7 La concordancia . . . .
9 Adjetivos y pronombres 12 Uso de loe casos El acusativo I Acusativo complemen­ to directo........... 15 II Acusativo complemen­ to adverbial . . . .
17 El genitivo I Genitivo propio . . .
19 Π Genitivo ablativo . . 22 E l dativo Dativo propio............ 23 Dativo instrumental . . 24 Complementos de lu^ar y tie m p o .................... 26 AN E s o p o ............................................ 6 6 J e n o f o n t e ...................
75 P l a t ó n ............................................ 98 D b m ó s t e n e s .......................105 P l u t a r c o ...........................109 I n d i c e d e e t im o l o g ía s L é x i c o g r i e g o -e s p a íSo l L é x i c o e s p a ñ o l - g r ie g o I N D I C E Sintaxis del verbo Las voces..................... 28 Los tie m p o s ............. 30 Los modos I Oracionei indepen­ dientes o principales 35 II Oracionei dependien­ tes o subordinadas . 38 a) Oradonei completivas 38 Optativo oblicuo. . . 42 Prolepeis................. 43 b) Oraciones circunstan­ ciales......................
44 E l in fin itiv o ................. 56 E l p articip io ................. 58 Infinitivo y participio con 4 v ......................... 63 3GIA L u c i a n o ...........................114 A n t o l o g í a P o é t i c a
. . .

124 H o m e r o ..............................125 E v a n g e l i o s .......................136 S a n t o s P a d r e s .....................148 .....................................................153 .................................................... 157

181 191

Página 190